Gênesis 21
BUK TAABU MATAKIN (RAI) vs ARIB
1 A Tadaaru i wagaaia Saaraa lenutmaa ia pir taai, ma aawa baa a ia weweliman taai karomi, i paam ot paai ut.
1 O Senhor visitou a Sara, como tinha dito, e lhe fez como havia prometido.
2 Saaraa i kipbaala ma i buta paa a naat muaana u ra kilaala baa Aabaraam ia takaana. I babuta ut u ra pakaana bung baa God i weweliman taai.
2 Sara concebeu, e deu a Abraão um filho na sua velhice, ao tempo determinado, de que Deus lhe falara;
3 Aabaraam i waatung taa a iaa ra naat muaana baa Saaraa i buta paai naa Aaisaak.
3 e, Abraão pôs no filho que lhe nascera, que Sara lhe dera, o nome de Isaque.
4 Baa i 8 na bung anun Aaisaak, Aabaraam i poko kikili, welaar ma God ia pir taai taana.
4 E Abraão circuncidou a seu filho Isaque, quando tinha oito dias, conforme Deus lhe ordenara.
5 A kilaala na lalaaun anun Aabaraam i welaar ma 100 baa di buta taa Aaisaak uni.
5 Ora, Abraão tinha cem anos, quando lhe nasceu Isaque, seu filho.
6 Saaraa i piri naa, “God ia taar taa a utnaa na ninangon karom iaau, ma a taara raap baa diat a walangoro a utnaa mi diat a nangon ungaai ma iaau.”
6 Pelo que disse Sara: Deus preparou riso para mim; todo aquele que o ouvir, se rirá comigo.
7 Ma i piri kaai lenbi, “Baa pa iaau babuta utbaai, woi maa in piri taan Aabaraam naa Saaraa in wangaau a naat? Iaku mi, iaau aa buta taa a naat uni, baa ia takaana.” Saaraa i kipbaala ma i buta paa a naat muaana.|alt="Abraham with a Baby" src="GR-gn08n.tif" size="span" loc="Gen 21:1" copy="Global Recordings Network" ref="21:2"
7 E acrescentou: Quem diria a Abraão que Sara havia de amamentar filhos? no entanto lhe dei um filho na sua velhice.
8 Aaisaak i ngaala waanwaan, ma baa ia paki wa in tu, Aabaraam i paam a ngaala na lukaara uni.
8 cresceu o menino, e foi desmamado; e Abraão fez um grande banquete no dia em que Isaque foi desmamado.
9 Iaku, Saaraa i babo paa Ismaael i tataur. Ismaael a natun Aagaar a tabuan Aaigipto, baa i buta taai un Aabaraam.
9 Ora, Sara viu brincando o filho de Agar a egípcia, que esta dera à luz a Abraão.
10 Ma Saaraa i piri taan Aabaraam, “Un tula wa a tultul na tabuan mi, ungaai ma natunalik, maa natu ra tabuan na tultul maa, pain kakale ungaai ma natunglik u ra num kum utnaa.”
10 Pelo que disse a Abraão: Deita fora esta serva e o seu filho; porque o filho desta serva não será herdeiro com meu filho, com Isaque.
11 Aabaraam i tapunuk dekdek aakit u ra pirpir mi, kabina Ismaael a natunalik utkaai.
11 Pareceu isto bem duro aos olhos de Abraão, por causa de seu filho.
12 Iaku God i piri karomi naa, “Koku u tapunuk un natumlik ungaai ma ra num tultul na tabuan. Un walangoro ku aawa baa Saaraa i piri taam, maa un Aaisaak ku anum wuna taara diat a waan paat welaar ma ra nung weweliman.
12 Deus, porém, disse a Abraão: Não pareça isso duro aos teus olhos por causa do moço e por causa da tua serva; em tudo o que Sara te diz, ouve a sua voz; porque em Isaque será chamada a tua descendência.
13 Iaau ang paam apaat a ngaala na wuna taara ko ra natu ra tultul na tabuan kaai, kabina maa ia natumlik.”
13 Mas também do filho desta serva farei uma nação, porquanto ele é da tua linhagem.
14 U ra bung namur taana u ra malaana, Aabaraam i lo paa a kum utnaa na winangaan, ma ra palaa baa di labo taai u ra in palaa di paami ko ra panina wewagua, ma i ung taai u ra pupuakin Aagaar. Namur i tula wa dinaana. Aagaar dinaana diaar waan waanwaan u ra bil na wanua, a iaana Ber-Sebaa.
14 Então se levantou Abraão de manhã cedo e, tomando pão e um odre de água, os deu a Agar, pondo-os sobre o ombro dela; também lhe deu o menino e despediu-a; e ela partiu e foi andando errante pelo deserto de Beer-Seba.
15 Baa andiaar palaa na ininim ia raap, Aagaar i waki taa a naat natudaangi ra in naatnaat na diwaai.
15 E consumida a água do odre, Agar deitou o menino debaixo de um dos arbustos,
16 Ma i waan welwelik kinalik, ma i ki pari taau ma i nuknuk naa, “Pa iaau nem na babo a naat baa in maat.” Ma baa i ki matira i tur paa tinaangi.
16 e foi assentar-se em frente dele, a boa distância, como a de um tiro de arco; porque dizia: Que não veja eu morrer o menino. Assim sentada em frente dele, levantou a sua voz e chorou.
17 God i walangoro a naat i taangi, ma aangelo anun God i wataa Aagaar taanginaanga u ra maawa, ma i piri taana naa, “Aagaar, u lawaai maa? Koku u burut. God ia walangoro a tinaangi anu ra num naat barong i inep taau.
17 Mas Deus ouviu a voz do menino; e o anjo de Deus, bradando a Agar desde o céu, disse-lhe: Que tens, Agar? não temas, porque Deus ouviu a voz do menino desde o lugar onde está.
18 Waan urong, ma un aal atur paa a naat, ma un taal paai ma ra limaam. Ma iaau ut ang wangaala a taara baa diat a waan paat koni, kupi diat a waan paat a ngaala na wuna taara.”
18 Ergue-te, levanta o menino e toma-o pela mão, porque dele farei uma grande nação.
19 God i palaa a mataan Aagaar, ma i babo paa a daanim. Io, i waan ma i itup paa andiaar in palaa, ma i wainim taa a naat.
19 E abriu-lhe Deus os olhos, e ela viu um poço; e foi encher de água o odre e deu de beber ao menino.
20 Baa a naat i ngaala waanwaan, God i ki ungaai mai. I lalaaun u ra bil, ma i laa aakit u ra papanaak ma ra bunaaraa.
20 Deus estava com o menino, que cresceu e, morando no deserto, tornou-se flecheiro.
21 Baa i ki matira u ra bil irong Paaraan, naana i ben paa raa tabuan taangirong Aaigipto karom natuna Ismaael.
21 Ele habitou no deserto de Parã; e sua mãe tomou-lhe uma mulher da terra do Egito.
22 Un raa bung, king Aabimelek ma Pikol a mukmuga anu ra taara na wineium anun Aabimelek, diaar piri taan Aabaraam lenbi, “God i ki ungaai ma ui u ra kum utnaa raap baa u paami.
22 Naquele mesmo tempo Abimeleque, com Ficol, o chefe do seu exército, falou a Abraão, dizendo: Deus é contigo em tudo o que fazes;
23 Mi un weweliman karom iaau namataan God, naa koku u papaam na warwaruga karom iaau, baa karom a kum natnatung ma ra kum taptabung. Un waiaa anum koina mangamangaan karom iaau ma karom a taamaan mi u ki na waira uni, lenutmaa iaau aa paam taai mun karom ui.”
23 agora pois, jura-me aqui por Deus que não te haverás falsamente comigo, nem com meu filho, nem com o filho do meu filho; mas segundo a beneficência que te fiz, me farás a mim, e à terra onde peregrinaste.
24 Aabaraam i piri naa, “Iaau weweliman naa ang paami lenmaa karom ui.”
24 Respondeu Abraão: Eu jurarei.
25 Ma Aabaraam i pirpir na uraai karom Aabimelek u ra daanim baa a kum tultul anun Aabimelek diat raa paai koni.
25 Abraão, porém, repreendeu a Abimeleque, por causa de um poço de água, que os servos de Abimeleque haviam tomado à força.
26 Iaku Aabimelek i piri naa, “Pa iaau nunura woi ma i paam a pinapaam maa. Pa u wapua iaau uni, telek mi iaau walangoroi.”
26 Respondeu-lhe Abimeleque: Não sei quem fez isso; nem tu mo fizeste saber, nem tampouco ouvi eu falar nisso, senão hoje.
27 Io, Aabaraam i lo paa a kum sip, ma ra kum bulumakaau ma i taar taai taan Aabimelek, maa diaar paam a kunubu.
27 Tomou, pois, Abraão ovelhas e bois, e os deu a Abimeleque; assim fizeram entre, si um pacto.
28 Io, Aabaraam i weraana 7 na naatnaat na tabuan na sip ko ra nuna kum sip.
28 Pôs Abraão, porém, à parte sete cordeiras do rebanho.
29 Ma Aabimelek i tiri naa, “Aawa kabina maa u watur ingen wa 7 na naat na sip bi?”
29 E perguntou Abimeleque a Abraão: Que significam estas sete cordeiras que puseste à parte?
30 Aabaraam i baalui naa, “Un gaaia paa 7 na naat na sip bi ko ra limaang, welaar ma ra nung wewapua kaapa naa iaau, iaau kil a daanim mi.”
30 Respondeu Abraão: Estas sete cordeiras receberás da minha mão para que me sirvam de testemunho de que eu cavei este poço.
31 Io, a iaa ra wanua maa, Ber-Sebaa, kabina maa a ru muaana mi diaar paam a weweliman matira.
31 Pelo que chamou aquele lugar Beer-Seba, porque ali os dois juraram.
32 Baa diaar aa paam taa a kunubu matira Ber-Sebaa, Aabimelek ma Pikol, a mukmuga anu ra taara na wineium anun Aabimelek, diaar waan talili balet urong Pilistia.
32 Assim fizeram uma pacto em Beer-Seba. Depois se levantaram Abimeleque e Ficol, o chefe do seu exército, e tornaram para a terra dos filisteus.
33 Aabaraam i maarut taa in diwaai, di waatungi baa taamaariska irong Ber-Sebaa, ma matira i aaraaring karom a Tadaaru, a God baa i lalaaun takum.
33 Abraão plantou uma tamargueira em Beer-Seba, e invocou ali o nome do Senhor, o Deus eterno.
34 Ma Aabaraam i ki iwan irong Pilistia.
34 E peregrinou Abraão na terra dos filisteus muitos dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.