Gênesis 21
BUK TAABU MATAKIN (RAI) vs NAA
1 A Tadaaru i wagaaia Saaraa lenutmaa ia pir taai, ma aawa baa a ia weweliman taai karomi, i paam ot paai ut.
1 O Senhor visitou Sara, como tinha dito, e cumpriu o que lhe havia prometido.
2 Saaraa i kipbaala ma i buta paa a naat muaana u ra kilaala baa Aabaraam ia takaana. I babuta ut u ra pakaana bung baa God i weweliman taai.
2 Sara ficou grávida e deu à luz um filho a Abraão na sua velhice, no tempo determinado, de que Deus lhe havia falado.
3 Aabaraam i waatung taa a iaa ra naat muaana baa Saaraa i buta paai naa Aaisaak.
3 Ao filho que lhe nasceu, que Sara lhe dera à luz, Abraão deu o nome de Isaque.
4 Baa i 8 na bung anun Aaisaak, Aabaraam i poko kikili, welaar ma God ia pir taai taana.
4 Abraão circuncidou o seu filho Isaque, quando ele tinha oito dias, segundo Deus lhe havia ordenado.
5 A kilaala na lalaaun anun Aabaraam i welaar ma 100 baa di buta taa Aaisaak uni.
5 Abraão tinha cem anos quando lhe nasceu Isaque, seu filho.
6 Saaraa i piri naa, “God ia taar taa a utnaa na ninangon karom iaau, ma a taara raap baa diat a walangoro a utnaa mi diat a nangon ungaai ma iaau.”
6 E Sara disse: — Deus me deu motivo de riso. E todo aquele que ouvir isso vai rir comigo.
7 Ma i piri kaai lenbi, “Baa pa iaau babuta utbaai, woi maa in piri taan Aabaraam naa Saaraa in wangaau a naat? Iaku mi, iaau aa buta taa a naat uni, baa ia takaana.” Saaraa i kipbaala ma i buta paa a naat muaana.|alt="Abraham with a Baby" src="GR-gn08n.tif" size="span" loc="Gen 21:1" copy="Global Recordings Network" ref="21:2"
7 E acrescentou: — Quem diria a Abraão que Sara ainda amamentaria um filho? Pois na sua velhice lhe dei um filho.
8 Aaisaak i ngaala waanwaan, ma baa ia paki wa in tu, Aabaraam i paam a ngaala na lukaara uni.
8 Isaque cresceu e foi desmamado. Nesse dia em que o menino foi desmamado, Abraão deu um grande banquete.
9 Iaku, Saaraa i babo paa Ismaael i tataur. Ismaael a natun Aagaar a tabuan Aaigipto, baa i buta taai un Aabaraam.
9 Sara viu que o filho que Agar, a egípcia, teve com Abraão estava zombando de Isaque.
10 Ma Saaraa i piri taan Aabaraam, “Un tula wa a tultul na tabuan mi, ungaai ma natunalik, maa natu ra tabuan na tultul maa, pain kakale ungaai ma natunglik u ra num kum utnaa.”
10 Então Sara disse a Abraão: — Mande embora essa escrava e o filho dela, porque o filho dessa escrava não será herdeiro com o meu filho Isaque.
11 Aabaraam i tapunuk dekdek aakit u ra pirpir mi, kabina Ismaael a natunalik utkaai.
11 Abraão ficou muito incomodado com isso, por causa de seu filho.
12 Iaku God i piri karomi naa, “Koku u tapunuk un natumlik ungaai ma ra num tultul na tabuan. Un walangoro ku aawa baa Saaraa i piri taam, maa un Aaisaak ku anum wuna taara diat a waan paat welaar ma ra nung weweliman.
12 Mas Deus disse a Abraão: — Não fique incomodado por causa do menino e por causa da escrava. Faça tudo o que Sara disser, porque por meio de Isaque será chamada a sua descendência.
13 Iaau ang paam apaat a ngaala na wuna taara ko ra natu ra tultul na tabuan kaai, kabina maa ia natumlik.”
13 Mas também do filho da escrava farei uma grande nação, porque ele é seu descendente.
14 U ra bung namur taana u ra malaana, Aabaraam i lo paa a kum utnaa na winangaan, ma ra palaa baa di labo taai u ra in palaa di paami ko ra panina wewagua, ma i ung taai u ra pupuakin Aagaar. Namur i tula wa dinaana. Aagaar dinaana diaar waan waanwaan u ra bil na wanua, a iaana Ber-Sebaa.
14 Na manhã seguinte, Abraão levantou-se de madrugada, pegou pão e um odre de água, pôs tudo sobre as costas de Agar, deu-lhe o menino e a despediu. Ela saiu, andando sem rumo pelo deserto de Berseba.
15 Baa andiaar palaa na ininim ia raap, Aagaar i waki taa a naat natudaangi ra in naatnaat na diwaai.
15 Quando acabou a água que havia no odre, Agar colocou o menino debaixo de um dos arbustos.
16 Ma i waan welwelik kinalik, ma i ki pari taau ma i nuknuk naa, “Pa iaau nem na babo a naat baa in maat.” Ma baa i ki matira i tur paa tinaangi.
16 E, afastando-se, foi sentar-se em frente, à distância de um tiro de arco, porque dizia: — Assim, não verei o menino morrer. E, sentando-se em frente dele, levantou a voz e chorou.
17 God i walangoro a naat i taangi, ma aangelo anun God i wataa Aagaar taanginaanga u ra maawa, ma i piri taana naa, “Aagaar, u lawaai maa? Koku u burut. God ia walangoro a tinaangi anu ra num naat barong i inep taau.
17 Deus, porém, ouviu a voz do menino. E, do céu, o Anjo de Deus chamou Agar e lhe disse: — O que é que você tem, Agar? Não tenha medo, porque Deus ouviu a voz do menino, aí onde ele está.
18 Waan urong, ma un aal atur paa a naat, ma un taal paai ma ra limaam. Ma iaau ut ang wangaala a taara baa diat a waan paat koni, kupi diat a waan paat a ngaala na wuna taara.”
18 Ponha-se em pé, levante o menino e segure-o pela mão, porque eu farei dele um grande povo.
19 God i palaa a mataan Aagaar, ma i babo paa a daanim. Io, i waan ma i itup paa andiaar in palaa, ma i wainim taa a naat.
19 Então Deus lhe abriu os olhos, e ela viu um poço de água. E, indo até o poço, encheu o odre de água, e deu de beber ao menino.
20 Baa a naat i ngaala waanwaan, God i ki ungaai mai. I lalaaun u ra bil, ma i laa aakit u ra papanaak ma ra bunaaraa.
20 Deus estava com o menino, que cresceu, morou no deserto e se tornou flecheiro.
21 Baa i ki matira u ra bil irong Paaraan, naana i ben paa raa tabuan taangirong Aaigipto karom natuna Ismaael.
21 Ele morava no deserto de Parã, e a mãe dele o casou com uma mulher da terra do Egito.
22 Un raa bung, king Aabimelek ma Pikol a mukmuga anu ra taara na wineium anun Aabimelek, diaar piri taan Aabaraam lenbi, “God i ki ungaai ma ui u ra kum utnaa raap baa u paami.
22 Por esse tempo, Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, disseram a Abraão: — Deus está com você em tudo o que você faz.
23 Mi un weweliman karom iaau namataan God, naa koku u papaam na warwaruga karom iaau, baa karom a kum natnatung ma ra kum taptabung. Un waiaa anum koina mangamangaan karom iaau ma karom a taamaan mi u ki na waira uni, lenutmaa iaau aa paam taai mun karom ui.”
23 Portanto, aqui neste lugar, jure por Deus que você não enganará a mim, nem a meu filho, nem a meu neto, e que tratará a mim e a terra em que você tem morado com a mesma bondade com que eu tratei você.
24 Aabaraam i piri naa, “Iaau weweliman naa ang paami lenmaa karom ui.”
24 Abraão respondeu: — Eu juro.
25 Ma Aabaraam i pirpir na uraai karom Aabimelek u ra daanim baa a kum tultul anun Aabimelek diat raa paai koni.
25 Mas Abraão repreendeu Abimeleque por causa de um poço de água que os servos deste haviam tomado à força.
26 Iaku Aabimelek i piri naa, “Pa iaau nunura woi ma i paam a pinapaam maa. Pa u wapua iaau uni, telek mi iaau walangoroi.”
26 Abimeleque disse: — Não sei quem fez isso. Além do mais, você nunca me falou nada e eu não tinha ouvido nada a respeito, a não ser hoje.
27 Io, Aabaraam i lo paa a kum sip, ma ra kum bulumakaau ma i taar taai taan Aabimelek, maa diaar paam a kunubu.
27 Então Abraão pegou ovelhas e bois e os deu a Abimeleque. E os dois fizeram uma aliança.
28 Io, Aabaraam i weraana 7 na naatnaat na tabuan na sip ko ra nuna kum sip.
28 Abraão pôs à parte sete cordeiras do rebanho.
29 Ma Aabimelek i tiri naa, “Aawa kabina maa u watur ingen wa 7 na naat na sip bi?”
29 Abimeleque perguntou a Abraão: — Que significam as sete cordeiras que você pôs à parte?
30 Aabaraam i baalui naa, “Un gaaia paa 7 na naat na sip bi ko ra limaang, welaar ma ra nung wewapua kaapa naa iaau, iaau kil a daanim mi.”
30 Abraão respondeu: — Você receberá das minhas mãos as sete cordeiras, para que me sirvam de testemunho de que eu cavei este poço.
31 Io, a iaa ra wanua maa, Ber-Sebaa, kabina maa a ru muaana mi diaar paam a weweliman matira.
31 Por isso aquele lugar foi chamado de Berseba, porque ali os dois fizeram um juramento.
32 Baa diaar aa paam taa a kunubu matira Ber-Sebaa, Aabimelek ma Pikol, a mukmuga anu ra taara na wineium anun Aabimelek, diaar waan talili balet urong Pilistia.
32 Assim, fizeram aliança em Berseba. Depois Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, voltaram para as terras dos filisteus.
33 Aabaraam i maarut taa in diwaai, di waatungi baa taamaariska irong Ber-Sebaa, ma matira i aaraaring karom a Tadaaru, a God baa i lalaaun takum.
33 Abraão plantou uma tamargueira em Berseba e invocou ali o nome do Senhor , o Deus Eterno.
34 Ma Aabaraam i ki iwan irong Pilistia.
34 E por muito tempo Abraão morou na terra dos filisteus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.