Gênesis 21
BUK TAABU MATAKIN (RAI) vs BKJ
1 A Tadaaru i wagaaia Saaraa lenutmaa ia pir taai, ma aawa baa a ia weweliman taai karomi, i paam ot paai ut.
1 E o SENHOR visitou a Sara como ele dissera, e fez o SENHOR a Sara como ele tinha falado.
2 Saaraa i kipbaala ma i buta paa a naat muaana u ra kilaala baa Aabaraam ia takaana. I babuta ut u ra pakaana bung baa God i weweliman taai.
2 Pois Sara concebeu e gerou um filho a Abraão em sua velhice, no tempo estabelecido de que Deus lhe falara.
3 Aabaraam i waatung taa a iaa ra naat muaana baa Saaraa i buta paai naa Aaisaak.
3 E Abraão chamou o nome de seu filho que lhe nasceu, que Sara lhe concebeu, Isaque.
4 Baa i 8 na bung anun Aaisaak, Aabaraam i poko kikili, welaar ma God ia pir taai taana.
4 E Abraão circuncidou seu filho Isaque, sendo ele de oito dias de idade, como Deus lhe ordenara.
5 A kilaala na lalaaun anun Aabaraam i welaar ma 100 baa di buta taa Aaisaak uni.
5 E Abraão era da idade de cem anos quando seu filho Isaque lhe nasceu.
6 Saaraa i piri naa, “God ia taar taa a utnaa na ninangon karom iaau, ma a taara raap baa diat a walangoro a utnaa mi diat a nangon ungaai ma iaau.”
6 E Sara disse: Deus me fez rir, de modo que todos os que ouvirem rirão comigo.
7 Ma i piri kaai lenbi, “Baa pa iaau babuta utbaai, woi maa in piri taan Aabaraam naa Saaraa in wangaau a naat? Iaku mi, iaau aa buta taa a naat uni, baa ia takaana.” Saaraa i kipbaala ma i buta paa a naat muaana.|alt="Abraham with a Baby" src="GR-gn08n.tif" size="span" loc="Gen 21:1" copy="Global Recordings Network" ref="21:2"
7 E ela disse: Quem teria dito a Abraão que Sara daria de mamar a filhos? Pois eu lhe dei um filho em sua velhice.
8 Aaisaak i ngaala waanwaan, ma baa ia paki wa in tu, Aabaraam i paam a ngaala na lukaara uni.
8 E o menino cresceu, e foi desmamado. E Abraão fez um grande banquete no mesmo dia em que Isaque foi desmamado.
9 Iaku, Saaraa i babo paa Ismaael i tataur. Ismaael a natun Aagaar a tabuan Aaigipto, baa i buta taai un Aabaraam.
9 E Sara viu o filho de Agar, a egípcia, que ela dera a Abraão, zombando.
10 Ma Saaraa i piri taan Aabaraam, “Un tula wa a tultul na tabuan mi, ungaai ma natunalik, maa natu ra tabuan na tultul maa, pain kakale ungaai ma natunglik u ra num kum utnaa.”
10 Por isso ela disse a Abraão: Lança fora esta serva e seu filho, porque o filho dessa serva não será herdeiro com meu filho, com Isaque.
11 Aabaraam i tapunuk dekdek aakit u ra pirpir mi, kabina Ismaael a natunalik utkaai.
11 E a coisa pareceu muito grave aos olhos de Abraão por causa de seu filho.
12 Iaku God i piri karomi naa, “Koku u tapunuk un natumlik ungaai ma ra num tultul na tabuan. Un walangoro ku aawa baa Saaraa i piri taam, maa un Aaisaak ku anum wuna taara diat a waan paat welaar ma ra nung weweliman.
12 E Deus disse a Abraão: Não seja isso grave a tua vista por causa do rapaz, e por causa da tua serva. Em tudo que Sara disser, dá ouvidos à sua voz, porque em Isaque será chamada a tua semente.
13 Iaau ang paam apaat a ngaala na wuna taara ko ra natu ra tultul na tabuan kaai, kabina maa ia natumlik.”
13 E também do filho da serva eu farei uma nação, porque ele é tua semente.
14 U ra bung namur taana u ra malaana, Aabaraam i lo paa a kum utnaa na winangaan, ma ra palaa baa di labo taai u ra in palaa di paami ko ra panina wewagua, ma i ung taai u ra pupuakin Aagaar. Namur i tula wa dinaana. Aagaar dinaana diaar waan waanwaan u ra bil na wanua, a iaana Ber-Sebaa.
14 E Abraão se levantou cedo de manhã, e tomou pão, e um odre de água, e os deu a Agar, pondo-os sobre o seu ombro, e ao filho, e a despediu. E ela partiu, e peregrinou pelo deserto de Berseba.
15 Baa andiaar palaa na ininim ia raap, Aagaar i waki taa a naat natudaangi ra in naatnaat na diwaai.
15 E a água do odre foi consumida, e ela colocou o filho debaixo de um dos arbustos.
16 Ma i waan welwelik kinalik, ma i ki pari taau ma i nuknuk naa, “Pa iaau nem na babo a naat baa in maat.” Ma baa i ki matira i tur paa tinaangi.
16 E ela foi sentar-se em frente dele a boa distância, como a de um tiro de arco. Pois ela disse: Que eu não veja a morte da criança. E sentada em frente dele, levantou sua voz e chorou.
17 God i walangoro a naat i taangi, ma aangelo anun God i wataa Aagaar taanginaanga u ra maawa, ma i piri taana naa, “Aagaar, u lawaai maa? Koku u burut. God ia walangoro a tinaangi anu ra num naat barong i inep taau.
17 E Deus ouviu a voz do menino. E o anjo de Deus chamou Agar desde o céu, e lhe disse: Que te aflige, Agar? Não temas, pois Deus ouviu a voz do menino de onde ele está.
18 Waan urong, ma un aal atur paa a naat, ma un taal paai ma ra limaam. Ma iaau ut ang wangaala a taara baa diat a waan paat koni, kupi diat a waan paat a ngaala na wuna taara.”
18 Ergue-te, levanta o menino nos teus braços, pois farei dele uma grande nação.
19 God i palaa a mataan Aagaar, ma i babo paa a daanim. Io, i waan ma i itup paa andiaar in palaa, ma i wainim taa a naat.
19 E Deus abriu-lhe os olhos, e ela viu um poço de água. E foi, e encheu o odre com água, e deu de beber ao menino.
20 Baa a naat i ngaala waanwaan, God i ki ungaai mai. I lalaaun u ra bil, ma i laa aakit u ra papanaak ma ra bunaaraa.
20 E Deus estava com o menino, e ele cresceu e habitou no deserto, e se tornou um arqueiro.
21 Baa i ki matira u ra bil irong Paaraan, naana i ben paa raa tabuan taangirong Aaigipto karom natuna Ismaael.
21 E ele habitou no deserto de Parã; e sua mãe lhe tomou uma mulher da terra do Egito.
22 Un raa bung, king Aabimelek ma Pikol a mukmuga anu ra taara na wineium anun Aabimelek, diaar piri taan Aabaraam lenbi, “God i ki ungaai ma ui u ra kum utnaa raap baa u paami.
22 E aconteceu naquele tempo que Abimeleque e Ficol, capitão-chefe de seu exército, falou a Abraão, dizendo: Deus está contigo em tudo que tu fazes;
23 Mi un weweliman karom iaau namataan God, naa koku u papaam na warwaruga karom iaau, baa karom a kum natnatung ma ra kum taptabung. Un waiaa anum koina mangamangaan karom iaau ma karom a taamaan mi u ki na waira uni, lenutmaa iaau aa paam taai mun karom ui.”
23 por isso, agora, jura a mim por Deus que não agirás falsamente comigo, nem com meu filho, nem com o filho de meu filho, mas, de acordo com a bondade que eu te fiz, tu farás comigo, e para com a terra na qual peregrinaste.
24 Aabaraam i piri naa, “Iaau weweliman naa ang paami lenmaa karom ui.”
24 E Abraão disse: Eu jurarei.
25 Ma Aabaraam i pirpir na uraai karom Aabimelek u ra daanim baa a kum tultul anun Aabimelek diat raa paai koni.
25 E Abraão repreendeu Abimeleque por causa de um poço de água, que os servos de Abimeleque tinham tomado violentamente.
26 Iaku Aabimelek i piri naa, “Pa iaau nunura woi ma i paam a pinapaam maa. Pa u wapua iaau uni, telek mi iaau walangoroi.”
26 E Abimeleque disse: Eu não sei quem fez isso, nem tampouco me contaste, nem ouvi a respeito disso, a não ser hoje.
27 Io, Aabaraam i lo paa a kum sip, ma ra kum bulumakaau ma i taar taai taan Aabimelek, maa diaar paam a kunubu.
27 E Abraão tomou ovelhas e bois, e os deu a Abimeleque, e os dois fizeram um pacto.
28 Io, Aabaraam i weraana 7 na naatnaat na tabuan na sip ko ra nuna kum sip.
28 E Abraão pôs à parte sete cordeiras do rebanho.
29 Ma Aabimelek i tiri naa, “Aawa kabina maa u watur ingen wa 7 na naat na sip bi?”
29 E Abimeleque disse a Abraão: O que significam essas sete cordeiras que puseste à parte?
30 Aabaraam i baalui naa, “Un gaaia paa 7 na naat na sip bi ko ra limaang, welaar ma ra nung wewapua kaapa naa iaau, iaau kil a daanim mi.”
30 E ele disse: Estas sete cordeiras tomarás da minha mão, para que sejam uma testemunha para mim de que eu cavei este poço.
31 Io, a iaa ra wanua maa, Ber-Sebaa, kabina maa a ru muaana mi diaar paam a weweliman matira.
31 Por isso, chamou aquele lugar Berseba, porque ambos juraram ali.
32 Baa diaar aa paam taa a kunubu matira Ber-Sebaa, Aabimelek ma Pikol, a mukmuga anu ra taara na wineium anun Aabimelek, diaar waan talili balet urong Pilistia.
32 Assim, eles fizeram um pacto em Berseba; então levantaram-se Abimeleque e Ficol, o capitão-chefe do seu exército, e eles retornaram à terra dos filisteus.
33 Aabaraam i maarut taa in diwaai, di waatungi baa taamaariska irong Ber-Sebaa, ma matira i aaraaring karom a Tadaaru, a God baa i lalaaun takum.
33 E Abraão plantou um bosque em Berseba, e invocou ali o nome do SENHOR, o Deus eterno.
34 Ma Aabaraam i ki iwan irong Pilistia.
34 E Abraão peregrinou na terra dos filisteus muitos dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.