João 11
Mushog Testamento (QXONT) vs VC
1 Betania marcachömi Jesuspa amïgun Lazaro ishcay panincunawan täcuyargan. Paycunapa jutincunaga cargan Maria y Marta. Tsaychömi Lazaro pasaypa antsa geshyaycargan.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 (Panin Mariam perjümiwan Jesuspa chaquinta llushir agtsanwan pitsapänan cargan.)
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Lazaro antsaptinnam panincuna juc runata Jesusman cachayargan willacog: “‘Señor, cuyanacungayqui Lazarum pasaypa antsa geshyaycan’ niycamuy” nir.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Tsaynö willayaptinnam Jesus nirgan: “Lazaruta tsay geshya tsarishga manam wanushgallanchö usharänanpätsu, sinöga Tayta Dios poderösu canganta runacuna musyayänanpämi. Tsaynöpam musyayanga Tayta Dios poderninta nogaman churamunganta” nir.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Lazaruwan panincunawan Jesus cuyanacuycarpis
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 manam jinan örallaga aywargantsu, sinöga ishcay junagran tsay caycangallanchö quëdacurgan.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Tsaypitanam discïpuluncunata nirgan: “Acu, cutishun Lazarupa marcan Judea provinciaman”.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Tsaynam discïpuluncuna niyargan: “Taytay, ganyancunarächä tsaychöga runacuna samgaypa wanutsiyäshuyta munayargan. ¿Tsaynö caycaptincu gam yapay cutiyta munaycanqui?” nir.
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 — ausente —
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 — ausente —
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Nircurnam Jesus nirgan: “Betaniachö tärag amïguntsic Lazaroga punucashgam caycan. Acu aywar riyatsimushun”.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Tsaynö niptinnam discïpuluncuna niyargan: “Punucashgalla carninga riyamungachir, taytay”.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Tsaynö nir discïpuluncuna manam tantiyayargantsu Jesus imapä parlaycangantapis. Lazaro punucashgalla canganta yarparmi tantiyayargantsu wanushga canganta.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Tsaynö yarpäyaptinmi Jesus nirgan: “Lazaroga wanushgam.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Itsanga ama llaquicuyaytsu mana allïtsingäpita. Canan milagruta ruramuptïmi gamcuna tantiyayanqui Tayta Dios cachamanganta. Y acu, aywashun pay cagman” nir.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Tsaynam discïpulu mayincunata “Millïshu” niyangan Tomas nirgan: “Jesus aywaycaptinga wanutsimäna captinpis aywashun” nir.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Lazarupa marcan Betaniaman chärirnam Jesus discïpuluncunawan musyariyargan chuscu junagna Lazaro pamparanganta.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Tsaypita Betaniaman Jesus yaycuraycagta musyasquirnam Marta aywargan taripagnin. Mariaga wayinllachömi quëdacurgan.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Marta Jesuswan tincusquirnam nirgan: “Taytay, gam caychö captiquega turillä manam wanuycunmantsu cargan.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Imayca mañacungayquitapis Tayta Diosga ruranmi. Tsaynöpis turilläta alliycatsinquimanchir cargan” nir.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesusnam nirgan: “Turiquega cawamungam” nir.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Tsaynö niycuptinnam Marta nirgan: “Aumi. Musyämi fisyu final junag wanushgacuna cawamuptin turilläpis cawamunanpä cagtaga” nir.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 — ausente —
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 — ausente —
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Tsaynö niptinmi nirgan: “Aumi, taytay. Noga criyïmi. Gammi Tayta Diospa tsurin salvacog canqui”.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Tsaynö nisquirninnam Jesusta jagirir Marta cuticurgan ñañan Mariata gayag. Chaycurnam Mariata gayaycur quiquillanta willargan: “Jesusmi chascamushga y gayashunquim” nir.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Tsaynö niptinnam Mariaga wap sharcur aywargan tincog.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Jesusga manarä marcaman yaycurmi Martawan tincunganllachörä caycargan.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Maria ras sharcur aywagta ricarninnam tsay wallquegnin runacuna gepanta aywayargan “Lazaro pamparanganmanchir aywaycan wagapag” nirnin.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Jesus caycanganman Maria chasquirnam ñöpanman gonguricuycur nirgan: “Taytay, gam caychö captiquega turillä manam wanuycunmantsu cargan”.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Tsaynam Maria y wallquegnincuna wagayagta ricaycurnin Jesus sientipar alläpa llaquipargan.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Tsaynam tapurgan: “¿Mayninchötä pamparaycan?” nir.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Tsaynam pamparangan cagman aywaycar Jesuspis Lazarupä wagargan.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Tsaynö wagagta ricarninnam runacuna niyargan: “¡Imaläyarä Lazaruwan cuyanacuycurgan!” nir.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Waquincunanam itsanga niyargan: “Gapra runatapis alliycätsirga ¿manatsurä Lazarutapis allïtsinman cargan mana wanunanpä?” nirnin.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Jesus tsaynö llaquicurnam chargan Lazaro pamparangan cagman. Pamparangan sepultüranga gagachö uchcushgam cargan. Tsay sepultüraga tsaparargan jatun rumiwanmi.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Chaycurnam Jesus nirgan: “Tsay tsaparag rumita wititsiyay” nir.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Jesusnam nirgan: “¿Manacu nirgö nogaman yäracayämuptiquega Tayta Diospa poderninta ricayänayquipä cagta?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Tsaypita rumita witiscatsiyaptinnam Jesus ciëluman ñuquircur nirgan: “Papällay, mañacungäta wiyamangayquita gamta agradesicamümi.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Imaypis wiyamangayquita musyarmi gamman mañacamü yanapaycamänayquipä. Yanapamangayquita ricarmi caychö caycag runacuna musyayanga gam cachamangayquita” nir.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Tsaynö mañacusquirnam Jesus fuertipa nirgan: “¡Lazaro, yargamuy!” nir.
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Tsaynam pamparaycanganpita Lazaroga cawarcamur yargascamurgan maquin, chaquin, y uman wancupacushga. Tsaynam Jesus nirgan: “Lazaruta pascayay wayinpana aywacunanpä” nir.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Tsaypita Lazaruta cawatsinganta ricaycurnin Mariata wallqueg runacuna atscagmi criyiyargan Jesusta Tayta Dios cachamunganta.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Waquin cagcunanam fariseucunaman aywaycur willapäyargan wanunganpita Lazaruta cawascatsimuptin atsca runacuna Jesusman criyicuyanganta.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Sacerdöticunapa mandagnincuna y fariseucuna tsayta wiyasquirnam Israel runacunapa autoridänincunata gayatsiyargan sesionta rurayänanpä. Llapancuna goricasquirnam niyargan: “¿Imanaycuntsicnatä tsay runata? Atsca milagrucunatanachä ruraycunpis.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Payta mana tsaritsishganäga llapanpis munayanga nacionnintsicman mandacog churaytanachir. Tsayta musyasquirga Romachö mandamagnintsic pasaypa ajarchir soldäduncunata cachamunga templuntsicta ushacätsiyänanpä y nircur llapantsicta wanutsimänapä” nir.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Tsaynö niyaptinmi llapan sacerdöticunapa mandagnin cag Caifas nirgan: “Gamcunaga manam imatapis tantiyayanquitsu.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Llapantsic wanunantsicpa rantinga tsay runalla wanutsun salvacunantsicpä. ¿Manacu tsayta tantiyayanqui?” nir.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 — ausente —
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 — ausente —
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Tsay junagpitanam autoridäcuna willanacuyargan Jesusta wanutsiyänanpä.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Tsayta musyarnam Judea provinciapita Jesus aywacurgan tsunyag jircapana “Efrain” ningan marcaman. Tsaychömi discïpuluncunawan quëdacuyargan.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Tsay junagcuna Pascua fiestancuna chämuptinnam maytsaypita Jerusalenman llapan Israel runacuna aywayargan. Tsaychönam Pascua fiestata shuyarnin üsuncunamannö alistacuyargan Tayta Diospa perdonninta mañacur.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Tsay fiestachömi Jesusta ashiyargan. Mana tincurninnam templupa patiunchöna runacuna tapunacuyargan: “Gamcuna ¿imatatä yarpäyanqui? ¿Jesusga fiestaman shamungatsurä o manatsurä?” nir.
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Sacerdöticunapa mandagnincunawan fariseucunaga runacunata yachatsipacushganam cayargan: “Jesus maychöpis canganta musyarninga juclla willacayämunqui prësuyämunäpä” nir.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.