João 11
Mushog Testamento (QXONT) vs ACF
1 Betania marcachömi Jesuspa amïgun Lazaro ishcay panincunawan täcuyargan. Paycunapa jutincunaga cargan Maria y Marta. Tsaychömi Lazaro pasaypa antsa geshyaycargan.
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Panin Mariam perjümiwan Jesuspa chaquinta llushir agtsanwan pitsapänan cargan.)
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 Lazaro antsaptinnam panincuna juc runata Jesusman cachayargan willacog: “‘Señor, cuyanacungayqui Lazarum pasaypa antsa geshyaycan’ niycamuy” nir.
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Tsaynö willayaptinnam Jesus nirgan: “Lazaruta tsay geshya tsarishga manam wanushgallanchö usharänanpätsu, sinöga Tayta Dios poderösu canganta runacuna musyayänanpämi. Tsaynöpam musyayanga Tayta Dios poderninta nogaman churamunganta” nir.
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Lazaruwan panincunawan Jesus cuyanacuycarpis
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 manam jinan örallaga aywargantsu, sinöga ishcay junagran tsay caycangallanchö quëdacurgan.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Tsaypitanam discïpuluncunata nirgan: “Acu, cutishun Lazarupa marcan Judea provinciaman”.
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 Tsaynam discïpuluncuna niyargan: “Taytay, ganyancunarächä tsaychöga runacuna samgaypa wanutsiyäshuyta munayargan. ¿Tsaynö caycaptincu gam yapay cutiyta munaycanqui?” nir.
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 — ausente —
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 — ausente —
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Nircurnam Jesus nirgan: “Betaniachö tärag amïguntsic Lazaroga punucashgam caycan. Acu aywar riyatsimushun”.
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Tsaynö niptinnam discïpuluncuna niyargan: “Punucashgalla carninga riyamungachir, taytay”.
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Tsaynö nir discïpuluncuna manam tantiyayargantsu Jesus imapä parlaycangantapis. Lazaro punucashgalla canganta yarparmi tantiyayargantsu wanushga canganta.
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Tsaynö yarpäyaptinmi Jesus nirgan: “Lazaroga wanushgam.
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 Itsanga ama llaquicuyaytsu mana allïtsingäpita. Canan milagruta ruramuptïmi gamcuna tantiyayanqui Tayta Dios cachamanganta. Y acu, aywashun pay cagman” nir.
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 Tsaynam discïpulu mayincunata “Millïshu” niyangan Tomas nirgan: “Jesus aywaycaptinga wanutsimäna captinpis aywashun” nir.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Lazarupa marcan Betaniaman chärirnam Jesus discïpuluncunawan musyariyargan chuscu junagna Lazaro pamparanganta.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 — ausente —
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 — ausente —
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Tsaypita Betaniaman Jesus yaycuraycagta musyasquirnam Marta aywargan taripagnin. Mariaga wayinllachömi quëdacurgan.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Marta Jesuswan tincusquirnam nirgan: “Taytay, gam caychö captiquega turillä manam wanuycunmantsu cargan.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Imayca mañacungayquitapis Tayta Diosga ruranmi. Tsaynöpis turilläta alliycatsinquimanchir cargan” nir.
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesusnam nirgan: “Turiquega cawamungam” nir.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Tsaynö niycuptinnam Marta nirgan: “Aumi. Musyämi fisyu final junag wanushgacuna cawamuptin turilläpis cawamunanpä cagtaga” nir.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 — ausente —
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 — ausente —
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Tsaynö niptinmi nirgan: “Aumi, taytay. Noga criyïmi. Gammi Tayta Diospa tsurin salvacog canqui”.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Tsaynö nisquirninnam Jesusta jagirir Marta cuticurgan ñañan Mariata gayag. Chaycurnam Mariata gayaycur quiquillanta willargan: “Jesusmi chascamushga y gayashunquim” nir.
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 Tsaynö niptinnam Mariaga wap sharcur aywargan tincog.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 Jesusga manarä marcaman yaycurmi Martawan tincunganllachörä caycargan.
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Maria ras sharcur aywagta ricarninnam tsay wallquegnin runacuna gepanta aywayargan “Lazaro pamparanganmanchir aywaycan wagapag” nirnin.
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Jesus caycanganman Maria chasquirnam ñöpanman gonguricuycur nirgan: “Taytay, gam caychö captiquega turillä manam wanuycunmantsu cargan”.
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Tsaynam Maria y wallquegnincuna wagayagta ricaycurnin Jesus sientipar alläpa llaquipargan.
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 Tsaynam tapurgan: “¿Mayninchötä pamparaycan?” nir.
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 Tsaynam pamparangan cagman aywaycar Jesuspis Lazarupä wagargan.
35 Jesus chorou.
36 Tsaynö wagagta ricarninnam runacuna niyargan: “¡Imaläyarä Lazaruwan cuyanacuycurgan!” nir.
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Waquincunanam itsanga niyargan: “Gapra runatapis alliycätsirga ¿manatsurä Lazarutapis allïtsinman cargan mana wanunanpä?” nirnin.
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Jesus tsaynö llaquicurnam chargan Lazaro pamparangan cagman. Pamparangan sepultüranga gagachö uchcushgam cargan. Tsay sepultüraga tsaparargan jatun rumiwanmi.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Chaycurnam Jesus nirgan: “Tsay tsaparag rumita wititsiyay” nir.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Jesusnam nirgan: “¿Manacu nirgö nogaman yäracayämuptiquega Tayta Diospa poderninta ricayänayquipä cagta?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Tsaypita rumita witiscatsiyaptinnam Jesus ciëluman ñuquircur nirgan: “Papällay, mañacungäta wiyamangayquita gamta agradesicamümi.
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Imaypis wiyamangayquita musyarmi gamman mañacamü yanapaycamänayquipä. Yanapamangayquita ricarmi caychö caycag runacuna musyayanga gam cachamangayquita” nir.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 Tsaynö mañacusquirnam Jesus fuertipa nirgan: “¡Lazaro, yargamuy!” nir.
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 Tsaynam pamparaycanganpita Lazaroga cawarcamur yargascamurgan maquin, chaquin, y uman wancupacushga. Tsaynam Jesus nirgan: “Lazaruta pascayay wayinpana aywacunanpä” nir.
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 Tsaypita Lazaruta cawatsinganta ricaycurnin Mariata wallqueg runacuna atscagmi criyiyargan Jesusta Tayta Dios cachamunganta.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Waquin cagcunanam fariseucunaman aywaycur willapäyargan wanunganpita Lazaruta cawascatsimuptin atsca runacuna Jesusman criyicuyanganta.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Sacerdöticunapa mandagnincuna y fariseucuna tsayta wiyasquirnam Israel runacunapa autoridänincunata gayatsiyargan sesionta rurayänanpä. Llapancuna goricasquirnam niyargan: “¿Imanaycuntsicnatä tsay runata? Atsca milagrucunatanachä ruraycunpis.
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Payta mana tsaritsishganäga llapanpis munayanga nacionnintsicman mandacog churaytanachir. Tsayta musyasquirga Romachö mandamagnintsic pasaypa ajarchir soldäduncunata cachamunga templuntsicta ushacätsiyänanpä y nircur llapantsicta wanutsimänapä” nir.
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Tsaynö niyaptinmi llapan sacerdöticunapa mandagnin cag Caifas nirgan: “Gamcunaga manam imatapis tantiyayanquitsu.
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Llapantsic wanunantsicpa rantinga tsay runalla wanutsun salvacunantsicpä. ¿Manacu tsayta tantiyayanqui?” nir.
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 — ausente —
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 — ausente —
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Tsay junagpitanam autoridäcuna willanacuyargan Jesusta wanutsiyänanpä.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Tsayta musyarnam Judea provinciapita Jesus aywacurgan tsunyag jircapana “Efrain” ningan marcaman. Tsaychömi discïpuluncunawan quëdacuyargan.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 Tsay junagcuna Pascua fiestancuna chämuptinnam maytsaypita Jerusalenman llapan Israel runacuna aywayargan. Tsaychönam Pascua fiestata shuyarnin üsuncunamannö alistacuyargan Tayta Diospa perdonninta mañacur.
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 Tsay fiestachömi Jesusta ashiyargan. Mana tincurninnam templupa patiunchöna runacuna tapunacuyargan: “Gamcuna ¿imatatä yarpäyanqui? ¿Jesusga fiestaman shamungatsurä o manatsurä?” nir.
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Sacerdöticunapa mandagnincunawan fariseucunaga runacunata yachatsipacushganam cayargan: “Jesus maychöpis canganta musyarninga juclla willacayämunqui prësuyämunäpä” nir.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.