João 11
Mushog Testamento (QXONT) vs ARA
1 Betania marcachömi Jesuspa amïgun Lazaro ishcay panincunawan täcuyargan. Paycunapa jutincunaga cargan Maria y Marta. Tsaychömi Lazaro pasaypa antsa geshyaycargan.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Panin Mariam perjümiwan Jesuspa chaquinta llushir agtsanwan pitsapänan cargan.)
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Lazaro antsaptinnam panincuna juc runata Jesusman cachayargan willacog: “‘Señor, cuyanacungayqui Lazarum pasaypa antsa geshyaycan’ niycamuy” nir.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Tsaynö willayaptinnam Jesus nirgan: “Lazaruta tsay geshya tsarishga manam wanushgallanchö usharänanpätsu, sinöga Tayta Dios poderösu canganta runacuna musyayänanpämi. Tsaynöpam musyayanga Tayta Dios poderninta nogaman churamunganta” nir.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Lazaruwan panincunawan Jesus cuyanacuycarpis
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 manam jinan örallaga aywargantsu, sinöga ishcay junagran tsay caycangallanchö quëdacurgan.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Tsaypitanam discïpuluncunata nirgan: “Acu, cutishun Lazarupa marcan Judea provinciaman”.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Tsaynam discïpuluncuna niyargan: “Taytay, ganyancunarächä tsaychöga runacuna samgaypa wanutsiyäshuyta munayargan. ¿Tsaynö caycaptincu gam yapay cutiyta munaycanqui?” nir.
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 — ausente —
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 — ausente —
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Nircurnam Jesus nirgan: “Betaniachö tärag amïguntsic Lazaroga punucashgam caycan. Acu aywar riyatsimushun”.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Tsaynö niptinnam discïpuluncuna niyargan: “Punucashgalla carninga riyamungachir, taytay”.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Tsaynö nir discïpuluncuna manam tantiyayargantsu Jesus imapä parlaycangantapis. Lazaro punucashgalla canganta yarparmi tantiyayargantsu wanushga canganta.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Tsaynö yarpäyaptinmi Jesus nirgan: “Lazaroga wanushgam.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Itsanga ama llaquicuyaytsu mana allïtsingäpita. Canan milagruta ruramuptïmi gamcuna tantiyayanqui Tayta Dios cachamanganta. Y acu, aywashun pay cagman” nir.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Tsaynam discïpulu mayincunata “Millïshu” niyangan Tomas nirgan: “Jesus aywaycaptinga wanutsimäna captinpis aywashun” nir.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Lazarupa marcan Betaniaman chärirnam Jesus discïpuluncunawan musyariyargan chuscu junagna Lazaro pamparanganta.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 — ausente —
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Tsaypita Betaniaman Jesus yaycuraycagta musyasquirnam Marta aywargan taripagnin. Mariaga wayinllachömi quëdacurgan.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marta Jesuswan tincusquirnam nirgan: “Taytay, gam caychö captiquega turillä manam wanuycunmantsu cargan.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Imayca mañacungayquitapis Tayta Diosga ruranmi. Tsaynöpis turilläta alliycatsinquimanchir cargan” nir.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesusnam nirgan: “Turiquega cawamungam” nir.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Tsaynö niycuptinnam Marta nirgan: “Aumi. Musyämi fisyu final junag wanushgacuna cawamuptin turilläpis cawamunanpä cagtaga” nir.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 — ausente —
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 — ausente —
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Tsaynö niptinmi nirgan: “Aumi, taytay. Noga criyïmi. Gammi Tayta Diospa tsurin salvacog canqui”.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Tsaynö nisquirninnam Jesusta jagirir Marta cuticurgan ñañan Mariata gayag. Chaycurnam Mariata gayaycur quiquillanta willargan: “Jesusmi chascamushga y gayashunquim” nir.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Tsaynö niptinnam Mariaga wap sharcur aywargan tincog.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Jesusga manarä marcaman yaycurmi Martawan tincunganllachörä caycargan.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Maria ras sharcur aywagta ricarninnam tsay wallquegnin runacuna gepanta aywayargan “Lazaro pamparanganmanchir aywaycan wagapag” nirnin.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Jesus caycanganman Maria chasquirnam ñöpanman gonguricuycur nirgan: “Taytay, gam caychö captiquega turillä manam wanuycunmantsu cargan”.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Tsaynam Maria y wallquegnincuna wagayagta ricaycurnin Jesus sientipar alläpa llaquipargan.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Tsaynam tapurgan: “¿Mayninchötä pamparaycan?” nir.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Tsaynam pamparangan cagman aywaycar Jesuspis Lazarupä wagargan.
35 Jesus chorou.
36 Tsaynö wagagta ricarninnam runacuna niyargan: “¡Imaläyarä Lazaruwan cuyanacuycurgan!” nir.
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Waquincunanam itsanga niyargan: “Gapra runatapis alliycätsirga ¿manatsurä Lazarutapis allïtsinman cargan mana wanunanpä?” nirnin.
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Jesus tsaynö llaquicurnam chargan Lazaro pamparangan cagman. Pamparangan sepultüranga gagachö uchcushgam cargan. Tsay sepultüraga tsaparargan jatun rumiwanmi.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Chaycurnam Jesus nirgan: “Tsay tsaparag rumita wititsiyay” nir.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Jesusnam nirgan: “¿Manacu nirgö nogaman yäracayämuptiquega Tayta Diospa poderninta ricayänayquipä cagta?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Tsaypita rumita witiscatsiyaptinnam Jesus ciëluman ñuquircur nirgan: “Papällay, mañacungäta wiyamangayquita gamta agradesicamümi.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Imaypis wiyamangayquita musyarmi gamman mañacamü yanapaycamänayquipä. Yanapamangayquita ricarmi caychö caycag runacuna musyayanga gam cachamangayquita” nir.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Tsaynö mañacusquirnam Jesus fuertipa nirgan: “¡Lazaro, yargamuy!” nir.
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Tsaynam pamparaycanganpita Lazaroga cawarcamur yargascamurgan maquin, chaquin, y uman wancupacushga. Tsaynam Jesus nirgan: “Lazaruta pascayay wayinpana aywacunanpä” nir.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Tsaypita Lazaruta cawatsinganta ricaycurnin Mariata wallqueg runacuna atscagmi criyiyargan Jesusta Tayta Dios cachamunganta.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Waquin cagcunanam fariseucunaman aywaycur willapäyargan wanunganpita Lazaruta cawascatsimuptin atsca runacuna Jesusman criyicuyanganta.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Sacerdöticunapa mandagnincuna y fariseucuna tsayta wiyasquirnam Israel runacunapa autoridänincunata gayatsiyargan sesionta rurayänanpä. Llapancuna goricasquirnam niyargan: “¿Imanaycuntsicnatä tsay runata? Atsca milagrucunatanachä ruraycunpis.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Payta mana tsaritsishganäga llapanpis munayanga nacionnintsicman mandacog churaytanachir. Tsayta musyasquirga Romachö mandamagnintsic pasaypa ajarchir soldäduncunata cachamunga templuntsicta ushacätsiyänanpä y nircur llapantsicta wanutsimänapä” nir.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Tsaynö niyaptinmi llapan sacerdöticunapa mandagnin cag Caifas nirgan: “Gamcunaga manam imatapis tantiyayanquitsu.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Llapantsic wanunantsicpa rantinga tsay runalla wanutsun salvacunantsicpä. ¿Manacu tsayta tantiyayanqui?” nir.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 — ausente —
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 — ausente —
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Tsay junagpitanam autoridäcuna willanacuyargan Jesusta wanutsiyänanpä.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Tsayta musyarnam Judea provinciapita Jesus aywacurgan tsunyag jircapana “Efrain” ningan marcaman. Tsaychömi discïpuluncunawan quëdacuyargan.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Tsay junagcuna Pascua fiestancuna chämuptinnam maytsaypita Jerusalenman llapan Israel runacuna aywayargan. Tsaychönam Pascua fiestata shuyarnin üsuncunamannö alistacuyargan Tayta Diospa perdonninta mañacur.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Tsay fiestachömi Jesusta ashiyargan. Mana tincurninnam templupa patiunchöna runacuna tapunacuyargan: “Gamcuna ¿imatatä yarpäyanqui? ¿Jesusga fiestaman shamungatsurä o manatsurä?” nir.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Sacerdöticunapa mandagnincunawan fariseucunaga runacunata yachatsipacushganam cayargan: “Jesus maychöpis canganta musyarninga juclla willacayämunqui prësuyämunäpä” nir.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.