João 11

Mushog Testamento (QXONT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Betania marcachömi Jesuspa amïgun Lazaro ishcay panincunawan täcuyargan. Paycunapa jutincunaga cargan Maria y Marta. Tsaychömi Lazaro pasaypa antsa geshyaycargan.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Panin Mariam perjümiwan Jesuspa chaquinta llushir agtsanwan pitsapänan cargan.)
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Lazaro antsaptinnam panincuna juc runata Jesusman cachayargan willacog: “‘Señor, cuyanacungayqui Lazarum pasaypa antsa geshyaycan’ niycamuy” nir.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Tsaynö willayaptinnam Jesus nirgan: “Lazaruta tsay geshya tsarishga manam wanushgallanchö usharänanpätsu, sinöga Tayta Dios poderösu canganta runacuna musyayänanpämi. Tsaynöpam musyayanga Tayta Dios poderninta nogaman churamunganta” nir.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Lazaruwan panincunawan Jesus cuyanacuycarpis
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 manam jinan örallaga aywargantsu, sinöga ishcay junagran tsay caycangallanchö quëdacurgan.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Tsaypitanam discïpuluncunata nirgan: “Acu, cutishun Lazarupa marcan Judea provinciaman”.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Tsaynam discïpuluncuna niyargan: “Taytay, ganyancunarächä tsaychöga runacuna samgaypa wanutsiyäshuyta munayargan. ¿Tsaynö caycaptincu gam yapay cutiyta munaycanqui?” nir.
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 — ausente —
9 Jesus respondeu:
10 — ausente —
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Nircurnam Jesus nirgan: “Betaniachö tärag amïguntsic Lazaroga punucashgam caycan. Acu aywar riyatsimushun”.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Tsaynö niptinnam discïpuluncuna niyargan: “Punucashgalla carninga riyamungachir, taytay”.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Tsaynö nir discïpuluncuna manam tantiyayargantsu Jesus imapä parlaycangantapis. Lazaro punucashgalla canganta yarparmi tantiyayargantsu wanushga canganta.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Tsaynö yarpäyaptinmi Jesus nirgan: “Lazaroga wanushgam.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Itsanga ama llaquicuyaytsu mana allïtsingäpita. Canan milagruta ruramuptïmi gamcuna tantiyayanqui Tayta Dios cachamanganta. Y acu, aywashun pay cagman” nir.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Tsaynam discïpulu mayincunata “Millïshu” niyangan Tomas nirgan: “Jesus aywaycaptinga wanutsimäna captinpis aywashun” nir.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Lazarupa marcan Betaniaman chärirnam Jesus discïpuluncunawan musyariyargan chuscu junagna Lazaro pamparanganta.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 — ausente —
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Tsaypita Betaniaman Jesus yaycuraycagta musyasquirnam Marta aywargan taripagnin. Mariaga wayinllachömi quëdacurgan.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marta Jesuswan tincusquirnam nirgan: “Taytay, gam caychö captiquega turillä manam wanuycunmantsu cargan.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Imayca mañacungayquitapis Tayta Diosga ruranmi. Tsaynöpis turilläta alliycatsinquimanchir cargan” nir.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Jesusnam nirgan: “Turiquega cawamungam” nir.
23 Jesus disse a ela:
24 Tsaynö niycuptinnam Marta nirgan: “Aumi. Musyämi fisyu final junag wanushgacuna cawamuptin turilläpis cawamunanpä cagtaga” nir.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 — ausente —
25 Então Jesus declarou:
26 — ausente —
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Tsaynö niptinmi nirgan: “Aumi, taytay. Noga criyïmi. Gammi Tayta Diospa tsurin salvacog canqui”.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Tsaynö nisquirninnam Jesusta jagirir Marta cuticurgan ñañan Mariata gayag. Chaycurnam Mariata gayaycur quiquillanta willargan: “Jesusmi chascamushga y gayashunquim” nir.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Tsaynö niptinnam Mariaga wap sharcur aywargan tincog.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Jesusga manarä marcaman yaycurmi Martawan tincunganllachörä caycargan.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Maria ras sharcur aywagta ricarninnam tsay wallquegnin runacuna gepanta aywayargan “Lazaro pamparanganmanchir aywaycan wagapag” nirnin.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Jesus caycanganman Maria chasquirnam ñöpanman gonguricuycur nirgan: “Taytay, gam caychö captiquega turillä manam wanuycunmantsu cargan”.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Tsaynam Maria y wallquegnincuna wagayagta ricaycurnin Jesus sientipar alläpa llaquipargan.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Tsaynam tapurgan: “¿Mayninchötä pamparaycan?” nir.
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Tsaynam pamparangan cagman aywaycar Jesuspis Lazarupä wagargan.
35 Jesus chorou.
36 Tsaynö wagagta ricarninnam runacuna niyargan: “¡Imaläyarä Lazaruwan cuyanacuycurgan!” nir.
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Waquincunanam itsanga niyargan: “Gapra runatapis alliycätsirga ¿manatsurä Lazarutapis allïtsinman cargan mana wanunanpä?” nirnin.
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Jesus tsaynö llaquicurnam chargan Lazaro pamparangan cagman. Pamparangan sepultüranga gagachö uchcushgam cargan. Tsay sepultüraga tsaparargan jatun rumiwanmi.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Chaycurnam Jesus nirgan: “Tsay tsaparag rumita wititsiyay” nir.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Jesusnam nirgan: “¿Manacu nirgö nogaman yäracayämuptiquega Tayta Diospa poderninta ricayänayquipä cagta?”
40 Jesus respondeu:
41 Tsaypita rumita witiscatsiyaptinnam Jesus ciëluman ñuquircur nirgan: “Papällay, mañacungäta wiyamangayquita gamta agradesicamümi.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Imaypis wiyamangayquita musyarmi gamman mañacamü yanapaycamänayquipä. Yanapamangayquita ricarmi caychö caycag runacuna musyayanga gam cachamangayquita” nir.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Tsaynö mañacusquirnam Jesus fuertipa nirgan: “¡Lazaro, yargamuy!” nir.
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Tsaynam pamparaycanganpita Lazaroga cawarcamur yargascamurgan maquin, chaquin, y uman wancupacushga. Tsaynam Jesus nirgan: “Lazaruta pascayay wayinpana aywacunanpä” nir.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Tsaypita Lazaruta cawatsinganta ricaycurnin Mariata wallqueg runacuna atscagmi criyiyargan Jesusta Tayta Dios cachamunganta.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Waquin cagcunanam fariseucunaman aywaycur willapäyargan wanunganpita Lazaruta cawascatsimuptin atsca runacuna Jesusman criyicuyanganta.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Sacerdöticunapa mandagnincuna y fariseucuna tsayta wiyasquirnam Israel runacunapa autoridänincunata gayatsiyargan sesionta rurayänanpä. Llapancuna goricasquirnam niyargan: “¿Imanaycuntsicnatä tsay runata? Atsca milagrucunatanachä ruraycunpis.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Payta mana tsaritsishganäga llapanpis munayanga nacionnintsicman mandacog churaytanachir. Tsayta musyasquirga Romachö mandamagnintsic pasaypa ajarchir soldäduncunata cachamunga templuntsicta ushacätsiyänanpä y nircur llapantsicta wanutsimänapä” nir.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Tsaynö niyaptinmi llapan sacerdöticunapa mandagnin cag Caifas nirgan: “Gamcunaga manam imatapis tantiyayanquitsu.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Llapantsic wanunantsicpa rantinga tsay runalla wanutsun salvacunantsicpä. ¿Manacu tsayta tantiyayanqui?” nir.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 — ausente —
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 — ausente —
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Tsay junagpitanam autoridäcuna willanacuyargan Jesusta wanutsiyänanpä.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Tsayta musyarnam Judea provinciapita Jesus aywacurgan tsunyag jircapana “Efrain” ningan marcaman. Tsaychömi discïpuluncunawan quëdacuyargan.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Tsay junagcuna Pascua fiestancuna chämuptinnam maytsaypita Jerusalenman llapan Israel runacuna aywayargan. Tsaychönam Pascua fiestata shuyarnin üsuncunamannö alistacuyargan Tayta Diospa perdonninta mañacur.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Tsay fiestachömi Jesusta ashiyargan. Mana tincurninnam templupa patiunchöna runacuna tapunacuyargan: “Gamcuna ¿imatatä yarpäyanqui? ¿Jesusga fiestaman shamungatsurä o manatsurä?” nir.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Sacerdöticunapa mandagnincunawan fariseucunaga runacunata yachatsipacushganam cayargan: “Jesus maychöpis canganta musyarninga juclla willacayämunqui prësuyämunäpä” nir.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.