Atos 7

Mushog Testamento (QXONT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tsaypitanam Estebanta sacerdöticunapa mandagnin tapurgan: “¿Rasunpacu cay runacuna niyangannö gam parlarguyqui?” nir.
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Tsaynam Esteban parlar gallaycurgan caynö: “Shumag wiyayämay, taytacuna. Unay tiempuchöpis llapan imaycacuna päsanganta musyantsicmi, Diospa palabranchö gellgashga captin. Unay Abrahamtam poderösu Tayta Dios yuripargan Mesopotamia marcallachörä taycaptin.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Tsaychö yuriparmi nirgan: ‘Castayquicunata y marcayquitapis jagiriycur noga entreganäpä cag marcaman aywacuy’ nir”.
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 “Tsaynö niptinmi Mesopotamiapita Abraham aywacurgan ‘Haran’ ningan marcachö täcunanpä. Tsaychömi täcurgan taytan wanucunganyag. Tsaypitanam Tayta Dios pushamurgan cay taycangantsicman.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Cayman täränanpä chaycatsimurpis manam maynintapis ricatsirgantsu quiquinpana cananpäga. Mana ricatsirpis tsurin manarä captinmi Tayta Dios aunir caynö nirgan: ‘Cay taycangayquita gampita miragcuna juc nacionta rurayänanpämi entregashä’ nir.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Nircur Tayta Dios yapay nirganmi: ‘Manarä maychöpis täyänanpä ricatsiptïmi willcayquipa tsurincuna y paycunapita miragcunapis caru marcachö jäpayashgallarä cayanga. Tsaychömi juc nacion runacuna pasaypa maltratarnin munayanganchö ñacatsir tsaräyanga chuscu pachac (400) wata entëru.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Peru nogam juzgashä castiganäpä tsay munayninchö maltratarnin tsararag runacunata. Tsaynö esclävu caycäyanganpita yargaramurnam caychö cushishgallana täcuyanga nogapa mandamientücunata cäsur’ ”.
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 “Tsaynömi Tayta Dios Abrahamta aunirnin nirgan: ‘Gampita miragcunata yanapanäpäga cuerpuncunatarä señalacuyätsun. Y tsaynölla ollgu tsuriquicunatapis señalatsiyanqui’ nir. Tsay ningannöllam quiquin Abrahamrä señalacurgan. Y nircurmi tsurin Isaac yurisquiptinpis señalatsirgan yuringanpita puwag (8) junagyogllata. Tsaynöllam Isaacpis tsurin Jacobta señalatsirgan y Jacobpis chunca ishcay (12) tsurincunata señalatsirgan. Tsay Jacobpa tsurincunapitam llapan Israel nacion runacuna mirayashga”.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 — ausente —
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 — ausente —
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 “Tsay witsanmi Egipto nacionchö y ‘Canaan’ ningan marcacunachöpis feyupa usya captin unay Israel runacuna micuyänanpä micuynincuna cargannatsu.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Egiptuchömi itsanga usya manarä gallaptin atsca trïguta Jose tröjaman churacunä. Tsaypita muchuyna captin tsay churatsingan trïguta Egiptuchö ranticuycanganta musyaycurnam tsurincunata Jacob cachargan trïgu ranteg aywayänanpä.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Tsaypita trïgu ranteg yapay cutirpis manarämi tantiyayänärätsu Jose paycunapa waugin canganta. Tsaynö mana tantiyayaptinmi quiquin Josena willargan ranticuyangan waugincuna canganta. Waugincunawan tincunganta willaptinrämi rey faraon musyargan maygan casta Jose cangantapis.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Tsaypitanam Jose gayatsirgan papänin Jacobta y llapan castancunata Egipto nacionman aywacuyänanpä. Egiptuman aywagcunaga llapan cayargan ganchis chunca pitsga (75) runacunam.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Tsaynöpam Egiptuman llapan tsurincunawan Jacob aywacurgan. Tsaychö taycarmi paypis y tsurincunapis wanuyargan”.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 “Tsaypita Jacob wanusquiptinnam ayanta apayämurgan ‘Canaan’ ninganchö Siquem marcaman pampayänanpä. Tsaychömi awilun Abrahampis pamparargan. Nircur tsayllamanmi Josepa ayantapis apayämurgan pampayänanpä. Tsay pampacuyänanpä chacrataga Abrahammi rantirgan Hamor jutiyog runapa tsurincunapita”.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 “Tayta Diosga Abrahamta caynö nir auningancunata manam gongargantsu: ‘Gampita yuregpitam ishyaypa mirayanga’ y ‘Paycunatam juclä nacionchö ñacacuypita jipimushä’. Ningannölla tsay jipimunanpä cag tiempucuna chämuptinnam Israel runacuna Egipto nacionchö pasaypa ajayaypäna mirashga cayargan”.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 “Tsay witsanga Egiptuchö jucnam yaycurgan rey cananpä. Payga mananam mayargannatsu Jose pï cangantapis.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Tsay reymi Josepä manana imatapis mayar Israel runacunata pasaypa maltratar gallaycurgan. Tsaynö manana atipaypä mirayaptinnam ajayarna rey mandargan llapan llullu yureg ollgu wamracunataga wanutsiyänanpä”.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 “Tsay witsanmi Moisespis yurirgan. Paytaga Tayta Diosmi pasaypa cuyargan. Tsay llullutaga taytanwan maman wayillanchömi pacayllapa shacshatsicuyargan quimsa quillayog canganyag.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Tsaypitanam rey mandanganta mantsacurnin tsay llulluta mayu cuchunman pacaycuyargan. Tsaypita reypa warmi tsurinnam taricuycur apacurgan quiquinpa wawantanö ricananpä.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Tsaypita Egiptuchö jövinyarnam yachatsiyangancunatapis pasaypa yachar regishga runana ticrargan”.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 “Chuscu chunca (40) watayog caycarnam juc junagna Moises yarpänä marca mayincunaman watucag aywayta.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Yarpangannölla watucag aywarmi tarirgan juc Israel runata Egipto runa magaycagta. Tsaynöta tariycurmi Israel runapa janan sharcur Moises wanuscatsirgan tsay Egipto runata.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Tsaynö rurarmi Moises yarpargan Egiptupa mandunpita tsay Israel runacunata jipinanpä Tayta Dios cachanganta cuentata gocuyänanta. Tsaynö Moises yarpaptinpis paycunaga manam ichicllapis tantiyargantsu”.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 “Tsaypita warayninnam yapay watucagnin aywar Moises tarirgan ishcag Israel mayincunana pelyaycäyagta. Tsaymi washayta munar nirgan: ‘Gamcuna tsay castalla caycarga ¿imanirtä pelyaycäyanqui?’ nir.
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Tsaynam magag cag runa Moisesta tangarirninrä nirgan: ‘¡Manam Israel runacunapa mandagnintsu ni jueznintsu canqui tsaynö niyämänayquipäga!
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 ¿O Egipto runata ganyan wanutsingayquinöcu nogacunatapis wanutsimaytana munaycanqui?’ nir.
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Tsaynö niycuptinmi Egipto runata wanutsinganpä reyta musyascatsiyänanta yarparnin geshpir aywacurgan ‘Madian’ ningan jircaman. Tsaychö taycaptinnam ishcay ollgu tsurincuna yurirgan”.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 “Tsaypita chuscu chunca (40) wata Madianchö taycarnam Moises aywargan ‘Sinai’ ningan tsunyag jircapa washaläninman. Tsaychömi shiraca rupaycagchö Tayta Diospa angelnin yuripargan.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Tsaynö pasaypa rauraycagta ricaycurnam Moises ima ruraytapis camäpacurgantsu. Tsaymi mas shumag ricaycuyta munar maslla witipaycanganchö wiyargan Tayta Dios caynö nimogta:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Unay Abraham, Isaac, y Jacob, tsay Israel runacuna yäracayämangayqui Diosmi noga cä’ nir. Tsayta wiyaycurmi sï Moises tsuctsucyarnin ricaycuytapis mantsarirgan.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Tsaynö Moises mantsarir caycaptinmi Tayta Dios yapaypis caynö nirgan: ‘Cay patsaga feyupa sagrädum caycan. Respitamarnï llangiquita jipicuriy’.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Nircurnam nirgan: ‘Noga ricaycämi Israel runacuna Egipto nacionchö imanö ñacar wagaycäyanganta. Tsaymi Egiptuman gamta cachashayqui paycunata jipimunayquipä’ nir”.
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 “Tsay Israel runacuna Moisesta mana cäsurninmi niyargan: ‘¡Manam gam mandagnïcunatsu ni jueznïcunatsu canqui!’ nir. Tsaynö Moisesta nicäyaptinpis Tayta Dios rupaycag shiracachö parlapashga carmi angelninwan payta cachargan Egiptupita paycunata jipimunanpä. Tsaynöpam Tayta Dios Moisesta churargan paycunapa salvagnin y mandagnin cananpä.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Tsaynömi ari Moises jipimurgan unay Israel runacunata Egipto nacionpita. Imayca milagrucunatapis rurarganmi Egiptuchöpis y ‘Puca Lamar’ ninganchöpis. Tsaynölla chuscu chunca (40) watantin tsunyagcunata aywaycarpis milagrucunataga rurarganmi.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Tsaynö jipirmi Moises Israel runacunata nirgan: ‘Tayta Diosmi gamcunapita juc runata churanga noganö willacog cananpä’ nir.
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Y Moisesmi Tayta Dios cachamungan angelpita chasquirgan Sinai jircachö mandamientucunata. Tsay mandamientucunatam runacunata yachatsirgan Tayta Dios munangannöna alli cawayänanpä”.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 “Moises tsaynö yachatsicuptinpis manam cäsuyargantsu Israel runacuna tsunyag jircacunata aywaraycarninpis. Tsaynö mana cäsurninmi Egiptuman cuticuyta munayargan.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Tsaymi Sinai jircaman witsanganpita Moises ras mana cutimuptin waugin Aarontana niyargan: ‘Manam musyantsictsu Egiptupita jipimagnintsic Moisesta ima päsangantapis. Gam cananga juc diosta rurapaycayällämay mañacuyaptï yanapayämänanpä’.
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Tsaynö mañacuyaptinmi rurapargan becërrupa imäjinnintanö ‘Caymi Diosnintsic’ nir adorayänanpä. Nircurmi tsay ïduluncunatana mañacuyangancunata wiyananpä altarninchö ashmacunata pishtapäyargan. Tsay aytsacunatanam micuyargan ïdulupa jutinchö fiestata rurar”.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 “Tsaynö rurayaptinmi Tayta Dios pasaypa rabyacurnin paycunata manana yanapargannatsu. Tsaymi quiquincuna munayangannö cawarna estrëllacunatapis, rupaytapis, y quillatapis adorarninna gallaycuyargan. Tsaymi willacognin unay profëta gellgananpä Tayta Dios nirgan:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Nogapä yarpäyänayquipa rantinga maypa aywarpis “Moloc” ningan rurayangayqui ïdulutam puritsiyarguyqui payman mañacuyänayquipä.
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 “Mana imapis cag tsunyag jircachömi unay Israel runacunaga ‘tabernäculu’ ningan tolduta puritsiyargan tsaychö Tayta Diosman mañacur adorayänanpä. Tsay tabernäculutaga rurayargan Moisesta Tayta Dios tantiyatsingannöllam.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Tsaypita unaytanam tabernäculuta apacurcur Josuewan Israel runacuna yaycayämurgan auningan marcacunaman. Yaycayämuptinmi Tayta Dios cay marcacunachö täcog cag runacunata gargurgan. Tsaynö gargurirnam tsay marcacunata Israel runacunata auningannölla entregargan. Tsaynö cagmi tabernäculoga cay marcantsiccunachö quëdargan rey David cawangan witsanyag.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Tayta Dios yanapaptinmi Davidga Jerusalenchö templutana sharcatsiyta munargan Tayta Dios tsaychö täcunanpä.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Tsaynö yarpaptinpis Davidpa tsurin rey Salomonrämi sharcatsirgan templuta”.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 “Tsaynö sharcatsishga captinpis imaycawan poderösu Tayta Diosga manam runacuna rurayangan templuchöga tärantsu. Tsaynö captinmi willacognin unay profëta gellgananpä Tayta Dios nirgan:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 ‘Ciëloga jamaräcunämi. Tsaypitam llapantapis munaynïchö tsararä.
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Nogam camargä ciëlutapis y runa cawangan patsatapis’ ”.
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Tsaynö nircurmi Esteban nirgan: “Gamcunapis unay mana alli cag Israel runacunanöllam Espiritu Santupa contran imaypis caycäyanqui. Chucru shongu carmi munayangayquinölla cawaycäyanqui. Tsaynölla imayyagrä Tayta Diosta mana cäsur payman mana yäracog runacunanö caycäyanqui.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 ¿Manacu unay Israel runacunapis Tayta Dios cachamungan salvacogpä willacog profëtacunatapis chiquirnin wanutsiyargan? Gamcunapis tsay castallapita carmi Tayta Dios cachamungan salvamagnintsic Jesucristutapis autoridäcunaman entregayargayqui wanutsiyänanpä.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 ¡Angelnincunawan mandamientuncunata Tayta Dios apaycätsimuptinpis manam ni imallapäpis cäsucuyanquitsu!”
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Tsaypitanam tsaynö Esteban ningancunata wiyaycur autoridäcuna pasaypa ajacurcuyargan.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Peru Estebantaga Espiritu Santo ricatsiptinmi ciëluchö ricasquirgan chipipiycag Tayta Diospa derëcha cag lädunchö Señor Jesucristo caycagta.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Tsaynam tsayta ricaycur nirgan: “¡Ciëlu quicharaycämogtam ricaycä! Tayta Diospa derëcha cag lädunchömi Señor Jesucristo caycämun” nir.
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Tsaynö niptin paycunaga rinrincunatapis tsapacurcuyarganmi mastaga wiyayta mana munar. Tsaypita pasaypa rabyarnam gayararnin Estebanman tsaregna cörricuycuyargan.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Nircur marcapita jipisquirmi samgayargan. Tsay samgayänanpä contrag runacunam röpancunata jipiscärir paytacuyargan Saulo jutiyog jövinman.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Paycuna samgaycäyaptinmi Esteban Jesucristuman mañacurgan caynö: “Señor Jesus, ñöpayquiman apacallämay” nir.
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Tsaypita gonguricuycurnam llapan callpanwan nirgan: “¡Cay samgaycäyämag runacunata perdonaycullay, taytay!” Nisquillarnam wanusquirgan.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.