Atos 7

Mushog Testamento (QXONT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tsaypitanam Estebanta sacerdöticunapa mandagnin tapurgan: “¿Rasunpacu cay runacuna niyangannö gam parlarguyqui?” nir.
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Tsaynam Esteban parlar gallaycurgan caynö: “Shumag wiyayämay, taytacuna. Unay tiempuchöpis llapan imaycacuna päsanganta musyantsicmi, Diospa palabranchö gellgashga captin. Unay Abrahamtam poderösu Tayta Dios yuripargan Mesopotamia marcallachörä taycaptin.
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Tsaychö yuriparmi nirgan: ‘Castayquicunata y marcayquitapis jagiriycur noga entreganäpä cag marcaman aywacuy’ nir”.
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 “Tsaynö niptinmi Mesopotamiapita Abraham aywacurgan ‘Haran’ ningan marcachö täcunanpä. Tsaychömi täcurgan taytan wanucunganyag. Tsaypitanam Tayta Dios pushamurgan cay taycangantsicman.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Cayman täränanpä chaycatsimurpis manam maynintapis ricatsirgantsu quiquinpana cananpäga. Mana ricatsirpis tsurin manarä captinmi Tayta Dios aunir caynö nirgan: ‘Cay taycangayquita gampita miragcuna juc nacionta rurayänanpämi entregashä’ nir.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Nircur Tayta Dios yapay nirganmi: ‘Manarä maychöpis täyänanpä ricatsiptïmi willcayquipa tsurincuna y paycunapita miragcunapis caru marcachö jäpayashgallarä cayanga. Tsaychömi juc nacion runacuna pasaypa maltratarnin munayanganchö ñacatsir tsaräyanga chuscu pachac (400) wata entëru.
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Peru nogam juzgashä castiganäpä tsay munayninchö maltratarnin tsararag runacunata. Tsaynö esclävu caycäyanganpita yargaramurnam caychö cushishgallana täcuyanga nogapa mandamientücunata cäsur’ ”.
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 “Tsaynömi Tayta Dios Abrahamta aunirnin nirgan: ‘Gampita miragcunata yanapanäpäga cuerpuncunatarä señalacuyätsun. Y tsaynölla ollgu tsuriquicunatapis señalatsiyanqui’ nir. Tsay ningannöllam quiquin Abrahamrä señalacurgan. Y nircurmi tsurin Isaac yurisquiptinpis señalatsirgan yuringanpita puwag (8) junagyogllata. Tsaynöllam Isaacpis tsurin Jacobta señalatsirgan y Jacobpis chunca ishcay (12) tsurincunata señalatsirgan. Tsay Jacobpa tsurincunapitam llapan Israel nacion runacuna mirayashga”.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 — ausente —
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 — ausente —
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 “Tsay witsanmi Egipto nacionchö y ‘Canaan’ ningan marcacunachöpis feyupa usya captin unay Israel runacuna micuyänanpä micuynincuna cargannatsu.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Egiptuchömi itsanga usya manarä gallaptin atsca trïguta Jose tröjaman churacunä. Tsaypita muchuyna captin tsay churatsingan trïguta Egiptuchö ranticuycanganta musyaycurnam tsurincunata Jacob cachargan trïgu ranteg aywayänanpä.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Tsaypita trïgu ranteg yapay cutirpis manarämi tantiyayänärätsu Jose paycunapa waugin canganta. Tsaynö mana tantiyayaptinmi quiquin Josena willargan ranticuyangan waugincuna canganta. Waugincunawan tincunganta willaptinrämi rey faraon musyargan maygan casta Jose cangantapis.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Tsaypitanam Jose gayatsirgan papänin Jacobta y llapan castancunata Egipto nacionman aywacuyänanpä. Egiptuman aywagcunaga llapan cayargan ganchis chunca pitsga (75) runacunam.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Tsaynöpam Egiptuman llapan tsurincunawan Jacob aywacurgan. Tsaychö taycarmi paypis y tsurincunapis wanuyargan”.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 “Tsaypita Jacob wanusquiptinnam ayanta apayämurgan ‘Canaan’ ninganchö Siquem marcaman pampayänanpä. Tsaychömi awilun Abrahampis pamparargan. Nircur tsayllamanmi Josepa ayantapis apayämurgan pampayänanpä. Tsay pampacuyänanpä chacrataga Abrahammi rantirgan Hamor jutiyog runapa tsurincunapita”.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 “Tayta Diosga Abrahamta caynö nir auningancunata manam gongargantsu: ‘Gampita yuregpitam ishyaypa mirayanga’ y ‘Paycunatam juclä nacionchö ñacacuypita jipimushä’. Ningannölla tsay jipimunanpä cag tiempucuna chämuptinnam Israel runacuna Egipto nacionchö pasaypa ajayaypäna mirashga cayargan”.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 “Tsay witsanga Egiptuchö jucnam yaycurgan rey cananpä. Payga mananam mayargannatsu Jose pï cangantapis.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Tsay reymi Josepä manana imatapis mayar Israel runacunata pasaypa maltratar gallaycurgan. Tsaynö manana atipaypä mirayaptinnam ajayarna rey mandargan llapan llullu yureg ollgu wamracunataga wanutsiyänanpä”.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 “Tsay witsanmi Moisespis yurirgan. Paytaga Tayta Diosmi pasaypa cuyargan. Tsay llullutaga taytanwan maman wayillanchömi pacayllapa shacshatsicuyargan quimsa quillayog canganyag.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Tsaypitanam rey mandanganta mantsacurnin tsay llulluta mayu cuchunman pacaycuyargan. Tsaypita reypa warmi tsurinnam taricuycur apacurgan quiquinpa wawantanö ricananpä.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Tsaypita Egiptuchö jövinyarnam yachatsiyangancunatapis pasaypa yachar regishga runana ticrargan”.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Chuscu chunca (40) watayog caycarnam juc junagna Moises yarpänä marca mayincunaman watucag aywayta.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Yarpangannölla watucag aywarmi tarirgan juc Israel runata Egipto runa magaycagta. Tsaynöta tariycurmi Israel runapa janan sharcur Moises wanuscatsirgan tsay Egipto runata.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Tsaynö rurarmi Moises yarpargan Egiptupa mandunpita tsay Israel runacunata jipinanpä Tayta Dios cachanganta cuentata gocuyänanta. Tsaynö Moises yarpaptinpis paycunaga manam ichicllapis tantiyargantsu”.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 “Tsaypita warayninnam yapay watucagnin aywar Moises tarirgan ishcag Israel mayincunana pelyaycäyagta. Tsaymi washayta munar nirgan: ‘Gamcuna tsay castalla caycarga ¿imanirtä pelyaycäyanqui?’ nir.
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 Tsaynam magag cag runa Moisesta tangarirninrä nirgan: ‘¡Manam Israel runacunapa mandagnintsu ni jueznintsu canqui tsaynö niyämänayquipäga!
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 ¿O Egipto runata ganyan wanutsingayquinöcu nogacunatapis wanutsimaytana munaycanqui?’ nir.
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Tsaynö niycuptinmi Egipto runata wanutsinganpä reyta musyascatsiyänanta yarparnin geshpir aywacurgan ‘Madian’ ningan jircaman. Tsaychö taycaptinnam ishcay ollgu tsurincuna yurirgan”.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Tsaypita chuscu chunca (40) wata Madianchö taycarnam Moises aywargan ‘Sinai’ ningan tsunyag jircapa washaläninman. Tsaychömi shiraca rupaycagchö Tayta Diospa angelnin yuripargan.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Tsaynö pasaypa rauraycagta ricaycurnam Moises ima ruraytapis camäpacurgantsu. Tsaymi mas shumag ricaycuyta munar maslla witipaycanganchö wiyargan Tayta Dios caynö nimogta:
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 ‘Unay Abraham, Isaac, y Jacob, tsay Israel runacuna yäracayämangayqui Diosmi noga cä’ nir. Tsayta wiyaycurmi sï Moises tsuctsucyarnin ricaycuytapis mantsarirgan.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 Tsaynö Moises mantsarir caycaptinmi Tayta Dios yapaypis caynö nirgan: ‘Cay patsaga feyupa sagrädum caycan. Respitamarnï llangiquita jipicuriy’.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Nircurnam nirgan: ‘Noga ricaycämi Israel runacuna Egipto nacionchö imanö ñacar wagaycäyanganta. Tsaymi Egiptuman gamta cachashayqui paycunata jipimunayquipä’ nir”.
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 “Tsay Israel runacuna Moisesta mana cäsurninmi niyargan: ‘¡Manam gam mandagnïcunatsu ni jueznïcunatsu canqui!’ nir. Tsaynö Moisesta nicäyaptinpis Tayta Dios rupaycag shiracachö parlapashga carmi angelninwan payta cachargan Egiptupita paycunata jipimunanpä. Tsaynöpam Tayta Dios Moisesta churargan paycunapa salvagnin y mandagnin cananpä.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Tsaynömi ari Moises jipimurgan unay Israel runacunata Egipto nacionpita. Imayca milagrucunatapis rurarganmi Egiptuchöpis y ‘Puca Lamar’ ninganchöpis. Tsaynölla chuscu chunca (40) watantin tsunyagcunata aywaycarpis milagrucunataga rurarganmi.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Tsaynö jipirmi Moises Israel runacunata nirgan: ‘Tayta Diosmi gamcunapita juc runata churanga noganö willacog cananpä’ nir.
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Y Moisesmi Tayta Dios cachamungan angelpita chasquirgan Sinai jircachö mandamientucunata. Tsay mandamientucunatam runacunata yachatsirgan Tayta Dios munangannöna alli cawayänanpä”.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 “Moises tsaynö yachatsicuptinpis manam cäsuyargantsu Israel runacuna tsunyag jircacunata aywaraycarninpis. Tsaynö mana cäsurninmi Egiptuman cuticuyta munayargan.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Tsaymi Sinai jircaman witsanganpita Moises ras mana cutimuptin waugin Aarontana niyargan: ‘Manam musyantsictsu Egiptupita jipimagnintsic Moisesta ima päsangantapis. Gam cananga juc diosta rurapaycayällämay mañacuyaptï yanapayämänanpä’.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Tsaynö mañacuyaptinmi rurapargan becërrupa imäjinnintanö ‘Caymi Diosnintsic’ nir adorayänanpä. Nircurmi tsay ïduluncunatana mañacuyangancunata wiyananpä altarninchö ashmacunata pishtapäyargan. Tsay aytsacunatanam micuyargan ïdulupa jutinchö fiestata rurar”.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 “Tsaynö rurayaptinmi Tayta Dios pasaypa rabyacurnin paycunata manana yanapargannatsu. Tsaymi quiquincuna munayangannö cawarna estrëllacunatapis, rupaytapis, y quillatapis adorarninna gallaycuyargan. Tsaymi willacognin unay profëta gellgananpä Tayta Dios nirgan:
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Nogapä yarpäyänayquipa rantinga maypa aywarpis “Moloc” ningan rurayangayqui ïdulutam puritsiyarguyqui payman mañacuyänayquipä.
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 “Mana imapis cag tsunyag jircachömi unay Israel runacunaga ‘tabernäculu’ ningan tolduta puritsiyargan tsaychö Tayta Diosman mañacur adorayänanpä. Tsay tabernäculutaga rurayargan Moisesta Tayta Dios tantiyatsingannöllam.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Tsaypita unaytanam tabernäculuta apacurcur Josuewan Israel runacuna yaycayämurgan auningan marcacunaman. Yaycayämuptinmi Tayta Dios cay marcacunachö täcog cag runacunata gargurgan. Tsaynö gargurirnam tsay marcacunata Israel runacunata auningannölla entregargan. Tsaynö cagmi tabernäculoga cay marcantsiccunachö quëdargan rey David cawangan witsanyag.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Tayta Dios yanapaptinmi Davidga Jerusalenchö templutana sharcatsiyta munargan Tayta Dios tsaychö täcunanpä.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Tsaynö yarpaptinpis Davidpa tsurin rey Salomonrämi sharcatsirgan templuta”.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 “Tsaynö sharcatsishga captinpis imaycawan poderösu Tayta Diosga manam runacuna rurayangan templuchöga tärantsu. Tsaynö captinmi willacognin unay profëta gellgananpä Tayta Dios nirgan:
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 ‘Ciëloga jamaräcunämi. Tsaypitam llapantapis munaynïchö tsararä.
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Nogam camargä ciëlutapis y runa cawangan patsatapis’ ”.
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 Tsaynö nircurmi Esteban nirgan: “Gamcunapis unay mana alli cag Israel runacunanöllam Espiritu Santupa contran imaypis caycäyanqui. Chucru shongu carmi munayangayquinölla cawaycäyanqui. Tsaynölla imayyagrä Tayta Diosta mana cäsur payman mana yäracog runacunanö caycäyanqui.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 ¿Manacu unay Israel runacunapis Tayta Dios cachamungan salvacogpä willacog profëtacunatapis chiquirnin wanutsiyargan? Gamcunapis tsay castallapita carmi Tayta Dios cachamungan salvamagnintsic Jesucristutapis autoridäcunaman entregayargayqui wanutsiyänanpä.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 ¡Angelnincunawan mandamientuncunata Tayta Dios apaycätsimuptinpis manam ni imallapäpis cäsucuyanquitsu!”
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Tsaypitanam tsaynö Esteban ningancunata wiyaycur autoridäcuna pasaypa ajacurcuyargan.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Peru Estebantaga Espiritu Santo ricatsiptinmi ciëluchö ricasquirgan chipipiycag Tayta Diospa derëcha cag lädunchö Señor Jesucristo caycagta.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Tsaynam tsayta ricaycur nirgan: “¡Ciëlu quicharaycämogtam ricaycä! Tayta Diospa derëcha cag lädunchömi Señor Jesucristo caycämun” nir.
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Tsaynö niptin paycunaga rinrincunatapis tsapacurcuyarganmi mastaga wiyayta mana munar. Tsaypita pasaypa rabyarnam gayararnin Estebanman tsaregna cörricuycuyargan.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 Nircur marcapita jipisquirmi samgayargan. Tsay samgayänanpä contrag runacunam röpancunata jipiscärir paytacuyargan Saulo jutiyog jövinman.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Paycuna samgaycäyaptinmi Esteban Jesucristuman mañacurgan caynö: “Señor Jesus, ñöpayquiman apacallämay” nir.
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Tsaypita gonguricuycurnam llapan callpanwan nirgan: “¡Cay samgaycäyämag runacunata perdonaycullay, taytay!” Nisquillarnam wanusquirgan.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.