Atos 7
Mushog Testamento (QXONT) vs ARIB
1 Tsaypitanam Estebanta sacerdöticunapa mandagnin tapurgan: “¿Rasunpacu cay runacuna niyangannö gam parlarguyqui?” nir.
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Tsaynam Esteban parlar gallaycurgan caynö: “Shumag wiyayämay, taytacuna. Unay tiempuchöpis llapan imaycacuna päsanganta musyantsicmi, Diospa palabranchö gellgashga captin. Unay Abrahamtam poderösu Tayta Dios yuripargan Mesopotamia marcallachörä taycaptin.
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Tsaychö yuriparmi nirgan: ‘Castayquicunata y marcayquitapis jagiriycur noga entreganäpä cag marcaman aywacuy’ nir”.
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 “Tsaynö niptinmi Mesopotamiapita Abraham aywacurgan ‘Haran’ ningan marcachö täcunanpä. Tsaychömi täcurgan taytan wanucunganyag. Tsaypitanam Tayta Dios pushamurgan cay taycangantsicman.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Cayman täränanpä chaycatsimurpis manam maynintapis ricatsirgantsu quiquinpana cananpäga. Mana ricatsirpis tsurin manarä captinmi Tayta Dios aunir caynö nirgan: ‘Cay taycangayquita gampita miragcuna juc nacionta rurayänanpämi entregashä’ nir.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Nircur Tayta Dios yapay nirganmi: ‘Manarä maychöpis täyänanpä ricatsiptïmi willcayquipa tsurincuna y paycunapita miragcunapis caru marcachö jäpayashgallarä cayanga. Tsaychömi juc nacion runacuna pasaypa maltratarnin munayanganchö ñacatsir tsaräyanga chuscu pachac (400) wata entëru.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Peru nogam juzgashä castiganäpä tsay munayninchö maltratarnin tsararag runacunata. Tsaynö esclävu caycäyanganpita yargaramurnam caychö cushishgallana täcuyanga nogapa mandamientücunata cäsur’ ”.
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 “Tsaynömi Tayta Dios Abrahamta aunirnin nirgan: ‘Gampita miragcunata yanapanäpäga cuerpuncunatarä señalacuyätsun. Y tsaynölla ollgu tsuriquicunatapis señalatsiyanqui’ nir. Tsay ningannöllam quiquin Abrahamrä señalacurgan. Y nircurmi tsurin Isaac yurisquiptinpis señalatsirgan yuringanpita puwag (8) junagyogllata. Tsaynöllam Isaacpis tsurin Jacobta señalatsirgan y Jacobpis chunca ishcay (12) tsurincunata señalatsirgan. Tsay Jacobpa tsurincunapitam llapan Israel nacion runacuna mirayashga”.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 — ausente —
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 — ausente —
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 “Tsay witsanmi Egipto nacionchö y ‘Canaan’ ningan marcacunachöpis feyupa usya captin unay Israel runacuna micuyänanpä micuynincuna cargannatsu.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Egiptuchömi itsanga usya manarä gallaptin atsca trïguta Jose tröjaman churacunä. Tsaypita muchuyna captin tsay churatsingan trïguta Egiptuchö ranticuycanganta musyaycurnam tsurincunata Jacob cachargan trïgu ranteg aywayänanpä.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Tsaypita trïgu ranteg yapay cutirpis manarämi tantiyayänärätsu Jose paycunapa waugin canganta. Tsaynö mana tantiyayaptinmi quiquin Josena willargan ranticuyangan waugincuna canganta. Waugincunawan tincunganta willaptinrämi rey faraon musyargan maygan casta Jose cangantapis.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Tsaypitanam Jose gayatsirgan papänin Jacobta y llapan castancunata Egipto nacionman aywacuyänanpä. Egiptuman aywagcunaga llapan cayargan ganchis chunca pitsga (75) runacunam.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Tsaynöpam Egiptuman llapan tsurincunawan Jacob aywacurgan. Tsaychö taycarmi paypis y tsurincunapis wanuyargan”.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 “Tsaypita Jacob wanusquiptinnam ayanta apayämurgan ‘Canaan’ ninganchö Siquem marcaman pampayänanpä. Tsaychömi awilun Abrahampis pamparargan. Nircur tsayllamanmi Josepa ayantapis apayämurgan pampayänanpä. Tsay pampacuyänanpä chacrataga Abrahammi rantirgan Hamor jutiyog runapa tsurincunapita”.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 “Tayta Diosga Abrahamta caynö nir auningancunata manam gongargantsu: ‘Gampita yuregpitam ishyaypa mirayanga’ y ‘Paycunatam juclä nacionchö ñacacuypita jipimushä’. Ningannölla tsay jipimunanpä cag tiempucuna chämuptinnam Israel runacuna Egipto nacionchö pasaypa ajayaypäna mirashga cayargan”.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 “Tsay witsanga Egiptuchö jucnam yaycurgan rey cananpä. Payga mananam mayargannatsu Jose pï cangantapis.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Tsay reymi Josepä manana imatapis mayar Israel runacunata pasaypa maltratar gallaycurgan. Tsaynö manana atipaypä mirayaptinnam ajayarna rey mandargan llapan llullu yureg ollgu wamracunataga wanutsiyänanpä”.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 “Tsay witsanmi Moisespis yurirgan. Paytaga Tayta Diosmi pasaypa cuyargan. Tsay llullutaga taytanwan maman wayillanchömi pacayllapa shacshatsicuyargan quimsa quillayog canganyag.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Tsaypitanam rey mandanganta mantsacurnin tsay llulluta mayu cuchunman pacaycuyargan. Tsaypita reypa warmi tsurinnam taricuycur apacurgan quiquinpa wawantanö ricananpä.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Tsaypita Egiptuchö jövinyarnam yachatsiyangancunatapis pasaypa yachar regishga runana ticrargan”.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 “Chuscu chunca (40) watayog caycarnam juc junagna Moises yarpänä marca mayincunaman watucag aywayta.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Yarpangannölla watucag aywarmi tarirgan juc Israel runata Egipto runa magaycagta. Tsaynöta tariycurmi Israel runapa janan sharcur Moises wanuscatsirgan tsay Egipto runata.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Tsaynö rurarmi Moises yarpargan Egiptupa mandunpita tsay Israel runacunata jipinanpä Tayta Dios cachanganta cuentata gocuyänanta. Tsaynö Moises yarpaptinpis paycunaga manam ichicllapis tantiyargantsu”.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 “Tsaypita warayninnam yapay watucagnin aywar Moises tarirgan ishcag Israel mayincunana pelyaycäyagta. Tsaymi washayta munar nirgan: ‘Gamcuna tsay castalla caycarga ¿imanirtä pelyaycäyanqui?’ nir.
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 Tsaynam magag cag runa Moisesta tangarirninrä nirgan: ‘¡Manam Israel runacunapa mandagnintsu ni jueznintsu canqui tsaynö niyämänayquipäga!
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 ¿O Egipto runata ganyan wanutsingayquinöcu nogacunatapis wanutsimaytana munaycanqui?’ nir.
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Tsaynö niycuptinmi Egipto runata wanutsinganpä reyta musyascatsiyänanta yarparnin geshpir aywacurgan ‘Madian’ ningan jircaman. Tsaychö taycaptinnam ishcay ollgu tsurincuna yurirgan”.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 “Tsaypita chuscu chunca (40) wata Madianchö taycarnam Moises aywargan ‘Sinai’ ningan tsunyag jircapa washaläninman. Tsaychömi shiraca rupaycagchö Tayta Diospa angelnin yuripargan.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Tsaynö pasaypa rauraycagta ricaycurnam Moises ima ruraytapis camäpacurgantsu. Tsaymi mas shumag ricaycuyta munar maslla witipaycanganchö wiyargan Tayta Dios caynö nimogta:
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 ‘Unay Abraham, Isaac, y Jacob, tsay Israel runacuna yäracayämangayqui Diosmi noga cä’ nir. Tsayta wiyaycurmi sï Moises tsuctsucyarnin ricaycuytapis mantsarirgan.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Tsaynö Moises mantsarir caycaptinmi Tayta Dios yapaypis caynö nirgan: ‘Cay patsaga feyupa sagrädum caycan. Respitamarnï llangiquita jipicuriy’.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Nircurnam nirgan: ‘Noga ricaycämi Israel runacuna Egipto nacionchö imanö ñacar wagaycäyanganta. Tsaymi Egiptuman gamta cachashayqui paycunata jipimunayquipä’ nir”.
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Tsay Israel runacuna Moisesta mana cäsurninmi niyargan: ‘¡Manam gam mandagnïcunatsu ni jueznïcunatsu canqui!’ nir. Tsaynö Moisesta nicäyaptinpis Tayta Dios rupaycag shiracachö parlapashga carmi angelninwan payta cachargan Egiptupita paycunata jipimunanpä. Tsaynöpam Tayta Dios Moisesta churargan paycunapa salvagnin y mandagnin cananpä.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Tsaynömi ari Moises jipimurgan unay Israel runacunata Egipto nacionpita. Imayca milagrucunatapis rurarganmi Egiptuchöpis y ‘Puca Lamar’ ninganchöpis. Tsaynölla chuscu chunca (40) watantin tsunyagcunata aywaycarpis milagrucunataga rurarganmi.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Tsaynö jipirmi Moises Israel runacunata nirgan: ‘Tayta Diosmi gamcunapita juc runata churanga noganö willacog cananpä’ nir.
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Y Moisesmi Tayta Dios cachamungan angelpita chasquirgan Sinai jircachö mandamientucunata. Tsay mandamientucunatam runacunata yachatsirgan Tayta Dios munangannöna alli cawayänanpä”.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 “Moises tsaynö yachatsicuptinpis manam cäsuyargantsu Israel runacuna tsunyag jircacunata aywaraycarninpis. Tsaynö mana cäsurninmi Egiptuman cuticuyta munayargan.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Tsaymi Sinai jircaman witsanganpita Moises ras mana cutimuptin waugin Aarontana niyargan: ‘Manam musyantsictsu Egiptupita jipimagnintsic Moisesta ima päsangantapis. Gam cananga juc diosta rurapaycayällämay mañacuyaptï yanapayämänanpä’.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Tsaynö mañacuyaptinmi rurapargan becërrupa imäjinnintanö ‘Caymi Diosnintsic’ nir adorayänanpä. Nircurmi tsay ïduluncunatana mañacuyangancunata wiyananpä altarninchö ashmacunata pishtapäyargan. Tsay aytsacunatanam micuyargan ïdulupa jutinchö fiestata rurar”.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 “Tsaynö rurayaptinmi Tayta Dios pasaypa rabyacurnin paycunata manana yanapargannatsu. Tsaymi quiquincuna munayangannö cawarna estrëllacunatapis, rupaytapis, y quillatapis adorarninna gallaycuyargan. Tsaymi willacognin unay profëta gellgananpä Tayta Dios nirgan:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Nogapä yarpäyänayquipa rantinga maypa aywarpis “Moloc” ningan rurayangayqui ïdulutam puritsiyarguyqui payman mañacuyänayquipä.
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 “Mana imapis cag tsunyag jircachömi unay Israel runacunaga ‘tabernäculu’ ningan tolduta puritsiyargan tsaychö Tayta Diosman mañacur adorayänanpä. Tsay tabernäculutaga rurayargan Moisesta Tayta Dios tantiyatsingannöllam.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Tsaypita unaytanam tabernäculuta apacurcur Josuewan Israel runacuna yaycayämurgan auningan marcacunaman. Yaycayämuptinmi Tayta Dios cay marcacunachö täcog cag runacunata gargurgan. Tsaynö gargurirnam tsay marcacunata Israel runacunata auningannölla entregargan. Tsaynö cagmi tabernäculoga cay marcantsiccunachö quëdargan rey David cawangan witsanyag.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Tayta Dios yanapaptinmi Davidga Jerusalenchö templutana sharcatsiyta munargan Tayta Dios tsaychö täcunanpä.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Tsaynö yarpaptinpis Davidpa tsurin rey Salomonrämi sharcatsirgan templuta”.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 “Tsaynö sharcatsishga captinpis imaycawan poderösu Tayta Diosga manam runacuna rurayangan templuchöga tärantsu. Tsaynö captinmi willacognin unay profëta gellgananpä Tayta Dios nirgan:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘Ciëloga jamaräcunämi. Tsaypitam llapantapis munaynïchö tsararä.
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Nogam camargä ciëlutapis y runa cawangan patsatapis’ ”.
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 Tsaynö nircurmi Esteban nirgan: “Gamcunapis unay mana alli cag Israel runacunanöllam Espiritu Santupa contran imaypis caycäyanqui. Chucru shongu carmi munayangayquinölla cawaycäyanqui. Tsaynölla imayyagrä Tayta Diosta mana cäsur payman mana yäracog runacunanö caycäyanqui.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 ¿Manacu unay Israel runacunapis Tayta Dios cachamungan salvacogpä willacog profëtacunatapis chiquirnin wanutsiyargan? Gamcunapis tsay castallapita carmi Tayta Dios cachamungan salvamagnintsic Jesucristutapis autoridäcunaman entregayargayqui wanutsiyänanpä.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 ¡Angelnincunawan mandamientuncunata Tayta Dios apaycätsimuptinpis manam ni imallapäpis cäsucuyanquitsu!”
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Tsaypitanam tsaynö Esteban ningancunata wiyaycur autoridäcuna pasaypa ajacurcuyargan.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Peru Estebantaga Espiritu Santo ricatsiptinmi ciëluchö ricasquirgan chipipiycag Tayta Diospa derëcha cag lädunchö Señor Jesucristo caycagta.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Tsaynam tsayta ricaycur nirgan: “¡Ciëlu quicharaycämogtam ricaycä! Tayta Diospa derëcha cag lädunchömi Señor Jesucristo caycämun” nir.
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Tsaynö niptin paycunaga rinrincunatapis tsapacurcuyarganmi mastaga wiyayta mana munar. Tsaypita pasaypa rabyarnam gayararnin Estebanman tsaregna cörricuycuyargan.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 Nircur marcapita jipisquirmi samgayargan. Tsay samgayänanpä contrag runacunam röpancunata jipiscärir paytacuyargan Saulo jutiyog jövinman.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Paycuna samgaycäyaptinmi Esteban Jesucristuman mañacurgan caynö: “Señor Jesus, ñöpayquiman apacallämay” nir.
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Tsaypita gonguricuycurnam llapan callpanwan nirgan: “¡Cay samgaycäyämag runacunata perdonaycullay, taytay!” Nisquillarnam wanusquirgan.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.