Atos 7

Northern Conchucos Ancash Quechua NT (QXN_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mas mandacug sacerdötinam Estebanta tapurnin nirgan: “Tsay llapan imayca niyäshungayqui ¿rasumpacu o manacu?”
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Tsaynam Esteban contestargan: “Waugecuna y respetashga taytacuna wiyaycayämay: Alläpa cushicuypag poderöso Dios Yayam unay awiluntsic Abraham manarag Haranman täcug aywaptin, Mesopotamiachö yuripusquir,
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 nirgan: ‘Täcungayqui marcayquita aylluyquicunata dëjapusquir, noga ricätsinagpagcag marcaman aywacuy.’
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 “Tsaypitanam Abrahamga Caldea marcapita yargosquir, Haran marcaman täcug aywacurgan. Tsay marcachö taytan wañusquiptinnam Dios Yaya Abrahamta apamurgan, cay gamcuna canan caycäyangayqui Israel marcaman.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Pero tsay Israel marcachöga Dios Yaya manam ni juc erenciallatapis entregargantsu, ni juc pedäsuman chaquinta churaycunanllapagpis. Pero quiquin Dios Yayam änirgan Abraham wañusquiptin paypita shamug aylluncunapa tsay marcan cananpag. Tsay tiempuchöga manaragmi Abrahampaga ni juc tsurinpis carganragtsu.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Tsaynöllam Dios Yayaga nirgan: ‘Aylluyquicuna imayca jucläpita mana regeshga runacunanö mana regeyangan marcachö täcuyaptinmi, chuscu pachac wata cumplimunganyag esclävu cayaptin ultrajarnin dembalde arutsir catsiyanga.’
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Pero tsaynöllam Dios Yaya nirgan: ‘Nogam esclävunpag churayäshugniqui naciunta castigarnin, libri cayänayquipag jipiyämushayqui. Tsaynö jipiscayämuptigmi cay naciunchö nogata servirnin adorayämanqui.’
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Tsaypitanam Abrahamwan conträtuta rurayanganchö Dios Yaya mandacurgan, ollgocunapa pengaynincunachö señalashga cayänanpag. Tsaymi Abrahamga tsurin Isaac yuringanpita pusag junagta pengayninchö señalargan. Abrahamnöllam tsurin Isaacpis tsurin Jacobta rurargan. Tsaynöllam Jacobpis tsurincunata señalargan. Tsay tsurincunam Israel naciunchö chunca ishcay marcapa mandagnincuna cayargan.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 “Tsay Jacobpa tsurincunam nogantsicpapis unaycag aylluntsiccuna cayargan. Paycunam waugencuna Joséta chiquirnin, Egiptoman juc esclävutanö apayänanpag ranticuyargan. Pero Dios Yaya Joséwan caycarnam,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 imayca desgraciacunapita librargan. Tsaynöllam Dios Yaya alläpa allish yachaynin garaptin, Egiptopa reynin faraonpis cuyar quiquinnö Egiptochö llapan runacunapa mandagnin y palacionchö mayordömun cananpag churargan.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 “Tsay tiempum Egipto naciunchöwan Canaán marcachö alläpa mallagäcuy muchuywan sufrimientu wata captin, unaycag aylluntsiccunapa ni imancuna micuyänanpag cargantsu.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Pero Jacob Egiptochö trïgu canganta musyasquirnam, unay aylluntsic tsurincunata Egiptoman mandargan. Tsay aywayanganmi punta gallarinancag viäjincuna cargan.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Tsay viäjipita yapay ishcay cuti aywayaptinnam, Joséga waugencunata pay pï canganta willargan. Tsaynöpam rey faraon José pï familia canganta musyargan.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Tsaypitanam Joséga taytan Jacobtawan ganchis chunca pitsga aylluncunata, Egiptoman apayämunanpag mandargan.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Tsaynöpam Jacobga Egiptochö täcunanpag llapan aylluncunawan aywacurgan. Tsaychömi unay aylluntsic Jacob wañucusquiptin, unaycag aylluntsiccunapis wañucuyargan.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Jacobpa aylluncunam Egiptopita paypa ayanta Siquem niyangan marcaman aparnin pampayargan. Tsay Siquemchömi Hamor runapa tsurincunapita unay aylluntsic Abraham chacrata rantirgan, tsayman aylluncunata pampayänanpag.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 “Abrahamta Dios Yaya äningan tiempu chämunanpag ichicllana faltaycaptinmi, Israel runacuna Egiptocachö maytsicagna mirayashga cayargan.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Tsay witsanmi Joséta mana regeg juc rey Egiptochö mandacur gallaycurgan.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Tsay reymi marcantsicta llullatsirnin engañar, unaycag aylluntsiccunata alläpa maltratar, tsayrag yurig ollgo wamrancuna wañuyänanpag obligarnin mandacur nirgan: ‘Llullu wamrayquicunata jitariyay wañuyänanpag.’
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Tsay tiempuchömi Moisés yurisquir Dios Yayata cushitsirgan. Taytancunanam quimsa quilla wajincunachö pacayllapa catsiyargan.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Taytanwan maman wajipita jucläman pacarnin dëjasquiyaptinam, faraonpa warmi tsurin taricusquirnin gorisquir quiquinpa wawantanö geshpitsicurgan.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Tsaynöpam Moisésga Egiptocunapa yachaynincunawan yachatsishga car, parlayninchöwan imayca rurayninchöpis cumplïdu poderöso cargan.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 “Chuscu chunca watayogna caycarmi, Moisésga quiquinpa marcanchö israelmajincunata watucagnin aywayta yarparnin aywargan.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Tsaynö watucagnin aywashga caycaptinmi, Egipto runa juccag marcamajinta maltratagta ricaycur, Moisésga janan shärir vengarnin Egipto runata wañuscatsirgan.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Tsaynöpam Moisésga yarpargan, Israel waugencuna tantiyayänanta paywan Dios Yaya llapan marcamajincunata libratsinanpag canganta. Pero marcamajincunaga manam ni jucta tantiyacuyargantsu.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Waränin allegnam Moisésga ishcag Israel runacuna maganacuycäyagta tarisquir, washarnincuna amistatsiyta munar nirgan: ‘Gamcunaga juc casta waugenölla caycar, ¿imanirtan quiquiquicunapura maganacur caycäyanqui?’
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Pero tsay marcamajinta magaycag runam, Moisésta läduman cunjasquirnin nirgan: ‘¿Pitan gamta churashushcanqui, nogacunachö imayca mandayämagnï jueznö canayquipag?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 ¿Gamga wañutsimaytacu munanqui, ganyan Egipto runata wañutsingayquinö?’
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Tsayta wiyaycurnam Moisésga Madian niyangan marcaman mantsacashga geshpirnin aywacurgan. Tsay marcachö imayca jucläpita mana regeshga forastërunö täcuycaptinmi, ishcay tsurincuna yuriyargan.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 “Tsaypita chunca chuscu watana Madian marcachö caycarmi, juc junag mana ni imacag tsunyag Sinaí jircaman Moisés aywargan. Tsaychönam shiraca cashachö nina lunyaycagnö juc angel yuripurgan.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Tsaynö nina lunyaycagta ricaycurnam, Moisés alläpa mantsacargan. Tsaypita mas shumag ricänapag witiycarnam, Dios parlamugta wiyargan:
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 ‘Nogam unaycag aylluyquicunapa Diosnin cä. Tsaynöllam Diosnin cä, unay aylluyquicuna Abrahampa, Isaacpa y Jacobpa.’ Tsaynö niptinnam, Moisésga mantsacaywan carcariarrag, ricaytapis valorargantsu.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Tsaymi Dios Yaya nirgan: ‘Llangequita llushtiy. Tsay jaruycangayqui patsaga alläpa sagrädu.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Rasumpam noga Dios Yaya ricaycä servimagnï Israel runacunata alläpa ultrajar, Egipto runacuna maltratayanganta. Tsaynöpam paycuna nogaman llaquishga mañacayämunganta wiyashcä. Tsaymi paycunata libranäpag cielupita shamushcä. Tsaymi cananga shamuy Egiptoman aywanayquipag. Tsaypita Israel aylluyquicunata librarnin jorgamunayquipag.’
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 “Israel runacunam puntatana Moisésta niyargan: ‘¿Pitan gamta churashushcanqui, nogacunachö imayca mandayämagnï jueznö canayquipag?’ nir. Tsaynö despreciaycayaptinpis, quiquin Dios Yayam shiraca casha lunyaycagchö yuripugnin, angelwan mandargan, Egiptopita jorgamur israelcunapa libertadornin y mandacugnin cananpag.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Tsaynö Egiptoman aywar unay aylluntsic israelcunata jorgamunanraycum, Dios Yayapa poderninwan mantsacaypag tucuyläya milagrucunata Moisés rurargan. Egiptopita Israel runacuna päsayänanpagmi, lamar Rojo niyanganpa nänita quichargan. Tsaypitanam israelcuna chuscu chunca wata mana ni imacag tsunyachö caycäyaptin, milagrucunata rurargan llapan micuyänanpag.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Tsay quiquin Moisésmi Israel runacunata nirgan: ‘Quiquin Dios Yayam gamcunapita juc Profëtata churanga noganö cananpag.’
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Quiquin Moisésmi tsay mana ni imacag tsunyagchö llapan Israel runacunawan goricashga, Sinaí jircachö parlapagnin angelwanpis caycargan. Unay awiluntsic Moisésmi Dios Yayapa cawatsicug Palabranta Sinaí jircachö chasquisquir, nogantsicta dëjapamashcantsic.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 “Pero unaycag aylluntsiccunaga mana cäsurnin despreciarmi, llapan shongoncunawan Egipto marcaman cuticuyta munayargan.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Tsaynam Aaronta niyargan: ‘¡Juc diosnintsic ruramuy pushamänanpag, manam musyantsictsu tsay Egiptopita jipimagnintsic Moisésta ni ima päsangantapis!’
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Tsaypitanam goripita juc ïdolota imayca becerroricugllata quiquincuna rurasquir, wätacunata wañutsirnin sacrificiuta rurar tsay ïdolopag fiesta rurayargan.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Tsaynö cayanganpitam Dios Yaya paycunapita raquicasquir dëjasquirgan, altu cieluchö rupaytawan quillata y lucërocunata adorarnin cayänanpag. Tsaynö cananpagmi Dios Yayapa willacugnin unay profëtancuna gellgayangan libruchö nirgan:
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 — ausente —
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 “Mana ni imacag tsunyachömi unay aylluntsiccunapa tabernäculo niyangan iglesian cargan. Tsay iglesiatam Moisés ruratsirgan, Dios Yaya ricätsingan plänowan iwalllata.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Unaycag aylluntsiccunam chasquiyargan cay tabernäculo niyan iglesiata, imayca juc erenciatanö. Josuéwan shamugcunam pagtan apayämurgan, juclä marca runacunata guerrachö vencesquirnin. Tsay juclä marca runacunatam quiquin Dios Yaya cay marcancunachö täcugcunata gargorgan, unay aylluntsiccuna duëño cayänanpag. Cay Israelchömi rey Davidpa tiempunyag tsay tabernäculo iglesiatapis catsiyargan.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Rey Davidmi Dios Yayapa ricänanchö alli rurag cayninwan, Jacobpa Diosnin täcunanpag juc templuta ruratsirgan.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Pero Salomónmi Dios Yayapa templuntaga ruratsirgan,
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 aunqui alläpa poderöso Dios Yaya runacuna maquincunawan rurayangan templuchö mana täcuycaptinpis, Dios Yayapa unay willacug profëtan ningannö:
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 Pero Estebannam parla sïgirgan: “¡Gamcunaga mana ni ima entendig mana ricag alläpa chucru shongo mana wiyacugmi cayanqui! ¡Tsaynö carmi gamcunaga imaypis Espïritu Santopa contranlla caycäyanqui, unay aylluyquicunawan iwallla!
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 ¿Maygancag profëtatatan unaycag aylluyquicuna maltratarnin mana gaticachäyargantsu? Tsay unaycag aylluyquicunam Diospa jutsannag Tsurin shamunanpag willacug profëtacunata wañutsiyargan. Tsaymi canan gamcunaga cay patsaman shamushga caycaptin, traicionarnin wañutsiyashcanqui.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Gamcunaga Dios Yayapa angelnincunapita leycunata chasquishga caycarpis, manam ni juc cäsucuyanquitsu.”
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Tsay llapan ningancunata wiyaycurnam, autoridäcuna rabiarnin quiruncunatapis regochyätsirrag Estebanta alläpa chiquiyargan.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Pero Estabannam Espïritu Santowan junta car, altu cieluman ricarcurnin chipacyarrag poderöso Dios Yayatawan derëchucag lädunchö Señor Jesucristo ichiraycagta ricasquirgan.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Tsaynam nirgan: “¡Ricäyay! Cielu quicharaycagchömi ricaycä Dios Yayapa derëchucag lädunchö Señor Jesucristo ichiraycagta.”
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Pero tsay runacunaga rinrincunata tsapasquirmi, alläpa jinchi gayaycachar Estebanta magayänanpag llapan achcusquiyargan.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Tsay marcapita jucläman garacharnin jipisquirmi, tsaychö alli sagmayargan. Tsaynö acusagnin runacunam, Estebanpa llatapancunatapis juc jöven Saulo niyanganpa chaquin puntanman cuidananpag dëjapuyargan.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Tsaychö sagmaycäyaptinmi, Esteban mañacur nirgan: “Señor Jesucristo, almalläta chasquiycullay.”
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Tsaynö mañacusquirnam gongoricuycur jinchi gayarargan: “¡Señor, jutsata rurar cay wañutsiyämag runacunata ama culpatsaytsu!” Tsaynö nisquirmi wañusquirgan.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.