Atos 7

Northern Conchucos Ancash Quechua NT (QXN_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mas mandacug sacerdötinam Estebanta tapurnin nirgan: “Tsay llapan imayca niyäshungayqui ¿rasumpacu o manacu?”
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Tsaynam Esteban contestargan: “Waugecuna y respetashga taytacuna wiyaycayämay: Alläpa cushicuypag poderöso Dios Yayam unay awiluntsic Abraham manarag Haranman täcug aywaptin, Mesopotamiachö yuripusquir,
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 nirgan: ‘Täcungayqui marcayquita aylluyquicunata dëjapusquir, noga ricätsinagpagcag marcaman aywacuy.’
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 “Tsaypitanam Abrahamga Caldea marcapita yargosquir, Haran marcaman täcug aywacurgan. Tsay marcachö taytan wañusquiptinnam Dios Yaya Abrahamta apamurgan, cay gamcuna canan caycäyangayqui Israel marcaman.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Pero tsay Israel marcachöga Dios Yaya manam ni juc erenciallatapis entregargantsu, ni juc pedäsuman chaquinta churaycunanllapagpis. Pero quiquin Dios Yayam änirgan Abraham wañusquiptin paypita shamug aylluncunapa tsay marcan cananpag. Tsay tiempuchöga manaragmi Abrahampaga ni juc tsurinpis carganragtsu.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Tsaynöllam Dios Yayaga nirgan: ‘Aylluyquicuna imayca jucläpita mana regeshga runacunanö mana regeyangan marcachö täcuyaptinmi, chuscu pachac wata cumplimunganyag esclävu cayaptin ultrajarnin dembalde arutsir catsiyanga.’
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Pero tsaynöllam Dios Yaya nirgan: ‘Nogam esclävunpag churayäshugniqui naciunta castigarnin, libri cayänayquipag jipiyämushayqui. Tsaynö jipiscayämuptigmi cay naciunchö nogata servirnin adorayämanqui.’
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Tsaypitanam Abrahamwan conträtuta rurayanganchö Dios Yaya mandacurgan, ollgocunapa pengaynincunachö señalashga cayänanpag. Tsaymi Abrahamga tsurin Isaac yuringanpita pusag junagta pengayninchö señalargan. Abrahamnöllam tsurin Isaacpis tsurin Jacobta rurargan. Tsaynöllam Jacobpis tsurincunata señalargan. Tsay tsurincunam Israel naciunchö chunca ishcay marcapa mandagnincuna cayargan.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 “Tsay Jacobpa tsurincunam nogantsicpapis unaycag aylluntsiccuna cayargan. Paycunam waugencuna Joséta chiquirnin, Egiptoman juc esclävutanö apayänanpag ranticuyargan. Pero Dios Yaya Joséwan caycarnam,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 imayca desgraciacunapita librargan. Tsaynöllam Dios Yaya alläpa allish yachaynin garaptin, Egiptopa reynin faraonpis cuyar quiquinnö Egiptochö llapan runacunapa mandagnin y palacionchö mayordömun cananpag churargan.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 “Tsay tiempum Egipto naciunchöwan Canaán marcachö alläpa mallagäcuy muchuywan sufrimientu wata captin, unaycag aylluntsiccunapa ni imancuna micuyänanpag cargantsu.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Pero Jacob Egiptochö trïgu canganta musyasquirnam, unay aylluntsic tsurincunata Egiptoman mandargan. Tsay aywayanganmi punta gallarinancag viäjincuna cargan.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Tsay viäjipita yapay ishcay cuti aywayaptinnam, Joséga waugencunata pay pï canganta willargan. Tsaynöpam rey faraon José pï familia canganta musyargan.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Tsaypitanam Joséga taytan Jacobtawan ganchis chunca pitsga aylluncunata, Egiptoman apayämunanpag mandargan.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Tsaynöpam Jacobga Egiptochö täcunanpag llapan aylluncunawan aywacurgan. Tsaychömi unay aylluntsic Jacob wañucusquiptin, unaycag aylluntsiccunapis wañucuyargan.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Jacobpa aylluncunam Egiptopita paypa ayanta Siquem niyangan marcaman aparnin pampayargan. Tsay Siquemchömi Hamor runapa tsurincunapita unay aylluntsic Abraham chacrata rantirgan, tsayman aylluncunata pampayänanpag.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 “Abrahamta Dios Yaya äningan tiempu chämunanpag ichicllana faltaycaptinmi, Israel runacuna Egiptocachö maytsicagna mirayashga cayargan.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Tsay witsanmi Joséta mana regeg juc rey Egiptochö mandacur gallaycurgan.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Tsay reymi marcantsicta llullatsirnin engañar, unaycag aylluntsiccunata alläpa maltratar, tsayrag yurig ollgo wamrancuna wañuyänanpag obligarnin mandacur nirgan: ‘Llullu wamrayquicunata jitariyay wañuyänanpag.’
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 Tsay tiempuchömi Moisés yurisquir Dios Yayata cushitsirgan. Taytancunanam quimsa quilla wajincunachö pacayllapa catsiyargan.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Taytanwan maman wajipita jucläman pacarnin dëjasquiyaptinam, faraonpa warmi tsurin taricusquirnin gorisquir quiquinpa wawantanö geshpitsicurgan.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Tsaynöpam Moisésga Egiptocunapa yachaynincunawan yachatsishga car, parlayninchöwan imayca rurayninchöpis cumplïdu poderöso cargan.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Chuscu chunca watayogna caycarmi, Moisésga quiquinpa marcanchö israelmajincunata watucagnin aywayta yarparnin aywargan.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Tsaynö watucagnin aywashga caycaptinmi, Egipto runa juccag marcamajinta maltratagta ricaycur, Moisésga janan shärir vengarnin Egipto runata wañuscatsirgan.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Tsaynöpam Moisésga yarpargan, Israel waugencuna tantiyayänanta paywan Dios Yaya llapan marcamajincunata libratsinanpag canganta. Pero marcamajincunaga manam ni jucta tantiyacuyargantsu.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Waränin allegnam Moisésga ishcag Israel runacuna maganacuycäyagta tarisquir, washarnincuna amistatsiyta munar nirgan: ‘Gamcunaga juc casta waugenölla caycar, ¿imanirtan quiquiquicunapura maganacur caycäyanqui?’
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 Pero tsay marcamajinta magaycag runam, Moisésta läduman cunjasquirnin nirgan: ‘¿Pitan gamta churashushcanqui, nogacunachö imayca mandayämagnï jueznö canayquipag?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 ¿Gamga wañutsimaytacu munanqui, ganyan Egipto runata wañutsingayquinö?’
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Tsayta wiyaycurnam Moisésga Madian niyangan marcaman mantsacashga geshpirnin aywacurgan. Tsay marcachö imayca jucläpita mana regeshga forastërunö täcuycaptinmi, ishcay tsurincuna yuriyargan.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Tsaypita chunca chuscu watana Madian marcachö caycarmi, juc junag mana ni imacag tsunyag Sinaí jircaman Moisés aywargan. Tsaychönam shiraca cashachö nina lunyaycagnö juc angel yuripurgan.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Tsaynö nina lunyaycagta ricaycurnam, Moisés alläpa mantsacargan. Tsaypita mas shumag ricänapag witiycarnam, Dios parlamugta wiyargan:
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 ‘Nogam unaycag aylluyquicunapa Diosnin cä. Tsaynöllam Diosnin cä, unay aylluyquicuna Abrahampa, Isaacpa y Jacobpa.’ Tsaynö niptinnam, Moisésga mantsacaywan carcariarrag, ricaytapis valorargantsu.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 Tsaymi Dios Yaya nirgan: ‘Llangequita llushtiy. Tsay jaruycangayqui patsaga alläpa sagrädu.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Rasumpam noga Dios Yaya ricaycä servimagnï Israel runacunata alläpa ultrajar, Egipto runacuna maltratayanganta. Tsaynöpam paycuna nogaman llaquishga mañacayämunganta wiyashcä. Tsaymi paycunata libranäpag cielupita shamushcä. Tsaymi cananga shamuy Egiptoman aywanayquipag. Tsaypita Israel aylluyquicunata librarnin jorgamunayquipag.’
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 “Israel runacunam puntatana Moisésta niyargan: ‘¿Pitan gamta churashushcanqui, nogacunachö imayca mandayämagnï jueznö canayquipag?’ nir. Tsaynö despreciaycayaptinpis, quiquin Dios Yayam shiraca casha lunyaycagchö yuripugnin, angelwan mandargan, Egiptopita jorgamur israelcunapa libertadornin y mandacugnin cananpag.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Tsaynö Egiptoman aywar unay aylluntsic israelcunata jorgamunanraycum, Dios Yayapa poderninwan mantsacaypag tucuyläya milagrucunata Moisés rurargan. Egiptopita Israel runacuna päsayänanpagmi, lamar Rojo niyanganpa nänita quichargan. Tsaypitanam israelcuna chuscu chunca wata mana ni imacag tsunyachö caycäyaptin, milagrucunata rurargan llapan micuyänanpag.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Tsay quiquin Moisésmi Israel runacunata nirgan: ‘Quiquin Dios Yayam gamcunapita juc Profëtata churanga noganö cananpag.’
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Quiquin Moisésmi tsay mana ni imacag tsunyagchö llapan Israel runacunawan goricashga, Sinaí jircachö parlapagnin angelwanpis caycargan. Unay awiluntsic Moisésmi Dios Yayapa cawatsicug Palabranta Sinaí jircachö chasquisquir, nogantsicta dëjapamashcantsic.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 “Pero unaycag aylluntsiccunaga mana cäsurnin despreciarmi, llapan shongoncunawan Egipto marcaman cuticuyta munayargan.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Tsaynam Aaronta niyargan: ‘¡Juc diosnintsic ruramuy pushamänanpag, manam musyantsictsu tsay Egiptopita jipimagnintsic Moisésta ni ima päsangantapis!’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Tsaypitanam goripita juc ïdolota imayca becerroricugllata quiquincuna rurasquir, wätacunata wañutsirnin sacrificiuta rurar tsay ïdolopag fiesta rurayargan.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Tsaynö cayanganpitam Dios Yaya paycunapita raquicasquir dëjasquirgan, altu cieluchö rupaytawan quillata y lucërocunata adorarnin cayänanpag. Tsaynö cananpagmi Dios Yayapa willacugnin unay profëtancuna gellgayangan libruchö nirgan:
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 — ausente —
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 “Mana ni imacag tsunyachömi unay aylluntsiccunapa tabernäculo niyangan iglesian cargan. Tsay iglesiatam Moisés ruratsirgan, Dios Yaya ricätsingan plänowan iwalllata.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Unaycag aylluntsiccunam chasquiyargan cay tabernäculo niyan iglesiata, imayca juc erenciatanö. Josuéwan shamugcunam pagtan apayämurgan, juclä marca runacunata guerrachö vencesquirnin. Tsay juclä marca runacunatam quiquin Dios Yaya cay marcancunachö täcugcunata gargorgan, unay aylluntsiccuna duëño cayänanpag. Cay Israelchömi rey Davidpa tiempunyag tsay tabernäculo iglesiatapis catsiyargan.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Rey Davidmi Dios Yayapa ricänanchö alli rurag cayninwan, Jacobpa Diosnin täcunanpag juc templuta ruratsirgan.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Pero Salomónmi Dios Yayapa templuntaga ruratsirgan,
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 aunqui alläpa poderöso Dios Yaya runacuna maquincunawan rurayangan templuchö mana täcuycaptinpis, Dios Yayapa unay willacug profëtan ningannö:
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 Pero Estebannam parla sïgirgan: “¡Gamcunaga mana ni ima entendig mana ricag alläpa chucru shongo mana wiyacugmi cayanqui! ¡Tsaynö carmi gamcunaga imaypis Espïritu Santopa contranlla caycäyanqui, unay aylluyquicunawan iwallla!
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 ¿Maygancag profëtatatan unaycag aylluyquicuna maltratarnin mana gaticachäyargantsu? Tsay unaycag aylluyquicunam Diospa jutsannag Tsurin shamunanpag willacug profëtacunata wañutsiyargan. Tsaymi canan gamcunaga cay patsaman shamushga caycaptin, traicionarnin wañutsiyashcanqui.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Gamcunaga Dios Yayapa angelnincunapita leycunata chasquishga caycarpis, manam ni juc cäsucuyanquitsu.”
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Tsay llapan ningancunata wiyaycurnam, autoridäcuna rabiarnin quiruncunatapis regochyätsirrag Estebanta alläpa chiquiyargan.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Pero Estabannam Espïritu Santowan junta car, altu cieluman ricarcurnin chipacyarrag poderöso Dios Yayatawan derëchucag lädunchö Señor Jesucristo ichiraycagta ricasquirgan.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Tsaynam nirgan: “¡Ricäyay! Cielu quicharaycagchömi ricaycä Dios Yayapa derëchucag lädunchö Señor Jesucristo ichiraycagta.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Pero tsay runacunaga rinrincunata tsapasquirmi, alläpa jinchi gayaycachar Estebanta magayänanpag llapan achcusquiyargan.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 Tsay marcapita jucläman garacharnin jipisquirmi, tsaychö alli sagmayargan. Tsaynö acusagnin runacunam, Estebanpa llatapancunatapis juc jöven Saulo niyanganpa chaquin puntanman cuidananpag dëjapuyargan.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Tsaychö sagmaycäyaptinmi, Esteban mañacur nirgan: “Señor Jesucristo, almalläta chasquiycullay.”
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Tsaynö mañacusquirnam gongoricuycur jinchi gayarargan: “¡Señor, jutsata rurar cay wañutsiyämag runacunata ama culpatsaytsu!” Tsaynö nisquirmi wañusquirgan.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.