Atos 7
Northern Conchucos Ancash Quechua NT (QXN_WBT) vs NTLH
1 Mas mandacug sacerdötinam Estebanta tapurnin nirgan: “Tsay llapan imayca niyäshungayqui ¿rasumpacu o manacu?”
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Tsaynam Esteban contestargan: “Waugecuna y respetashga taytacuna wiyaycayämay: Alläpa cushicuypag poderöso Dios Yayam unay awiluntsic Abraham manarag Haranman täcug aywaptin, Mesopotamiachö yuripusquir,
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 nirgan: ‘Täcungayqui marcayquita aylluyquicunata dëjapusquir, noga ricätsinagpagcag marcaman aywacuy.’
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 “Tsaypitanam Abrahamga Caldea marcapita yargosquir, Haran marcaman täcug aywacurgan. Tsay marcachö taytan wañusquiptinnam Dios Yaya Abrahamta apamurgan, cay gamcuna canan caycäyangayqui Israel marcaman.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Pero tsay Israel marcachöga Dios Yaya manam ni juc erenciallatapis entregargantsu, ni juc pedäsuman chaquinta churaycunanllapagpis. Pero quiquin Dios Yayam änirgan Abraham wañusquiptin paypita shamug aylluncunapa tsay marcan cananpag. Tsay tiempuchöga manaragmi Abrahampaga ni juc tsurinpis carganragtsu.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Tsaynöllam Dios Yayaga nirgan: ‘Aylluyquicuna imayca jucläpita mana regeshga runacunanö mana regeyangan marcachö täcuyaptinmi, chuscu pachac wata cumplimunganyag esclävu cayaptin ultrajarnin dembalde arutsir catsiyanga.’
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Pero tsaynöllam Dios Yaya nirgan: ‘Nogam esclävunpag churayäshugniqui naciunta castigarnin, libri cayänayquipag jipiyämushayqui. Tsaynö jipiscayämuptigmi cay naciunchö nogata servirnin adorayämanqui.’
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Tsaypitanam Abrahamwan conträtuta rurayanganchö Dios Yaya mandacurgan, ollgocunapa pengaynincunachö señalashga cayänanpag. Tsaymi Abrahamga tsurin Isaac yuringanpita pusag junagta pengayninchö señalargan. Abrahamnöllam tsurin Isaacpis tsurin Jacobta rurargan. Tsaynöllam Jacobpis tsurincunata señalargan. Tsay tsurincunam Israel naciunchö chunca ishcay marcapa mandagnincuna cayargan.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 “Tsay Jacobpa tsurincunam nogantsicpapis unaycag aylluntsiccuna cayargan. Paycunam waugencuna Joséta chiquirnin, Egiptoman juc esclävutanö apayänanpag ranticuyargan. Pero Dios Yaya Joséwan caycarnam,
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 imayca desgraciacunapita librargan. Tsaynöllam Dios Yaya alläpa allish yachaynin garaptin, Egiptopa reynin faraonpis cuyar quiquinnö Egiptochö llapan runacunapa mandagnin y palacionchö mayordömun cananpag churargan.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 “Tsay tiempum Egipto naciunchöwan Canaán marcachö alläpa mallagäcuy muchuywan sufrimientu wata captin, unaycag aylluntsiccunapa ni imancuna micuyänanpag cargantsu.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Pero Jacob Egiptochö trïgu canganta musyasquirnam, unay aylluntsic tsurincunata Egiptoman mandargan. Tsay aywayanganmi punta gallarinancag viäjincuna cargan.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Tsay viäjipita yapay ishcay cuti aywayaptinnam, Joséga waugencunata pay pï canganta willargan. Tsaynöpam rey faraon José pï familia canganta musyargan.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Tsaypitanam Joséga taytan Jacobtawan ganchis chunca pitsga aylluncunata, Egiptoman apayämunanpag mandargan.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Tsaynöpam Jacobga Egiptochö täcunanpag llapan aylluncunawan aywacurgan. Tsaychömi unay aylluntsic Jacob wañucusquiptin, unaycag aylluntsiccunapis wañucuyargan.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Jacobpa aylluncunam Egiptopita paypa ayanta Siquem niyangan marcaman aparnin pampayargan. Tsay Siquemchömi Hamor runapa tsurincunapita unay aylluntsic Abraham chacrata rantirgan, tsayman aylluncunata pampayänanpag.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 “Abrahamta Dios Yaya äningan tiempu chämunanpag ichicllana faltaycaptinmi, Israel runacuna Egiptocachö maytsicagna mirayashga cayargan.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Tsay witsanmi Joséta mana regeg juc rey Egiptochö mandacur gallaycurgan.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Tsay reymi marcantsicta llullatsirnin engañar, unaycag aylluntsiccunata alläpa maltratar, tsayrag yurig ollgo wamrancuna wañuyänanpag obligarnin mandacur nirgan: ‘Llullu wamrayquicunata jitariyay wañuyänanpag.’
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Tsay tiempuchömi Moisés yurisquir Dios Yayata cushitsirgan. Taytancunanam quimsa quilla wajincunachö pacayllapa catsiyargan.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Taytanwan maman wajipita jucläman pacarnin dëjasquiyaptinam, faraonpa warmi tsurin taricusquirnin gorisquir quiquinpa wawantanö geshpitsicurgan.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Tsaynöpam Moisésga Egiptocunapa yachaynincunawan yachatsishga car, parlayninchöwan imayca rurayninchöpis cumplïdu poderöso cargan.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 “Chuscu chunca watayogna caycarmi, Moisésga quiquinpa marcanchö israelmajincunata watucagnin aywayta yarparnin aywargan.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Tsaynö watucagnin aywashga caycaptinmi, Egipto runa juccag marcamajinta maltratagta ricaycur, Moisésga janan shärir vengarnin Egipto runata wañuscatsirgan.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Tsaynöpam Moisésga yarpargan, Israel waugencuna tantiyayänanta paywan Dios Yaya llapan marcamajincunata libratsinanpag canganta. Pero marcamajincunaga manam ni jucta tantiyacuyargantsu.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Waränin allegnam Moisésga ishcag Israel runacuna maganacuycäyagta tarisquir, washarnincuna amistatsiyta munar nirgan: ‘Gamcunaga juc casta waugenölla caycar, ¿imanirtan quiquiquicunapura maganacur caycäyanqui?’
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Pero tsay marcamajinta magaycag runam, Moisésta läduman cunjasquirnin nirgan: ‘¿Pitan gamta churashushcanqui, nogacunachö imayca mandayämagnï jueznö canayquipag?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 ¿Gamga wañutsimaytacu munanqui, ganyan Egipto runata wañutsingayquinö?’
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Tsayta wiyaycurnam Moisésga Madian niyangan marcaman mantsacashga geshpirnin aywacurgan. Tsay marcachö imayca jucläpita mana regeshga forastërunö täcuycaptinmi, ishcay tsurincuna yuriyargan.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 “Tsaypita chunca chuscu watana Madian marcachö caycarmi, juc junag mana ni imacag tsunyag Sinaí jircaman Moisés aywargan. Tsaychönam shiraca cashachö nina lunyaycagnö juc angel yuripurgan.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Tsaynö nina lunyaycagta ricaycurnam, Moisés alläpa mantsacargan. Tsaypita mas shumag ricänapag witiycarnam, Dios parlamugta wiyargan:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Nogam unaycag aylluyquicunapa Diosnin cä. Tsaynöllam Diosnin cä, unay aylluyquicuna Abrahampa, Isaacpa y Jacobpa.’ Tsaynö niptinnam, Moisésga mantsacaywan carcariarrag, ricaytapis valorargantsu.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Tsaymi Dios Yaya nirgan: ‘Llangequita llushtiy. Tsay jaruycangayqui patsaga alläpa sagrädu.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Rasumpam noga Dios Yaya ricaycä servimagnï Israel runacunata alläpa ultrajar, Egipto runacuna maltratayanganta. Tsaynöpam paycuna nogaman llaquishga mañacayämunganta wiyashcä. Tsaymi paycunata libranäpag cielupita shamushcä. Tsaymi cananga shamuy Egiptoman aywanayquipag. Tsaypita Israel aylluyquicunata librarnin jorgamunayquipag.’
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 “Israel runacunam puntatana Moisésta niyargan: ‘¿Pitan gamta churashushcanqui, nogacunachö imayca mandayämagnï jueznö canayquipag?’ nir. Tsaynö despreciaycayaptinpis, quiquin Dios Yayam shiraca casha lunyaycagchö yuripugnin, angelwan mandargan, Egiptopita jorgamur israelcunapa libertadornin y mandacugnin cananpag.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Tsaynö Egiptoman aywar unay aylluntsic israelcunata jorgamunanraycum, Dios Yayapa poderninwan mantsacaypag tucuyläya milagrucunata Moisés rurargan. Egiptopita Israel runacuna päsayänanpagmi, lamar Rojo niyanganpa nänita quichargan. Tsaypitanam israelcuna chuscu chunca wata mana ni imacag tsunyachö caycäyaptin, milagrucunata rurargan llapan micuyänanpag.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Tsay quiquin Moisésmi Israel runacunata nirgan: ‘Quiquin Dios Yayam gamcunapita juc Profëtata churanga noganö cananpag.’
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Quiquin Moisésmi tsay mana ni imacag tsunyagchö llapan Israel runacunawan goricashga, Sinaí jircachö parlapagnin angelwanpis caycargan. Unay awiluntsic Moisésmi Dios Yayapa cawatsicug Palabranta Sinaí jircachö chasquisquir, nogantsicta dëjapamashcantsic.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 “Pero unaycag aylluntsiccunaga mana cäsurnin despreciarmi, llapan shongoncunawan Egipto marcaman cuticuyta munayargan.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Tsaynam Aaronta niyargan: ‘¡Juc diosnintsic ruramuy pushamänanpag, manam musyantsictsu tsay Egiptopita jipimagnintsic Moisésta ni ima päsangantapis!’
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Tsaypitanam goripita juc ïdolota imayca becerroricugllata quiquincuna rurasquir, wätacunata wañutsirnin sacrificiuta rurar tsay ïdolopag fiesta rurayargan.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Tsaynö cayanganpitam Dios Yaya paycunapita raquicasquir dëjasquirgan, altu cieluchö rupaytawan quillata y lucërocunata adorarnin cayänanpag. Tsaynö cananpagmi Dios Yayapa willacugnin unay profëtancuna gellgayangan libruchö nirgan:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 — ausente —
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 “Mana ni imacag tsunyachömi unay aylluntsiccunapa tabernäculo niyangan iglesian cargan. Tsay iglesiatam Moisés ruratsirgan, Dios Yaya ricätsingan plänowan iwalllata.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Unaycag aylluntsiccunam chasquiyargan cay tabernäculo niyan iglesiata, imayca juc erenciatanö. Josuéwan shamugcunam pagtan apayämurgan, juclä marca runacunata guerrachö vencesquirnin. Tsay juclä marca runacunatam quiquin Dios Yaya cay marcancunachö täcugcunata gargorgan, unay aylluntsiccuna duëño cayänanpag. Cay Israelchömi rey Davidpa tiempunyag tsay tabernäculo iglesiatapis catsiyargan.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Rey Davidmi Dios Yayapa ricänanchö alli rurag cayninwan, Jacobpa Diosnin täcunanpag juc templuta ruratsirgan.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Pero Salomónmi Dios Yayapa templuntaga ruratsirgan,
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 aunqui alläpa poderöso Dios Yaya runacuna maquincunawan rurayangan templuchö mana täcuycaptinpis, Dios Yayapa unay willacug profëtan ningannö:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 — ausente —
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 — ausente —
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Pero Estebannam parla sïgirgan: “¡Gamcunaga mana ni ima entendig mana ricag alläpa chucru shongo mana wiyacugmi cayanqui! ¡Tsaynö carmi gamcunaga imaypis Espïritu Santopa contranlla caycäyanqui, unay aylluyquicunawan iwallla!
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 ¿Maygancag profëtatatan unaycag aylluyquicuna maltratarnin mana gaticachäyargantsu? Tsay unaycag aylluyquicunam Diospa jutsannag Tsurin shamunanpag willacug profëtacunata wañutsiyargan. Tsaymi canan gamcunaga cay patsaman shamushga caycaptin, traicionarnin wañutsiyashcanqui.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Gamcunaga Dios Yayapa angelnincunapita leycunata chasquishga caycarpis, manam ni juc cäsucuyanquitsu.”
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Tsay llapan ningancunata wiyaycurnam, autoridäcuna rabiarnin quiruncunatapis regochyätsirrag Estebanta alläpa chiquiyargan.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Pero Estabannam Espïritu Santowan junta car, altu cieluman ricarcurnin chipacyarrag poderöso Dios Yayatawan derëchucag lädunchö Señor Jesucristo ichiraycagta ricasquirgan.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Tsaynam nirgan: “¡Ricäyay! Cielu quicharaycagchömi ricaycä Dios Yayapa derëchucag lädunchö Señor Jesucristo ichiraycagta.”
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Pero tsay runacunaga rinrincunata tsapasquirmi, alläpa jinchi gayaycachar Estebanta magayänanpag llapan achcusquiyargan.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Tsay marcapita jucläman garacharnin jipisquirmi, tsaychö alli sagmayargan. Tsaynö acusagnin runacunam, Estebanpa llatapancunatapis juc jöven Saulo niyanganpa chaquin puntanman cuidananpag dëjapuyargan.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Tsaychö sagmaycäyaptinmi, Esteban mañacur nirgan: “Señor Jesucristo, almalläta chasquiycullay.”
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Tsaynö mañacusquirnam gongoricuycur jinchi gayarargan: “¡Señor, jutsata rurar cay wañutsiyämag runacunata ama culpatsaytsu!” Tsaynö nisquirmi wañusquirgan.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.