Atos 7

Northern Conchucos Ancash Quechua NT (QXN_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mas mandacug sacerdötinam Estebanta tapurnin nirgan: “Tsay llapan imayca niyäshungayqui ¿rasumpacu o manacu?”
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Tsaynam Esteban contestargan: “Waugecuna y respetashga taytacuna wiyaycayämay: Alläpa cushicuypag poderöso Dios Yayam unay awiluntsic Abraham manarag Haranman täcug aywaptin, Mesopotamiachö yuripusquir,
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 nirgan: ‘Täcungayqui marcayquita aylluyquicunata dëjapusquir, noga ricätsinagpagcag marcaman aywacuy.’
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 “Tsaypitanam Abrahamga Caldea marcapita yargosquir, Haran marcaman täcug aywacurgan. Tsay marcachö taytan wañusquiptinnam Dios Yaya Abrahamta apamurgan, cay gamcuna canan caycäyangayqui Israel marcaman.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Pero tsay Israel marcachöga Dios Yaya manam ni juc erenciallatapis entregargantsu, ni juc pedäsuman chaquinta churaycunanllapagpis. Pero quiquin Dios Yayam änirgan Abraham wañusquiptin paypita shamug aylluncunapa tsay marcan cananpag. Tsay tiempuchöga manaragmi Abrahampaga ni juc tsurinpis carganragtsu.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Tsaynöllam Dios Yayaga nirgan: ‘Aylluyquicuna imayca jucläpita mana regeshga runacunanö mana regeyangan marcachö täcuyaptinmi, chuscu pachac wata cumplimunganyag esclävu cayaptin ultrajarnin dembalde arutsir catsiyanga.’
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Pero tsaynöllam Dios Yaya nirgan: ‘Nogam esclävunpag churayäshugniqui naciunta castigarnin, libri cayänayquipag jipiyämushayqui. Tsaynö jipiscayämuptigmi cay naciunchö nogata servirnin adorayämanqui.’
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Tsaypitanam Abrahamwan conträtuta rurayanganchö Dios Yaya mandacurgan, ollgocunapa pengaynincunachö señalashga cayänanpag. Tsaymi Abrahamga tsurin Isaac yuringanpita pusag junagta pengayninchö señalargan. Abrahamnöllam tsurin Isaacpis tsurin Jacobta rurargan. Tsaynöllam Jacobpis tsurincunata señalargan. Tsay tsurincunam Israel naciunchö chunca ishcay marcapa mandagnincuna cayargan.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 “Tsay Jacobpa tsurincunam nogantsicpapis unaycag aylluntsiccuna cayargan. Paycunam waugencuna Joséta chiquirnin, Egiptoman juc esclävutanö apayänanpag ranticuyargan. Pero Dios Yaya Joséwan caycarnam,
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 imayca desgraciacunapita librargan. Tsaynöllam Dios Yaya alläpa allish yachaynin garaptin, Egiptopa reynin faraonpis cuyar quiquinnö Egiptochö llapan runacunapa mandagnin y palacionchö mayordömun cananpag churargan.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 “Tsay tiempum Egipto naciunchöwan Canaán marcachö alläpa mallagäcuy muchuywan sufrimientu wata captin, unaycag aylluntsiccunapa ni imancuna micuyänanpag cargantsu.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Pero Jacob Egiptochö trïgu canganta musyasquirnam, unay aylluntsic tsurincunata Egiptoman mandargan. Tsay aywayanganmi punta gallarinancag viäjincuna cargan.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Tsay viäjipita yapay ishcay cuti aywayaptinnam, Joséga waugencunata pay pï canganta willargan. Tsaynöpam rey faraon José pï familia canganta musyargan.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Tsaypitanam Joséga taytan Jacobtawan ganchis chunca pitsga aylluncunata, Egiptoman apayämunanpag mandargan.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Tsaynöpam Jacobga Egiptochö täcunanpag llapan aylluncunawan aywacurgan. Tsaychömi unay aylluntsic Jacob wañucusquiptin, unaycag aylluntsiccunapis wañucuyargan.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Jacobpa aylluncunam Egiptopita paypa ayanta Siquem niyangan marcaman aparnin pampayargan. Tsay Siquemchömi Hamor runapa tsurincunapita unay aylluntsic Abraham chacrata rantirgan, tsayman aylluncunata pampayänanpag.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 “Abrahamta Dios Yaya äningan tiempu chämunanpag ichicllana faltaycaptinmi, Israel runacuna Egiptocachö maytsicagna mirayashga cayargan.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Tsay witsanmi Joséta mana regeg juc rey Egiptochö mandacur gallaycurgan.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Tsay reymi marcantsicta llullatsirnin engañar, unaycag aylluntsiccunata alläpa maltratar, tsayrag yurig ollgo wamrancuna wañuyänanpag obligarnin mandacur nirgan: ‘Llullu wamrayquicunata jitariyay wañuyänanpag.’
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Tsay tiempuchömi Moisés yurisquir Dios Yayata cushitsirgan. Taytancunanam quimsa quilla wajincunachö pacayllapa catsiyargan.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Taytanwan maman wajipita jucläman pacarnin dëjasquiyaptinam, faraonpa warmi tsurin taricusquirnin gorisquir quiquinpa wawantanö geshpitsicurgan.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Tsaynöpam Moisésga Egiptocunapa yachaynincunawan yachatsishga car, parlayninchöwan imayca rurayninchöpis cumplïdu poderöso cargan.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 “Chuscu chunca watayogna caycarmi, Moisésga quiquinpa marcanchö israelmajincunata watucagnin aywayta yarparnin aywargan.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Tsaynö watucagnin aywashga caycaptinmi, Egipto runa juccag marcamajinta maltratagta ricaycur, Moisésga janan shärir vengarnin Egipto runata wañuscatsirgan.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Tsaynöpam Moisésga yarpargan, Israel waugencuna tantiyayänanta paywan Dios Yaya llapan marcamajincunata libratsinanpag canganta. Pero marcamajincunaga manam ni jucta tantiyacuyargantsu.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Waränin allegnam Moisésga ishcag Israel runacuna maganacuycäyagta tarisquir, washarnincuna amistatsiyta munar nirgan: ‘Gamcunaga juc casta waugenölla caycar, ¿imanirtan quiquiquicunapura maganacur caycäyanqui?’
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Pero tsay marcamajinta magaycag runam, Moisésta läduman cunjasquirnin nirgan: ‘¿Pitan gamta churashushcanqui, nogacunachö imayca mandayämagnï jueznö canayquipag?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿Gamga wañutsimaytacu munanqui, ganyan Egipto runata wañutsingayquinö?’
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Tsayta wiyaycurnam Moisésga Madian niyangan marcaman mantsacashga geshpirnin aywacurgan. Tsay marcachö imayca jucläpita mana regeshga forastërunö täcuycaptinmi, ishcay tsurincuna yuriyargan.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 “Tsaypita chunca chuscu watana Madian marcachö caycarmi, juc junag mana ni imacag tsunyag Sinaí jircaman Moisés aywargan. Tsaychönam shiraca cashachö nina lunyaycagnö juc angel yuripurgan.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Tsaynö nina lunyaycagta ricaycurnam, Moisés alläpa mantsacargan. Tsaypita mas shumag ricänapag witiycarnam, Dios parlamugta wiyargan:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Nogam unaycag aylluyquicunapa Diosnin cä. Tsaynöllam Diosnin cä, unay aylluyquicuna Abrahampa, Isaacpa y Jacobpa.’ Tsaynö niptinnam, Moisésga mantsacaywan carcariarrag, ricaytapis valorargantsu.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Tsaymi Dios Yaya nirgan: ‘Llangequita llushtiy. Tsay jaruycangayqui patsaga alläpa sagrädu.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Rasumpam noga Dios Yaya ricaycä servimagnï Israel runacunata alläpa ultrajar, Egipto runacuna maltratayanganta. Tsaynöpam paycuna nogaman llaquishga mañacayämunganta wiyashcä. Tsaymi paycunata libranäpag cielupita shamushcä. Tsaymi cananga shamuy Egiptoman aywanayquipag. Tsaypita Israel aylluyquicunata librarnin jorgamunayquipag.’
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 “Israel runacunam puntatana Moisésta niyargan: ‘¿Pitan gamta churashushcanqui, nogacunachö imayca mandayämagnï jueznö canayquipag?’ nir. Tsaynö despreciaycayaptinpis, quiquin Dios Yayam shiraca casha lunyaycagchö yuripugnin, angelwan mandargan, Egiptopita jorgamur israelcunapa libertadornin y mandacugnin cananpag.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Tsaynö Egiptoman aywar unay aylluntsic israelcunata jorgamunanraycum, Dios Yayapa poderninwan mantsacaypag tucuyläya milagrucunata Moisés rurargan. Egiptopita Israel runacuna päsayänanpagmi, lamar Rojo niyanganpa nänita quichargan. Tsaypitanam israelcuna chuscu chunca wata mana ni imacag tsunyachö caycäyaptin, milagrucunata rurargan llapan micuyänanpag.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Tsay quiquin Moisésmi Israel runacunata nirgan: ‘Quiquin Dios Yayam gamcunapita juc Profëtata churanga noganö cananpag.’
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Quiquin Moisésmi tsay mana ni imacag tsunyagchö llapan Israel runacunawan goricashga, Sinaí jircachö parlapagnin angelwanpis caycargan. Unay awiluntsic Moisésmi Dios Yayapa cawatsicug Palabranta Sinaí jircachö chasquisquir, nogantsicta dëjapamashcantsic.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 “Pero unaycag aylluntsiccunaga mana cäsurnin despreciarmi, llapan shongoncunawan Egipto marcaman cuticuyta munayargan.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Tsaynam Aaronta niyargan: ‘¡Juc diosnintsic ruramuy pushamänanpag, manam musyantsictsu tsay Egiptopita jipimagnintsic Moisésta ni ima päsangantapis!’
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Tsaypitanam goripita juc ïdolota imayca becerroricugllata quiquincuna rurasquir, wätacunata wañutsirnin sacrificiuta rurar tsay ïdolopag fiesta rurayargan.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Tsaynö cayanganpitam Dios Yaya paycunapita raquicasquir dëjasquirgan, altu cieluchö rupaytawan quillata y lucërocunata adorarnin cayänanpag. Tsaynö cananpagmi Dios Yayapa willacugnin unay profëtancuna gellgayangan libruchö nirgan:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 — ausente —
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 “Mana ni imacag tsunyachömi unay aylluntsiccunapa tabernäculo niyangan iglesian cargan. Tsay iglesiatam Moisés ruratsirgan, Dios Yaya ricätsingan plänowan iwalllata.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Unaycag aylluntsiccunam chasquiyargan cay tabernäculo niyan iglesiata, imayca juc erenciatanö. Josuéwan shamugcunam pagtan apayämurgan, juclä marca runacunata guerrachö vencesquirnin. Tsay juclä marca runacunatam quiquin Dios Yaya cay marcancunachö täcugcunata gargorgan, unay aylluntsiccuna duëño cayänanpag. Cay Israelchömi rey Davidpa tiempunyag tsay tabernäculo iglesiatapis catsiyargan.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Rey Davidmi Dios Yayapa ricänanchö alli rurag cayninwan, Jacobpa Diosnin täcunanpag juc templuta ruratsirgan.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Pero Salomónmi Dios Yayapa templuntaga ruratsirgan,
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 aunqui alläpa poderöso Dios Yaya runacuna maquincunawan rurayangan templuchö mana täcuycaptinpis, Dios Yayapa unay willacug profëtan ningannö:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 — ausente —
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Pero Estebannam parla sïgirgan: “¡Gamcunaga mana ni ima entendig mana ricag alläpa chucru shongo mana wiyacugmi cayanqui! ¡Tsaynö carmi gamcunaga imaypis Espïritu Santopa contranlla caycäyanqui, unay aylluyquicunawan iwallla!
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 ¿Maygancag profëtatatan unaycag aylluyquicuna maltratarnin mana gaticachäyargantsu? Tsay unaycag aylluyquicunam Diospa jutsannag Tsurin shamunanpag willacug profëtacunata wañutsiyargan. Tsaymi canan gamcunaga cay patsaman shamushga caycaptin, traicionarnin wañutsiyashcanqui.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Gamcunaga Dios Yayapa angelnincunapita leycunata chasquishga caycarpis, manam ni juc cäsucuyanquitsu.”
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Tsay llapan ningancunata wiyaycurnam, autoridäcuna rabiarnin quiruncunatapis regochyätsirrag Estebanta alläpa chiquiyargan.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Pero Estabannam Espïritu Santowan junta car, altu cieluman ricarcurnin chipacyarrag poderöso Dios Yayatawan derëchucag lädunchö Señor Jesucristo ichiraycagta ricasquirgan.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Tsaynam nirgan: “¡Ricäyay! Cielu quicharaycagchömi ricaycä Dios Yayapa derëchucag lädunchö Señor Jesucristo ichiraycagta.”
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Pero tsay runacunaga rinrincunata tsapasquirmi, alläpa jinchi gayaycachar Estebanta magayänanpag llapan achcusquiyargan.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Tsay marcapita jucläman garacharnin jipisquirmi, tsaychö alli sagmayargan. Tsaynö acusagnin runacunam, Estebanpa llatapancunatapis juc jöven Saulo niyanganpa chaquin puntanman cuidananpag dëjapuyargan.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Tsaychö sagmaycäyaptinmi, Esteban mañacur nirgan: “Señor Jesucristo, almalläta chasquiycullay.”
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Tsaynö mañacusquirnam gongoricuycur jinchi gayarargan: “¡Señor, jutsata rurar cay wañutsiyämag runacunata ama culpatsaytsu!” Tsaynö nisquirmi wañusquirgan.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.