João 4

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chaypuncunaćhu fariseocunaca “Jesus Juanpïta mas mastash bawtisäcuyan. Atïnincunapis mas masläshi cacuyanpis” nipäcula.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 (Manamá quiquin Jesuschu, sinu'a yaćhapacünincunam bawtisala.) Cay lulaśhancuna fariseocunäman ćhäśhanta yaćhälulñatacmi
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Jesus “Galileacta cuticuśhä” nil chay Judeap malcancunapïta yapa pasacula.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Chayman lipäcunanpäñatacmi, Samariap malcancuna ćhawpinpa pasapäcunan cala.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Chaypa pasalmi Sicar nishan malcaćhu Jacob chulin Josëta ćhacla uśhancäman ji'aycuyalcäla.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Chayćhümi “Jacobpa püsun” nishanca cala. Chayman ćhawpi muyunnuy Jesus pishipäśha ćhälul patanćhu jamapayaptinmi
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Niptinmi licapayllaman camala Samaria-läducunäwan Israelcunaca mana allinpa apanaculcaptin. Chaymi: “Israel-lä cayal ¿imapïtam Samaria nunacta mañacamanquiman?” nin.
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Niptinmi Jesus: “Sïchuśh Tayta Diospa uycunantawan, yacucta mañacuśhüniquita lisil'a, paytaćh mañacunquiman. Paymi ichá wiñay simpri cawsachï yacucta uycuśhunquiman” nin.
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Niptinmi: “Taytay, mana imayquipis cayaptin ¿imanuypatan luli-luli püsupi ampá julalcamul chay cawsachï yacuctalä uycämanquiman?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Icha ¿cay püsu umäní awquillú Jacobpïta maslächun cälunquiman imatá? ¿Imanuypatá pay quiquin, lluy chulintin uywantin, upyanan püsupïta mas allinnintalä uycämanquiman?” nin.
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Niptinmi: “Caypi upyäcunätá yacunan'a jinallam.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Ñatac yacu uśhäta upyäcunätá, manam imaypis yacunan'añachu. Jinaman pucyup ñawinpïnülämi wiñay simpri cawsay yalamun'a” nin.
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Niptinmi: “Taytay, chayurá chay yacütari uycallämay manaña yacunäśha cay püsuman cutiticlaylla śhayämunäpä” nin.
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Niptinmi: “Wayra wayapayquita puśhaculcul cutimunqui” nin.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Niptinmi: “Manam wayapäyüchu cayá” nin.
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Chay picha wayapawan caśhayquipis canan juc wayapawan uywanacuśhayquipis manam rasunpa wayapayquichu. Chayurá rasuncätam niyämanqui” nin.
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Niycüluptinmi: “Taytay, Diospa willacüninpisćha cayanqui.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Pay cüsacunapi yaćhayal'a, má, ¿imanimanquimá? Samaria-läducunacá awquillücunapïpis cay ulućhümi Diosta alawapäcú. Am Israelcunäñatac ‘Jerusalenćhümi alawänanchic’ niyalcanquiman” nin.
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Niptinmi: “Uyalimay walmi, manaña cay uluman nï Jerusalenmanpis lillalña, Tayta Diosta alawanayqui timpu ñam jananchicćhüña.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 — ausente —
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 — ausente —
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Niptinmi: “Aw yaćhayämi Diospa Caćhamuśhan Salbacüca śhamunanta. Pay ćhämulćha lluy lluyta willaycamäśhun” nin.
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Niptinmi: “Limapäśhüniquimá, chay nishayquica cayá” nin.
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Chay niyällaptinmi yaćhapacünincuna ćhälälimula. Jinalmi walmiwan limapäcuśhanta licälälil licapayllaman camälälil nï mayanninpis tapuycälilachu chay walmiwan imapi, nï imapä limaśhantapis.
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Chay walmiñatacmi wacuynintapis caćhaycul malcäman pasacun. Ćhayculmi:
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “¡Śhapämuy! ¡Juc wayapam llapa bïdäta niycäman! ¿Paypisćha Caćhamuśhan Salbacüca?” nil ayaycaćhacuyäla.
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Chaymi llapa nunacunaca Jesus caśhancäman paćhcatityämula.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Chay śhamuśhancamam yaćhapacünincunañatac: “Yaćhachicü taytay, micucuycuy-ari” nil nipayalcäla.
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Nipäcuptinmi: “Mana lisipäcuśhayqui micuymi micuná cayan” nin.
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Niptinmi yaćhapacünincuna quiquin-pula: “¿Mayanćha apäpamunman micunanpä cala?” ninaculcäla.
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Chaymi Jesus nila: “Micuná Caćhamänïcäpa munayninta camacänäcama lulaymi.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 ¿Amcuna ‘Tawa quillalämi cayan cusichayta allaycunapä’ niyalcanquimanchun? Ya'añatacmi niycälic: Talpuśhacunäman ñawiquita má pallalcäliy-ari. Ñam nunacunaca cusichaycuypäña alwäśha cayalcan.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Cusichäcunaca wiñay simpri allincäman nunacunäta pilwaycuptinmi Tayta Dios sumä alli-allintalä uycun'a. ¡Cay maynu sumä cushicuymi talpücunäpapis, cusichäcunäpapis!
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 — ausente —
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 — ausente —
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Ñatac Samaria-lädu walmica “Llapan bïdätam niycäman” nishallanpam achca malca-masincuna Jesusman lluy chalapaculcäla.
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Chayćhu Jesusman ćhälälimulñatacmi “Taytay ya'acunaćhu quïdaycäliyari” niptin ishcay muyun paycunawan caycälila.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Chayćhu quiquin Jesuspa shiminta uyalilmi achca-achca chalapaculcäla.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Chaymi chay walmïta nipäcula: “Canan manam willacuśhallayquipñachu chalapaculcá, sinu'a quiquinpa shiminta uyaliycälilmi jinantin nunacunäpa Salbaycüninchic caśhanta yaćhaycälí” nil.
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Chay ishcay muyunpïtañatacmi Samariapi pasala Galileap malcancunaman.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 (Ñatac quiquin Jesusmi unay nila: “Diospi willacücuná manamá mayanpis quiquinpa malcanćhu'a allinpa ćhasquishachu” nil.)
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Chaynu captinpis Jerusalenćhu Jesus jatun munayninwan chay Libraculcäśhan Fistaćhu lluy lulaśhanta licapäculmi Galileap malcanman ćhäluptin'a allinpa ćhasquipäcula.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Chaypïtañatacmi yacupïta, bïnuman muyuchishan Galileap Caná malcanman Jesus cutila. Ñatac Capernaum malcäćhümi sumä puydïnin mandacücäta yanapäninpa chulin ishyayäla.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Cay ishyapacüca Judeapi Galileaman Jesus ćhämuśha caśhanta uyalïlul-pacham tincuycü pasacun. Chayćhümi “Taytay, chulillämi wañucalpuyällanña. ¡Ama chaynu callaychu! ¡Lilläśhun sänaycachipamänayquipä!” nila.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Niptinmi Jesus: “Amcuna jatun tantiachicuycunacta milagrucunacta lulaśhäta mana licapäcul'a manam chalapacamanquichu” nin.
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Niptinmi: “Taytay, manaläpis chulillá wañuśhancama lilläśhun” nin.
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Niptinmi: “Cutiy jinalla. Chuliqui allinpacuyanñam” nin.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Ñatac manaläpis wasinta ćhaycuyaptinlämi, uyway nunancuna talipapämula: “Chuliqui allinyayanñam” niycälï.
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Niptinmi talipäcunäta: “¿Imayüram sintïmullan?” nicuyan.
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Niptinmi yalpaćhacüla anyan muyuncäćhu chayüranuy Jesus: “Chuliqui allinyayanñam” nishancäta. Chaymi lluy wasintin Jesusman chalapaculcäla.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Chayurá cay Judeapi Galileaman cutiyninwan'a ishcay milagructam Jesus lulaycula.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.