João 4

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Chaypuncunaćhu fariseocunaca “Jesus Juanpïta mas mastash bawtisäcuyan. Atïnincunapis mas masläshi cacuyanpis” nipäcula.
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Manamá quiquin Jesuschu, sinu'a yaćhapacünincunam bawtisala.) Cay lulaśhancuna fariseocunäman ćhäśhanta yaćhälulñatacmi
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Jesus “Galileacta cuticuśhä” nil chay Judeap malcancunapïta yapa pasacula.
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 Chayman lipäcunanpäñatacmi, Samariap malcancuna ćhawpinpa pasapäcunan cala.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Chaypa pasalmi Sicar nishan malcaćhu Jacob chulin Josëta ćhacla uśhancäman ji'aycuyalcäla.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Chayćhümi “Jacobpa püsun” nishanca cala. Chayman ćhawpi muyunnuy Jesus pishipäśha ćhälul patanćhu jamapayaptinmi
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Niptinmi licapayllaman camala Samaria-läducunäwan Israelcunaca mana allinpa apanaculcaptin. Chaymi: “Israel-lä cayal ¿imapïtam Samaria nunacta mañacamanquiman?” nin.
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 Niptinmi Jesus: “Sïchuśh Tayta Diospa uycunantawan, yacucta mañacuśhüniquita lisil'a, paytaćh mañacunquiman. Paymi ichá wiñay simpri cawsachï yacucta uycuśhunquiman” nin.
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Niptinmi: “Taytay, mana imayquipis cayaptin ¿imanuypatan luli-luli püsupi ampá julalcamul chay cawsachï yacuctalä uycämanquiman?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Icha ¿cay püsu umäní awquillú Jacobpïta maslächun cälunquiman imatá? ¿Imanuypatá pay quiquin, lluy chulintin uywantin, upyanan püsupïta mas allinnintalä uycämanquiman?” nin.
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Niptinmi: “Caypi upyäcunätá yacunan'a jinallam.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 Ñatac yacu uśhäta upyäcunätá, manam imaypis yacunan'añachu. Jinaman pucyup ñawinpïnülämi wiñay simpri cawsay yalamun'a” nin.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Niptinmi: “Taytay, chayurá chay yacütari uycallämay manaña yacunäśha cay püsuman cutiticlaylla śhayämunäpä” nin.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Niptinmi: “Wayra wayapayquita puśhaculcul cutimunqui” nin.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Niptinmi: “Manam wayapäyüchu cayá” nin.
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 Chay picha wayapawan caśhayquipis canan juc wayapawan uywanacuśhayquipis manam rasunpa wayapayquichu. Chayurá rasuncätam niyämanqui” nin.
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Niycüluptinmi: “Taytay, Diospa willacüninpisćha cayanqui.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Pay cüsacunapi yaćhayal'a, má, ¿imanimanquimá? Samaria-läducunacá awquillücunapïpis cay ulućhümi Diosta alawapäcú. Am Israelcunäñatac ‘Jerusalenćhümi alawänanchic’ niyalcanquiman” nin.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Niptinmi: “Uyalimay walmi, manaña cay uluman nï Jerusalenmanpis lillalña, Tayta Diosta alawanayqui timpu ñam jananchicćhüña.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 — ausente —
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 — ausente —
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Niptinmi: “Aw yaćhayämi Diospa Caćhamuśhan Salbacüca śhamunanta. Pay ćhämulćha lluy lluyta willaycamäśhun” nin.
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Niptinmi: “Limapäśhüniquimá, chay nishayquica cayá” nin.
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Chay niyällaptinmi yaćhapacünincuna ćhälälimula. Jinalmi walmiwan limapäcuśhanta licälälil licapayllaman camälälil nï mayanninpis tapuycälilachu chay walmiwan imapi, nï imapä limaśhantapis.
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Chay walmiñatacmi wacuynintapis caćhaycul malcäman pasacun. Ćhayculmi:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “¡Śhapämuy! ¡Juc wayapam llapa bïdäta niycäman! ¿Paypisćha Caćhamuśhan Salbacüca?” nil ayaycaćhacuyäla.
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 Chaymi llapa nunacunaca Jesus caśhancäman paćhcatityämula.
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 Chay śhamuśhancamam yaćhapacünincunañatac: “Yaćhachicü taytay, micucuycuy-ari” nil nipayalcäla.
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Nipäcuptinmi: “Mana lisipäcuśhayqui micuymi micuná cayan” nin.
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Niptinmi yaćhapacünincuna quiquin-pula: “¿Mayanćha apäpamunman micunanpä cala?” ninaculcäla.
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 Chaymi Jesus nila: “Micuná Caćhamänïcäpa munayninta camacänäcama lulaymi.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 ¿Amcuna ‘Tawa quillalämi cayan cusichayta allaycunapä’ niyalcanquimanchun? Ya'añatacmi niycälic: Talpuśhacunäman ñawiquita má pallalcäliy-ari. Ñam nunacunaca cusichaycuypäña alwäśha cayalcan.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Cusichäcunaca wiñay simpri allincäman nunacunäta pilwaycuptinmi Tayta Dios sumä alli-allintalä uycun'a. ¡Cay maynu sumä cushicuymi talpücunäpapis, cusichäcunäpapis!
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 — ausente —
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 — ausente —
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ñatac Samaria-lädu walmica “Llapan bïdätam niycäman” nishallanpam achca malca-masincuna Jesusman lluy chalapaculcäla.
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Chayćhu Jesusman ćhälälimulñatacmi “Taytay ya'acunaćhu quïdaycäliyari” niptin ishcay muyun paycunawan caycälila.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Chayćhu quiquin Jesuspa shiminta uyalilmi achca-achca chalapaculcäla.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Chaymi chay walmïta nipäcula: “Canan manam willacuśhallayquipñachu chalapaculcá, sinu'a quiquinpa shiminta uyaliycälilmi jinantin nunacunäpa Salbaycüninchic caśhanta yaćhaycälí” nil.
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Chay ishcay muyunpïtañatacmi Samariapi pasala Galileap malcancunaman.
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 (Ñatac quiquin Jesusmi unay nila: “Diospi willacücuná manamá mayanpis quiquinpa malcanćhu'a allinpa ćhasquishachu” nil.)
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Chaynu captinpis Jerusalenćhu Jesus jatun munayninwan chay Libraculcäśhan Fistaćhu lluy lulaśhanta licapäculmi Galileap malcanman ćhäluptin'a allinpa ćhasquipäcula.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Chaypïtañatacmi yacupïta, bïnuman muyuchishan Galileap Caná malcanman Jesus cutila. Ñatac Capernaum malcäćhümi sumä puydïnin mandacücäta yanapäninpa chulin ishyayäla.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Cay ishyapacüca Judeapi Galileaman Jesus ćhämuśha caśhanta uyalïlul-pacham tincuycü pasacun. Chayćhümi “Taytay, chulillämi wañucalpuyällanña. ¡Ama chaynu callaychu! ¡Lilläśhun sänaycachipamänayquipä!” nila.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Niptinmi Jesus: “Amcuna jatun tantiachicuycunacta milagrucunacta lulaśhäta mana licapäcul'a manam chalapacamanquichu” nin.
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Niptinmi: “Taytay, manaläpis chulillá wañuśhancama lilläśhun” nin.
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Niptinmi: “Cutiy jinalla. Chuliqui allinpacuyanñam” nin.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 Ñatac manaläpis wasinta ćhaycuyaptinlämi, uyway nunancuna talipapämula: “Chuliqui allinyayanñam” niycälï.
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Niptinmi talipäcunäta: “¿Imayüram sintïmullan?” nicuyan.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 Niptinmi yalpaćhacüla anyan muyuncäćhu chayüranuy Jesus: “Chuliqui allinyayanñam” nishancäta. Chaymi lluy wasintin Jesusman chalapaculcäla.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Chayurá cay Judeapi Galileaman cutiyninwan'a ishcay milagructam Jesus lulaycula.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.