João 4

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Chaypuncunaćhu fariseocunaca “Jesus Juanpïta mas mastash bawtisäcuyan. Atïnincunapis mas masläshi cacuyanpis” nipäcula.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 (Manamá quiquin Jesuschu, sinu'a yaćhapacünincunam bawtisala.) Cay lulaśhancuna fariseocunäman ćhäśhanta yaćhälulñatacmi
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Jesus “Galileacta cuticuśhä” nil chay Judeap malcancunapïta yapa pasacula.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Chayman lipäcunanpäñatacmi, Samariap malcancuna ćhawpinpa pasapäcunan cala.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Chaypa pasalmi Sicar nishan malcaćhu Jacob chulin Josëta ćhacla uśhancäman ji'aycuyalcäla.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Chayćhümi “Jacobpa püsun” nishanca cala. Chayman ćhawpi muyunnuy Jesus pishipäśha ćhälul patanćhu jamapayaptinmi
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Niptinmi licapayllaman camala Samaria-läducunäwan Israelcunaca mana allinpa apanaculcaptin. Chaymi: “Israel-lä cayal ¿imapïtam Samaria nunacta mañacamanquiman?” nin.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Niptinmi Jesus: “Sïchuśh Tayta Diospa uycunantawan, yacucta mañacuśhüniquita lisil'a, paytaćh mañacunquiman. Paymi ichá wiñay simpri cawsachï yacucta uycuśhunquiman” nin.
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Niptinmi: “Taytay, mana imayquipis cayaptin ¿imanuypatan luli-luli püsupi ampá julalcamul chay cawsachï yacuctalä uycämanquiman?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Icha ¿cay püsu umäní awquillú Jacobpïta maslächun cälunquiman imatá? ¿Imanuypatá pay quiquin, lluy chulintin uywantin, upyanan püsupïta mas allinnintalä uycämanquiman?” nin.
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Niptinmi: “Caypi upyäcunätá yacunan'a jinallam.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Ñatac yacu uśhäta upyäcunätá, manam imaypis yacunan'añachu. Jinaman pucyup ñawinpïnülämi wiñay simpri cawsay yalamun'a” nin.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Niptinmi: “Taytay, chayurá chay yacütari uycallämay manaña yacunäśha cay püsuman cutiticlaylla śhayämunäpä” nin.
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Niptinmi: “Wayra wayapayquita puśhaculcul cutimunqui” nin.
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Niptinmi: “Manam wayapäyüchu cayá” nin.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Chay picha wayapawan caśhayquipis canan juc wayapawan uywanacuśhayquipis manam rasunpa wayapayquichu. Chayurá rasuncätam niyämanqui” nin.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Niycüluptinmi: “Taytay, Diospa willacüninpisćha cayanqui.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Pay cüsacunapi yaćhayal'a, má, ¿imanimanquimá? Samaria-läducunacá awquillücunapïpis cay ulućhümi Diosta alawapäcú. Am Israelcunäñatac ‘Jerusalenćhümi alawänanchic’ niyalcanquiman” nin.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Niptinmi: “Uyalimay walmi, manaña cay uluman nï Jerusalenmanpis lillalña, Tayta Diosta alawanayqui timpu ñam jananchicćhüña.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 — ausente —
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 — ausente —
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Niptinmi: “Aw yaćhayämi Diospa Caćhamuśhan Salbacüca śhamunanta. Pay ćhämulćha lluy lluyta willaycamäśhun” nin.
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Niptinmi: “Limapäśhüniquimá, chay nishayquica cayá” nin.
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Chay niyällaptinmi yaćhapacünincuna ćhälälimula. Jinalmi walmiwan limapäcuśhanta licälälil licapayllaman camälälil nï mayanninpis tapuycälilachu chay walmiwan imapi, nï imapä limaśhantapis.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Chay walmiñatacmi wacuynintapis caćhaycul malcäman pasacun. Ćhayculmi:
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “¡Śhapämuy! ¡Juc wayapam llapa bïdäta niycäman! ¿Paypisćha Caćhamuśhan Salbacüca?” nil ayaycaćhacuyäla.
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Chaymi llapa nunacunaca Jesus caśhancäman paćhcatityämula.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Chay śhamuśhancamam yaćhapacünincunañatac: “Yaćhachicü taytay, micucuycuy-ari” nil nipayalcäla.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Nipäcuptinmi: “Mana lisipäcuśhayqui micuymi micuná cayan” nin.
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Niptinmi yaćhapacünincuna quiquin-pula: “¿Mayanćha apäpamunman micunanpä cala?” ninaculcäla.
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Chaymi Jesus nila: “Micuná Caćhamänïcäpa munayninta camacänäcama lulaymi.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 ¿Amcuna ‘Tawa quillalämi cayan cusichayta allaycunapä’ niyalcanquimanchun? Ya'añatacmi niycälic: Talpuśhacunäman ñawiquita má pallalcäliy-ari. Ñam nunacunaca cusichaycuypäña alwäśha cayalcan.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Cusichäcunaca wiñay simpri allincäman nunacunäta pilwaycuptinmi Tayta Dios sumä alli-allintalä uycun'a. ¡Cay maynu sumä cushicuymi talpücunäpapis, cusichäcunäpapis!
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 — ausente —
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 — ausente —
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Ñatac Samaria-lädu walmica “Llapan bïdätam niycäman” nishallanpam achca malca-masincuna Jesusman lluy chalapaculcäla.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Chayćhu Jesusman ćhälälimulñatacmi “Taytay ya'acunaćhu quïdaycäliyari” niptin ishcay muyun paycunawan caycälila.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Chayćhu quiquin Jesuspa shiminta uyalilmi achca-achca chalapaculcäla.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Chaymi chay walmïta nipäcula: “Canan manam willacuśhallayquipñachu chalapaculcá, sinu'a quiquinpa shiminta uyaliycälilmi jinantin nunacunäpa Salbaycüninchic caśhanta yaćhaycälí” nil.
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Chay ishcay muyunpïtañatacmi Samariapi pasala Galileap malcancunaman.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 (Ñatac quiquin Jesusmi unay nila: “Diospi willacücuná manamá mayanpis quiquinpa malcanćhu'a allinpa ćhasquishachu” nil.)
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Chaynu captinpis Jerusalenćhu Jesus jatun munayninwan chay Libraculcäśhan Fistaćhu lluy lulaśhanta licapäculmi Galileap malcanman ćhäluptin'a allinpa ćhasquipäcula.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Chaypïtañatacmi yacupïta, bïnuman muyuchishan Galileap Caná malcanman Jesus cutila. Ñatac Capernaum malcäćhümi sumä puydïnin mandacücäta yanapäninpa chulin ishyayäla.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Cay ishyapacüca Judeapi Galileaman Jesus ćhämuśha caśhanta uyalïlul-pacham tincuycü pasacun. Chayćhümi “Taytay, chulillämi wañucalpuyällanña. ¡Ama chaynu callaychu! ¡Lilläśhun sänaycachipamänayquipä!” nila.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Niptinmi Jesus: “Amcuna jatun tantiachicuycunacta milagrucunacta lulaśhäta mana licapäcul'a manam chalapacamanquichu” nin.
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Niptinmi: “Taytay, manaläpis chulillá wañuśhancama lilläśhun” nin.
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Niptinmi: “Cutiy jinalla. Chuliqui allinpacuyanñam” nin.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Ñatac manaläpis wasinta ćhaycuyaptinlämi, uyway nunancuna talipapämula: “Chuliqui allinyayanñam” niycälï.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Niptinmi talipäcunäta: “¿Imayüram sintïmullan?” nicuyan.
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Niptinmi yalpaćhacüla anyan muyuncäćhu chayüranuy Jesus: “Chuliqui allinyayanñam” nishancäta. Chaymi lluy wasintin Jesusman chalapaculcäla.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Chayurá cay Judeapi Galileaman cutiyninwan'a ishcay milagructam Jesus lulaycula.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.