João 4

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Chaypuncunaćhu fariseocunaca “Jesus Juanpïta mas mastash bawtisäcuyan. Atïnincunapis mas masläshi cacuyanpis” nipäcula.
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 (Manamá quiquin Jesuschu, sinu'a yaćhapacünincunam bawtisala.) Cay lulaśhancuna fariseocunäman ćhäśhanta yaćhälulñatacmi
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 Jesus “Galileacta cuticuśhä” nil chay Judeap malcancunapïta yapa pasacula.
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 Chayman lipäcunanpäñatacmi, Samariap malcancuna ćhawpinpa pasapäcunan cala.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Chaypa pasalmi Sicar nishan malcaćhu Jacob chulin Josëta ćhacla uśhancäman ji'aycuyalcäla.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Chayćhümi “Jacobpa püsun” nishanca cala. Chayman ćhawpi muyunnuy Jesus pishipäśha ćhälul patanćhu jamapayaptinmi
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 — ausente —
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 Niptinmi licapayllaman camala Samaria-läducunäwan Israelcunaca mana allinpa apanaculcaptin. Chaymi: “Israel-lä cayal ¿imapïtam Samaria nunacta mañacamanquiman?” nin.
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 Niptinmi Jesus: “Sïchuśh Tayta Diospa uycunantawan, yacucta mañacuśhüniquita lisil'a, paytaćh mañacunquiman. Paymi ichá wiñay simpri cawsachï yacucta uycuśhunquiman” nin.
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 Niptinmi: “Taytay, mana imayquipis cayaptin ¿imanuypatan luli-luli püsupi ampá julalcamul chay cawsachï yacuctalä uycämanquiman?
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 Icha ¿cay püsu umäní awquillú Jacobpïta maslächun cälunquiman imatá? ¿Imanuypatá pay quiquin, lluy chulintin uywantin, upyanan püsupïta mas allinnintalä uycämanquiman?” nin.
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 Niptinmi: “Caypi upyäcunätá yacunan'a jinallam.
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 Ñatac yacu uśhäta upyäcunätá, manam imaypis yacunan'añachu. Jinaman pucyup ñawinpïnülämi wiñay simpri cawsay yalamun'a” nin.
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 Niptinmi: “Taytay, chayurá chay yacütari uycallämay manaña yacunäśha cay püsuman cutiticlaylla śhayämunäpä” nin.
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 Niptinmi: “Wayra wayapayquita puśhaculcul cutimunqui” nin.
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 Niptinmi: “Manam wayapäyüchu cayá” nin.
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 Chay picha wayapawan caśhayquipis canan juc wayapawan uywanacuśhayquipis manam rasunpa wayapayquichu. Chayurá rasuncätam niyämanqui” nin.
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 Niycüluptinmi: “Taytay, Diospa willacüninpisćha cayanqui.
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Pay cüsacunapi yaćhayal'a, má, ¿imanimanquimá? Samaria-läducunacá awquillücunapïpis cay ulućhümi Diosta alawapäcú. Am Israelcunäñatac ‘Jerusalenćhümi alawänanchic’ niyalcanquiman” nin.
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 Niptinmi: “Uyalimay walmi, manaña cay uluman nï Jerusalenmanpis lillalña, Tayta Diosta alawanayqui timpu ñam jananchicćhüña.
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 — ausente —
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 — ausente —
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 Niptinmi: “Aw yaćhayämi Diospa Caćhamuśhan Salbacüca śhamunanta. Pay ćhämulćha lluy lluyta willaycamäśhun” nin.
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 Niptinmi: “Limapäśhüniquimá, chay nishayquica cayá” nin.
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 Chay niyällaptinmi yaćhapacünincuna ćhälälimula. Jinalmi walmiwan limapäcuśhanta licälälil licapayllaman camälälil nï mayanninpis tapuycälilachu chay walmiwan imapi, nï imapä limaśhantapis.
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Chay walmiñatacmi wacuynintapis caćhaycul malcäman pasacun. Ćhayculmi:
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 “¡Śhapämuy! ¡Juc wayapam llapa bïdäta niycäman! ¿Paypisćha Caćhamuśhan Salbacüca?” nil ayaycaćhacuyäla.
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Chaymi llapa nunacunaca Jesus caśhancäman paćhcatityämula.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 Chay śhamuśhancamam yaćhapacünincunañatac: “Yaćhachicü taytay, micucuycuy-ari” nil nipayalcäla.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 Nipäcuptinmi: “Mana lisipäcuśhayqui micuymi micuná cayan” nin.
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 Niptinmi yaćhapacünincuna quiquin-pula: “¿Mayanćha apäpamunman micunanpä cala?” ninaculcäla.
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 Chaymi Jesus nila: “Micuná Caćhamänïcäpa munayninta camacänäcama lulaymi.
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 ¿Amcuna ‘Tawa quillalämi cayan cusichayta allaycunapä’ niyalcanquimanchun? Ya'añatacmi niycälic: Talpuśhacunäman ñawiquita má pallalcäliy-ari. Ñam nunacunaca cusichaycuypäña alwäśha cayalcan.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Cusichäcunaca wiñay simpri allincäman nunacunäta pilwaycuptinmi Tayta Dios sumä alli-allintalä uycun'a. ¡Cay maynu sumä cushicuymi talpücunäpapis, cusichäcunäpapis!
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 — ausente —
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 — ausente —
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 Ñatac Samaria-lädu walmica “Llapan bïdätam niycäman” nishallanpam achca malca-masincuna Jesusman lluy chalapaculcäla.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 Chayćhu Jesusman ćhälälimulñatacmi “Taytay ya'acunaćhu quïdaycäliyari” niptin ishcay muyun paycunawan caycälila.
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 Chayćhu quiquin Jesuspa shiminta uyalilmi achca-achca chalapaculcäla.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 Chaymi chay walmïta nipäcula: “Canan manam willacuśhallayquipñachu chalapaculcá, sinu'a quiquinpa shiminta uyaliycälilmi jinantin nunacunäpa Salbaycüninchic caśhanta yaćhaycälí” nil.
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 Chay ishcay muyunpïtañatacmi Samariapi pasala Galileap malcancunaman.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 (Ñatac quiquin Jesusmi unay nila: “Diospi willacücuná manamá mayanpis quiquinpa malcanćhu'a allinpa ćhasquishachu” nil.)
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 Chaynu captinpis Jerusalenćhu Jesus jatun munayninwan chay Libraculcäśhan Fistaćhu lluy lulaśhanta licapäculmi Galileap malcanman ćhäluptin'a allinpa ćhasquipäcula.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 Chaypïtañatacmi yacupïta, bïnuman muyuchishan Galileap Caná malcanman Jesus cutila. Ñatac Capernaum malcäćhümi sumä puydïnin mandacücäta yanapäninpa chulin ishyayäla.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Cay ishyapacüca Judeapi Galileaman Jesus ćhämuśha caśhanta uyalïlul-pacham tincuycü pasacun. Chayćhümi “Taytay, chulillämi wañucalpuyällanña. ¡Ama chaynu callaychu! ¡Lilläśhun sänaycachipamänayquipä!” nila.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Niptinmi Jesus: “Amcuna jatun tantiachicuycunacta milagrucunacta lulaśhäta mana licapäcul'a manam chalapacamanquichu” nin.
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 Niptinmi: “Taytay, manaläpis chulillá wañuśhancama lilläśhun” nin.
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 Niptinmi: “Cutiy jinalla. Chuliqui allinpacuyanñam” nin.
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Ñatac manaläpis wasinta ćhaycuyaptinlämi, uyway nunancuna talipapämula: “Chuliqui allinyayanñam” niycälï.
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 Niptinmi talipäcunäta: “¿Imayüram sintïmullan?” nicuyan.
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 Niptinmi yalpaćhacüla anyan muyuncäćhu chayüranuy Jesus: “Chuliqui allinyayanñam” nishancäta. Chaymi lluy wasintin Jesusman chalapaculcäla.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 Chayurá cay Judeapi Galileaman cutiyninwan'a ishcay milagructam Jesus lulaycula.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.