João 11
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NTLH
1 Ñatac Betania malcayu Martapwan Mariap tulin Lazarom chayćhu ishyayäña.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 (Cay Lazarop panin Mariam pirfümiwan Jesuspa ćhaquinman jillpuycul ächanwan chaquichïca cala.)
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Chaymi Lazarop panincuna Jesusman caćhapäcula: “Taytay, cuyaśhayqui Lazarom pasaypiña ishyayällan” nil.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Cayta Jesus uyalïlulmi: “Chay ishyaycá wañuycällaćhüchu manam camacan'a. Aśhwanpa caypam Tayta Dios altuman juluycuśha can'a jinaman caćhamuśhan chulin munayniyu caśhantapis camalachin'a” nin.
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 — ausente —
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 — ausente —
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Chaypïlämi Jesus yaćhapacünincunacta: “Acuchun cutishun Judea-läducta” nin.
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Niptinmi: “Yaćhachicü taytay, anyan śhaluyllalä chay malcäćhu tamshayta ñacayalcäśhuptiquichun ¿canan cutiyta munayanquiman?” nipäcun.
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Niptinmi yaćhapacünincunacta: “¿Manachun muyuncäćhu ćhunca ishcayniyu üra cayan? Cay pachäpa acchin acchiptinmi muyunpa pulïcá mana imamanpis mitcacacunchu.
9 Jesus respondeu:
10 Ñatac tutapäcäćhu pulïcämi ichá, acchi mana captin mitcacacülun” nin.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Nishanpïtam: “Amigunchic Lazarom puñüśha cayan. Chaymi licchachï lishä” nin.
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Yaćhapacünincunañatacmi: “Taytay, puñuyalñá allinpacayämunñaćhá” nipäcula.
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Ñatac Jesus chaynüllap niyäla: “Lazaro wañüśham cayan” ninantam. Yaćhapacünincunañatacmi puñuyllaman pinsapäcula.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Chaymi Jesus tantiapaśhta nin: “Lazaro wañüśham cayan.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Chayćhu mana caśhäca amcunap allinniquipä captinmi cushicú. Cananpi'a chalapacuyniqui masïsum tacyalpun'a. Acuchun, payman lishun” nin.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Niptinmi “Awacha” nipäcuśhan Tomas yaćhapacü-masincunacta: “Acuchun paywan lishun ya'anchicpis, wañulpis wañuśhun paywanćha” nin.
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Ñatac Jesus Betania malcäta ćhänanpämi Lazaro tawa muyunña pampäśha cayäñä.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 — ausente —
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 — ausente —
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Ñatac Jesus ñaćhapaycayämuśhanta Marta musyälulmi ćhasquïnin talipäla; ñañan Mariañatacmi wasinćhu quïdälun.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Chayćhu Jesuswan tincülulmi: “Taytay, cayćhu am cayaptiqui'a manaćh tulí wañunmanchu cala.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Chaynu captinpis yaćhayämi Tayta Diosta mañacuptiqui mañacuyniquimannuy imacta uśhunayquitapis” nin.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Niptinmi Jesus: “Tuliqui'a śhalcämun'am” nin.
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Martañatacmi: “Aw, tantiayämi llapa wañücuna śhalcamunan muyuncäćhu śhalcamunanta” nin.
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Niptinmi Jesus: “Ya'am śhalcachimüca cawsachïca cayá. Ya'aman chalapacamäcá wañulpis cawsan'am.
25 Então Jesus afirmou:
26 Ñatac chalapacamal cawsäcá manam wiñay simpri wañuyta lisin'achu. ¿Cay nishäman chalapacamanquichun?” nin.
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Niptinmi Marta: “Aw taytay, chalapacümi Dios Caćhamuśhan Chulin Salbacüca, cay pachäman śhamüca caśhayquita” nin.
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Nilculmi ñañan Mariaman cutilcul japächalcul linlillanćhu: “Cayćhüñam yaćhachicüca cacuyan. Ayayäśhunquim” nin.
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Niycüluptin-pacham mana-mana śhalcuculcul Jesusman pasacun.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Ñatac Mariap, Martap malcanman Jesus manalämi ćhämulachu. Chay Marta talipäśhanćhu tincuśhancällaćhülämi cayäla.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Chaymi chay wañupacücäta cumpañä Israelcunaca Maria wayra-wayra pasacuśhanta licälälil “Pantiuncäćhu tulinta wa'apäćha liyan” nil ipanta atipäcula.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Chay Jesus caśhancäman ćhälulmi puntanman un'ulacuycul nila: “Taytay, am cayćhu cayaptiqui'a tulí manaćh wañunmanchu cala” nil.
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Chayćhu Mariawan cusca liwshïnincunapis wa'acuptinmi, Jesuspa śhun'unpis alalaycuptin nila:
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 “¿Maymantan pampälälinqui?” nil.
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Chayćhümi Jesuspis wa'acula.
35 Jesus chorou.
36 Chayta licalmi Israelcunaca: “Licay-ari, ¡maynu cuyayninmi cañä!” nipäcun.
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Waquinnincunañatacmi: “Cay aplactapis licayächil'a Lazaro mana wañunanpä ¿manachun imallactapis lulanman cala?” nila.
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Ñatac chay Lazaro pampaläśhancämi juc maćhaynuy ućhcüśha jatun palta lumiwan wićhäśha cala. Chayman aśhuyculmi Jesus śhun'unpis alaläśha nila:
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 “Cay lumïta aśhuchipäcuy” nil.
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Niptinmi Jesus: “¿Manachun nilac ‘Chalapacamal'a Diospa sumä cayninta licanquim?’ nil” nin.
40 Jesus respondeu:
41 Chaynu chay lumïta aśhülächiptinñatacmi Jesus janay pachäta licalcul sulpayta ucula: “Sulpá cachun taytay, mañacuylläta uyalimäśhayquipi.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Rasunpa am imaypis uyalimäśhayquita yaćhayalpis, cayta niyá cay muyülïnïcunaćhu cäcunaca ampi caćhamuśha caśhäta tantiapäcunanpämi” nil.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Nilculmi ayaycaćhaypanuy “¡Lazaro, yalamuy!” nin.
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Chayćhümi wañüca umanpi ćhaquincama illpüśha, cäranpis juc lataśhwan śhucupäśha yalämun. Chaymi Jesus: “Pasquipäcuy pulinanpä” nin.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Cayta licälälilmi Mariaman watucü lï Israelcunaca Jesusman achca chalapaculcäla.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Waquinnincunañatacmi ichá Jesus lulaśhanta fariseocunäman willaycü pasaculcäla.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Chaymi puydï sasirdüticunäwan fariseocunaca Cunsïjup puydïnincunaćhu juntunacalcälil: “¿Imanäśhuntá cay nunäwan? Ancha anchap milagrucunactañam lulacuyällan.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Jinacta licapayäśhá, paytaćh jinantin nunäpis chalapacalcälil aticulcan'a. Jinaptinćha Roma malcap cachacuncuna śhalcälimul llapa llapa ima cäninchictapis, quiquinchictapis chincächimachwan” ninacücuyalcan.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Chayćhümi chay watapä puydïnin sasirdüti cä Caifas limalïla: “Amcuna manamá imactapis yaćhapäcunquichu.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Malcantin wañunanchicpïtá aśhwanpa lluypïta jucllay nunalla wañüchun” nil.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Ñatac Caifas manam quiquillanpïtachu nila. Sinu'a chay wataćhu sasirdüticunap puydïnin captinmi quiquin Tayta Dios limachila “Jesusmi wañun'a jinantin Israelcunä-laycu” ninanpä.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Ñatac manam cay malcallapächu sinu'a jinantin pachäćhu Diospa Chulin chi'ishacunäta jucllachamunanpämi.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Chay muyunpïtam Israelcunap puydïnincuna Jesusta wañuchinanpä limanacälälin.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Chaymi Israelcunäpa ñawquin'a Jesus manaña pulilañachu. Aśhwanpam Judeap malcancunapïta, chunyäninpa läduscanćhu Efrain nishan malcaman licula yaćhapacünincunawan caycälï.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Ñatac Libraculcäśhan Fista ñam ji'acaycayämulaña. Chaymi manaläpis allaycuptin custumrinmannuy yacuwan chuyanchaculcänanpä juc-läducunaćhu yaćhä Israelcunäpis Jerusalenman puntapäcula.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Chayćhümi Jesusta ashipäcul Diospa chuya wasinćhu: “¿Imanipäcunquim? ¿Cay fistaman śhamun'achućh manachućh?” ninaculcäla.
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Ñatac puydï sasirdüticunäwan fariseocunämi camachila “Jesusta mayćhüpis licälälil'a willapämay chalachipäcunäpä” nil.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.