João 11

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ñatac Betania malcayu Martapwan Mariap tulin Lazarom chayćhu ishyayäña.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Cay Lazarop panin Mariam pirfümiwan Jesuspa ćhaquinman jillpuycul ächanwan chaquichïca cala.)
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Chaymi Lazarop panincuna Jesusman caćhapäcula: “Taytay, cuyaśhayqui Lazarom pasaypiña ishyayällan” nil.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Cayta Jesus uyalïlulmi: “Chay ishyaycá wañuycällaćhüchu manam camacan'a. Aśhwanpa caypam Tayta Dios altuman juluycuśha can'a jinaman caćhamuśhan chulin munayniyu caśhantapis camalachin'a” nin.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 — ausente —
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 — ausente —
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Chaypïlämi Jesus yaćhapacünincunacta: “Acuchun cutishun Judea-läducta” nin.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Niptinmi: “Yaćhachicü taytay, anyan śhaluyllalä chay malcäćhu tamshayta ñacayalcäśhuptiquichun ¿canan cutiyta munayanquiman?” nipäcun.
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Niptinmi yaćhapacünincunacta: “¿Manachun muyuncäćhu ćhunca ishcayniyu üra cayan? Cay pachäpa acchin acchiptinmi muyunpa pulïcá mana imamanpis mitcacacunchu.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Ñatac tutapäcäćhu pulïcämi ichá, acchi mana captin mitcacacülun” nin.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Nishanpïtam: “Amigunchic Lazarom puñüśha cayan. Chaymi licchachï lishä” nin.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Yaćhapacünincunañatacmi: “Taytay, puñuyalñá allinpacayämunñaćhá” nipäcula.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ñatac Jesus chaynüllap niyäla: “Lazaro wañüśham cayan” ninantam. Yaćhapacünincunañatacmi puñuyllaman pinsapäcula.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Chaymi Jesus tantiapaśhta nin: “Lazaro wañüśham cayan.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Chayćhu mana caśhäca amcunap allinniquipä captinmi cushicú. Cananpi'a chalapacuyniqui masïsum tacyalpun'a. Acuchun, payman lishun” nin.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Niptinmi “Awacha” nipäcuśhan Tomas yaćhapacü-masincunacta: “Acuchun paywan lishun ya'anchicpis, wañulpis wañuśhun paywanćha” nin.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Ñatac Jesus Betania malcäta ćhänanpämi Lazaro tawa muyunña pampäśha cayäñä.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 — ausente —
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Ñatac Jesus ñaćhapaycayämuśhanta Marta musyälulmi ćhasquïnin talipäla; ñañan Mariañatacmi wasinćhu quïdälun.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Chayćhu Jesuswan tincülulmi: “Taytay, cayćhu am cayaptiqui'a manaćh tulí wañunmanchu cala.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Chaynu captinpis yaćhayämi Tayta Diosta mañacuptiqui mañacuyniquimannuy imacta uśhunayquitapis” nin.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Niptinmi Jesus: “Tuliqui'a śhalcämun'am” nin.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Martañatacmi: “Aw, tantiayämi llapa wañücuna śhalcamunan muyuncäćhu śhalcamunanta” nin.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Niptinmi Jesus: “Ya'am śhalcachimüca cawsachïca cayá. Ya'aman chalapacamäcá wañulpis cawsan'am.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Ñatac chalapacamal cawsäcá manam wiñay simpri wañuyta lisin'achu. ¿Cay nishäman chalapacamanquichun?” nin.
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Niptinmi Marta: “Aw taytay, chalapacümi Dios Caćhamuśhan Chulin Salbacüca, cay pachäman śhamüca caśhayquita” nin.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Nilculmi ñañan Mariaman cutilcul japächalcul linlillanćhu: “Cayćhüñam yaćhachicüca cacuyan. Ayayäśhunquim” nin.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Niycüluptin-pacham mana-mana śhalcuculcul Jesusman pasacun.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Ñatac Mariap, Martap malcanman Jesus manalämi ćhämulachu. Chay Marta talipäśhanćhu tincuśhancällaćhülämi cayäla.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Chaymi chay wañupacücäta cumpañä Israelcunaca Maria wayra-wayra pasacuśhanta licälälil “Pantiuncäćhu tulinta wa'apäćha liyan” nil ipanta atipäcula.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Chay Jesus caśhancäman ćhälulmi puntanman un'ulacuycul nila: “Taytay, am cayćhu cayaptiqui'a tulí manaćh wañunmanchu cala” nil.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Chayćhu Mariawan cusca liwshïnincunapis wa'acuptinmi, Jesuspa śhun'unpis alalaycuptin nila:
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 “¿Maymantan pampälälinqui?” nil.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Chayćhümi Jesuspis wa'acula.
35 Jesus chorou.
36 Chayta licalmi Israelcunaca: “Licay-ari, ¡maynu cuyayninmi cañä!” nipäcun.
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Waquinnincunañatacmi: “Cay aplactapis licayächil'a Lazaro mana wañunanpä ¿manachun imallactapis lulanman cala?” nila.
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Ñatac chay Lazaro pampaläśhancämi juc maćhaynuy ućhcüśha jatun palta lumiwan wićhäśha cala. Chayman aśhuyculmi Jesus śhun'unpis alaläśha nila:
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 “Cay lumïta aśhuchipäcuy” nil.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Niptinmi Jesus: “¿Manachun nilac ‘Chalapacamal'a Diospa sumä cayninta licanquim?’ nil” nin.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Chaynu chay lumïta aśhülächiptinñatacmi Jesus janay pachäta licalcul sulpayta ucula: “Sulpá cachun taytay, mañacuylläta uyalimäśhayquipi.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Rasunpa am imaypis uyalimäśhayquita yaćhayalpis, cayta niyá cay muyülïnïcunaćhu cäcunaca ampi caćhamuśha caśhäta tantiapäcunanpämi” nil.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Nilculmi ayaycaćhaypanuy “¡Lazaro, yalamuy!” nin.
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Chayćhümi wañüca umanpi ćhaquincama illpüśha, cäranpis juc lataśhwan śhucupäśha yalämun. Chaymi Jesus: “Pasquipäcuy pulinanpä” nin.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Cayta licälälilmi Mariaman watucü lï Israelcunaca Jesusman achca chalapaculcäla.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Waquinnincunañatacmi ichá Jesus lulaśhanta fariseocunäman willaycü pasaculcäla.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Chaymi puydï sasirdüticunäwan fariseocunaca Cunsïjup puydïnincunaćhu juntunacalcälil: “¿Imanäśhuntá cay nunäwan? Ancha anchap milagrucunactañam lulacuyällan.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Jinacta licapayäśhá, paytaćh jinantin nunäpis chalapacalcälil aticulcan'a. Jinaptinćha Roma malcap cachacuncuna śhalcälimul llapa llapa ima cäninchictapis, quiquinchictapis chincächimachwan” ninacücuyalcan.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Chayćhümi chay watapä puydïnin sasirdüti cä Caifas limalïla: “Amcuna manamá imactapis yaćhapäcunquichu.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Malcantin wañunanchicpïtá aśhwanpa lluypïta jucllay nunalla wañüchun” nil.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ñatac Caifas manam quiquillanpïtachu nila. Sinu'a chay wataćhu sasirdüticunap puydïnin captinmi quiquin Tayta Dios limachila “Jesusmi wañun'a jinantin Israelcunä-laycu” ninanpä.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Ñatac manam cay malcallapächu sinu'a jinantin pachäćhu Diospa Chulin chi'ishacunäta jucllachamunanpämi.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Chay muyunpïtam Israelcunap puydïnincuna Jesusta wañuchinanpä limanacälälin.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Chaymi Israelcunäpa ñawquin'a Jesus manaña pulilañachu. Aśhwanpam Judeap malcancunapïta, chunyäninpa läduscanćhu Efrain nishan malcaman licula yaćhapacünincunawan caycälï.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Ñatac Libraculcäśhan Fista ñam ji'acaycayämulaña. Chaymi manaläpis allaycuptin custumrinmannuy yacuwan chuyanchaculcänanpä juc-läducunaćhu yaćhä Israelcunäpis Jerusalenman puntapäcula.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Chayćhümi Jesusta ashipäcul Diospa chuya wasinćhu: “¿Imanipäcunquim? ¿Cay fistaman śhamun'achućh manachućh?” ninaculcäla.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ñatac puydï sasirdüticunäwan fariseocunämi camachila “Jesusta mayćhüpis licälälil'a willapämay chalachipäcunäpä” nil.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.