João 11
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NAA
1 Ñatac Betania malcayu Martapwan Mariap tulin Lazarom chayćhu ishyayäña.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Cay Lazarop panin Mariam pirfümiwan Jesuspa ćhaquinman jillpuycul ächanwan chaquichïca cala.)
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Chaymi Lazarop panincuna Jesusman caćhapäcula: “Taytay, cuyaśhayqui Lazarom pasaypiña ishyayällan” nil.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Cayta Jesus uyalïlulmi: “Chay ishyaycá wañuycällaćhüchu manam camacan'a. Aśhwanpa caypam Tayta Dios altuman juluycuśha can'a jinaman caćhamuśhan chulin munayniyu caśhantapis camalachin'a” nin.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 — ausente —
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 — ausente —
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Chaypïlämi Jesus yaćhapacünincunacta: “Acuchun cutishun Judea-läducta” nin.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Niptinmi: “Yaćhachicü taytay, anyan śhaluyllalä chay malcäćhu tamshayta ñacayalcäśhuptiquichun ¿canan cutiyta munayanquiman?” nipäcun.
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Niptinmi yaćhapacünincunacta: “¿Manachun muyuncäćhu ćhunca ishcayniyu üra cayan? Cay pachäpa acchin acchiptinmi muyunpa pulïcá mana imamanpis mitcacacunchu.
9 Jesus respondeu:
10 Ñatac tutapäcäćhu pulïcämi ichá, acchi mana captin mitcacacülun” nin.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Nishanpïtam: “Amigunchic Lazarom puñüśha cayan. Chaymi licchachï lishä” nin.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Yaćhapacünincunañatacmi: “Taytay, puñuyalñá allinpacayämunñaćhá” nipäcula.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ñatac Jesus chaynüllap niyäla: “Lazaro wañüśham cayan” ninantam. Yaćhapacünincunañatacmi puñuyllaman pinsapäcula.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Chaymi Jesus tantiapaśhta nin: “Lazaro wañüśham cayan.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Chayćhu mana caśhäca amcunap allinniquipä captinmi cushicú. Cananpi'a chalapacuyniqui masïsum tacyalpun'a. Acuchun, payman lishun” nin.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Niptinmi “Awacha” nipäcuśhan Tomas yaćhapacü-masincunacta: “Acuchun paywan lishun ya'anchicpis, wañulpis wañuśhun paywanćha” nin.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Ñatac Jesus Betania malcäta ćhänanpämi Lazaro tawa muyunña pampäśha cayäñä.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 — ausente —
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Ñatac Jesus ñaćhapaycayämuśhanta Marta musyälulmi ćhasquïnin talipäla; ñañan Mariañatacmi wasinćhu quïdälun.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Chayćhu Jesuswan tincülulmi: “Taytay, cayćhu am cayaptiqui'a manaćh tulí wañunmanchu cala.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Chaynu captinpis yaćhayämi Tayta Diosta mañacuptiqui mañacuyniquimannuy imacta uśhunayquitapis” nin.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Niptinmi Jesus: “Tuliqui'a śhalcämun'am” nin.
23 Jesus disse a ela:
24 Martañatacmi: “Aw, tantiayämi llapa wañücuna śhalcamunan muyuncäćhu śhalcamunanta” nin.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Niptinmi Jesus: “Ya'am śhalcachimüca cawsachïca cayá. Ya'aman chalapacamäcá wañulpis cawsan'am.
25 Então Jesus declarou:
26 Ñatac chalapacamal cawsäcá manam wiñay simpri wañuyta lisin'achu. ¿Cay nishäman chalapacamanquichun?” nin.
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Niptinmi Marta: “Aw taytay, chalapacümi Dios Caćhamuśhan Chulin Salbacüca, cay pachäman śhamüca caśhayquita” nin.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Nilculmi ñañan Mariaman cutilcul japächalcul linlillanćhu: “Cayćhüñam yaćhachicüca cacuyan. Ayayäśhunquim” nin.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Niycüluptin-pacham mana-mana śhalcuculcul Jesusman pasacun.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Ñatac Mariap, Martap malcanman Jesus manalämi ćhämulachu. Chay Marta talipäśhanćhu tincuśhancällaćhülämi cayäla.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Chaymi chay wañupacücäta cumpañä Israelcunaca Maria wayra-wayra pasacuśhanta licälälil “Pantiuncäćhu tulinta wa'apäćha liyan” nil ipanta atipäcula.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Chay Jesus caśhancäman ćhälulmi puntanman un'ulacuycul nila: “Taytay, am cayćhu cayaptiqui'a tulí manaćh wañunmanchu cala” nil.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Chayćhu Mariawan cusca liwshïnincunapis wa'acuptinmi, Jesuspa śhun'unpis alalaycuptin nila:
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 “¿Maymantan pampälälinqui?” nil.
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Chayćhümi Jesuspis wa'acula.
35 Jesus chorou.
36 Chayta licalmi Israelcunaca: “Licay-ari, ¡maynu cuyayninmi cañä!” nipäcun.
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Waquinnincunañatacmi: “Cay aplactapis licayächil'a Lazaro mana wañunanpä ¿manachun imallactapis lulanman cala?” nila.
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Ñatac chay Lazaro pampaläśhancämi juc maćhaynuy ućhcüśha jatun palta lumiwan wićhäśha cala. Chayman aśhuyculmi Jesus śhun'unpis alaläśha nila:
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 “Cay lumïta aśhuchipäcuy” nil.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Niptinmi Jesus: “¿Manachun nilac ‘Chalapacamal'a Diospa sumä cayninta licanquim?’ nil” nin.
40 Jesus respondeu:
41 Chaynu chay lumïta aśhülächiptinñatacmi Jesus janay pachäta licalcul sulpayta ucula: “Sulpá cachun taytay, mañacuylläta uyalimäśhayquipi.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Rasunpa am imaypis uyalimäśhayquita yaćhayalpis, cayta niyá cay muyülïnïcunaćhu cäcunaca ampi caćhamuśha caśhäta tantiapäcunanpämi” nil.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Nilculmi ayaycaćhaypanuy “¡Lazaro, yalamuy!” nin.
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Chayćhümi wañüca umanpi ćhaquincama illpüśha, cäranpis juc lataśhwan śhucupäśha yalämun. Chaymi Jesus: “Pasquipäcuy pulinanpä” nin.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Cayta licälälilmi Mariaman watucü lï Israelcunaca Jesusman achca chalapaculcäla.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Waquinnincunañatacmi ichá Jesus lulaśhanta fariseocunäman willaycü pasaculcäla.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Chaymi puydï sasirdüticunäwan fariseocunaca Cunsïjup puydïnincunaćhu juntunacalcälil: “¿Imanäśhuntá cay nunäwan? Ancha anchap milagrucunactañam lulacuyällan.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Jinacta licapayäśhá, paytaćh jinantin nunäpis chalapacalcälil aticulcan'a. Jinaptinćha Roma malcap cachacuncuna śhalcälimul llapa llapa ima cäninchictapis, quiquinchictapis chincächimachwan” ninacücuyalcan.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Chayćhümi chay watapä puydïnin sasirdüti cä Caifas limalïla: “Amcuna manamá imactapis yaćhapäcunquichu.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Malcantin wañunanchicpïtá aśhwanpa lluypïta jucllay nunalla wañüchun” nil.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ñatac Caifas manam quiquillanpïtachu nila. Sinu'a chay wataćhu sasirdüticunap puydïnin captinmi quiquin Tayta Dios limachila “Jesusmi wañun'a jinantin Israelcunä-laycu” ninanpä.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Ñatac manam cay malcallapächu sinu'a jinantin pachäćhu Diospa Chulin chi'ishacunäta jucllachamunanpämi.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Chay muyunpïtam Israelcunap puydïnincuna Jesusta wañuchinanpä limanacälälin.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Chaymi Israelcunäpa ñawquin'a Jesus manaña pulilañachu. Aśhwanpam Judeap malcancunapïta, chunyäninpa läduscanćhu Efrain nishan malcaman licula yaćhapacünincunawan caycälï.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Ñatac Libraculcäśhan Fista ñam ji'acaycayämulaña. Chaymi manaläpis allaycuptin custumrinmannuy yacuwan chuyanchaculcänanpä juc-läducunaćhu yaćhä Israelcunäpis Jerusalenman puntapäcula.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Chayćhümi Jesusta ashipäcul Diospa chuya wasinćhu: “¿Imanipäcunquim? ¿Cay fistaman śhamun'achućh manachućh?” ninaculcäla.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Ñatac puydï sasirdüticunäwan fariseocunämi camachila “Jesusta mayćhüpis licälälil'a willapämay chalachipäcunäpä” nil.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.