João 11
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs BKJ
1 Ñatac Betania malcayu Martapwan Mariap tulin Lazarom chayćhu ishyayäña.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Cay Lazarop panin Mariam pirfümiwan Jesuspa ćhaquinman jillpuycul ächanwan chaquichïca cala.)
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Chaymi Lazarop panincuna Jesusman caćhapäcula: “Taytay, cuyaśhayqui Lazarom pasaypiña ishyayällan” nil.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Cayta Jesus uyalïlulmi: “Chay ishyaycá wañuycällaćhüchu manam camacan'a. Aśhwanpa caypam Tayta Dios altuman juluycuśha can'a jinaman caćhamuśhan chulin munayniyu caśhantapis camalachin'a” nin.
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 — ausente —
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 — ausente —
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Chaypïlämi Jesus yaćhapacünincunacta: “Acuchun cutishun Judea-läducta” nin.
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Niptinmi: “Yaćhachicü taytay, anyan śhaluyllalä chay malcäćhu tamshayta ñacayalcäśhuptiquichun ¿canan cutiyta munayanquiman?” nipäcun.
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Niptinmi yaćhapacünincunacta: “¿Manachun muyuncäćhu ćhunca ishcayniyu üra cayan? Cay pachäpa acchin acchiptinmi muyunpa pulïcá mana imamanpis mitcacacunchu.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Ñatac tutapäcäćhu pulïcämi ichá, acchi mana captin mitcacacülun” nin.
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Nishanpïtam: “Amigunchic Lazarom puñüśha cayan. Chaymi licchachï lishä” nin.
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Yaćhapacünincunañatacmi: “Taytay, puñuyalñá allinpacayämunñaćhá” nipäcula.
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Ñatac Jesus chaynüllap niyäla: “Lazaro wañüśham cayan” ninantam. Yaćhapacünincunañatacmi puñuyllaman pinsapäcula.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Chaymi Jesus tantiapaśhta nin: “Lazaro wañüśham cayan.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Chayćhu mana caśhäca amcunap allinniquipä captinmi cushicú. Cananpi'a chalapacuyniqui masïsum tacyalpun'a. Acuchun, payman lishun” nin.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Niptinmi “Awacha” nipäcuśhan Tomas yaćhapacü-masincunacta: “Acuchun paywan lishun ya'anchicpis, wañulpis wañuśhun paywanćha” nin.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Ñatac Jesus Betania malcäta ćhänanpämi Lazaro tawa muyunña pampäśha cayäñä.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Ñatac Jesus ñaćhapaycayämuśhanta Marta musyälulmi ćhasquïnin talipäla; ñañan Mariañatacmi wasinćhu quïdälun.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Chayćhu Jesuswan tincülulmi: “Taytay, cayćhu am cayaptiqui'a manaćh tulí wañunmanchu cala.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Chaynu captinpis yaćhayämi Tayta Diosta mañacuptiqui mañacuyniquimannuy imacta uśhunayquitapis” nin.
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Niptinmi Jesus: “Tuliqui'a śhalcämun'am” nin.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Martañatacmi: “Aw, tantiayämi llapa wañücuna śhalcamunan muyuncäćhu śhalcamunanta” nin.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Niptinmi Jesus: “Ya'am śhalcachimüca cawsachïca cayá. Ya'aman chalapacamäcá wañulpis cawsan'am.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Ñatac chalapacamal cawsäcá manam wiñay simpri wañuyta lisin'achu. ¿Cay nishäman chalapacamanquichun?” nin.
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Niptinmi Marta: “Aw taytay, chalapacümi Dios Caćhamuśhan Chulin Salbacüca, cay pachäman śhamüca caśhayquita” nin.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Nilculmi ñañan Mariaman cutilcul japächalcul linlillanćhu: “Cayćhüñam yaćhachicüca cacuyan. Ayayäśhunquim” nin.
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Niycüluptin-pacham mana-mana śhalcuculcul Jesusman pasacun.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Ñatac Mariap, Martap malcanman Jesus manalämi ćhämulachu. Chay Marta talipäśhanćhu tincuśhancällaćhülämi cayäla.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Chaymi chay wañupacücäta cumpañä Israelcunaca Maria wayra-wayra pasacuśhanta licälälil “Pantiuncäćhu tulinta wa'apäćha liyan” nil ipanta atipäcula.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Chay Jesus caśhancäman ćhälulmi puntanman un'ulacuycul nila: “Taytay, am cayćhu cayaptiqui'a tulí manaćh wañunmanchu cala” nil.
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Chayćhu Mariawan cusca liwshïnincunapis wa'acuptinmi, Jesuspa śhun'unpis alalaycuptin nila:
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 “¿Maymantan pampälälinqui?” nil.
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Chayćhümi Jesuspis wa'acula.
35 Jesus chorou.
36 Chayta licalmi Israelcunaca: “Licay-ari, ¡maynu cuyayninmi cañä!” nipäcun.
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Waquinnincunañatacmi: “Cay aplactapis licayächil'a Lazaro mana wañunanpä ¿manachun imallactapis lulanman cala?” nila.
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Ñatac chay Lazaro pampaläśhancämi juc maćhaynuy ućhcüśha jatun palta lumiwan wićhäśha cala. Chayman aśhuyculmi Jesus śhun'unpis alaläśha nila:
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 “Cay lumïta aśhuchipäcuy” nil.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Niptinmi Jesus: “¿Manachun nilac ‘Chalapacamal'a Diospa sumä cayninta licanquim?’ nil” nin.
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Chaynu chay lumïta aśhülächiptinñatacmi Jesus janay pachäta licalcul sulpayta ucula: “Sulpá cachun taytay, mañacuylläta uyalimäśhayquipi.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Rasunpa am imaypis uyalimäśhayquita yaćhayalpis, cayta niyá cay muyülïnïcunaćhu cäcunaca ampi caćhamuśha caśhäta tantiapäcunanpämi” nil.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Nilculmi ayaycaćhaypanuy “¡Lazaro, yalamuy!” nin.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Chayćhümi wañüca umanpi ćhaquincama illpüśha, cäranpis juc lataśhwan śhucupäśha yalämun. Chaymi Jesus: “Pasquipäcuy pulinanpä” nin.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Cayta licälälilmi Mariaman watucü lï Israelcunaca Jesusman achca chalapaculcäla.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Waquinnincunañatacmi ichá Jesus lulaśhanta fariseocunäman willaycü pasaculcäla.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Chaymi puydï sasirdüticunäwan fariseocunaca Cunsïjup puydïnincunaćhu juntunacalcälil: “¿Imanäśhuntá cay nunäwan? Ancha anchap milagrucunactañam lulacuyällan.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Jinacta licapayäśhá, paytaćh jinantin nunäpis chalapacalcälil aticulcan'a. Jinaptinćha Roma malcap cachacuncuna śhalcälimul llapa llapa ima cäninchictapis, quiquinchictapis chincächimachwan” ninacücuyalcan.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Chayćhümi chay watapä puydïnin sasirdüti cä Caifas limalïla: “Amcuna manamá imactapis yaćhapäcunquichu.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Malcantin wañunanchicpïtá aśhwanpa lluypïta jucllay nunalla wañüchun” nil.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Ñatac Caifas manam quiquillanpïtachu nila. Sinu'a chay wataćhu sasirdüticunap puydïnin captinmi quiquin Tayta Dios limachila “Jesusmi wañun'a jinantin Israelcunä-laycu” ninanpä.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Ñatac manam cay malcallapächu sinu'a jinantin pachäćhu Diospa Chulin chi'ishacunäta jucllachamunanpämi.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Chay muyunpïtam Israelcunap puydïnincuna Jesusta wañuchinanpä limanacälälin.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Chaymi Israelcunäpa ñawquin'a Jesus manaña pulilañachu. Aśhwanpam Judeap malcancunapïta, chunyäninpa läduscanćhu Efrain nishan malcaman licula yaćhapacünincunawan caycälï.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Ñatac Libraculcäśhan Fista ñam ji'acaycayämulaña. Chaymi manaläpis allaycuptin custumrinmannuy yacuwan chuyanchaculcänanpä juc-läducunaćhu yaćhä Israelcunäpis Jerusalenman puntapäcula.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Chayćhümi Jesusta ashipäcul Diospa chuya wasinćhu: “¿Imanipäcunquim? ¿Cay fistaman śhamun'achućh manachućh?” ninaculcäla.
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ñatac puydï sasirdüticunäwan fariseocunämi camachila “Jesusta mayćhüpis licälälil'a willapämay chalachipäcunäpä” nil.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.