Marcos 6

pub (PUB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesu ning khawa munkha amathaanli ama khopui teng aleikir je, ama thiemroi ngai num anlei jui.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Jehudi Serni kinining synagogue a minchuna aleiphut jei. Mikatam tak khana khan anlei om, achong kha anjet a anmani rikip ning kinlak ansak rip je. <<Hiwa ngaihi khonarimo apha e? Ang singna mi amadeng akin pehi? Kho-ong mi sinkinlak ngai athotor hi?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Amahi thingsin kothopa, Mary sapa, James, Joseph, Judas, khan Simon ngai ulenai kha elei mi? Anainu ngai hin an-om elei mi?>> khanchu anmani ning ama leidon muk je.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Jesu ning anmanideng aleiti, <<Pathien chongkachoi ngaihi, akhosung le a-insung, khan ulenai elei a, mun rikip achu kajana annei e.>>
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Khawa munnakhan amaning akadam mak alek chunga akut ada a amindam elei a, sinkinlak ite leitho tormak.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Mipui ning taksenna anleineimak jarra, Jesu ning aleingak.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Amaning thiemroi somle-inni ngai kha akoitup a khan mi ini-ini-a aleimoso. Ratha kathamak ngai chunga thotorna ratha aleipe,
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 khan chong aleipe, <<Ninlam nin se na khengrol elei a neinak inkhat te ron dal muru, waipol, paitu, sumsankok a sumsan, choi muru.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Keto chuongru, tak songkol akikhel choi muru.>>
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Amaning anmanideng arilnok a, <<Mingai ning analeidonna mun nakhan, amun kha nada mak laiseng khawa inna khan omru.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Khopui inkhat a nahong lut karkhan mi ngai ning analeidon mak a-imakli nachong an rangaimak inchu, khawa mun kha leidaru khanna ninkepha ruhut leikithing thak ru. Khawa kha anmani sik mulungkoina achang sik!>>
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Khawa soli anmani ning anleisuok a mingai kha ansetna ria mulung thulnasik chong anleiril.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Anmani ning khori katamtak holsuokna anleinei, khan akana mi katamtak ngai chunga Olive sarek akonot a anmindam jei.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Tunchu Reng Herod ning angrikip chungchanga ajet je, ajarchu Jesu riming athana kha mun rikip a alei kinthang je. Mi alek ning anleiti, <<John Baptist thina ria ahong ringnok je! Khawa jarra hi-ang sinkinlak thonasik ranak hi anei e.>>
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Achang rawang alek ning anleiti, <<Amahi Elijah e.>>
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Herod ning hiwo ajet a, amaning aleiti, <<Amahi John Baptist e! Keining alu kalei tan e je, tak ahong ringnok je!>>
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Herod atakning John surna sik chong aleimoso, khan thir rui ning aleikhit a khan mikhumna sunga aleida. Herod ning hi-ang aleitho hi anaipa Philip numei amaning alei kusut a alei ompui hi, Herodias jarra e.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 John Baptist ning Herod deng hi-ang aril pe chak, <<Nanaipa numei na-ompui sik hi nangsik akidik imak!>>
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Khawa jarra Herodias ning John kha lei-en nommak khana that sik a aleimindon, tak Herod a-om jarra leitho tormak.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Herod ning John kha aleichi ajarchu John kha mi katha le akintheng e ti aleijet. Herod ning John chongril arangai phakhan mulung aleipong inum ama chongril kha aleirangainom, khawa jarra amakha akathatak a aleida.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Atorna Herodias ning apha kathatak aleimu je. Khawakha Herod aneining nikho e, khawa ning amaning ram waikaron akolok rikip, raal lamkakei, khan Galilee ram kakei ngai bak minchunna athopui na pha kha e.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Herodias sanu aheilut a ahong laam, khan Herod le khomol ngaiseng kha anmulung aleimintai. Khawa jarra rengpa ning numeisanu deng aleiti, <<Angmi nangning nomonom? Kei ning nang nomonom rikip kanape sik.>>
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Khan amaning kintepna katamtak le akinhakserra aleiti, <<Nangning ninini rikip kei ning kanapesik, karengram aherkhat inum!>>
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Khawa jarra numeisanu ning asuok a anudeng aleirakal, <<Angmi keining kini sik?>>
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Numeisanu kha kinnot a aheikirra rengpa deng ahongni, <<Kei ning hiwa mun takhin khan atunhin John Baptist lu kha kheeng chunga nanape sik komonom!>>
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Hiwa hin Rengpa amulung apong je, tak ama khomol ngai maikunga alei kintep jarra khan numeisanu nina kha nang leititor mak je.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Khan rengpa ning akangaak raalmi inkhat khawa laitak khan John lu heichoi sik a chong aleipe a aleitir je. Akangaak pa kha mikhumna a ahong se-a, khan John lu kha ahong tenjei;
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Khan kheeng inkhat chunga alu kha aheichoi minlut a numeisanu deng aleipe, amanu ning khawakha anudeng aleipe jei.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 John thiemroi ngaining khawa chongkha anjetli, anmani anhonga khan akulong kha anlei-a khan thaan na anwaphum jei.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Tirle ngai kha anhong kirra khan Jesu le anlei kinmu, khan ansintho rikip le mi anlei minchu ngaikha amadeng anlei ril.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Khawakhan mi akase le akahong mikatam tak anlei-om jarra Jesu le athiemroi ngai bu baksik apha num leimutor muk. Khawa jarra Jesu ning anmanideng aleiti, <<Eini nibinga ni-om thei nasik munna se inlang pong hongminchum rangri,>>
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Khawa jarra mun daina inkhat a anmani bei rukuong anchuong a anleise je.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Achang rawang anmani anse kha mi katamtak ning anmu a khan anmani an e tikha anleijet; khawa jarra khopui rikip a mi anhong suok a khan antaan a Jesu le athiemroi ngai makma amun kha anleitung masa jei.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Jesu ning rukuong ria aheisuok pha, mipui katamtak ngaikha aleimu, khan anmani sik a amulung kha minrengna asip je, ajarchu anmani ngaikha keelmong kakhal kinchal lei keelmong anlei ang je. Khawa jarra amaning chong katamtak aminchu aphut je.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Khan kholei aheitung phakhan, athiemroi ngai anhonga amadeng anleiti, <<Tunchu apha hi ommak je, khan amun hi mi daina mun e.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Mipui ngai hi minse inlang, anmani ning anaina khosung a-imakli ruhonna se inlang anbak nasik kinrocho rusu.>>
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Jesu ning aleimasang, <<Nangni ning anmanideng angmikhat baknasik peru.>>
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Khawa jarra Jesu ning anmanideng aleirakal, <<Waipol angjet mo ninnei e? Se inlang hong en ru.>>
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Khan Jesu ning athiemroi ngaideng mipui ngai kha arup-rup a khoithen nasik le aka-em sachik chunga min-ong nasik aleiminjet.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Khawa jarra mipui ngaikha reikhat rup khan somranga rup mintaang a ankin-ong je.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Khan Jesu ning waipol ranga le nga inni kha alei a, marwan teng a-inna, khan Pathien aminpak. Waipol kha aher akhoi a khan mingai deng semnasik athiemroi ngaideng ape je. Amaning nga inni khanum anmani rikip deng asem pe je.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Mi rikip ning anbak a khan anlei khoprip.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Khawa soa athiemroi ngaining mingai bak akinlek waipol le nga kha taidon somle inni akisip mer an rut.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Khawaning Awai minkhop pasal seng ngaikha lising ranga an e.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Amaning mipui ngai minse sik atilai, kinranga Jesu ning athiemroi ngaikha rukuong a aminlut a tuitham ralkhat, Bethsaida khopui ama modondet a aleiminse.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Jesu ning mingai akinthen pui soli, amaning chingmuolla Pathien nina aleise.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Kholeiteng ahong tunga, Jesu tuitham panga abinga alei omlai khan rukuong khachu tuitham lai a aleiom.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Amaning athiemroi ngai pongna kha aleimu, ajarchu phaiwo karang karat kha anlei kintongpui; kha-ang khan jingteng pung inthum le pung kuruk karra Jesu ning tui chunga anmanideng aheiwa a amaning anmanikha aheikhel deng karkhan,
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Amaning tui chunga ahonglon kha anmukar khan, <<Hiwa hichu raikho e!>> antia anleikheek.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Anmani ning anleimu karkhan anmani rikip anleikinlai.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Khan amaning anmani rukuong sunga aleilut, khan phaiwo kha aleibang jei. Khan athiemroi ngaining anleingak rangra,
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 ajarchu anmani ning mipui lising ranga awaikha ajar leijet muk; anmulung ning khawa kha leisur tormuk.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Anmani ning tuitham anleirakaan a Gennesaret ramteng anheiwa, khanna khan rukuong kha tuitham panga anleikhit.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Anmani ning rukuong anleida solimli, mi ngaining Jesu kha anleijet kalen.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Khan khawa ram mipui ngaining anleijet karkhan khawa munteng anheitaanna anheiwa; khan khonna a-e inum ama aom ti anjet inchu, akana ngai amadeng anheiroi a apher chunga anleiminjal.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Jesu sena mun rikip, kho, khopui, ruhon kutung achanga, mingai ning akana ngaikha keithel munna anheiroi a apon morbei inum mintok nasik anleini. Khan khawa pon mor aleikotok rikip ngaikha anleidam.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.