Marcos 6
pub (PUB) vs NAA
1 Jesu ning khawa munkha amathaanli ama khopui teng aleikir je, ama thiemroi ngai num anlei jui.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Jehudi Serni kinining synagogue a minchuna aleiphut jei. Mikatam tak khana khan anlei om, achong kha anjet a anmani rikip ning kinlak ansak rip je. <<Hiwa ngaihi khonarimo apha e? Ang singna mi amadeng akin pehi? Kho-ong mi sinkinlak ngai athotor hi?
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Amahi thingsin kothopa, Mary sapa, James, Joseph, Judas, khan Simon ngai ulenai kha elei mi? Anainu ngai hin an-om elei mi?>> khanchu anmani ning ama leidon muk je.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Jesu ning anmanideng aleiti, <<Pathien chongkachoi ngaihi, akhosung le a-insung, khan ulenai elei a, mun rikip achu kajana annei e.>>
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Khawa munnakhan amaning akadam mak alek chunga akut ada a amindam elei a, sinkinlak ite leitho tormak.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Mipui ning taksenna anleineimak jarra, Jesu ning aleingak.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Amaning thiemroi somle-inni ngai kha akoitup a khan mi ini-ini-a aleimoso. Ratha kathamak ngai chunga thotorna ratha aleipe,
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 khan chong aleipe, <<Ninlam nin se na khengrol elei a neinak inkhat te ron dal muru, waipol, paitu, sumsankok a sumsan, choi muru.
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 Keto chuongru, tak songkol akikhel choi muru.>>
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Amaning anmanideng arilnok a, <<Mingai ning analeidonna mun nakhan, amun kha nada mak laiseng khawa inna khan omru.
10 E recomendou-lhes:
11 Khopui inkhat a nahong lut karkhan mi ngai ning analeidon mak a-imakli nachong an rangaimak inchu, khawa mun kha leidaru khanna ninkepha ruhut leikithing thak ru. Khawa kha anmani sik mulungkoina achang sik!>>
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Khawa soli anmani ning anleisuok a mingai kha ansetna ria mulung thulnasik chong anleiril.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Anmani ning khori katamtak holsuokna anleinei, khan akana mi katamtak ngai chunga Olive sarek akonot a anmindam jei.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Tunchu Reng Herod ning angrikip chungchanga ajet je, ajarchu Jesu riming athana kha mun rikip a alei kinthang je. Mi alek ning anleiti, <<John Baptist thina ria ahong ringnok je! Khawa jarra hi-ang sinkinlak thonasik ranak hi anei e.>>
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Achang rawang alek ning anleiti, <<Amahi Elijah e.>>
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Herod ning hiwo ajet a, amaning aleiti, <<Amahi John Baptist e! Keining alu kalei tan e je, tak ahong ringnok je!>>
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 Herod atakning John surna sik chong aleimoso, khan thir rui ning aleikhit a khan mikhumna sunga aleida. Herod ning hi-ang aleitho hi anaipa Philip numei amaning alei kusut a alei ompui hi, Herodias jarra e.
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 John Baptist ning Herod deng hi-ang aril pe chak, <<Nanaipa numei na-ompui sik hi nangsik akidik imak!>>
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Khawa jarra Herodias ning John kha lei-en nommak khana that sik a aleimindon, tak Herod a-om jarra leitho tormak.
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 Herod ning John kha aleichi ajarchu John kha mi katha le akintheng e ti aleijet. Herod ning John chongril arangai phakhan mulung aleipong inum ama chongril kha aleirangainom, khawa jarra amakha akathatak a aleida.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Atorna Herodias ning apha kathatak aleimu je. Khawakha Herod aneining nikho e, khawa ning amaning ram waikaron akolok rikip, raal lamkakei, khan Galilee ram kakei ngai bak minchunna athopui na pha kha e.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Herodias sanu aheilut a ahong laam, khan Herod le khomol ngaiseng kha anmulung aleimintai. Khawa jarra rengpa ning numeisanu deng aleiti, <<Angmi nangning nomonom? Kei ning nang nomonom rikip kanape sik.>>
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Khan amaning kintepna katamtak le akinhakserra aleiti, <<Nangning ninini rikip kei ning kanapesik, karengram aherkhat inum!>>
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Khawa jarra numeisanu ning asuok a anudeng aleirakal, <<Angmi keining kini sik?>>
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Numeisanu kha kinnot a aheikirra rengpa deng ahongni, <<Kei ning hiwa mun takhin khan atunhin John Baptist lu kha kheeng chunga nanape sik komonom!>>
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Hiwa hin Rengpa amulung apong je, tak ama khomol ngai maikunga alei kintep jarra khan numeisanu nina kha nang leititor mak je.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Khan rengpa ning akangaak raalmi inkhat khawa laitak khan John lu heichoi sik a chong aleipe a aleitir je. Akangaak pa kha mikhumna a ahong se-a, khan John lu kha ahong tenjei;
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 Khan kheeng inkhat chunga alu kha aheichoi minlut a numeisanu deng aleipe, amanu ning khawakha anudeng aleipe jei.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 John thiemroi ngaining khawa chongkha anjetli, anmani anhonga khan akulong kha anlei-a khan thaan na anwaphum jei.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Tirle ngai kha anhong kirra khan Jesu le anlei kinmu, khan ansintho rikip le mi anlei minchu ngaikha amadeng anlei ril.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Khawakhan mi akase le akahong mikatam tak anlei-om jarra Jesu le athiemroi ngai bu baksik apha num leimutor muk. Khawa jarra Jesu ning anmanideng aleiti, <<Eini nibinga ni-om thei nasik munna se inlang pong hongminchum rangri,>>
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Khawa jarra mun daina inkhat a anmani bei rukuong anchuong a anleise je.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Achang rawang anmani anse kha mi katamtak ning anmu a khan anmani an e tikha anleijet; khawa jarra khopui rikip a mi anhong suok a khan antaan a Jesu le athiemroi ngai makma amun kha anleitung masa jei.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Jesu ning rukuong ria aheisuok pha, mipui katamtak ngaikha aleimu, khan anmani sik a amulung kha minrengna asip je, ajarchu anmani ngaikha keelmong kakhal kinchal lei keelmong anlei ang je. Khawa jarra amaning chong katamtak aminchu aphut je.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Khan kholei aheitung phakhan, athiemroi ngai anhonga amadeng anleiti, <<Tunchu apha hi ommak je, khan amun hi mi daina mun e.
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Mipui ngai hi minse inlang, anmani ning anaina khosung a-imakli ruhonna se inlang anbak nasik kinrocho rusu.>>
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Jesu ning aleimasang, <<Nangni ning anmanideng angmikhat baknasik peru.>>
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Khawa jarra Jesu ning anmanideng aleirakal, <<Waipol angjet mo ninnei e? Se inlang hong en ru.>>
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Khan Jesu ning athiemroi ngaideng mipui ngai kha arup-rup a khoithen nasik le aka-em sachik chunga min-ong nasik aleiminjet.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Khawa jarra mipui ngaikha reikhat rup khan somranga rup mintaang a ankin-ong je.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Khan Jesu ning waipol ranga le nga inni kha alei a, marwan teng a-inna, khan Pathien aminpak. Waipol kha aher akhoi a khan mingai deng semnasik athiemroi ngaideng ape je. Amaning nga inni khanum anmani rikip deng asem pe je.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Mi rikip ning anbak a khan anlei khoprip.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Khawa soa athiemroi ngaining mingai bak akinlek waipol le nga kha taidon somle inni akisip mer an rut.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Khawaning Awai minkhop pasal seng ngaikha lising ranga an e.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Amaning mipui ngai minse sik atilai, kinranga Jesu ning athiemroi ngaikha rukuong a aminlut a tuitham ralkhat, Bethsaida khopui ama modondet a aleiminse.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Jesu ning mingai akinthen pui soli, amaning chingmuolla Pathien nina aleise.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Kholeiteng ahong tunga, Jesu tuitham panga abinga alei omlai khan rukuong khachu tuitham lai a aleiom.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Amaning athiemroi ngai pongna kha aleimu, ajarchu phaiwo karang karat kha anlei kintongpui; kha-ang khan jingteng pung inthum le pung kuruk karra Jesu ning tui chunga anmanideng aheiwa a amaning anmanikha aheikhel deng karkhan,
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 Amaning tui chunga ahonglon kha anmukar khan, <<Hiwa hichu raikho e!>> antia anleikheek.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Anmani ning anleimu karkhan anmani rikip anleikinlai.
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Khan amaning anmani rukuong sunga aleilut, khan phaiwo kha aleibang jei. Khan athiemroi ngaining anleingak rangra,
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 ajarchu anmani ning mipui lising ranga awaikha ajar leijet muk; anmulung ning khawa kha leisur tormuk.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Anmani ning tuitham anleirakaan a Gennesaret ramteng anheiwa, khanna khan rukuong kha tuitham panga anleikhit.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Anmani ning rukuong anleida solimli, mi ngaining Jesu kha anleijet kalen.
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Khan khawa ram mipui ngaining anleijet karkhan khawa munteng anheitaanna anheiwa; khan khonna a-e inum ama aom ti anjet inchu, akana ngai amadeng anheiroi a apher chunga anleiminjal.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Jesu sena mun rikip, kho, khopui, ruhon kutung achanga, mingai ning akana ngaikha keithel munna anheiroi a apon morbei inum mintok nasik anleini. Khan khawa pon mor aleikotok rikip ngaikha anleidam.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.