Marcos 6
pub (PUB) vs ARA
1 Jesu ning khawa munkha amathaanli ama khopui teng aleikir je, ama thiemroi ngai num anlei jui.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Jehudi Serni kinining synagogue a minchuna aleiphut jei. Mikatam tak khana khan anlei om, achong kha anjet a anmani rikip ning kinlak ansak rip je. <<Hiwa ngaihi khonarimo apha e? Ang singna mi amadeng akin pehi? Kho-ong mi sinkinlak ngai athotor hi?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Amahi thingsin kothopa, Mary sapa, James, Joseph, Judas, khan Simon ngai ulenai kha elei mi? Anainu ngai hin an-om elei mi?>> khanchu anmani ning ama leidon muk je.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Jesu ning anmanideng aleiti, <<Pathien chongkachoi ngaihi, akhosung le a-insung, khan ulenai elei a, mun rikip achu kajana annei e.>>
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Khawa munnakhan amaning akadam mak alek chunga akut ada a amindam elei a, sinkinlak ite leitho tormak.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Mipui ning taksenna anleineimak jarra, Jesu ning aleingak.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Amaning thiemroi somle-inni ngai kha akoitup a khan mi ini-ini-a aleimoso. Ratha kathamak ngai chunga thotorna ratha aleipe,
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 khan chong aleipe, <<Ninlam nin se na khengrol elei a neinak inkhat te ron dal muru, waipol, paitu, sumsankok a sumsan, choi muru.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Keto chuongru, tak songkol akikhel choi muru.>>
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Amaning anmanideng arilnok a, <<Mingai ning analeidonna mun nakhan, amun kha nada mak laiseng khawa inna khan omru.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Khopui inkhat a nahong lut karkhan mi ngai ning analeidon mak a-imakli nachong an rangaimak inchu, khawa mun kha leidaru khanna ninkepha ruhut leikithing thak ru. Khawa kha anmani sik mulungkoina achang sik!>>
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Khawa soli anmani ning anleisuok a mingai kha ansetna ria mulung thulnasik chong anleiril.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Anmani ning khori katamtak holsuokna anleinei, khan akana mi katamtak ngai chunga Olive sarek akonot a anmindam jei.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Tunchu Reng Herod ning angrikip chungchanga ajet je, ajarchu Jesu riming athana kha mun rikip a alei kinthang je. Mi alek ning anleiti, <<John Baptist thina ria ahong ringnok je! Khawa jarra hi-ang sinkinlak thonasik ranak hi anei e.>>
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Achang rawang alek ning anleiti, <<Amahi Elijah e.>>
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Herod ning hiwo ajet a, amaning aleiti, <<Amahi John Baptist e! Keining alu kalei tan e je, tak ahong ringnok je!>>
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Herod atakning John surna sik chong aleimoso, khan thir rui ning aleikhit a khan mikhumna sunga aleida. Herod ning hi-ang aleitho hi anaipa Philip numei amaning alei kusut a alei ompui hi, Herodias jarra e.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 John Baptist ning Herod deng hi-ang aril pe chak, <<Nanaipa numei na-ompui sik hi nangsik akidik imak!>>
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Khawa jarra Herodias ning John kha lei-en nommak khana that sik a aleimindon, tak Herod a-om jarra leitho tormak.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Herod ning John kha aleichi ajarchu John kha mi katha le akintheng e ti aleijet. Herod ning John chongril arangai phakhan mulung aleipong inum ama chongril kha aleirangainom, khawa jarra amakha akathatak a aleida.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Atorna Herodias ning apha kathatak aleimu je. Khawakha Herod aneining nikho e, khawa ning amaning ram waikaron akolok rikip, raal lamkakei, khan Galilee ram kakei ngai bak minchunna athopui na pha kha e.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Herodias sanu aheilut a ahong laam, khan Herod le khomol ngaiseng kha anmulung aleimintai. Khawa jarra rengpa ning numeisanu deng aleiti, <<Angmi nangning nomonom? Kei ning nang nomonom rikip kanape sik.>>
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Khan amaning kintepna katamtak le akinhakserra aleiti, <<Nangning ninini rikip kei ning kanapesik, karengram aherkhat inum!>>
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Khawa jarra numeisanu ning asuok a anudeng aleirakal, <<Angmi keining kini sik?>>
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Numeisanu kha kinnot a aheikirra rengpa deng ahongni, <<Kei ning hiwa mun takhin khan atunhin John Baptist lu kha kheeng chunga nanape sik komonom!>>
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Hiwa hin Rengpa amulung apong je, tak ama khomol ngai maikunga alei kintep jarra khan numeisanu nina kha nang leititor mak je.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Khan rengpa ning akangaak raalmi inkhat khawa laitak khan John lu heichoi sik a chong aleipe a aleitir je. Akangaak pa kha mikhumna a ahong se-a, khan John lu kha ahong tenjei;
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Khan kheeng inkhat chunga alu kha aheichoi minlut a numeisanu deng aleipe, amanu ning khawakha anudeng aleipe jei.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 John thiemroi ngaining khawa chongkha anjetli, anmani anhonga khan akulong kha anlei-a khan thaan na anwaphum jei.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Tirle ngai kha anhong kirra khan Jesu le anlei kinmu, khan ansintho rikip le mi anlei minchu ngaikha amadeng anlei ril.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Khawakhan mi akase le akahong mikatam tak anlei-om jarra Jesu le athiemroi ngai bu baksik apha num leimutor muk. Khawa jarra Jesu ning anmanideng aleiti, <<Eini nibinga ni-om thei nasik munna se inlang pong hongminchum rangri,>>
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Khawa jarra mun daina inkhat a anmani bei rukuong anchuong a anleise je.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Achang rawang anmani anse kha mi katamtak ning anmu a khan anmani an e tikha anleijet; khawa jarra khopui rikip a mi anhong suok a khan antaan a Jesu le athiemroi ngai makma amun kha anleitung masa jei.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Jesu ning rukuong ria aheisuok pha, mipui katamtak ngaikha aleimu, khan anmani sik a amulung kha minrengna asip je, ajarchu anmani ngaikha keelmong kakhal kinchal lei keelmong anlei ang je. Khawa jarra amaning chong katamtak aminchu aphut je.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Khan kholei aheitung phakhan, athiemroi ngai anhonga amadeng anleiti, <<Tunchu apha hi ommak je, khan amun hi mi daina mun e.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Mipui ngai hi minse inlang, anmani ning anaina khosung a-imakli ruhonna se inlang anbak nasik kinrocho rusu.>>
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Jesu ning aleimasang, <<Nangni ning anmanideng angmikhat baknasik peru.>>
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Khawa jarra Jesu ning anmanideng aleirakal, <<Waipol angjet mo ninnei e? Se inlang hong en ru.>>
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Khan Jesu ning athiemroi ngaideng mipui ngai kha arup-rup a khoithen nasik le aka-em sachik chunga min-ong nasik aleiminjet.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Khawa jarra mipui ngaikha reikhat rup khan somranga rup mintaang a ankin-ong je.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Khan Jesu ning waipol ranga le nga inni kha alei a, marwan teng a-inna, khan Pathien aminpak. Waipol kha aher akhoi a khan mingai deng semnasik athiemroi ngaideng ape je. Amaning nga inni khanum anmani rikip deng asem pe je.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Mi rikip ning anbak a khan anlei khoprip.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Khawa soa athiemroi ngaining mingai bak akinlek waipol le nga kha taidon somle inni akisip mer an rut.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Khawaning Awai minkhop pasal seng ngaikha lising ranga an e.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Amaning mipui ngai minse sik atilai, kinranga Jesu ning athiemroi ngaikha rukuong a aminlut a tuitham ralkhat, Bethsaida khopui ama modondet a aleiminse.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Jesu ning mingai akinthen pui soli, amaning chingmuolla Pathien nina aleise.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Kholeiteng ahong tunga, Jesu tuitham panga abinga alei omlai khan rukuong khachu tuitham lai a aleiom.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Amaning athiemroi ngai pongna kha aleimu, ajarchu phaiwo karang karat kha anlei kintongpui; kha-ang khan jingteng pung inthum le pung kuruk karra Jesu ning tui chunga anmanideng aheiwa a amaning anmanikha aheikhel deng karkhan,
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Amaning tui chunga ahonglon kha anmukar khan, <<Hiwa hichu raikho e!>> antia anleikheek.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Anmani ning anleimu karkhan anmani rikip anleikinlai.
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Khan amaning anmani rukuong sunga aleilut, khan phaiwo kha aleibang jei. Khan athiemroi ngaining anleingak rangra,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 ajarchu anmani ning mipui lising ranga awaikha ajar leijet muk; anmulung ning khawa kha leisur tormuk.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Anmani ning tuitham anleirakaan a Gennesaret ramteng anheiwa, khanna khan rukuong kha tuitham panga anleikhit.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Anmani ning rukuong anleida solimli, mi ngaining Jesu kha anleijet kalen.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Khan khawa ram mipui ngaining anleijet karkhan khawa munteng anheitaanna anheiwa; khan khonna a-e inum ama aom ti anjet inchu, akana ngai amadeng anheiroi a apher chunga anleiminjal.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Jesu sena mun rikip, kho, khopui, ruhon kutung achanga, mingai ning akana ngaikha keithel munna anheiroi a apon morbei inum mintok nasik anleini. Khan khawa pon mor aleikotok rikip ngaikha anleidam.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.