Marcos 6
pub (PUB) vs NVT
1 Jesu ning khawa munkha amathaanli ama khopui teng aleikir je, ama thiemroi ngai num anlei jui.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Jehudi Serni kinining synagogue a minchuna aleiphut jei. Mikatam tak khana khan anlei om, achong kha anjet a anmani rikip ning kinlak ansak rip je. <<Hiwa ngaihi khonarimo apha e? Ang singna mi amadeng akin pehi? Kho-ong mi sinkinlak ngai athotor hi?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Amahi thingsin kothopa, Mary sapa, James, Joseph, Judas, khan Simon ngai ulenai kha elei mi? Anainu ngai hin an-om elei mi?>> khanchu anmani ning ama leidon muk je.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Jesu ning anmanideng aleiti, <<Pathien chongkachoi ngaihi, akhosung le a-insung, khan ulenai elei a, mun rikip achu kajana annei e.>>
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Khawa munnakhan amaning akadam mak alek chunga akut ada a amindam elei a, sinkinlak ite leitho tormak.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Mipui ning taksenna anleineimak jarra, Jesu ning aleingak.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Amaning thiemroi somle-inni ngai kha akoitup a khan mi ini-ini-a aleimoso. Ratha kathamak ngai chunga thotorna ratha aleipe,
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 khan chong aleipe, <<Ninlam nin se na khengrol elei a neinak inkhat te ron dal muru, waipol, paitu, sumsankok a sumsan, choi muru.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Keto chuongru, tak songkol akikhel choi muru.>>
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Amaning anmanideng arilnok a, <<Mingai ning analeidonna mun nakhan, amun kha nada mak laiseng khawa inna khan omru.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Khopui inkhat a nahong lut karkhan mi ngai ning analeidon mak a-imakli nachong an rangaimak inchu, khawa mun kha leidaru khanna ninkepha ruhut leikithing thak ru. Khawa kha anmani sik mulungkoina achang sik!>>
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Khawa soli anmani ning anleisuok a mingai kha ansetna ria mulung thulnasik chong anleiril.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Anmani ning khori katamtak holsuokna anleinei, khan akana mi katamtak ngai chunga Olive sarek akonot a anmindam jei.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Tunchu Reng Herod ning angrikip chungchanga ajet je, ajarchu Jesu riming athana kha mun rikip a alei kinthang je. Mi alek ning anleiti, <<John Baptist thina ria ahong ringnok je! Khawa jarra hi-ang sinkinlak thonasik ranak hi anei e.>>
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Achang rawang alek ning anleiti, <<Amahi Elijah e.>>
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Herod ning hiwo ajet a, amaning aleiti, <<Amahi John Baptist e! Keining alu kalei tan e je, tak ahong ringnok je!>>
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Herod atakning John surna sik chong aleimoso, khan thir rui ning aleikhit a khan mikhumna sunga aleida. Herod ning hi-ang aleitho hi anaipa Philip numei amaning alei kusut a alei ompui hi, Herodias jarra e.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 John Baptist ning Herod deng hi-ang aril pe chak, <<Nanaipa numei na-ompui sik hi nangsik akidik imak!>>
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Khawa jarra Herodias ning John kha lei-en nommak khana that sik a aleimindon, tak Herod a-om jarra leitho tormak.
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 Herod ning John kha aleichi ajarchu John kha mi katha le akintheng e ti aleijet. Herod ning John chongril arangai phakhan mulung aleipong inum ama chongril kha aleirangainom, khawa jarra amakha akathatak a aleida.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Atorna Herodias ning apha kathatak aleimu je. Khawakha Herod aneining nikho e, khawa ning amaning ram waikaron akolok rikip, raal lamkakei, khan Galilee ram kakei ngai bak minchunna athopui na pha kha e.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Herodias sanu aheilut a ahong laam, khan Herod le khomol ngaiseng kha anmulung aleimintai. Khawa jarra rengpa ning numeisanu deng aleiti, <<Angmi nangning nomonom? Kei ning nang nomonom rikip kanape sik.>>
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Khan amaning kintepna katamtak le akinhakserra aleiti, <<Nangning ninini rikip kei ning kanapesik, karengram aherkhat inum!>>
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Khawa jarra numeisanu ning asuok a anudeng aleirakal, <<Angmi keining kini sik?>>
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Numeisanu kha kinnot a aheikirra rengpa deng ahongni, <<Kei ning hiwa mun takhin khan atunhin John Baptist lu kha kheeng chunga nanape sik komonom!>>
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Hiwa hin Rengpa amulung apong je, tak ama khomol ngai maikunga alei kintep jarra khan numeisanu nina kha nang leititor mak je.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Khan rengpa ning akangaak raalmi inkhat khawa laitak khan John lu heichoi sik a chong aleipe a aleitir je. Akangaak pa kha mikhumna a ahong se-a, khan John lu kha ahong tenjei;
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 Khan kheeng inkhat chunga alu kha aheichoi minlut a numeisanu deng aleipe, amanu ning khawakha anudeng aleipe jei.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 John thiemroi ngaining khawa chongkha anjetli, anmani anhonga khan akulong kha anlei-a khan thaan na anwaphum jei.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Tirle ngai kha anhong kirra khan Jesu le anlei kinmu, khan ansintho rikip le mi anlei minchu ngaikha amadeng anlei ril.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Khawakhan mi akase le akahong mikatam tak anlei-om jarra Jesu le athiemroi ngai bu baksik apha num leimutor muk. Khawa jarra Jesu ning anmanideng aleiti, <<Eini nibinga ni-om thei nasik munna se inlang pong hongminchum rangri,>>
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Khawa jarra mun daina inkhat a anmani bei rukuong anchuong a anleise je.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Achang rawang anmani anse kha mi katamtak ning anmu a khan anmani an e tikha anleijet; khawa jarra khopui rikip a mi anhong suok a khan antaan a Jesu le athiemroi ngai makma amun kha anleitung masa jei.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Jesu ning rukuong ria aheisuok pha, mipui katamtak ngaikha aleimu, khan anmani sik a amulung kha minrengna asip je, ajarchu anmani ngaikha keelmong kakhal kinchal lei keelmong anlei ang je. Khawa jarra amaning chong katamtak aminchu aphut je.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Khan kholei aheitung phakhan, athiemroi ngai anhonga amadeng anleiti, <<Tunchu apha hi ommak je, khan amun hi mi daina mun e.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Mipui ngai hi minse inlang, anmani ning anaina khosung a-imakli ruhonna se inlang anbak nasik kinrocho rusu.>>
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Jesu ning aleimasang, <<Nangni ning anmanideng angmikhat baknasik peru.>>
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Khawa jarra Jesu ning anmanideng aleirakal, <<Waipol angjet mo ninnei e? Se inlang hong en ru.>>
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Khan Jesu ning athiemroi ngaideng mipui ngai kha arup-rup a khoithen nasik le aka-em sachik chunga min-ong nasik aleiminjet.
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Khawa jarra mipui ngaikha reikhat rup khan somranga rup mintaang a ankin-ong je.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Khan Jesu ning waipol ranga le nga inni kha alei a, marwan teng a-inna, khan Pathien aminpak. Waipol kha aher akhoi a khan mingai deng semnasik athiemroi ngaideng ape je. Amaning nga inni khanum anmani rikip deng asem pe je.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Mi rikip ning anbak a khan anlei khoprip.
42 Todos comeram à vontade,
43 Khawa soa athiemroi ngaining mingai bak akinlek waipol le nga kha taidon somle inni akisip mer an rut.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Khawaning Awai minkhop pasal seng ngaikha lising ranga an e.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Amaning mipui ngai minse sik atilai, kinranga Jesu ning athiemroi ngaikha rukuong a aminlut a tuitham ralkhat, Bethsaida khopui ama modondet a aleiminse.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Jesu ning mingai akinthen pui soli, amaning chingmuolla Pathien nina aleise.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Kholeiteng ahong tunga, Jesu tuitham panga abinga alei omlai khan rukuong khachu tuitham lai a aleiom.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Amaning athiemroi ngai pongna kha aleimu, ajarchu phaiwo karang karat kha anlei kintongpui; kha-ang khan jingteng pung inthum le pung kuruk karra Jesu ning tui chunga anmanideng aheiwa a amaning anmanikha aheikhel deng karkhan,
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Amaning tui chunga ahonglon kha anmukar khan, <<Hiwa hichu raikho e!>> antia anleikheek.
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 Anmani ning anleimu karkhan anmani rikip anleikinlai.
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Khan amaning anmani rukuong sunga aleilut, khan phaiwo kha aleibang jei. Khan athiemroi ngaining anleingak rangra,
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 ajarchu anmani ning mipui lising ranga awaikha ajar leijet muk; anmulung ning khawa kha leisur tormuk.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Anmani ning tuitham anleirakaan a Gennesaret ramteng anheiwa, khanna khan rukuong kha tuitham panga anleikhit.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Anmani ning rukuong anleida solimli, mi ngaining Jesu kha anleijet kalen.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Khan khawa ram mipui ngaining anleijet karkhan khawa munteng anheitaanna anheiwa; khan khonna a-e inum ama aom ti anjet inchu, akana ngai amadeng anheiroi a apher chunga anleiminjal.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Jesu sena mun rikip, kho, khopui, ruhon kutung achanga, mingai ning akana ngaikha keithel munna anheiroi a apon morbei inum mintok nasik anleini. Khan khawa pon mor aleikotok rikip ngaikha anleidam.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.