Marcos 5

pub (PUB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jesu le ama thiemroi ngai Galilee tuitham ralkhat teng, Gerasa ramkol teng anwatung je.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Jesu rukuong ria kinrangtak a ahei suoklimli, thaan khur ria ahei kosuok pasal inkhat ning ama alei kintong pui. Hiwa mipa hi asunga ratha kathamak aleikoron a e,
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 khan thaanna alei kaom e. Tute ningnum thirrui khit a anda tormak je alei e;
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 ake le akut thirrui a anlei khitchak, tak apha rikip a thirrui kha aphoi chet a thir khaning ake alei rachak. Ama ranak aleirat rangra khana tu tening num leikhap tormuk.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Sun le jan thaan le chingmoul kutung alonna, aleikheek a khan abinga lungning aleikin-at.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Amaning akalakdet a-om lai Jesu kha aleimu; khanchu alei taanna, amai kunga kemorkhup athep a aleikinkun,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 khana aleikheek a, <<Jesu, Akin Sangtak Pathien Sapa! Kei angmo nulo rong niti e? Pathien jarra, kinini e, kei nimin pong moro!>> ati.
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Amaning hi ati ajarchu Jesu ning aleiti, <<Ratha kathamak, hiwa mipa ria heisuokro!>>
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Khawa jarra Jesu ning amadeng aleirakal, <<Niriming angmi?>>
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Khan khawa ram ria ratha kathamak ngaikha aholsuok mak nasik amaning Jesu deng akin ni a aleiom.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Khawa kolla khan wok katamtak rup inkhat khawa chingkolla khan bu anbak a anleiom.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Khawa jarra ratha kathamak ngai khan Jesu deng anleini, <<Wok ngai deng son numoso ro, asunga lutkinte,>>
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Amaning aminse jei, ratha kathamak ngai kha mipa deng ria ansuok a wok ngai sunga anhong lut je. Wok ngaikha akin chuna lising inni kopo an e, korolkham ankin chom thak a tuitham sunga anlut rip jei.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Wok kakhal ngai kha antaan a khopui sunga le akho khoa anwaril minthang jei. Mipui ngaikha omchen akosuok aka-en sik anheiwa.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Khana anmani ning Jesu deng anhong karra, akatam khori koronpa kha anleimu. Ama khana khan alei kin ong, pon akinsilla akilim senga aleiom; khan anmani rikip ning anlei chi.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Khori kulutpa le wok ngai chunga kosuok omchen aleikumu ngaining mipui ngaideng anleiril pe.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Khawa jarra anmani ning Jesu deng anram moso nasik a anleiti.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Jesu ning rukuong sunga alutlai, khori koronpa khaning, <<Nangle sebung ri!>> tia aleikinni.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Takkha Jesu ning leinom pe mak. Khawa nek a amaning aleiti, <<Nang na-inna kir-inlang na-insung mi ngaideng angtuk a Puma ning nangsik a anathope le anaminreng kha waminjet ro.>>
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Khawa jarra mipa kha Decapolis (tinachu Khopui som) kutungbit aleise, Jesu ning amasik angtuk a mo athope e ti kha awaril je. Khan akajet rikip ngaining anleingak.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Jesu tuitham ralkhat teng rukuong a akirnok. Khawa tuitham kolla khan mipui katamtak akolla ankintup je.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Jairus, khawa kho synagogue sik a sin koronpa, ahongtunga, khan Jesu amu a akekunga abinga ahongkinbok,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Khan mulung kuluttak a aleikinni, <<Kasanu kisin ranak tak a ana je. Minreng tak a hong inlang adam nasik le aring nasik achunga nukut nawada pero!>> aleiti.
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Khan Jesu ama le kinroi a ase a, khan mi katamtak Jesu le kinroi a mipuining amakha anuk-ama ankin et-tarpui je.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Khawa khan kum somle inni thi akosuok khodeng kathei tak numeisa inkhat aleiom,
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 mika en thiempu katamtak ning anlei en rawang leidam mak. Asumsan nei rikip aleineiman so je, tak akana adampui nek a apha rikip a akintet det je.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Khawanu ning Jesu chungchanga aleijet, khawa jarra mipui karra ahonga anukteng ahei jui,
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 abinga alei kinti, <<Aponmor bei inum kokotok tor inchu damna kanei sik.>>
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Khawanu ning aponmor alei kotok a, athi kosuok kha khawa phatak a abang je; khana akana kha adamjei tikha abinga mulung sunga akinjet.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Khawa laitak khan Jesu ning ama ria aranak akosuok kha aleijet je, khawa jarra amaning mipui ngaideng ahei kinhei a a-enna aleirakal, <<Atu ningmo kopon akotok e?>>
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Ama thiemroi ngaining anheimasanga, <<Mipui hiseng hining ana-umtur numu; angsik a mo nangdeng anukotok kha nana rakal e?>>
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Takkha Jesu ning khawa akotok mikha amu nasik asir-apang alei en.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Numeinu achunga omchen kosuok kha akin jet a, achi pumma ahonga, ake kunga akinkunna, akidik rikip kha amadeng awaril je.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jesu ning khawanu deng aleiti, <<Kasanu, nataksenna khaning animindam eje. Akahoi-akadai a setro, napongna ria dam rang ro.>>
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Jesu ning hi arillai, Jairus inn ria chongkoron mi alek anhonga amadeng anlei ti, <<Nasanu kha athijei, Oja kha angsik mo niminpong sik e?>>
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Angmi anmanining anleitikha Jesu ning leirangai pemak, takkha lamkakeipa deng aleiti, <<Chimaro, taksen bei taksen ro.>>
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Khan amaning Peter, Jame khan anaipa John ilei a tute anuk leimin juimak.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Anmani ning Jairus inn anheitung je, khanna khan mingai kinhangna le chap ong rasa rikip Jesu ning aleijet.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Insung alut a anmanideng aleiti, <<Angsik mo ankin hang e? Angsik mo ninchap e? Naipangnu hi akithi imak, akajal e!>>
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Anmani ning anlei munuipui, khawa jarra amaning anmani rikip tolla aleiminsuok, naipangnu anu le apa khan athiemroi inthum ngai aroi a naipangnu jalna den sunga anlut je.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Amaning naipangnu akut ama-o a aleiti, <<Talitha, Koum,>> hiwa tina chu, <<Naipangnu, keining thei ro kiti!>>
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Khawa laitak khan naipangnu kha akinding a aleilon jel. Naipangnu kha kum somle-inni a ije. Khawa omchen asuoklai khan, anmani ning anleingak.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Takkha Jesu ning atukhat dengnum rilmaknasik tia anmanideng chong kharna aleinei, khan Jesu ning aleiti <<Naipangnu kha baksik angmikhat peru.>>
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.