Romanos 9
Yesu Xolac (PTP) vs NVT
1 A ga Kɨlisi nu a, om kɨyang wê a ob nêl vô xam ge o kɨyang kɨtyooên lêm. Nge, a nêl kɨyang nôn, dɨ Myakɨlôhô Ngɨbua ngɨdu kɨyang wê yêp vac a nɨlôg ge xôn,
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 om a nêl kɨyang bêga ên a nêbê a nɨlôg vô vɨyin levac dɨ a dô hɨxôn vɨyin tɨyi buc vɨhati ên a lige Islel.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Ên a nêb Anutu i vô a lige wê xe kehe tibed ge vêl, om a nêb obêc tɨyi ge od a ob kɨlê myavɨnê lec nipaên wê he vông ge dɨ Kɨlisi i kɨtya a vêl ên i ngɨdu a lige xôn.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Ên xomxo Islel ge, Anutu vɨnoo he nêb i nue, dɨ xêkɨzêc hɨxôn xêseac wê Anutu vông ge lam le seac vô he mɨ he yê, dɨ Anutu hɨlu kɨyang vô he dɨ vông xolac vô he, dɨ nêl môp wê he ob si daa dɨ kɨtaa vô Anutu ge, dɨ hɨlu kɨyang ya hɨxôn vô he,
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 dɨ he ge wê he pum lec Eblaham yuu Aisak dɨ Jekop wê he bue taxlee ge, dɨ Yesu lam tu xomxo gê kɨbun ga ge od kehe yêp vac Islel. Kɨlisi ge Anutu, dɨ ici va tu susu vɨhati kehe, om il ob pɨmil i lê i vô levac dɨ i yêp luta lêc luta. Nôn.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Vɨxôhɨlôg, xomxo Islel vô nɨmi vô Anutu kɨyang, lêc kɨyang wê Anutu hɨlu vô he ge o tɨyi wê ob sea he ge lêm. Ên kɨyang tige obêc vô nôn lec vô he Islel nôn. Lêc xomxo wê kô lê Islel ge, he ya o tu Anutu nue Islel nôn lêm.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Dɨ xomxo wê pum lec Eblaham ge, he ya o tu Eblaham nue nôn lêm, xocbê kɨyang wê Anutu nêl vô Eblaham bêga ên nêbê, “He kɨdu ti wê nêbê num Aisak bue ge, heche va ob tu ông nume.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Kɨyang tige kehe bêga nêbê nipwo wê Eblaham vaci kô ya xovôên wê i vông ge, he o tu Anutu nue lêm. Lêc nu Aisak wê Eblaham kô tɨyi kɨyang wê Anutu hɨlu vô i ge od Anutu yê nêbê Eblaham nu nôn.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Kɨyang wê Anutu hɨlu vô Eblaham ge bêga nêbê, “Buc wê a vɨnoo pyap ge, a obêc lôm lam i tii vac, dɨ vɨnêm Sela obêc kô num ti.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Nang dêc Anutu nêl kɨyang ngwe vô Lebeka lec nu Jekop yuu Iso. Nu yuu ge, yuu ma Aisak wê il bug.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 Nu yuu gên o yubac lêm, om yuu gên o vông môp nivɨha me nipaên ti lêm. Lêc Anutu xovô nêb ob vɨnoo nu yuu ngwe i tɨyi xocbê xovôên wê ici va vông ge, om o dô mɨ yê môp wê yuu vông ge lêc vɨnoo ngwe lêm. Nge, vɨnoo ngwe tax, dɨ nu yuu gên o yubac lêm
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 od Anutu nêl kɨyang tax vô Lebeka ên nêbê, “Num tuc ob vông yuac vac num môn kwa ngɨbi.”
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Om kɨyang yêp vac xolac bêga ên nêbê, “A xêgyaa vin lec Jekop, lêc Iso ge a xêgyaa o vyac vin lec i lêm.”
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Om il ob nêb va? Il ob xê Anutu môp wê vɨnoo xomxo ge ên il nêb tɨyiên ma, me? Ma vêl.
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Ên kɨyang wê Anutu nêl vô Moses ge yêp bêga nêbê, “A obêc nêb vông nivɨha vô xomxo ti ge od a ob vông vô i, dɨ a obêc nêb xo vɨgwe pɨsiv ên xomxo ti ge od a obêc xo vɨgwe pɨsiv ên i.”
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Om il ob xovô bêga bê Anutu obêc vɨnoo xomxo ti ge od o kehe lec xovôên hɨxôn yuac nivɨha wê xomxo tige vông ge lêm. Nge, Anutu vaci xo vɨgwe pɨsiv ên xomxo tige om vɨnoo.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Tɨyi xocbê kɨyang wê Anutu nêl vô Pelo mɨ i yêp vac xolac bêga ên nêbê, “A vông lê levac vô ông dɨ vông tɨxuu tɨxuu tɨbeac vô ông, ên a nêbê xêkɨzêc wê a vông ge i yêp seac dɨ xomxo tɨbeac i yê dɨ nêl a lêg i vô levac vac vɨgwe vɨhati.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Om il ob xovô bêga bê Anutu obêc nêb xo vɨgwe pɨsiv ên xomxo ti ge od obêc xo vɨgwe pɨsiv ên i, dɨ obêc nêb vông xomxo i hɨngoo kɨyang wê i nêl ge od xomxo tige obêc hɨngoo kɨyang wê i vông ge.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Mêd xam ti obêc nêl vô a bê, “Anutu vông xomxo ya hɨngoo i kɨyang om bêna lêc Anutu ob nêl bê nipaên yêp vô heê? Xomxo ti tɨyiên ma wê ob le vac Anutu kɨyang xôn ge.”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Lêc a ob nêl vô xam bê xomxo letya wê ob luu kɨyang vô Anutu ge? Dêg kɨbun o tɨyi wê ob kunac xomxo ti wê pɨtii i ge dɨ nêl bê “Bêna lêc ông
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Ên xomxo ti wê pɨtii dêg ge ob pɨtii i tɨyi xovôên wê ici va vông ge, om hôm kɨbun nipwo ti dɨ pɨtii dêg yuu, ngwe tɨyi xocbê dêg nivɨha dɨ ngwe tɨyi dêg nipaên. Lêc môp tige tɨyi.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Dɨ môp wê Anutu vông ge yêp bêga wê nêl lec dêg. Ên Anutu nêb ob hɨlung xêyaa myavɨnê hɨxôn xêkɨzêc wê i vông ge i yêp seac. Om dêg nipaên wê Anutu xêyaa vô myavɨnê vô he nêb ob kɨtya he vêl ge, Anutu o vông myavɨwen vô he lutibed lêm. Nge, hôm he nên nipaên xôn mɨ i yêp dia.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Anutu vông bêge, ên nêb ob vông xêseac wê i vông ge lam hɨvun dêg nivɨha xôn. Dêg tigee wê Anutu pɨtii ên nêb ob xo vɨgwe pɨsiv ên he dɨ vông he i dô vac xêseac wê i vông ge.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Dêg nivɨha ge tɨyi xocbê il wê Anutu tyuc il. Il ya xomxo Yuda, lêc Anutu o tyuc xomxo Yuda vaci lêm. Nge, tɨbii wê o Yuda lêm gee tɨbeac hɨxôn.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Tɨyi xocbê Anutu vya wê yêp vac kɨpihac wê plopet Hosea kɨvuu ge bêga nêbê,
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Dɨ vɨgwe ti wê he dô vac dɨ a nêl vô he ên a nêbê he o a nuge lêm ge, od vac vɨgwe tige a ob nêl bê, ‘A, Anutu magvɨha, nuge he.’”
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Nang dêc plopet Aisaia kɨvuu kɨyang lec xomxo Islel mɨ i yêp bêga ên nêbê,
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Ên Apumtau obêc yaxên xomxo vɨhati nên kɨyang lec buc tɨmuên dɨ vông myavɨwen lutibed vô he.”
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Mêd Aisaia nêl kɨyang ngwe tii vac nang ên nêbê,
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Om il ob nêl bêna? Il ob xovô bêga bê xomxo wê o Islel lêm gee, he nɨlô yen o myag môp nivɨha wê Anutu ob yê nêb he xomxo nivɨha ge lêm, lêc he vông i vin Kɨlisi om Anutu yê he nêb he xomxo nivɨha.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Dɨ xomxo Islel tɨmu vô xolac wê Moses vông ge dɨ vông yuac levac lec, ên nêb Anutu i yê he nivɨha, lêc môp wê he vông ge o tɨyi lêm.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Môp wê he vông ge o tɨyi lêm, ên he o nêl ên he nêbê Anutu i yê he nivɨha lec vông vinên lêm. Nge, he so ên he nêbê yuac wê he vông ge obêc vông Anutu yê he nêb he tɨbii nivɨha, dɨ he o vông i vin Yesu lêm. Om Yesu ge tɨyi xocbê ngɨdax wê he vɨnux vɨxa lec,
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 tɨyi xocbê kɨyang wê yêp vac xolac bêga nêbê,
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.