Romanos 9

Yesu Xolac (PTP) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 A ga Kɨlisi nu a, om kɨyang wê a ob nêl vô xam ge o kɨyang kɨtyooên lêm. Nge, a nêl kɨyang nôn, dɨ Myakɨlôhô Ngɨbua ngɨdu kɨyang wê yêp vac a nɨlôg ge xôn,
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 om a nêl kɨyang bêga ên a nêbê a nɨlôg vô vɨyin levac dɨ a dô hɨxôn vɨyin tɨyi buc vɨhati ên a lige Islel.
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 Ên a nêb Anutu i vô a lige wê xe kehe tibed ge vêl, om a nêb obêc tɨyi ge od a ob kɨlê myavɨnê lec nipaên wê he vông ge dɨ Kɨlisi i kɨtya a vêl ên i ngɨdu a lige xôn.
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Ên xomxo Islel ge, Anutu vɨnoo he nêb i nue, dɨ xêkɨzêc hɨxôn xêseac wê Anutu vông ge lam le seac vô he mɨ he yê, dɨ Anutu hɨlu kɨyang vô he dɨ vông xolac vô he, dɨ nêl môp wê he ob si daa dɨ kɨtaa vô Anutu ge, dɨ hɨlu kɨyang ya hɨxôn vô he,
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 dɨ he ge wê he pum lec Eblaham yuu Aisak dɨ Jekop wê he bue taxlee ge, dɨ Yesu lam tu xomxo gê kɨbun ga ge od kehe yêp vac Islel. Kɨlisi ge Anutu, dɨ ici va tu susu vɨhati kehe, om il ob pɨmil i lê i vô levac dɨ i yêp luta lêc luta. Nôn.
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 Vɨxôhɨlôg, xomxo Islel vô nɨmi vô Anutu kɨyang, lêc kɨyang wê Anutu hɨlu vô he ge o tɨyi wê ob sea he ge lêm. Ên kɨyang tige obêc vô nôn lec vô he Islel nôn. Lêc xomxo wê kô lê Islel ge, he ya o tu Anutu nue Islel nôn lêm.
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 Dɨ xomxo wê pum lec Eblaham ge, he ya o tu Eblaham nue nôn lêm, xocbê kɨyang wê Anutu nêl vô Eblaham bêga ên nêbê, “He kɨdu ti wê nêbê num Aisak bue ge, heche va ob tu ông nume.”
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 Kɨyang tige kehe bêga nêbê nipwo wê Eblaham vaci kô ya xovôên wê i vông ge, he o tu Anutu nue lêm. Lêc nu Aisak wê Eblaham kô tɨyi kɨyang wê Anutu hɨlu vô i ge od Anutu yê nêbê Eblaham nu nôn.
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 Kɨyang wê Anutu hɨlu vô Eblaham ge bêga nêbê, “Buc wê a vɨnoo pyap ge, a obêc lôm lam i tii vac, dɨ vɨnêm Sela obêc kô num ti.”
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 Nang dêc Anutu nêl kɨyang ngwe vô Lebeka lec nu Jekop yuu Iso. Nu yuu ge, yuu ma Aisak wê il bug.
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 Nu yuu gên o yubac lêm, om yuu gên o vông môp nivɨha me nipaên ti lêm. Lêc Anutu xovô nêb ob vɨnoo nu yuu ngwe i tɨyi xocbê xovôên wê ici va vông ge, om o dô mɨ yê môp wê yuu vông ge lêc vɨnoo ngwe lêm. Nge, vɨnoo ngwe tax, dɨ nu yuu gên o yubac lêm
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 od Anutu nêl kɨyang tax vô Lebeka ên nêbê, “Num tuc ob vông yuac vac num môn kwa ngɨbi.”
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 Om kɨyang yêp vac xolac bêga ên nêbê, “A xêgyaa vin lec Jekop, lêc Iso ge a xêgyaa o vyac vin lec i lêm.”
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 Om il ob nêb va? Il ob xê Anutu môp wê vɨnoo xomxo ge ên il nêb tɨyiên ma, me? Ma vêl.
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 Ên kɨyang wê Anutu nêl vô Moses ge yêp bêga nêbê, “A obêc nêb vông nivɨha vô xomxo ti ge od a ob vông vô i, dɨ a obêc nêb xo vɨgwe pɨsiv ên xomxo ti ge od a obêc xo vɨgwe pɨsiv ên i.”
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 Om il ob xovô bêga bê Anutu obêc vɨnoo xomxo ti ge od o kehe lec xovôên hɨxôn yuac nivɨha wê xomxo tige vông ge lêm. Nge, Anutu vaci xo vɨgwe pɨsiv ên xomxo tige om vɨnoo.
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 Tɨyi xocbê kɨyang wê Anutu nêl vô Pelo mɨ i yêp vac xolac bêga ên nêbê, “A vông lê levac vô ông dɨ vông tɨxuu tɨxuu tɨbeac vô ông, ên a nêbê xêkɨzêc wê a vông ge i yêp seac dɨ xomxo tɨbeac i yê dɨ nêl a lêg i vô levac vac vɨgwe vɨhati.”
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 Om il ob xovô bêga bê Anutu obêc nêb xo vɨgwe pɨsiv ên xomxo ti ge od obêc xo vɨgwe pɨsiv ên i, dɨ obêc nêb vông xomxo i hɨngoo kɨyang wê i nêl ge od xomxo tige obêc hɨngoo kɨyang wê i vông ge.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 Mêd xam ti obêc nêl vô a bê, “Anutu vông xomxo ya hɨngoo i kɨyang om bêna lêc Anutu ob nêl bê nipaên yêp vô heê? Xomxo ti tɨyiên ma wê ob le vac Anutu kɨyang xôn ge.”
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 Lêc a ob nêl vô xam bê xomxo letya wê ob luu kɨyang vô Anutu ge? Dêg kɨbun o tɨyi wê ob kunac xomxo ti wê pɨtii i ge dɨ nêl bê “Bêna lêc ông
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 Ên xomxo ti wê pɨtii dêg ge ob pɨtii i tɨyi xovôên wê ici va vông ge, om hôm kɨbun nipwo ti dɨ pɨtii dêg yuu, ngwe tɨyi xocbê dêg nivɨha dɨ ngwe tɨyi dêg nipaên. Lêc môp tige tɨyi.
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 Dɨ môp wê Anutu vông ge yêp bêga wê nêl lec dêg. Ên Anutu nêb ob hɨlung xêyaa myavɨnê hɨxôn xêkɨzêc wê i vông ge i yêp seac. Om dêg nipaên wê Anutu xêyaa vô myavɨnê vô he nêb ob kɨtya he vêl ge, Anutu o vông myavɨwen vô he lutibed lêm. Nge, hôm he nên nipaên xôn mɨ i yêp dia.
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 Anutu vông bêge, ên nêb ob vông xêseac wê i vông ge lam hɨvun dêg nivɨha xôn. Dêg tigee wê Anutu pɨtii ên nêb ob xo vɨgwe pɨsiv ên he dɨ vông he i dô vac xêseac wê i vông ge.
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 Dêg nivɨha ge tɨyi xocbê il wê Anutu tyuc il. Il ya xomxo Yuda, lêc Anutu o tyuc xomxo Yuda vaci lêm. Nge, tɨbii wê o Yuda lêm gee tɨbeac hɨxôn.
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Tɨyi xocbê Anutu vya wê yêp vac kɨpihac wê plopet Hosea kɨvuu ge bêga nêbê,
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 Dɨ vɨgwe ti wê he dô vac dɨ a nêl vô he ên a nêbê he o a nuge lêm ge, od vac vɨgwe tige a ob nêl bê, ‘A, Anutu magvɨha, nuge he.’”
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 Nang dêc plopet Aisaia kɨvuu kɨyang lec xomxo Islel mɨ i yêp bêga ên nêbê,
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 Ên Apumtau obêc yaxên xomxo vɨhati nên kɨyang lec buc tɨmuên dɨ vông myavɨwen lutibed vô he.”
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 Mêd Aisaia nêl kɨyang ngwe tii vac nang ên nêbê,
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 Om il ob nêl bêna? Il ob xovô bêga bê xomxo wê o Islel lêm gee, he nɨlô yen o myag môp nivɨha wê Anutu ob yê nêb he xomxo nivɨha ge lêm, lêc he vông i vin Kɨlisi om Anutu yê he nêb he xomxo nivɨha.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 Dɨ xomxo Islel tɨmu vô xolac wê Moses vông ge dɨ vông yuac levac lec, ên nêb Anutu i yê he nivɨha, lêc môp wê he vông ge o tɨyi lêm.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 Môp wê he vông ge o tɨyi lêm, ên he o nêl ên he nêbê Anutu i yê he nivɨha lec vông vinên lêm. Nge, he so ên he nêbê yuac wê he vông ge obêc vông Anutu yê he nêb he tɨbii nivɨha, dɨ he o vông i vin Yesu lêm. Om Yesu ge tɨyi xocbê ngɨdax wê he vɨnux vɨxa lec,
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 tɨyi xocbê kɨyang wê yêp vac xolac bêga nêbê,
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.