Romanos 7

Yesu Xolac (PTP) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Xam lige, a ob nêl kɨyang ti vô xam lec Moses xolac wê xam mi ngô ge. Kɨyang yêp bêga nêbê xomxo wê dô vac Moses xolac kwa ngɨbi ge, od ob dô vac i tɨyi buc wê dô mavɨha ge dɨ i la tyip vô buc wê ob yib ge, lêc obêc yib ge od ob dô vac Moses xolac kwa ngɨbi i tii vac lêm. Môp tige xam xovô pyap.
1 Porventura, ignorais, irmãos (pois falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem toda a sua vida?
2 Môp wê yêp kɨbun ga bêga nêbê vêx ti obêc kô vux ge od xolac nêl kɨtong ên nêbê vêx i dô hɨxôn lɨya i tɨyi buc wê ob dô mavɨha ge. Lêc lɨya obêc yib ge od xolac wê nêl nêbê i dô vac lɨya kwa ngɨbi ge ob tip vac.
2 Ora, a mulher casada está ligada pela lei ao marido, enquanto ele vive; mas, se o mesmo morrer, desobrigada ficará da lei conjugal.
3 Xolac nêl bêge, om lɨya obêc gên dô mavɨha dɨ vêx la kô vux paha ge, od xomxo ob nêl vêx tige nêbê vêx yôdac. Lêc lɨya obêc yib ge od xolac wê vêx la vac lɨya kwa ngɨbi ge tip vac, om vêx tige obêc kô vux ti ge od o tɨyi xocbê vông môp yôdac ge lêm. Nge, ge tɨyi môp nivɨha.
3 De sorte que será considerada adúltera se, vivendo ainda o marido, unir-se com outro homem; porém, se morrer o marido, estará livre da lei e não será adúltera se contrair novas núpcias.
4 Om xam lige, kɨyang tige nêl kɨyang tɨxuuên lec il, ên Kɨlisi yib om tɨyi xocbê il xib hɨxôn i dɨ il o dô vac Moses xolac kwa ngɨbi lêm. Dɨ gwêbaga il dô vac xomxo ngwe kwa ngɨbi. Ge a nêl lec Kɨlisi ti wê Anutu tɨpi vô i vac yibên mɨ i kɨdi lec mavɨha, ên nêbê il vông i vin dɨ il dô vac môp nivɨha wê Anutu vông ge.
4 Assim, meus irmãos, também vós morrestes relativamente à lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, a saber, aquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Ilage il tɨmu vô môp tɨyi wê icil va xovô ge, lêc kɨyang wê yêp vac Moses xolac ge vông nipaên wê yêp vac il nɨlôd ge kɨdu il om il vông môp nipaên. Dɨ nipaên vông yuac vac il nidnɨvi om vông il tulec nôn wê yibên ge.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas postas em realce pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Lêc il xib hɨxôn Kɨlisi om Anutu pɨwelac il vêl ên Moses xolac wê ku il xôn ge, om gwêbaga il ob vông yuac wê Anutu vông ge. Lêc il ob vông i tɨyi môp tɨkwê wê yêp vac Moses xolac ge lêm. Nge, il ob vông i tɨyi môp paha wê Myakɨlôhô Ngɨbua vông ge.
6 Agora, porém, libertados da lei, estamos mortos para aquilo a que estávamos sujeitos, de modo que servimos em novidade de espírito e não na caducidade da letra.
7 Om il ob nêbê va lec Moses xolacê? Il ob nêl bê xolac ge nipaên, me? Ma vêl, ên Moses xolac ge wê nêl môp nipaên kɨtong mɨ i yêp seac vô il. Om xolac nêl bêga ên nêbê, “Le i lêc doma vô xomxo ngwe susu lêm.” Xolac nêlên bêge obêc ma ge od xomxo ob so ên nêb môp madoên ge nivɨha.
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, senão por intermédio da lei; pois não teria eu conhecido a cobiça, se a lei não dissera: Não cobiçarás.
8 Xolac nêl môp madoên kɨtong yêp seac, om nipaên wê yêp vac il nɨlôd ge vông môp madoên vɨyang vɨyang ge vô levac vac il nɨlôd. Xolac obêc ma ge od xêkɨzêc wê nipaên vông ge obêc yêp lêm. Lêc xolac yêp om nipaên vông yuac vac il nɨlôd.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda sorte de concupiscência; porque, sem lei, está morto o pecado.
9 Ilage a lungên xolac om a so ên a nêb mêd a dô nivɨha. Nang dêc a xovô xolac wê nêl môp nipaên kɨtong ge, om môp nipaên vông yuac vac a nɨlôg dɨ a xovô ên a nêbê a xomxo mayibên.
9 Outrora, sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, reviveu o pecado, e eu morri.
10 Ilage Anutu vông xolac vô xomxo ên nêb obêc tɨmu vô ge od ob dô mavɨha. Lêc xolac tige o vông a dô magvɨha lêm. Nge, xolac tɨyi xocbê hi a xib.
10 E o mandamento que me fora para vida, verifiquei que este mesmo se me tornou para morte.
11 Ên nipaên pɨlepac kɨyang nivɨha wê yêp vac xolac ge vac dɨ kɨtyoo a, om vông a la vac môp yibên.
11 Porque o pecado, prevalecendo-se do mandamento, pelo mesmo mandamento, me enganou e me matou.
12 Om il ob xovô bêga bê Anutu xolac ge ngɨbua, dɨ kɨyang toto wê yêp vac xolac ge, nivɨha dɨ bôbac hɨxôn xêseac pɨleva.
12 Por conseguinte, a lei é santa; e o mandamento, santo, e justo, e bom.
13 Om il ob nêl bêna lec xolacê? Il ob nêl bê kɨyang nivɨha tige hi il xib, me? Ma vêl. Nipaên môci wê hi il xib. Ên nipaên pɨlepac xolac nivɨha vac dɨ vông il la vac môp yibên, om môp nêl nipaên kɨtong i yêp seac, dɨ xolac vông xovôên vô il bêga nêbê nipaên ge nipaên vɨxôhɨlôg nôn mêge.
13 Acaso o bom se me tornou em morte? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para revelar-se como pecado, por meio de uma coisa boa, causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, se mostrasse sobremaneira maligno.
14 Il xovô ên il nêbê xolac ge, Myakɨlôhô Ngɨbua wê Anutu vông ge tu kehe, lêc a ga xomxo kɨbun wê a dô vac nipaên nɨlô.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; eu, todavia, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Om môp wê a mi vông ge, a o xovô kehe lêm. Ên môp nivɨha wê a nêb a ob vông ge, a vôngên ma. Dɨ môp nipaên wê a xona ên ge od a vông.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Lêc a xona ên môp nipaên wê a vông ge, om vông xovôên vô a ên nêbê Moses xolac wê vɨbu môp nipaên tige nêl kɨyang nôn.
16 Ora, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Lêc ge aca va o vông môp nipaên ge lêm. Nge, nipaên wê yêp vac a nɨlôg ge môci vông.
17 Neste caso, quem faz isto já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 A xovô ên a nêbê a ga tɨbii kɨbun om môp nivɨha ti o yêp vac a nɨlôg lêm. Om a nêb a ob vông môp nivɨha lê, lêc a o vông i la tɨyi lêm.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim; não, porém, o efetuá-lo.
19 Om môp nivɨha wê a nêb a ob vông ge, a vôngên ma, dɨ môp nipaên wê a nêb a vôngên obêc ma ge, od a vông.
19 Porque não faço o bem que prefiro, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Om môp nipaên wê a vông ge, ge o aca va vông lêm. Nge, nipaên wê yêp vac a nɨlôg ge môci vông.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Mêgem môp yêp bêga nêbê a nêb a ob vông môp nivɨha lê, lêc nipaên le vac môp xôn.
21 Então, ao querer fazer o bem, encontro a lei de que o mal reside em mim.
22 Vɨxôhɨlôg, a xêgyaa vin lec Anutu xolac tɨyi buc vɨhati,
22 Porque, no tocante ao homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 lêc nipaên yêp vac a nɨlôg hɨxôn om vông vevac vô kɨyang nivɨha wê yêp vac a nɨlôg ge, mêgem môp nipaên tige ku a xôn tɨyi xocbê a dô vac kalabuhu ge.
23 mas vejo, nos meus membros, outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 A obêc bêna tɨmuênê? A ga, a dô hɨxôn vɨyin levac, om letya obêc vô a vêl ên môp yibên tige?
24 Desventurado homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 A ob hi vɨxag i pec ên Anutu, ên wê vông il lig Apumtau Yesu Kɨlisi lam vô il vêl ên nipaên.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.