Romanos 7
Yesu Xolac (PTP) vs ARIB
1 Xam lige, a ob nêl kɨyang ti vô xam lec Moses xolac wê xam mi ngô ge. Kɨyang yêp bêga nêbê xomxo wê dô vac Moses xolac kwa ngɨbi ge, od ob dô vac i tɨyi buc wê dô mavɨha ge dɨ i la tyip vô buc wê ob yib ge, lêc obêc yib ge od ob dô vac Moses xolac kwa ngɨbi i tii vac lêm. Môp tige xam xovô pyap.
1 Ou ignorais, irmãos {pois falo aos que conhecem a lei}, que a lei tem domínio sobre o homem por todo o tempo que ele vive?
2 Môp wê yêp kɨbun ga bêga nêbê vêx ti obêc kô vux ge od xolac nêl kɨtong ên nêbê vêx i dô hɨxôn lɨya i tɨyi buc wê ob dô mavɨha ge. Lêc lɨya obêc yib ge od xolac wê nêl nêbê i dô vac lɨya kwa ngɨbi ge ob tip vac.
2 Porque a mulher casada está ligada pela lei a seu marido enquanto ele viver; mas, se ele morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Xolac nêl bêge, om lɨya obêc gên dô mavɨha dɨ vêx la kô vux paha ge, od xomxo ob nêl vêx tige nêbê vêx yôdac. Lêc lɨya obêc yib ge od xolac wê vêx la vac lɨya kwa ngɨbi ge tip vac, om vêx tige obêc kô vux ti ge od o tɨyi xocbê vông môp yôdac ge lêm. Nge, ge tɨyi môp nivɨha.
3 De sorte que, enquanto viver o marido, será chamado adúltera, se for de outro homem; mas, se ele morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera se for de outro marido.
4 Om xam lige, kɨyang tige nêl kɨyang tɨxuuên lec il, ên Kɨlisi yib om tɨyi xocbê il xib hɨxôn i dɨ il o dô vac Moses xolac kwa ngɨbi lêm. Dɨ gwêbaga il dô vac xomxo ngwe kwa ngɨbi. Ge a nêl lec Kɨlisi ti wê Anutu tɨpi vô i vac yibên mɨ i kɨdi lec mavɨha, ên nêbê il vông i vin dɨ il dô vac môp nivɨha wê Anutu vông ge.
4 Assim também vós, meus irmãos, fostes mortos quanto à lei mediante o corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, àquele que ressurgiu dentre os mortos a fim de que demos fruto para Deus.
5 Ilage il tɨmu vô môp tɨyi wê icil va xovô ge, lêc kɨyang wê yêp vac Moses xolac ge vông nipaên wê yêp vac il nɨlôd ge kɨdu il om il vông môp nipaên. Dɨ nipaên vông yuac vac il nidnɨvi om vông il tulec nôn wê yibên ge.
5 Pois, quando estávamos na carne, as paixões dos pecados, suscitadas pela lei, operavam em nossos membros para darem fruto para a morte.
6 Lêc il xib hɨxôn Kɨlisi om Anutu pɨwelac il vêl ên Moses xolac wê ku il xôn ge, om gwêbaga il ob vông yuac wê Anutu vông ge. Lêc il ob vông i tɨyi môp tɨkwê wê yêp vac Moses xolac ge lêm. Nge, il ob vông i tɨyi môp paha wê Myakɨlôhô Ngɨbua vông ge.
6 Mas agora fomos libertos da lei, havendo morrido para aquilo em que estávamos retidos, para servirmos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Om il ob nêbê va lec Moses xolacê? Il ob nêl bê xolac ge nipaên, me? Ma vêl, ên Moses xolac ge wê nêl môp nipaên kɨtong mɨ i yêp seac vô il. Om xolac nêl bêga ên nêbê, “Le i lêc doma vô xomxo ngwe susu lêm.” Xolac nêlên bêge obêc ma ge od xomxo ob so ên nêb môp madoên ge nivɨha.
7 Que diremos pois? É a lei pecado? De modo nenhum. Contudo, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria a concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás.
8 Xolac nêl môp madoên kɨtong yêp seac, om nipaên wê yêp vac il nɨlôd ge vông môp madoên vɨyang vɨyang ge vô levac vac il nɨlôd. Xolac obêc ma ge od xêkɨzêc wê nipaên vông ge obêc yêp lêm. Lêc xolac yêp om nipaên vông yuac vac il nɨlôd.
8 Mas o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento operou em mim toda espécie de concupiscência; porquanto onde não há lei está morto o pecado.
9 Ilage a lungên xolac om a so ên a nêb mêd a dô nivɨha. Nang dêc a xovô xolac wê nêl môp nipaên kɨtong ge, om môp nipaên vông yuac vac a nɨlôg dɨ a xovô ên a nêbê a xomxo mayibên.
9 E outrora eu vivia sem a lei; mas assim que veio o mandamento, reviveu o pecado, e eu morri;
10 Ilage Anutu vông xolac vô xomxo ên nêb obêc tɨmu vô ge od ob dô mavɨha. Lêc xolac tige o vông a dô magvɨha lêm. Nge, xolac tɨyi xocbê hi a xib.
10 e o mandamento que era para vida, esse achei que me era para morte.
11 Ên nipaên pɨlepac kɨyang nivɨha wê yêp vac xolac ge vac dɨ kɨtyoo a, om vông a la vac môp yibên.
11 Porque o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento me enganou, e por ele me matou.
12 Om il ob xovô bêga bê Anutu xolac ge ngɨbua, dɨ kɨyang toto wê yêp vac xolac ge, nivɨha dɨ bôbac hɨxôn xêseac pɨleva.
12 De modo que a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 Om il ob nêl bêna lec xolacê? Il ob nêl bê kɨyang nivɨha tige hi il xib, me? Ma vêl. Nipaên môci wê hi il xib. Ên nipaên pɨlepac xolac nivɨha vac dɨ vông il la vac môp yibên, om môp nêl nipaên kɨtong i yêp seac, dɨ xolac vông xovôên vô il bêga nêbê nipaên ge nipaên vɨxôhɨlôg nôn mêge.
13 Logo o bom tornou-se morte para mim? De modo nenhum; mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou em mim a morte por meio do bem; a fim de que pelo mandamento o pecado se manifestasse excessivamente maligno.
14 Il xovô ên il nêbê xolac ge, Myakɨlôhô Ngɨbua wê Anutu vông ge tu kehe, lêc a ga xomxo kɨbun wê a dô vac nipaên nɨlô.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Om môp wê a mi vông ge, a o xovô kehe lêm. Ên môp nivɨha wê a nêb a ob vông ge, a vôngên ma. Dɨ môp nipaên wê a xona ên ge od a vông.
15 Pois o que faço, não o entendo; porque o que quero, isso não pratico; mas o que aborreço, isso faço.
16 Lêc a xona ên môp nipaên wê a vông ge, om vông xovôên vô a ên nêbê Moses xolac wê vɨbu môp nipaên tige nêl kɨyang nôn.
16 E, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Lêc ge aca va o vông môp nipaên ge lêm. Nge, nipaên wê yêp vac a nɨlôg ge môci vông.
17 Agora, porém, não sou mais eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 A xovô ên a nêbê a ga tɨbii kɨbun om môp nivɨha ti o yêp vac a nɨlôg lêm. Om a nêb a ob vông môp nivɨha lê, lêc a o vông i la tɨyi lêm.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem algum; com efeito o querer o bem está em mim, mas o efetuá-lo não está.
19 Om môp nivɨha wê a nêb a ob vông ge, a vôngên ma, dɨ môp nipaên wê a nêb a vôngên obêc ma ge, od a vông.
19 Pois não faço o bem que quero, mas o mal que não quero, esse pratico.
20 Om môp nipaên wê a vông ge, ge o aca va vông lêm. Nge, nipaên wê yêp vac a nɨlôg ge môci vông.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já o não faço eu, mas o pecado que habita em mim.
21 Mêgem môp yêp bêga nêbê a nêb a ob vông môp nivɨha lê, lêc nipaên le vac môp xôn.
21 Acho então esta lei em mim, que, mesmo querendo eu fazer o bem, o mal está comigo.
22 Vɨxôhɨlôg, a xêgyaa vin lec Anutu xolac tɨyi buc vɨhati,
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 lêc nipaên yêp vac a nɨlôg hɨxôn om vông vevac vô kɨyang nivɨha wê yêp vac a nɨlôg ge, mêgem môp nipaên tige ku a xôn tɨyi xocbê a dô vac kalabuhu ge.
23 mas vejo nos meus membros outra lei guerreando contra a lei do meu entendimento, e me levando cativo à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 A obêc bêna tɨmuênê? A ga, a dô hɨxôn vɨyin levac, om letya obêc vô a vêl ên môp yibên tige?
24 Miserável homem que eu sou! quem me livrará do corpo desta morte?
25 A ob hi vɨxag i pec ên Anutu, ên wê vông il lig Apumtau Yesu Kɨlisi lam vô il vêl ên nipaên.
25 Graças a Deus, por Jesus Cristo nosso Senhor! De modo que eu mesmo com o entendimento sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.