Romanos 4

Yesu Xolac (PTP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Om il ob nêl kɨyang bêna lec il bug Eblahamê?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Anutu obêc yê Eblaham nivɨha lec wê vông yuac nivɨha ge od Eblaham obêc tɨyi wê ob yong i ge, lêc o tɨyi wê ob yong i vô Anutu manôn ge lêm.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Ên kɨyang yêp vac kɨpihac xolac bêga ên nêbê, “Eblaham vông i vin Anutu om Anutu yê vông vinên wê i vông ge, nêb i xomxo nivɨha.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Il xovô ên il nêbê yuac wê yêp vô il gê kɨbun ga, xomxo ti obêc vông yuac dɨ kô mone lec ge, od mone wê i kô ge, tɨbii o vông pɨleva vô i lêm. Nge, vông lec yuac wê i vông ge.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Xomxo môp bêge yêp, lêc môp wê Anutu vông ge o ngwe bêge lêm. Ên Anutu o yê yuac wê xomxo vông ge nêbê i xomxo nivɨha lêm. Nge, ob yê wê xomxo vông i vin ge dɨ nêl ên nêb i xomxo nivɨha lec môp vông vinên tibed. Ên Anutu ge wê kɨtya il nêd nipaên vêl dɨ yê il tɨyi xocbê xomxo wê nipaên ti o yêp vô il lêm ge.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Devit êno nêl kɨyang lec xomxo wê Anutu yê nêb he xomxo nivɨha ge, ên nêbê he hi vɨxa pec ên wê Anutu yê he nivɨha ge, lêc kehe o yêp vac yuac nivɨha wê he vông ge lêm.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Om Devit kɨyang yêp bêga ên nêbê,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Dɨ xomxo wê Anutu o hôm he nên nipaên xôn lêm ge, od he ob dô hɨxôn xêyaa nivɨha.”
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Om kɨyang tige yêp vô xomxo tina? Mêd yêp vô he Yuda wê gôl ninɨvi ge vaci, me yêp vô xomxo wê gôlên ninɨvi ma ge hɨxôn? Ge nêl lec xomxo vɨhati. Ên kɨyang yêp bêga ên nêbê, “Vông vinên wê Eblaham vông ge, Anutu yê ên nêbê i xomxo nivɨha.”
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Om xam xovô lê. Vô buc tina Anutu yê Eblaham nêbê i xomxo nivɨha? Ge nêl vô buc wê Eblaham gôl ninɨvi pyap ge, me nêl vô buc wê ninɨvi gôlên gên ma ge? Ge nêl vô buc wê Eblaham gôlên ninɨvi gên ma ge.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Ên buc wê ninɨvi gôlên gên ma ge od Eblaham vông i vin Anutu tax dɨ Anutu yê nêb i xomxo nivɨha. Pyap dêc gôl ninɨvi tɨmuên ên nêbê môp ninɨvi gôlên i nêl kɨtong bê Anutu yê Eblaham nêb i xomxo nivɨha ên wê vông i vin ge. Mêgem tɨbii wê ninɨvi gôlên ma gee, lêc he vông i vin Anutu dɨ Anutu yê he nivɨha, om Eblaham tɨyi xocbê he bu.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Dɨ xomxo wê gôlên ninɨvi gee, he êno tɨyi xocbê Eblaham bue. Lêc o nêl kɨyang lec ninɨvi gôlên pɨleva mô lêm. Nge, nêl lec he wê gôl ninɨvi dɨ vông i vin tɨyi xocbê Eblaham vông i vin vô buc wê gên o gôl ninɨvi lêm ge.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Ilage Anutu hɨlu kɨyang vô Eblaham he bue ên nêbê ob vông kɨbun vɨhati vô he. Lêc kɨyang tige Anutu o hɨlu vô Eblaham ên wê mi tɨmu vô xolac ge lêm. Nge, hɨlu vô Eblaham ên wê vông i vin Anutu om Anutu yê nêbê i xomxo nivɨha ge.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Ên kɨyang wê Anutu hɨlu pyap ge obêc vô nôn lec vô xomxo ên wê he mi tɨmu vô Moses xolac ge, od vông vinên wê he vông ge obêc pɨleva, dɨ kɨyang wê Anutu hɨlu vô he ge, he ob yê tɨyi xocbê kɨyang pɨleva.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Il xovô ên il nêbê xomxo ti obêc pwoo Moses xolac vac ge od ob tulec myavɨwen. Xolac yêpên obêc ma ge od o tɨyi wê il ob nêl bê xomxo pwoo kɨyang vac ge lêm. Lêc xolac yêp, om vông xovôên vô il.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Om kɨyang wê Anutu hɨlu vô Eblaham ge ob vô nôn lec vô xomxo wê vông i vin ge, ên vɨzid wê Anutu hɨlu ge, Anutu nêb ob vông pɨleva vô Eblaham bue vɨhati. Lêc ob vông vô xomxo wê mi tɨmu vô Moses xolac ge vaci lêm. Nge, ob vông vô xomxo vɨhati wê vông i vin xocbê Eblaham ge. Eblaham ge xocbê il vɨhati bug mugên,
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 tɨyi xocbê kɨyang wê Anutu nêl vô Eblaham mɨ i yêp vac xolac bêga ên nêbê, “A vɨnoo ông tu xomxo vɨhati bu.” Mêgem kɨyang tige vô nôn lec mɨ yêp vô Anutu. Anutu ti wê Eblaham vông i vin i ge, ge wê ob tɨpi vô xomxo yibên kɨdi lec mavɨha, dɨ i wê ob nêl susu wê gên ma ge vɨhati ob lam le seac.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Anutu nêl vô Eblaham ên nêbê, “Bume obêc vô tɨbeac hɨwocên.” Eblaham ngô kɨyang tige dɨ vông i vin ên nêbê obêc vô nôn lec. Môp ti o yêp wê kɨyang ob vô nôn lec ge lêm, lêc Eblaham vông i vin xêkɨzêc dɨ yaxên kɨyang. Mêgem Eblaham tɨyi xocbê xomxo tɨbeac, kɨnu i.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Eblaham vô kɨpwoc dɨ klismas wê i vông ge vô kwabo lec 100 dɨ vɨnê Sela êno vô vêxta om yuu o tɨyi wê yuu ob kô nue ti ge lêm. Eblaham xo bêge lê, lêc vông vinên wê i vông ge yêp xêkɨzêc ta,
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 dɨ o sea vông vinên wê i vông ge lêm. Dɨ nɨlô o la yuu lec kɨyang wê Anutu hɨlu vô i ge lêm. Nge, vông i vin xêkɨzêc ta dɨ pɨmil Anutu,
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 ên Eblaham xovô vɨnux yang ên nêbê, “Anutu tɨyi wê ob vông kɨyang wê hɨlu vô a ge ob vô nôn lec.”
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Mêgem Anutu yê vông vinên wê Eblaham vông ge nêb Eblaham xomxo nivɨha.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Kɨyang yêp vac xolac bêga ên nêbê, “Anutu yê nêb i xomxo nivɨha.” Kɨyang tige o nêl lec Eblaham tibed lêm.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Nge, nêl lec il xôn vɨhati, ên nêb il obêc vông i vin Anutu wê tɨpi vô il lig Apumtau Yesu kɨdi lec vac yibên ge, od Anutu ob yê il nêb il xomxo nivɨha.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Ên Anutu vông Yesu lam yib ên il nêd nipaên, dɨ Anutu tɨpi vô Yesu kɨdi lec vac yibên ên nêb ob yê il tɨyi xocbê il xomxo nivɨha.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.