Romanos 4
Yesu Xolac (PTP) vs ARA
1 Om il ob nêl kɨyang bêna lec il bug Eblahamê?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Anutu obêc yê Eblaham nivɨha lec wê vông yuac nivɨha ge od Eblaham obêc tɨyi wê ob yong i ge, lêc o tɨyi wê ob yong i vô Anutu manôn ge lêm.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Ên kɨyang yêp vac kɨpihac xolac bêga ên nêbê, “Eblaham vông i vin Anutu om Anutu yê vông vinên wê i vông ge, nêb i xomxo nivɨha.”
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Il xovô ên il nêbê yuac wê yêp vô il gê kɨbun ga, xomxo ti obêc vông yuac dɨ kô mone lec ge, od mone wê i kô ge, tɨbii o vông pɨleva vô i lêm. Nge, vông lec yuac wê i vông ge.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Xomxo môp bêge yêp, lêc môp wê Anutu vông ge o ngwe bêge lêm. Ên Anutu o yê yuac wê xomxo vông ge nêbê i xomxo nivɨha lêm. Nge, ob yê wê xomxo vông i vin ge dɨ nêl ên nêb i xomxo nivɨha lec môp vông vinên tibed. Ên Anutu ge wê kɨtya il nêd nipaên vêl dɨ yê il tɨyi xocbê xomxo wê nipaên ti o yêp vô il lêm ge.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Devit êno nêl kɨyang lec xomxo wê Anutu yê nêb he xomxo nivɨha ge, ên nêbê he hi vɨxa pec ên wê Anutu yê he nivɨha ge, lêc kehe o yêp vac yuac nivɨha wê he vông ge lêm.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 Om Devit kɨyang yêp bêga ên nêbê,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Dɨ xomxo wê Anutu o hôm he nên nipaên xôn lêm ge, od he ob dô hɨxôn xêyaa nivɨha.”
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 Om kɨyang tige yêp vô xomxo tina? Mêd yêp vô he Yuda wê gôl ninɨvi ge vaci, me yêp vô xomxo wê gôlên ninɨvi ma ge hɨxôn? Ge nêl lec xomxo vɨhati. Ên kɨyang yêp bêga ên nêbê, “Vông vinên wê Eblaham vông ge, Anutu yê ên nêbê i xomxo nivɨha.”
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Om xam xovô lê. Vô buc tina Anutu yê Eblaham nêbê i xomxo nivɨha? Ge nêl vô buc wê Eblaham gôl ninɨvi pyap ge, me nêl vô buc wê ninɨvi gôlên gên ma ge? Ge nêl vô buc wê Eblaham gôlên ninɨvi gên ma ge.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Ên buc wê ninɨvi gôlên gên ma ge od Eblaham vông i vin Anutu tax dɨ Anutu yê nêb i xomxo nivɨha. Pyap dêc gôl ninɨvi tɨmuên ên nêbê môp ninɨvi gôlên i nêl kɨtong bê Anutu yê Eblaham nêb i xomxo nivɨha ên wê vông i vin ge. Mêgem tɨbii wê ninɨvi gôlên ma gee, lêc he vông i vin Anutu dɨ Anutu yê he nivɨha, om Eblaham tɨyi xocbê he bu.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Dɨ xomxo wê gôlên ninɨvi gee, he êno tɨyi xocbê Eblaham bue. Lêc o nêl kɨyang lec ninɨvi gôlên pɨleva mô lêm. Nge, nêl lec he wê gôl ninɨvi dɨ vông i vin tɨyi xocbê Eblaham vông i vin vô buc wê gên o gôl ninɨvi lêm ge.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Ilage Anutu hɨlu kɨyang vô Eblaham he bue ên nêbê ob vông kɨbun vɨhati vô he. Lêc kɨyang tige Anutu o hɨlu vô Eblaham ên wê mi tɨmu vô xolac ge lêm. Nge, hɨlu vô Eblaham ên wê vông i vin Anutu om Anutu yê nêbê i xomxo nivɨha ge.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Ên kɨyang wê Anutu hɨlu pyap ge obêc vô nôn lec vô xomxo ên wê he mi tɨmu vô Moses xolac ge, od vông vinên wê he vông ge obêc pɨleva, dɨ kɨyang wê Anutu hɨlu vô he ge, he ob yê tɨyi xocbê kɨyang pɨleva.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Il xovô ên il nêbê xomxo ti obêc pwoo Moses xolac vac ge od ob tulec myavɨwen. Xolac yêpên obêc ma ge od o tɨyi wê il ob nêl bê xomxo pwoo kɨyang vac ge lêm. Lêc xolac yêp, om vông xovôên vô il.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Om kɨyang wê Anutu hɨlu vô Eblaham ge ob vô nôn lec vô xomxo wê vông i vin ge, ên vɨzid wê Anutu hɨlu ge, Anutu nêb ob vông pɨleva vô Eblaham bue vɨhati. Lêc ob vông vô xomxo wê mi tɨmu vô Moses xolac ge vaci lêm. Nge, ob vông vô xomxo vɨhati wê vông i vin xocbê Eblaham ge. Eblaham ge xocbê il vɨhati bug mugên,
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 tɨyi xocbê kɨyang wê Anutu nêl vô Eblaham mɨ i yêp vac xolac bêga ên nêbê, “A vɨnoo ông tu xomxo vɨhati bu.” Mêgem kɨyang tige vô nôn lec mɨ yêp vô Anutu. Anutu ti wê Eblaham vông i vin i ge, ge wê ob tɨpi vô xomxo yibên kɨdi lec mavɨha, dɨ i wê ob nêl susu wê gên ma ge vɨhati ob lam le seac.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Anutu nêl vô Eblaham ên nêbê, “Bume obêc vô tɨbeac hɨwocên.” Eblaham ngô kɨyang tige dɨ vông i vin ên nêbê obêc vô nôn lec. Môp ti o yêp wê kɨyang ob vô nôn lec ge lêm, lêc Eblaham vông i vin xêkɨzêc dɨ yaxên kɨyang. Mêgem Eblaham tɨyi xocbê xomxo tɨbeac, kɨnu i.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Eblaham vô kɨpwoc dɨ klismas wê i vông ge vô kwabo lec 100 dɨ vɨnê Sela êno vô vêxta om yuu o tɨyi wê yuu ob kô nue ti ge lêm. Eblaham xo bêge lê, lêc vông vinên wê i vông ge yêp xêkɨzêc ta,
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 dɨ o sea vông vinên wê i vông ge lêm. Dɨ nɨlô o la yuu lec kɨyang wê Anutu hɨlu vô i ge lêm. Nge, vông i vin xêkɨzêc ta dɨ pɨmil Anutu,
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 ên Eblaham xovô vɨnux yang ên nêbê, “Anutu tɨyi wê ob vông kɨyang wê hɨlu vô a ge ob vô nôn lec.”
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Mêgem Anutu yê vông vinên wê Eblaham vông ge nêb Eblaham xomxo nivɨha.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Kɨyang yêp vac xolac bêga ên nêbê, “Anutu yê nêb i xomxo nivɨha.” Kɨyang tige o nêl lec Eblaham tibed lêm.
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 Nge, nêl lec il xôn vɨhati, ên nêb il obêc vông i vin Anutu wê tɨpi vô il lig Apumtau Yesu kɨdi lec vac yibên ge, od Anutu ob yê il nêb il xomxo nivɨha.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Ên Anutu vông Yesu lam yib ên il nêd nipaên, dɨ Anutu tɨpi vô Yesu kɨdi lec vac yibên ên nêb ob yê il tɨyi xocbê il xomxo nivɨha.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.