Romanos 4
Yesu Xolac (PTP) vs ARIB
1 Om il ob nêl kɨyang bêna lec il bug Eblahamê?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Anutu obêc yê Eblaham nivɨha lec wê vông yuac nivɨha ge od Eblaham obêc tɨyi wê ob yong i ge, lêc o tɨyi wê ob yong i vô Anutu manôn ge lêm.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Ên kɨyang yêp vac kɨpihac xolac bêga ên nêbê, “Eblaham vông i vin Anutu om Anutu yê vông vinên wê i vông ge, nêb i xomxo nivɨha.”
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Il xovô ên il nêbê yuac wê yêp vô il gê kɨbun ga, xomxo ti obêc vông yuac dɨ kô mone lec ge, od mone wê i kô ge, tɨbii o vông pɨleva vô i lêm. Nge, vông lec yuac wê i vông ge.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Xomxo môp bêge yêp, lêc môp wê Anutu vông ge o ngwe bêge lêm. Ên Anutu o yê yuac wê xomxo vông ge nêbê i xomxo nivɨha lêm. Nge, ob yê wê xomxo vông i vin ge dɨ nêl ên nêb i xomxo nivɨha lec môp vông vinên tibed. Ên Anutu ge wê kɨtya il nêd nipaên vêl dɨ yê il tɨyi xocbê xomxo wê nipaên ti o yêp vô il lêm ge.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 Devit êno nêl kɨyang lec xomxo wê Anutu yê nêb he xomxo nivɨha ge, ên nêbê he hi vɨxa pec ên wê Anutu yê he nivɨha ge, lêc kehe o yêp vac yuac nivɨha wê he vông ge lêm.
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 Om Devit kɨyang yêp bêga ên nêbê,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Dɨ xomxo wê Anutu o hôm he nên nipaên xôn lêm ge, od he ob dô hɨxôn xêyaa nivɨha.”
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 Om kɨyang tige yêp vô xomxo tina? Mêd yêp vô he Yuda wê gôl ninɨvi ge vaci, me yêp vô xomxo wê gôlên ninɨvi ma ge hɨxôn? Ge nêl lec xomxo vɨhati. Ên kɨyang yêp bêga ên nêbê, “Vông vinên wê Eblaham vông ge, Anutu yê ên nêbê i xomxo nivɨha.”
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 Om xam xovô lê. Vô buc tina Anutu yê Eblaham nêbê i xomxo nivɨha? Ge nêl vô buc wê Eblaham gôl ninɨvi pyap ge, me nêl vô buc wê ninɨvi gôlên gên ma ge? Ge nêl vô buc wê Eblaham gôlên ninɨvi gên ma ge.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Ên buc wê ninɨvi gôlên gên ma ge od Eblaham vông i vin Anutu tax dɨ Anutu yê nêb i xomxo nivɨha. Pyap dêc gôl ninɨvi tɨmuên ên nêbê môp ninɨvi gôlên i nêl kɨtong bê Anutu yê Eblaham nêb i xomxo nivɨha ên wê vông i vin ge. Mêgem tɨbii wê ninɨvi gôlên ma gee, lêc he vông i vin Anutu dɨ Anutu yê he nivɨha, om Eblaham tɨyi xocbê he bu.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Dɨ xomxo wê gôlên ninɨvi gee, he êno tɨyi xocbê Eblaham bue. Lêc o nêl kɨyang lec ninɨvi gôlên pɨleva mô lêm. Nge, nêl lec he wê gôl ninɨvi dɨ vông i vin tɨyi xocbê Eblaham vông i vin vô buc wê gên o gôl ninɨvi lêm ge.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Ilage Anutu hɨlu kɨyang vô Eblaham he bue ên nêbê ob vông kɨbun vɨhati vô he. Lêc kɨyang tige Anutu o hɨlu vô Eblaham ên wê mi tɨmu vô xolac ge lêm. Nge, hɨlu vô Eblaham ên wê vông i vin Anutu om Anutu yê nêbê i xomxo nivɨha ge.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Ên kɨyang wê Anutu hɨlu pyap ge obêc vô nôn lec vô xomxo ên wê he mi tɨmu vô Moses xolac ge, od vông vinên wê he vông ge obêc pɨleva, dɨ kɨyang wê Anutu hɨlu vô he ge, he ob yê tɨyi xocbê kɨyang pɨleva.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Il xovô ên il nêbê xomxo ti obêc pwoo Moses xolac vac ge od ob tulec myavɨwen. Xolac yêpên obêc ma ge od o tɨyi wê il ob nêl bê xomxo pwoo kɨyang vac ge lêm. Lêc xolac yêp, om vông xovôên vô il.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Om kɨyang wê Anutu hɨlu vô Eblaham ge ob vô nôn lec vô xomxo wê vông i vin ge, ên vɨzid wê Anutu hɨlu ge, Anutu nêb ob vông pɨleva vô Eblaham bue vɨhati. Lêc ob vông vô xomxo wê mi tɨmu vô Moses xolac ge vaci lêm. Nge, ob vông vô xomxo vɨhati wê vông i vin xocbê Eblaham ge. Eblaham ge xocbê il vɨhati bug mugên,
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 tɨyi xocbê kɨyang wê Anutu nêl vô Eblaham mɨ i yêp vac xolac bêga ên nêbê, “A vɨnoo ông tu xomxo vɨhati bu.” Mêgem kɨyang tige vô nôn lec mɨ yêp vô Anutu. Anutu ti wê Eblaham vông i vin i ge, ge wê ob tɨpi vô xomxo yibên kɨdi lec mavɨha, dɨ i wê ob nêl susu wê gên ma ge vɨhati ob lam le seac.
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Anutu nêl vô Eblaham ên nêbê, “Bume obêc vô tɨbeac hɨwocên.” Eblaham ngô kɨyang tige dɨ vông i vin ên nêbê obêc vô nôn lec. Môp ti o yêp wê kɨyang ob vô nôn lec ge lêm, lêc Eblaham vông i vin xêkɨzêc dɨ yaxên kɨyang. Mêgem Eblaham tɨyi xocbê xomxo tɨbeac, kɨnu i.
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Eblaham vô kɨpwoc dɨ klismas wê i vông ge vô kwabo lec 100 dɨ vɨnê Sela êno vô vêxta om yuu o tɨyi wê yuu ob kô nue ti ge lêm. Eblaham xo bêge lê, lêc vông vinên wê i vông ge yêp xêkɨzêc ta,
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 dɨ o sea vông vinên wê i vông ge lêm. Dɨ nɨlô o la yuu lec kɨyang wê Anutu hɨlu vô i ge lêm. Nge, vông i vin xêkɨzêc ta dɨ pɨmil Anutu,
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 ên Eblaham xovô vɨnux yang ên nêbê, “Anutu tɨyi wê ob vông kɨyang wê hɨlu vô a ge ob vô nôn lec.”
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Mêgem Anutu yê vông vinên wê Eblaham vông ge nêb Eblaham xomxo nivɨha.
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Kɨyang yêp vac xolac bêga ên nêbê, “Anutu yê nêb i xomxo nivɨha.” Kɨyang tige o nêl lec Eblaham tibed lêm.
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 Nge, nêl lec il xôn vɨhati, ên nêb il obêc vông i vin Anutu wê tɨpi vô il lig Apumtau Yesu kɨdi lec vac yibên ge, od Anutu ob yê il nêb il xomxo nivɨha.
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Ên Anutu vông Yesu lam yib ên il nêd nipaên, dɨ Anutu tɨpi vô Yesu kɨdi lec vac yibên ên nêb ob yê il tɨyi xocbê il xomxo nivɨha.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.