Mateus 22
Yesu Xolac (PTP) vs NVT
1 Nang dêc Yesu nêl kɨyang pɨlepacên ngwe vô he bêga ên nêbê,
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 “Anutu ben kehe tɨyi xocbê môp wê xomxo levac ti vông. Xomxo tige nu vux ti nêb ob kô vêx om ma nêb ob myêl vɨzid levac.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Mêd vông kɨyang la vô tɨbii ya tax ên nêb ob myêl vɨzid levac ti. Om vô buc wê obêc myêl yaên ge od vông nue yuac la nêl vô tɨbii tigee nêb he i lam vac yaên levac. Lêc tɨbii tigee nêb ob lam lêm.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Om xomxo levac tige vông nue yuac ya la tii vac dɨ nêl vô he ên nêbê, ‘Xam lôc vô he wê a nêb he i lam vac vɨzid ge, dɨ nêl kɨtong vô he bê a viac a pyap, dɨ a hi bwoc kau dɨ bwoc nipwo levac levac hɨxôn dɨ viac yaên vɨhati pyap, om he i lam ya vɨzid a vông, ên a nug ob kô vêx.’
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 “Mêgem nue yuac tigee la nêl kɨyang vô tɨbii, lêc he ni ma lec kɨyang nêb ob ngô lêm. Om he la vaxvax, ti la yuac yaên dɨ ti la yuac mone,
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 dɨ he ya hôm xomxo levac nue yuac xôn mɨ vông he vô nipaên dɨ hi he yib.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Om xomxo levac tige xêyaa vô myavɨnê, om vông nue vevac la vô he wê hi i nue yuac yib ge, dɨ nue vevac hi he yib dɨ nyuu he nên xumac, dɨ ngwax ya he ben ma vêl.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 “Mêd xomxo levac tyo nêl vô nue yuac ên nêbê, ‘A myêl vɨzid levac pyap mɨ i dô, lêc xomxo wê a tyuc he ên a nêb he i lam ya ge o tɨyi wê ob ya ge lêm.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Mêgem xam loc vac môp levac vɨhati, dɨ xomxo wê xam ob tulec ge, xam kô vɨhati mɨ lam vac vɨzid wê a vông ge.’
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Om nue yuac la le vac môp vɨhati dɨ la kɨtuc xomxo nivɨha yuu xôn nipaên wê he tulec ge dɨ kô he vɨhati mɨ la vac vɨgwe wê he ob ya vɨzid vac ge. Om he la pup lec xomxo levac tyo ben.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 “He val dô, mêdêc xomxo levac tyo la vac xumac nɨlô ên nêb ob yê he, lêc yê xomxo ti wê o vɨnyum ngakwi vɨzid ya yaên ge lêm.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Om xomxo levac nêl vô i ên nêbê, ‘Lig, bêna lêc ông o vɨnyum ngakwi vɨzid ya yaên lêm, lêc lam dô hɨxônê?’ Lêc xomxo tyo o xovô kɨyang ti wê ob nêl lax vô i ge lêm.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Om xomxo levac tyo nêl vô nue yuac ên nêbê, ‘Xam ku xomxo tige vɨxa yuu vɨgê xôn dɨ nêx i loc vac vɨgwe mapɨtoc. Vac vɨgwe tige xomxo ob byag levac dɨ nɨvu kic lecma.’”
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Yesu nêl kɨyang pɨlepacên tige pyap dɨ nêl ên nêbê, “Anutu tyuc xomxo tɨbeac lê, lêc ob vɨnoo nôn titi.”
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Mêdêc he Palisi la kɨtucma dɨ keac lec kɨyang wê nêb ob kɨnêg vô Yesu ên i nêl kɨyang ti i so.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Om Palisi vông he nue ngɨvihi hɨxôn Helot nue ngɨvihi la vô Yesu dɨ he nêl vô i ên nêbê, “Xolac kehe, xe xovô ên xe nêbê ông wê ông mi nêl kɨyang hɨxôn nôn, dɨ ông tɨxuu xomxo ya môp wê Anutu vông ge dɨ ông o kɨtyoo lêm, dɨ ông o xona ên xomxo ti lêm, ên ông wê xomxo vɨhati tɨyima.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Om ông nêl vô xe bê ông xovô bêna? Il Yuda obêc vông takis vô king Sisa wê tɨbii ba ge od ob pwoo Moses xolac vac, me?”
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Lêc Yesu xovô kɨyang nipaên wê yêp vac he nɨlô ge om nêl vô he ên nêbê, “Xam tɨbii kɨtyooên, bêna lêc xam nêb xam ob yaxên a?
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Xam kô mone takis tyo mɨ lam a xê.” Om he vông mone ti vô i.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Dɨ Yesu kɨnêg vô he ên nêbê, “Letya kɨnu yuu lê wê yêp lec mone tiga?”
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Lêc he nêl ên he nêbê, “Sisa kɨnu yuu lê wê yêp lec mone tiga.” Om Yesu nêl vô he ên nêbê, “Om susu wê Sisa xe ge, xam vông i loc vô Sisa, dɨ susu wê Anutu xe ge, xam vông i loc vô Anutu.”
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 He ngô kɨyang wê Yesu nêl ge dɨ yetac mabu, dɨ sea i dɨ la.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Vô buc tyo xomxo Sadyusi ya val vô Yesu. He Sadyusi ge, he mi nêl ên he nêbê xomxo yibên ob kɨdi lec mɨ dô mavɨha lêm. Om he val kɨnêg vô Yesu ên nêbê,
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 “Xolac kehe, Moses xolac nêl bêga ên nêbê, ‘Xomxo ti obêc yib dɨ nu ma ge od xomxo tyo li ngwe ob ii vêxôv tige ên yuu i kô nue dɨ nue i tu susu wê ma yibên vông ge kehe.’ Moses xolac nêl bêge.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Om ilage vux vɨgê vɨlu dɨ sec yuu wê ta yuu ma tibed ge dô vac xe mahɨgun. Mêdêc li tuc kô vêx ti lêc yib dɨ nu ma, om li môn kô vêx tyo nang.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Lêc li môn yib dɨ nu ma om li gwaa kô vêx tige tii vac nang, lêc yib dɨ nu ma, dɨ lie tɨmuên vɨhati kô vêx tige dɨ i mɨla vô li tɨmuên tyo hɨxôn, lêc nu ma dɨ he vɨhati yib.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Dɨ tɨmuên lêc vêx tyo yib.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Ông nêl ên ông nêbê xomxo ob kɨdi lec mavɨha vac yibên, om xe nêb xe ob kɨnêg ông bê buc wê xomxo yibên obêc kɨdi lec ge od vêx tige ob tu vux tina vɨnê? Ên vux vɨgê vɨlu dɨ sec yuu ii vêx tibed lec buc wê he dô mavɨha ge.”
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Lêc Yesu nêl i lax vô he ên nêbê, “Xam o xovô kɨyang wê yêp vac xolac ge lêm dɨ xam o xovô xêkɨzêc wê Anutu vông ge lêm, om xam nêl kɨyang so.
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Ên buc wê xomxo yibên ob kɨdi lec ge, he ob iima lêm. Nge, he ob dô tɨyi xocbê angela lag puunê.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Dɨ kɨyang lec wê xomxo yibên ob kɨdi lec mavɨha ge, xam mêd o kɨtong kɨyang wê Anutu nêl vô xam ge lêm, me? Ên Anutu nêl bêga ên nêbê,
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 ‘Eblaham Anutu a, dɨ Aisak Anutu a, dɨ Jekop Anutu a.’ Anutu nêl bêge, lêc yon yib tax dêc Anutu nêl kɨyang tige tɨmuên om kɨyang tige nêl kɨtong ên nêbê Anutu o tu xomxo yibên nên Anutu lêm. Nge, tu xomxo mavɨha nên Anutu.”
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Xomxo kɨdu levac tige ngô dɨ yetac mabu ên kɨyang wê Yesu nêl ge.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 He Palisi ngô wê Yesu kɨyang vông he Sadyusi dô kɨyang maên ge om he kɨtucma mɨ la vô Yesu.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Dɨ he wê tu Moses xolac kehe gee ti nêb ob yaxên Yesu om kɨnêg vô i ên nêbê,
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 “Xolac kehe, xolac wê Anutu nêl vô Moses ge, tina wê ngɨnoo vêl ge?”
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Om Yesu nêl vô i ên nêbê, “Xolac ti wê ngɨnoo vêl ge bêga nêbê ông xêmyaa i vin lec ông Apumtau Anutu dɨ ông vông nɨlôm yuu kɨnum dɨ pɨyôp i loc yadɨluhu vô Anutu.
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Xolac tibed tiga wê yêp mugên dɨ ngɨnoo baba vêl.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Dɨ xolac ngwe wê vông yuu ge tɨyi xocbê ngwe wê yêp mugên ge nêl bêga ên nêbê ông xêmyaa i vin lec xomxo vɨhati i tɨyi xocbê ông xêmyaa vin lec ôcông va ge.
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Xolac yuu ga tu kɨyang wê Moses he plopete nêl ilage vɨhati kehe.”
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 He Palisi kɨtucma mɨ la dô hɨxôn Yesu, om Yesu kɨnêg vô he bêga ên nêbê,
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 “Xam xo bêna lec xomxo levac wê lê Kɨlisi ge? Xam xo ên xam nêbê letya nu i?” Om he Palisi nêl vô Yesu ên nêbê, “Ge Devit nu ti.”
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Mêd Yesu nêl vô he ên nêbê, “Obêc Devit bue tɨmuên ti ge od bêna lêc Myakɨlôhô Ngɨbua vông Devit nêl kɨyang lec Kɨlisi ên nêbê Apumtau? Ên Devit nêl bêga nêbê,
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 ‘Apumtau Anutu nêl vô a lig Apumtau ên nêbê, “Ông lôm dô vô a vɨgêg hɨyôv dɨ a ob vông tɨbii wê vông vevac vô ông gee, he i loc dô vac ông kwa ngɨbi.” ’
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 Devit nêl bêge, om Devit obêc nêl lec Kɨlisi ên nêbê Apumtau ge od bêna lêc xam nêbê Kɨlisi ge Devit bue ti?”
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 He ngô kɨyang wê Yesu nêl ge, lêc ti o tɨyi wê ob luu kɨyang ti lax vô i ge lêm. Om vô buc tige he xona ên i om he o kɨnêg kɨyang ti vô i tii vac lêm.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.