Mateus 22

Yesu Xolac (PTP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nang dêc Yesu nêl kɨyang pɨlepacên ngwe vô he bêga ên nêbê,
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 “Anutu ben kehe tɨyi xocbê môp wê xomxo levac ti vông. Xomxo tige nu vux ti nêb ob kô vêx om ma nêb ob myêl vɨzid levac.
2 — O
3 Mêd vông kɨyang la vô tɨbii ya tax ên nêb ob myêl vɨzid levac ti. Om vô buc wê obêc myêl yaên ge od vông nue yuac la nêl vô tɨbii tigee nêb he i lam vac yaên levac. Lêc tɨbii tigee nêb ob lam lêm.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Om xomxo levac tige vông nue yuac ya la tii vac dɨ nêl vô he ên nêbê, ‘Xam lôc vô he wê a nêb he i lam vac vɨzid ge, dɨ nêl kɨtong vô he bê a viac a pyap, dɨ a hi bwoc kau dɨ bwoc nipwo levac levac hɨxôn dɨ viac yaên vɨhati pyap, om he i lam ya vɨzid a vông, ên a nug ob kô vêx.’
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 “Mêgem nue yuac tigee la nêl kɨyang vô tɨbii, lêc he ni ma lec kɨyang nêb ob ngô lêm. Om he la vaxvax, ti la yuac yaên dɨ ti la yuac mone,
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 dɨ he ya hôm xomxo levac nue yuac xôn mɨ vông he vô nipaên dɨ hi he yib.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Om xomxo levac tige xêyaa vô myavɨnê, om vông nue vevac la vô he wê hi i nue yuac yib ge, dɨ nue vevac hi he yib dɨ nyuu he nên xumac, dɨ ngwax ya he ben ma vêl.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 “Mêd xomxo levac tyo nêl vô nue yuac ên nêbê, ‘A myêl vɨzid levac pyap mɨ i dô, lêc xomxo wê a tyuc he ên a nêb he i lam ya ge o tɨyi wê ob ya ge lêm.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Mêgem xam loc vac môp levac vɨhati, dɨ xomxo wê xam ob tulec ge, xam kô vɨhati mɨ lam vac vɨzid wê a vông ge.’
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Om nue yuac la le vac môp vɨhati dɨ la kɨtuc xomxo nivɨha yuu xôn nipaên wê he tulec ge dɨ kô he vɨhati mɨ la vac vɨgwe wê he ob ya vɨzid vac ge. Om he la pup lec xomxo levac tyo ben.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 “He val dô, mêdêc xomxo levac tyo la vac xumac nɨlô ên nêb ob yê he, lêc yê xomxo ti wê o vɨnyum ngakwi vɨzid ya yaên ge lêm.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Om xomxo levac nêl vô i ên nêbê, ‘Lig, bêna lêc ông o vɨnyum ngakwi vɨzid ya yaên lêm, lêc lam dô hɨxônê?’ Lêc xomxo tyo o xovô kɨyang ti wê ob nêl lax vô i ge lêm.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Om xomxo levac tyo nêl vô nue yuac ên nêbê, ‘Xam ku xomxo tige vɨxa yuu vɨgê xôn dɨ nêx i loc vac vɨgwe mapɨtoc. Vac vɨgwe tige xomxo ob byag levac dɨ nɨvu kic lecma.’”
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Yesu nêl kɨyang pɨlepacên tige pyap dɨ nêl ên nêbê, “Anutu tyuc xomxo tɨbeac lê, lêc ob vɨnoo nôn titi.”
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Mêdêc he Palisi la kɨtucma dɨ keac lec kɨyang wê nêb ob kɨnêg vô Yesu ên i nêl kɨyang ti i so.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Om Palisi vông he nue ngɨvihi hɨxôn Helot nue ngɨvihi la vô Yesu dɨ he nêl vô i ên nêbê, “Xolac kehe, xe xovô ên xe nêbê ông wê ông mi nêl kɨyang hɨxôn nôn, dɨ ông tɨxuu xomxo ya môp wê Anutu vông ge dɨ ông o kɨtyoo lêm, dɨ ông o xona ên xomxo ti lêm, ên ông wê xomxo vɨhati tɨyima.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Om ông nêl vô xe bê ông xovô bêna? Il Yuda obêc vông takis vô king Sisa wê tɨbii ba ge od ob pwoo Moses xolac vac, me?”
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Lêc Yesu xovô kɨyang nipaên wê yêp vac he nɨlô ge om nêl vô he ên nêbê, “Xam tɨbii kɨtyooên, bêna lêc xam nêb xam ob yaxên a?
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Xam kô mone takis tyo mɨ lam a xê.” Om he vông mone ti vô i.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Dɨ Yesu kɨnêg vô he ên nêbê, “Letya kɨnu yuu lê wê yêp lec mone tiga?”
20 e ele perguntou:
21 Lêc he nêl ên he nêbê, “Sisa kɨnu yuu lê wê yêp lec mone tiga.” Om Yesu nêl vô he ên nêbê, “Om susu wê Sisa xe ge, xam vông i loc vô Sisa, dɨ susu wê Anutu xe ge, xam vông i loc vô Anutu.”
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 He ngô kɨyang wê Yesu nêl ge dɨ yetac mabu, dɨ sea i dɨ la.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Vô buc tyo xomxo Sadyusi ya val vô Yesu. He Sadyusi ge, he mi nêl ên he nêbê xomxo yibên ob kɨdi lec mɨ dô mavɨha lêm. Om he val kɨnêg vô Yesu ên nêbê,
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 “Xolac kehe, Moses xolac nêl bêga ên nêbê, ‘Xomxo ti obêc yib dɨ nu ma ge od xomxo tyo li ngwe ob ii vêxôv tige ên yuu i kô nue dɨ nue i tu susu wê ma yibên vông ge kehe.’ Moses xolac nêl bêge.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Om ilage vux vɨgê vɨlu dɨ sec yuu wê ta yuu ma tibed ge dô vac xe mahɨgun. Mêdêc li tuc kô vêx ti lêc yib dɨ nu ma, om li môn kô vêx tyo nang.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Lêc li môn yib dɨ nu ma om li gwaa kô vêx tige tii vac nang, lêc yib dɨ nu ma, dɨ lie tɨmuên vɨhati kô vêx tige dɨ i mɨla vô li tɨmuên tyo hɨxôn, lêc nu ma dɨ he vɨhati yib.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Dɨ tɨmuên lêc vêx tyo yib.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Ông nêl ên ông nêbê xomxo ob kɨdi lec mavɨha vac yibên, om xe nêb xe ob kɨnêg ông bê buc wê xomxo yibên obêc kɨdi lec ge od vêx tige ob tu vux tina vɨnê? Ên vux vɨgê vɨlu dɨ sec yuu ii vêx tibed lec buc wê he dô mavɨha ge.”
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Lêc Yesu nêl i lax vô he ên nêbê, “Xam o xovô kɨyang wê yêp vac xolac ge lêm dɨ xam o xovô xêkɨzêc wê Anutu vông ge lêm, om xam nêl kɨyang so.
29 Jesus respondeu:
30 Ên buc wê xomxo yibên ob kɨdi lec ge, he ob iima lêm. Nge, he ob dô tɨyi xocbê angela lag puunê.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Dɨ kɨyang lec wê xomxo yibên ob kɨdi lec mavɨha ge, xam mêd o kɨtong kɨyang wê Anutu nêl vô xam ge lêm, me? Ên Anutu nêl bêga ên nêbê,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 ‘Eblaham Anutu a, dɨ Aisak Anutu a, dɨ Jekop Anutu a.’ Anutu nêl bêge, lêc yon yib tax dêc Anutu nêl kɨyang tige tɨmuên om kɨyang tige nêl kɨtong ên nêbê Anutu o tu xomxo yibên nên Anutu lêm. Nge, tu xomxo mavɨha nên Anutu.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Xomxo kɨdu levac tige ngô dɨ yetac mabu ên kɨyang wê Yesu nêl ge.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 He Palisi ngô wê Yesu kɨyang vông he Sadyusi dô kɨyang maên ge om he kɨtucma mɨ la vô Yesu.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Dɨ he wê tu Moses xolac kehe gee ti nêb ob yaxên Yesu om kɨnêg vô i ên nêbê,
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 “Xolac kehe, xolac wê Anutu nêl vô Moses ge, tina wê ngɨnoo vêl ge?”
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Om Yesu nêl vô i ên nêbê, “Xolac ti wê ngɨnoo vêl ge bêga nêbê ông xêmyaa i vin lec ông Apumtau Anutu dɨ ông vông nɨlôm yuu kɨnum dɨ pɨyôp i loc yadɨluhu vô Anutu.
37 Jesus respondeu:
38 Xolac tibed tiga wê yêp mugên dɨ ngɨnoo baba vêl.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Dɨ xolac ngwe wê vông yuu ge tɨyi xocbê ngwe wê yêp mugên ge nêl bêga ên nêbê ông xêmyaa i vin lec xomxo vɨhati i tɨyi xocbê ông xêmyaa vin lec ôcông va ge.
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Xolac yuu ga tu kɨyang wê Moses he plopete nêl ilage vɨhati kehe.”
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 He Palisi kɨtucma mɨ la dô hɨxôn Yesu, om Yesu kɨnêg vô he bêga ên nêbê,
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 “Xam xo bêna lec xomxo levac wê lê Kɨlisi ge? Xam xo ên xam nêbê letya nu i?” Om he Palisi nêl vô Yesu ên nêbê, “Ge Devit nu ti.”
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Mêd Yesu nêl vô he ên nêbê, “Obêc Devit bue tɨmuên ti ge od bêna lêc Myakɨlôhô Ngɨbua vông Devit nêl kɨyang lec Kɨlisi ên nêbê Apumtau? Ên Devit nêl bêga nêbê,
43 Jesus tornou a perguntar:
44 ‘Apumtau Anutu nêl vô a lig Apumtau ên nêbê, “Ông lôm dô vô a vɨgêg hɨyôv dɨ a ob vông tɨbii wê vông vevac vô ông gee, he i loc dô vac ông kwa ngɨbi.” ’
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Devit nêl bêge, om Devit obêc nêl lec Kɨlisi ên nêbê Apumtau ge od bêna lêc xam nêbê Kɨlisi ge Devit bue ti?”
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 He ngô kɨyang wê Yesu nêl ge, lêc ti o tɨyi wê ob luu kɨyang ti lax vô i ge lêm. Om vô buc tige he xona ên i om he o kɨnêg kɨyang ti vô i tii vac lêm.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.