Mateus 22
Yesu Xolac (PTP) vs ACF
1 Nang dêc Yesu nêl kɨyang pɨlepacên ngwe vô he bêga ên nêbê,
1 Então Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 “Anutu ben kehe tɨyi xocbê môp wê xomxo levac ti vông. Xomxo tige nu vux ti nêb ob kô vêx om ma nêb ob myêl vɨzid levac.
2 O reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho;
3 Mêd vông kɨyang la vô tɨbii ya tax ên nêb ob myêl vɨzid levac ti. Om vô buc wê obêc myêl yaên ge od vông nue yuac la nêl vô tɨbii tigee nêb he i lam vac yaên levac. Lêc tɨbii tigee nêb ob lam lêm.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Om xomxo levac tige vông nue yuac ya la tii vac dɨ nêl vô he ên nêbê, ‘Xam lôc vô he wê a nêb he i lam vac vɨzid ge, dɨ nêl kɨtong vô he bê a viac a pyap, dɨ a hi bwoc kau dɨ bwoc nipwo levac levac hɨxôn dɨ viac yaên vɨhati pyap, om he i lam ya vɨzid a vông, ên a nug ob kô vêx.’
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados já mortos, e tudo já pronto; vinde às bodas.
5 “Mêgem nue yuac tigee la nêl kɨyang vô tɨbii, lêc he ni ma lec kɨyang nêb ob ngô lêm. Om he la vaxvax, ti la yuac yaên dɨ ti la yuac mone,
5 Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 dɨ he ya hôm xomxo levac nue yuac xôn mɨ vông he vô nipaên dɨ hi he yib.
6 E os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Om xomxo levac tige xêyaa vô myavɨnê, om vông nue vevac la vô he wê hi i nue yuac yib ge, dɨ nue vevac hi he yib dɨ nyuu he nên xumac, dɨ ngwax ya he ben ma vêl.
7 E o rei, tendo notícia disto, encolerizou-se e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 “Mêd xomxo levac tyo nêl vô nue yuac ên nêbê, ‘A myêl vɨzid levac pyap mɨ i dô, lêc xomxo wê a tyuc he ên a nêb he i lam ya ge o tɨyi wê ob ya ge lêm.
8 Então diz aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Mêgem xam loc vac môp levac vɨhati, dɨ xomxo wê xam ob tulec ge, xam kô vɨhati mɨ lam vac vɨzid wê a vông ge.’
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos, e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Om nue yuac la le vac môp vɨhati dɨ la kɨtuc xomxo nivɨha yuu xôn nipaên wê he tulec ge dɨ kô he vɨhati mɨ la vac vɨgwe wê he ob ya vɨzid vac ge. Om he la pup lec xomxo levac tyo ben.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial foi cheia de convidados.
11 “He val dô, mêdêc xomxo levac tyo la vac xumac nɨlô ên nêb ob yê he, lêc yê xomxo ti wê o vɨnyum ngakwi vɨzid ya yaên ge lêm.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava trajado com veste de núpcias.
12 Om xomxo levac nêl vô i ên nêbê, ‘Lig, bêna lêc ông o vɨnyum ngakwi vɨzid ya yaên lêm, lêc lam dô hɨxônê?’ Lêc xomxo tyo o xovô kɨyang ti wê ob nêl lax vô i ge lêm.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Om xomxo levac tyo nêl vô nue yuac ên nêbê, ‘Xam ku xomxo tige vɨxa yuu vɨgê xôn dɨ nêx i loc vac vɨgwe mapɨtoc. Vac vɨgwe tige xomxo ob byag levac dɨ nɨvu kic lecma.’”
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Yesu nêl kɨyang pɨlepacên tige pyap dɨ nêl ên nêbê, “Anutu tyuc xomxo tɨbeac lê, lêc ob vɨnoo nôn titi.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Mêdêc he Palisi la kɨtucma dɨ keac lec kɨyang wê nêb ob kɨnêg vô Yesu ên i nêl kɨyang ti i so.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam nalguma palavra;
16 Om Palisi vông he nue ngɨvihi hɨxôn Helot nue ngɨvihi la vô Yesu dɨ he nêl vô i ên nêbê, “Xolac kehe, xe xovô ên xe nêbê ông wê ông mi nêl kɨyang hɨxôn nôn, dɨ ông tɨxuu xomxo ya môp wê Anutu vông ge dɨ ông o kɨtyoo lêm, dɨ ông o xona ên xomxo ti lêm, ên ông wê xomxo vɨhati tɨyima.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Om ông nêl vô xe bê ông xovô bêna? Il Yuda obêc vông takis vô king Sisa wê tɨbii ba ge od ob pwoo Moses xolac vac, me?”
17 Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar o tributo a César, ou não?
18 Lêc Yesu xovô kɨyang nipaên wê yêp vac he nɨlô ge om nêl vô he ên nêbê, “Xam tɨbii kɨtyooên, bêna lêc xam nêb xam ob yaxên a?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Xam kô mone takis tyo mɨ lam a xê.” Om he vông mone ti vô i.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Dɨ Yesu kɨnêg vô he ên nêbê, “Letya kɨnu yuu lê wê yêp lec mone tiga?”
20 E ele diz-lhes: De quem é esta efígie e esta inscrição?
21 Lêc he nêl ên he nêbê, “Sisa kɨnu yuu lê wê yêp lec mone tiga.” Om Yesu nêl vô he ên nêbê, “Om susu wê Sisa xe ge, xam vông i loc vô Sisa, dɨ susu wê Anutu xe ge, xam vông i loc vô Anutu.”
21 Dizem-lhe eles: De César. Então ele lhes disse: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 He ngô kɨyang wê Yesu nêl ge dɨ yetac mabu, dɨ sea i dɨ la.
22 E eles, ouvindo isto, maravilharam-se, e, deixando-o, se retiraram.
23 Vô buc tyo xomxo Sadyusi ya val vô Yesu. He Sadyusi ge, he mi nêl ên he nêbê xomxo yibên ob kɨdi lec mɨ dô mavɨha lêm. Om he val kɨnêg vô Yesu ên nêbê,
23 No mesmo dia chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 “Xolac kehe, Moses xolac nêl bêga ên nêbê, ‘Xomxo ti obêc yib dɨ nu ma ge od xomxo tyo li ngwe ob ii vêxôv tige ên yuu i kô nue dɨ nue i tu susu wê ma yibên vông ge kehe.’ Moses xolac nêl bêge.
24 Dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Om ilage vux vɨgê vɨlu dɨ sec yuu wê ta yuu ma tibed ge dô vac xe mahɨgun. Mêdêc li tuc kô vêx ti lêc yib dɨ nu ma, om li môn kô vêx tyo nang.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Lêc li môn yib dɨ nu ma om li gwaa kô vêx tige tii vac nang, lêc yib dɨ nu ma, dɨ lie tɨmuên vɨhati kô vêx tige dɨ i mɨla vô li tɨmuên tyo hɨxôn, lêc nu ma dɨ he vɨhati yib.
26 Da mesma sorte o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Dɨ tɨmuên lêc vêx tyo yib.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Ông nêl ên ông nêbê xomxo ob kɨdi lec mavɨha vac yibên, om xe nêb xe ob kɨnêg ông bê buc wê xomxo yibên obêc kɨdi lec ge od vêx tige ob tu vux tina vɨnê? Ên vux vɨgê vɨlu dɨ sec yuu ii vêx tibed lec buc wê he dô mavɨha ge.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Lêc Yesu nêl i lax vô he ên nêbê, “Xam o xovô kɨyang wê yêp vac xolac ge lêm dɨ xam o xovô xêkɨzêc wê Anutu vông ge lêm, om xam nêl kɨyang so.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Ên buc wê xomxo yibên ob kɨdi lec ge, he ob iima lêm. Nge, he ob dô tɨyi xocbê angela lag puunê.
30 Porque na ressurreição nem casam nem são dados em casamento; mas serão como os anjos de Deus no céu.
31 Dɨ kɨyang lec wê xomxo yibên ob kɨdi lec mavɨha ge, xam mêd o kɨtong kɨyang wê Anutu nêl vô xam ge lêm, me? Ên Anutu nêl bêga ên nêbê,
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 ‘Eblaham Anutu a, dɨ Aisak Anutu a, dɨ Jekop Anutu a.’ Anutu nêl bêge, lêc yon yib tax dêc Anutu nêl kɨyang tige tɨmuên om kɨyang tige nêl kɨtong ên nêbê Anutu o tu xomxo yibên nên Anutu lêm. Nge, tu xomxo mavɨha nên Anutu.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Xomxo kɨdu levac tige ngô dɨ yetac mabu ên kɨyang wê Yesu nêl ge.
33 E, as turbas, ouvindo isto, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 He Palisi ngô wê Yesu kɨyang vông he Sadyusi dô kɨyang maên ge om he kɨtucma mɨ la vô Yesu.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Dɨ he wê tu Moses xolac kehe gee ti nêb ob yaxên Yesu om kɨnêg vô i ên nêbê,
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 “Xolac kehe, xolac wê Anutu nêl vô Moses ge, tina wê ngɨnoo vêl ge?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Om Yesu nêl vô i ên nêbê, “Xolac ti wê ngɨnoo vêl ge bêga nêbê ông xêmyaa i vin lec ông Apumtau Anutu dɨ ông vông nɨlôm yuu kɨnum dɨ pɨyôp i loc yadɨluhu vô Anutu.
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Xolac tibed tiga wê yêp mugên dɨ ngɨnoo baba vêl.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Dɨ xolac ngwe wê vông yuu ge tɨyi xocbê ngwe wê yêp mugên ge nêl bêga ên nêbê ông xêmyaa i vin lec xomxo vɨhati i tɨyi xocbê ông xêmyaa vin lec ôcông va ge.
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Xolac yuu ga tu kɨyang wê Moses he plopete nêl ilage vɨhati kehe.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 He Palisi kɨtucma mɨ la dô hɨxôn Yesu, om Yesu kɨnêg vô he bêga ên nêbê,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 “Xam xo bêna lec xomxo levac wê lê Kɨlisi ge? Xam xo ên xam nêbê letya nu i?” Om he Palisi nêl vô Yesu ên nêbê, “Ge Devit nu ti.”
42 Dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Mêd Yesu nêl vô he ên nêbê, “Obêc Devit bue tɨmuên ti ge od bêna lêc Myakɨlôhô Ngɨbua vông Devit nêl kɨyang lec Kɨlisi ên nêbê Apumtau? Ên Devit nêl bêga nêbê,
43 Disse-lhes ele: Como é então que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Apumtau Anutu nêl vô a lig Apumtau ên nêbê, “Ông lôm dô vô a vɨgêg hɨyôv dɨ a ob vông tɨbii wê vông vevac vô ông gee, he i loc dô vac ông kwa ngɨbi.” ’
44 Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés?
45 Devit nêl bêge, om Devit obêc nêl lec Kɨlisi ên nêbê Apumtau ge od bêna lêc xam nêbê Kɨlisi ge Devit bue ti?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 He ngô kɨyang wê Yesu nêl ge, lêc ti o tɨyi wê ob luu kɨyang ti lax vô i ge lêm. Om vô buc tige he xona ên i om he o kɨnêg kɨyang ti vô i tii vac lêm.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra; nem desde aquele dia ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.