Mateus 20

Yesu Xolac (PTP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yesu nêl ên nêbê, “Anutu ben kehe tɨyi xocbê xomxo levac ti wê tu yuac wain kehe ge. Om pɨtoc yang ge la ên nêb ob la myag xomxo wê ob la vông yuac wain wê i vông ge.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Mêdêc la tulec he dɨ nêl vô he ên nêbê obêc vông mone kehe titi vô he tɨyi buc titi. Om he lee yuu dɨ i vông he la vac yuac.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 Hɨyôv tyip lam 9 klok vɨdiiên, lêc xomxo tyo mɨla yê wê xomxo ya le vɨda vɨda lec wetôv ge,
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 om nêl vô he ên nêbê, ‘Xam loc vông yuac wain dɨ a ob vông mone nivɨha vô xam.’ Om he la.
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 “Hɨyôv lam tyip vɨdii pɨpumên dɨ xomxo tyo lax yê he ya hɨxôn, dɨ vông he la vac yuac. Dɨ hɨyôv manôn yon hucên i vông tibêge.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Nang dêc vô 5 klok hucên xomxo tyo la yê he ya wê le vɨda vɨda ge. Om nêl vô he ên nêbê, ‘Bêna lêc xam dɨle vaxvax dɨ yuac ma dɨ vɨgwe hucê?’
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 Om he nêl vô i ên nêbê, ‘Xomxo ti o vông yuac vô xe lêm.’ Om nêl vô he ên nêbê, ‘Xam êno loc yuac wain.’
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 “Pyap dêc vɨgwe buc, mêdêc xomxo levac tyo wê vông yuac wain ge nêl vô xomxo ti wê viac nue yuac ge ên nêbê, ‘Ông tyuc a nuge yuac vɨhati i lam dɨ vông mone vô he. Taxlee ge ông vông mone vô he wê val vông yuac tɨmuên ge dɨ i mɨloc vô he wê val vông yuac tax ge.’
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 “Mêd he wê val vông yuac vô 5 klok hucên ge lam tax dɨ he vɨhati kô mone kehe titi tɨyima.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Pyap dêc he wê val vông yuac vô pɨtoc ge lam, dɨ he xo ên he nêb mêd he ob kô mone ngɨnoo he wê val vông yuac hucên ge vêl. Lêc he êno kô mone kehe titi.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 He kô mone pyap dɨ kunac xomxo levac tige wê i yuac wain ge,
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 dɨ nêl vô i ên nêbê, ‘Xomxo tigae wê val vông yuac hucên ge he vông yuac tɨyi hɨyôv manôn tibed, lêc ông vông mone vô he tɨyi xocbê ông vông vô xe ge, lêc xe vông yuac pɨtoc yang dɨ vɨgwe buc lec mɨ hɨyôv ya xe nimnɨvi vô myavɨnê.’
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 “Lêc xomxo tyo nêl vô he ên nêbê, ‘Xam lige, a o vông ti so vô xam lêm. Xam lee yuu ên xam nêb a vông mone kehe titi vô xam titi.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Om xam kô nêm mone mɨ loc, ên a nêb a ob vông mone vô he wê lam tɨmuên ge i tɨyi xocbê a vông vô xam ge.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Ge aca mone om a obêc vông tɨyi xocbê a xovô ge od tɨyiên obêc ma, me? Xam ob wê a nipaên lec a vɨgêg yuac, me?’”
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Yesu nêl kɨyang pɨlepacên tige pyap dɨ nêl ên nêbê, “Om he tɨmuên obêc lam la mug, dɨ he mugên ge ob lax tɨmu.”
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Yesu he nue ngɨvihi loc mɨ la ên nêb ob la Jelusalem, om he mɨla môp ti dɨ Yesu kô nue ngɨvihi vɨgê yuu dɨ tô mɨ la yuu mɨ he la dô vɨyonên dɨ nêl vô he ên nêbê,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 “Xam ngô lê. Il ob la Jelusalem, dɨ xomxo ob vông Xomxo Nu la vac he levac wê mi si daa gee hɨxôn xomxo wê xovô Moses xolac gee vɨgê dɨ he ob vông kot vô a dɨ hɨlu kɨyang wê ob hi a xib ge xôn,
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 dɨ he ob vông a la vac tɨbii wê o Yuda lêm ge vɨgê, mêd tɨbii tigee ob so vya vô a, dɨ pɨsa a ya yihi, dɨ tul a lec xax, dɨ buc yon ob lam la vêl dɨ a obêc kɨdi lec magvɨha.”
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Vô buc tige Sebedi nu yuu, Jems yuu Jon, hɨxôn ta, yon lam vô Yesu, dɨ ta yev vɨxa kɨtu vô i dɨ nêl ên nêbê ob kɨtaa susu ti vô i.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Om Yesu nêl vô i ên nêbê, “Ông ob kɨtaa vatya vô a?” Mêd vêx tyo nêl vô i ên nêbê, “Ông lee yuu ên a nug yuu, yuu i kô lê levac vô buc wê ông ob tu levac ge, dɨ ngwe i dô vô ông vɨgêm hɨyôv dɨ ngwe i dô vô ông vɨgêm kêd.”
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Lêc Yesu nêl ên nêbê, “Kɨyang wê mon kɨtaa vô a ge, mon o xovô kehe lêm. Vɨyin wê a ob kɨlê ge, muu tɨyi wê muu ob kɨlê hɨxôn, me?” Lêc yuu nêl vô i ên nêbê, “Xii tɨyi pyap.”
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Mêd Yesu nêl vô yuu ên nêbê, “Vɨxôhɨlôg, muu ob kɨlê vɨyin. Lêc xomxo wê ob kô lê levac mɨ dô vô a vɨgêg hɨyôv dɨ dô vô a vɨgêg kêd ge, a o tu kehe lêm. Ên vɨgwe yuu ge, Mag Anutu vaci viac dɨ vɨnoo he wê ob kô lê levac ge.”
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Mêdêc Yesu nue ngɨvihi vɨgê yuu ngô kɨyang wê Sebedi nu yuu nêl ge om he xêyaa vô myavɨnê ên kɨyang wê yuu nêl ge.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Lêc Yesu keac he lam dɨ nêl vô he ên nêbê, “Xam xovô ên xam nêbê tɨbii levac vac vɨgwe ya viac lie ya kɨyang xêkɨzêc, dɨ tɨbii levac ya yong he dɨ nêl kɨyang xonaên ên nêb lie i tɨmu vô.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Dɨ xam ga, xam o lêc vông môp bêge lêm. Nge, xam ti obêc nêb tu xam nêm levac ge od i tu xam nêm xomxo yuac,
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 dɨ xam ti obêc nêb tu mugên wê xam vông ge od i tu xomxo wê ob vông yuac vɨdaaên vô xam ge,
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 i tɨyi xocbê a, Xomxo Nu, a o lam ên a nêb xomxo i vông yuac vô a lêm. Nge, a lam ên a nêb a ob vông yuac dɨ ngɨdu xomxo xôn, dɨ a ob xib, ên vô xomxo tɨbeac vêl ên he nên nipaên.”
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Yesu he nue ngɨvihi kɨdi gê Jeliko ên nêb ob la, dɨ xomxo kɨdu kɨdu tɨmu vô he vɨxa.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Lêc xomxo matocên yuu dô vô môp nɨnya, mêd ngô wê Yesu val ge om tyuc vya levac ên nêbê, “Devit nu, xo vɨgwe pɨsiv ên xii.”
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Lêc xomxo tɨbeac hɨgac vô yuu ên nêbê, “Muu dô kɨyang maên.” Lêc yuu tyuc vya levac tii vac ên nêbê, “Xomxo levac, ông Devit nu, xo vɨgwe pɨsiv ên xii.”
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Mêd Yesu le kɨzêc dɨ keac yuu lam vô i dɨ kɨnêg vô yuu ên nêbê, “Muu nêb a vông bêna vô muuê?”
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Om yuu nêl vô i ên nêbê, “Xomxo levac, vông xii mamnôn i seac.”
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Mêd Yesu xo vɨgwe pɨsiv ên yuu dɨ vyax vɨgê lec yuu manôn, dɨ lutibed yuu manôn seac dɨ yuu yê vɨgwe, om yuu tɨmu vô Yesu vɨxa mɨ he la.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.