Mateus 15
Yesu Xolac (PTP) vs NVT
1 He Palisi hɨxôn xomxo wê xovô Moses xolac gee lam gê Jelusalem dɨ val vô Yesu dɨ nêl ên nêbê,
1 Então alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus e lhe perguntaram:
2 “Bêna lêc ông nume ngɨvihi sea môp wê buge vông ge dɨ ya hɨxôn vɨgê ningeacê? Ên he obêc ya ge od he o lipac vɨgê lêm, lêc xe mô ge, xe mi tɨmu vô buge vông môp dɨ lipac vɨgêm.”
2 “Por que seus discípulos desobedecem à tradição dos líderes religiosos? Eles não respeitam a cerimônia de lavar as mãos antes de comer!”.
3 Lêc Yesu nêl lax vô he ên nêbê, “Bêna lêc xam tɨmu vô bume vông môp dɨ pwoo Anutu kɨyang vacê?
3 Jesus respondeu: “E por que vocês, com suas tradições, desobedecem ao mandamento de Deus?
4 Ên Anutu kɨyang ngwe nêl bêga ên nêbê, ‘Xam hôm tame mame lê lec dɨ ngô he kɨyang.’ Dɨ kɨyang ngwe nêl bêga ên nêbê, ‘Xomxo ti obêc nêl kɨyang nipaên lec ta yuu ma ge od xomxo i hi i yib.’
4 Pois Deus ordenou: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
5 Anutu kɨyang nêl bêge, lêc xam mi nêl ên xam nêbê xomxo ti obêc nêl vô ta yuu ma ên nêbê, ‘Susu wê a ob ngɨdu muu xôn ya ge dô, lêcom a ob vông daa vô Anutu, om muu nêm ob ma.’ Xomxo obêc nêl bêge ge od xam nêbê ge tɨyi dɨ xam o hôm tame mame lê lec lêm.
5 Em vez disso, vocês ensinam que, se alguém disser a seus pais: ‘Sinto muito, mas não posso ajudá-los; jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’,
6 Lêc môp tige tɨyi xocbê xam la vô bume vông môp dɨ kɨtya Anutu kɨyang vêl.
6 não precisará mais honrar seus pais. Com isso, vocês anulam a palavra de Deus em favor de sua própria tradição.
7 Xam xomxo kɨtyooên wê xam vɨyum nipaên vac nivɨha ge. Kɨyang wê plopete Aisaia kɨvuu ilage nêl nôn lec xam bêga nêbê,
7 Hipócritas! Isaías tinha razão quando assim profetizou a seu respeito:
8 ‘Xomxo tigee pɨmil a ya mya pɨleva, lêc he nɨlô le teva ên a.
8 ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
9 He mi nêl kɨyang wê xomxo vaci xovô ge, lêc he nêl ên nêbê he nêl Anutu kɨyang, om he yev vɨxa kɨtu vô a pɨsiv.’”
9 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam ideias humanas como se fossem mandamentos divinos’”.
10 Yesu keac xomxo kɨdu levac lam vô i dɨ nêl vô he ên nêbê, “Xam ngô kɨyang wê a ob nêl ge dɨ xovô nivɨha.
10 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam e procurem entender.
11 Susu wê ob la vac xomxo mya ge o tɨyi wê ob vông xomxo vô nipaên ge lêm. Nge, susu wê lam vac xomxo mya ge wê ob vông he vô nipaên.”
11 Não é o que entra pela boca que os contamina; vocês se contaminam com as palavras que saem dela”.
12 Yesu nue ngɨvihi val nêl vô i ên nêbê, “Ông ngô wê he Palisi xêyaa vô myavɨnê lec kɨyang wê ông nêl ge, me?”
12 Então os discípulos vieram e perguntaram: “O senhor sabe que ofendeu os fariseus com isso que acabou de dizer?”.
13 Om Yesu nêl vô he ên nêbê, “Susu vɨhati wê Mag lag puunê yevên ma ge i obêc pul hɨxôn ngɨlôhô.
13 Jesus respondeu: “Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada pela raiz.
14 Om xam vông he Palisi i dô, ên he nêb he ob dɨdii xomxo la vac môp, lêc he manôn toc. Dɨ xomxo ma tocên ngwe obêc dɨdii xomxo ma tocên ngwe ge od yuu xôn ob la tô vac madia.”
14 Portanto, não façam caso deles. São guias cegos conduzindo cegos e, se um cego conduzir outro, ambos cairão numa vala”.
15 Pita nêl vô i ên nêbê, “Ông nêl kɨyang pɨlepacên tige kehe kɨtong vô xe ên xe ngô.”
15 Então Pedro disse: “Explique-nos a parábola de que as pessoas não são contaminadas pelo que comem”.
16 Om Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xam êno gên lungên kɨyang tige, me?
16 “Ainda não entendem?”, perguntou Jesus.
17 Susu vɨhati wê xomxo ob tung vac mya dɨ ya ge ob la dô vac xêyaa, dɨ lop mɨ la vêl. Lêc mêd xam lungên tige, me?
17 “Tudo que comem passa pelo estômago e vai para o esgoto,
18 Lêc susu vɨhati wê yêp vac xomxo nɨlô dɨ lôm tyip vac mya ge wê vông xomxo vô nipaên.
18 mas as palavras vêm do coração, e é isso que os contamina.
19 Ên susu wê lam vac xomxo nɨlô ge bêga nêbê, xovôên nipaên, hi xomxo yib, vông môp iimaên vô nipaên, môp yôdac vêx yuu vux, vun xomxo susu, nêl kɨyang kɨtyooên, dɨ nêl kɨyang nipaên lec xomxo.
19 Pois do coração vêm maus pensamentos, homicídio, adultério, imoralidade sexual, roubo, mentiras e calúnias.
20 Môp nipaên tigee wê vông xomxo vô nipaên. Lêc xomxo ti obêc sea bue vông môp dɨ ya ya vɨgê ningeac ge od ob vông i vô nipaên lêm.”
20 São essas coisas que os contaminam. Comer sem lavar as mãos não os contaminará.”
21 Yesu sea vɨgwe tige mɨ la vɨgwe levac wê vɨgwe Taia yuu Saidon yêp vac ge.
21 Então Jesus deixou a Galileia, rumo ao norte, para a região de Tiro e Sidom.
22 Dɨ Kenan vêx ti wê dô vac vɨgwe tige lam vô Yesu dɨ keac levac ên nêbê, “O Apumtau, Devit nu ông, ông xo vɨgwe pɨsiv ên a, ên vɨmwo nipaên ti dô vac a nug vêx nɨlô dɨ vông i dô vac vɨyin mabu.”
22 Uma mulher cananeia que ali morava veio a ele, suplicando: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim! Minha filha está possuída por um demônio que a atormenta terrivelmente”.
23 Yesu ngô lêc o nêl kɨyang ti lax vô i lêm. Mêd nue ngɨvihi val kɨtaa i ên nêbê, “Vêx tyo vô byag byag dɨ mi tɨmu vô il vɨxad ga, om ông nêl ên i lôc.”
23 Jesus não disse uma só palavra em resposta. Então os discípulos insistiram com ele: “Mande-a embora; ela não para de gritar atrás de nós”.
24 Om Yesu nêl vô vêx tyo ên nêbê, “Anutu vông a lam vô Islele vaci wê tɨyi xocbê bwoc sipsip wê lung sea ge.”
24 Jesus disse à mulher: “Fui enviado para ajudar apenas as ovelhas perdidas do povo de Israel”.
25 Lêc vêx tige lam yev vɨxa kɨtu vô i dɨ nêl ên nêbê, “Apumtau, ngɨdu a xôn.”
25 A mulher, porém, aproximou-se, ajoelhou-se diante dele e implorou mais uma vez: “Senhor, ajude-me!”.
26 Lêc Yesu nêl vô i ên nêbê, “Ga o tɨyi wê il ob vô nipwo xen yaên vêl ên he dɨ nêx i loc vô noo ge lêm.”
26 Jesus respondeu: “Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
27 Om vêx tyo nêl ên nêbê, “Apumtau, ông nêl kɨyang nôn. Lêcom noo mi ya myapɨpu wê xomxo vông i tô mɨ la vac pêt ngɨbi ge.”
27 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros comem as migalhas que caem da mesa de seus donos.”
28 Om Yesu nêl vô i ên nêbê, “O vêx, ông vông i vin xêkɨzêc ta, om kɨyang wê ông kɨtaa vô a ge ob vô nôn lec vô ông.” Yesu nêl bêge, dɨ vô hɨyôv manôn tibed tige vêx tyo nu vô nivɨha lec.
28 “Mulher, sua fé é grande”, disse-lhe Jesus. “Seu pedido será atendido.” E, no mesmo instante, a filha dela foi curada.
29 Mêdec Yesu sea vɨgwe tige dɨ la vô mia luaên Galili nɨnya, dɨ la lec kɨtôn dɨ la dô kɨbun.
29 Deixando aquele lugar, Jesus voltou ao mar da Galileia e subiu a um monte, onde se sentou.
30 Mêdec xomxo kɨdu kɨdu val vô i, dɨ he kô lie vɨxa nipaên, dɨ manôn tocên, dɨ vɨxa gecên, dɨ kwa maên hɨxôn yidac toto ge mɨ lam lii he vô Yesu vɨxa, om Yesu vông he vɨhati vô nivɨha lec.
30 Uma grande multidão veio e colocou diante dele aleijados, cegos, paralíticos, mudos e muitos outros, e ele curou a todos.
31 Mêgem xomxo kɨdu levac tige yê dɨ yetac mabu ên wê xomxo kwa maên keac dɨ xomxo vɨxa gecên ge vɨxa vô bôbac lec, dɨ he wê vɨxa nipaên ge vô nivɨha lec dɨ la, dɨ wê manôn tocên ge manôn seac dɨ he yê vɨgwe. Om he hi vɨxa pec ên Islel vông Anutu.
31 As pessoas ficavam admiradas e louvavam o Deus de Israel, pois os que eram mudos agora falavam, os paralíticos estavam curados, os aleijados andavam e os cegos podiam ver.
32 Yesu keac ên nêb nue ngɨvihi lam vô i dɨ nêl vô he ên nêbê, “A xo vɨgwe pɨsiv ên xomxo kɨdu levac tigae ên he lam dô hɨxôn a tɨyi buc yon dɨ he xen yaên ma. Dɨ a xêgyaa o vin lec wê a ob vông he loc vip ge lêm, ên vip ob vông he vɨgê yuu vɨxa ma gê môp.”
32 Então Jesus chamou seus discípulos e disse: “Tenho compaixão dessa gente. Estão aqui comigo há três dias e não têm mais nada para comer. Se eu os mandar embora com fome, podem desmaiar no caminho”.
33 Om nue ngɨvihi nêl vô i ên nêbê, “Vɨgwe ga vɨgwe mahɨgun pɨleva wê xomxo ti dô vacên ma ge, om il obêc kô yaên tɨbeac gê na ên vet xomxo tigae ya?”
33 Os discípulos disseram: “Onde conseguiríamos comida suficiente para tamanha multidão neste lugar deserto?”.
34 Lêc Yesu luu he vya ên nêbê, “Xam blet vaba dô?” Dɨ he nêl ên nêbê, “Xe blet vɨgê vɨlu dɨ sec yuu hɨxôn beac nipwo yuutya dô.”
34 Jesus perguntou: “Quantos pães vocês têm?”. “Sete, e alguns peixinhos”, responderam eles.
35 Om Yesu nêl vô xomxo kɨdu levac tigee ên nêbê, “Xam tô mɨ dô lec kɨbun.”
35 Então Jesus mandou todo o povo sentar-se no chão.
36 Mêd hôm blet vɨgê vɨlu dɨ sec yuu hɨxôn beac gee dɨ kɨtaa lec, mêd hɨbu dɨ vông vô nue ngɨvihi, dɨ nue ngɨvihi tɨtang vô xomxo tigee vɨhati.
36 Tomou os sete pães e os peixes, agradeceu a Deus e os partiu em pedaços. Em seguida, entregou-os aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Om he vɨhati ya i den he, dɨ myapɨpu wê dô ge he su vac sepac vɨgê vɨlu dɨ sec yuu mɨ i pup lec.
37 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram, ainda, sete cestos grandes com as sobras.
38 Xomxo wê dô mɨ ya gee, he vux vaci tɨyi xocbê 4,000, lêc vêx hɨxôn nue gee he o kɨtong hɨxôn lêm.
38 Os que comeram foram quatro mil homens, sem contar mulheres e crianças.
39 Pyap dêc Yesu vông xomxo kɨdu kɨdu lax vac ben ben, dɨ i va la lec dipac mɨ la vɨgwe Magadan.
39 Então Jesus os mandou para casa, entrou num barco e atravessou para a região de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.