Mateus 13

Yesu Xolac (PTP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Vô buc tige Yesu sea xumac nɨlô dɨ lop mɨ la vɨxun dɨ la dô kɨbun vô mia luaên nɨnya.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Mêdec xomxo tɨbeac hɨwocên kɨtuc lam vô i, om Yesu la lec dipac ti dɨ la dô lec, dɨ xomxo kɨdu levac tigee le vô mia luaên nɨnya.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Mêd Yesu nêl kɨyang tɨbeac, lêc nêl tɨyi xocbê kɨyang pɨlepacên ge vôhe. Om nêl kɨyang pɨlepacên ti vô he bêga ên nêbê, “Xomxo ti la ên nêb ob la lɨloo susu vê vac yuac.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Om lɨloo i la lê, lêc vê ya tô vac môp, om menac lam ya.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Dɨ ya tô lec kɨbun nipwo tya wê dô lec ngɨdax kɨsii ge, om tyip lutibed,
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 lêc ngɨlôhô la tulec ngɨdax ên kɨbun nipwo tya, om hɨyôv ya i vɨlôvac dɨ i yib.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Dɨ vê mangwe tô mɨ la dô vac hɨvu kehe, lêc tyip hɨxôn hɨvu, om hɨvu hɨvun i yib.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Dɨ ya tô mɨ la dô vac kɨbun nivɨha, om tyip dɨ vuac nôn nivɨha. Mêgem ya vuac nôn 100 dɨ ya vuac nôn 60 dɨ ya vuac nôn 30.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Xomxo ti nɨnya obêc yêp ge od i ngô kɨyang tiga.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Om nue ngɨvihi lam kɨnêg vô Yesu ên nêbê, “Bêna lêc ông nêl kɨyang pɨlepacên vô he?”
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Mêgem Yesu luu he vya bêga ên nêbê, “Kɨyang wê ob nêl Anutu ben kehe kɨtong ge yêp xôpacên, lêc Anutu hɨlung vô xam om xam xovô, lêc Anutu o hɨlung vô tɨbii baba lêm.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Ên xomxo ti obêc xovô xolac ge od Anutu obêc kɨtiv xovôên levac lec hɨxôn ên i xovô i luu vêl. Lêc xomxo ti obêc xovô xolac lêm ge od Anutu ob vô i nên xovôên nipwo tya ge vêl ên i.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Om a nêl kɨyang pɨlepacên vô he, ên he manôn yê lê, lêc xocbê he manôn o yê lêm, dɨ he ngô lê, lêc xocbê he nɨnya o ngô lêm, mêgem he o xovô kehe lêm.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Om he vông kɨyang wê plopete Aisaia nêl ilage vô nôn lec. Ilage Aisaia nêl bêga ên nêbê,
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Ên xam nɨlôm xêkɨzêc, dɨ nɨnyam vô kɨtu, dɨ mamnôn toc, ên xam nêb xam ob wê lêm, dɨ xam nêb xam ob ngô kɨyang ti lêm, dɨ xam nêb xam ob xovô kehe lêm, dɨ xam nêb xam ob pɨlepac nɨlôm i lôm vô a ên a vông xam vô nimvɨha lec lêm.’
15 Porque o coração deste povo
16 Asaia nêl bêge ilage, lêc xam xêmyaa i vô nivɨha, ên xam mamnôn yê a, dɨ xam nɨnyam ngô a kɨyang.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 A nêl vɨxôhɨlôg nôn vô xam bê plopete hɨxôn xomxo nivɨha wê dô ilage, he tɨbeac nêb he ob yê tɨyi xocbê xam wê gwêbaga, lêc he yêên ma, dɨ he nêb he ob ngô kɨyang tɨyi xocbê xam ngô gwêbaga, lêc he ngôên ma.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Xam ngô lê, ên a ob nêl kɨyang pɨlepacên lec xomxo wê lɨloo vê ge kehe kɨtong vô xam.
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Vê wê tô vac môp ge, ge tɨyi xocbê xomxo wê ngô kɨyang lec Anutu ben lê, lêc xovôên ma ge, om Seten lam vô vêl ên he nɨlô.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Dɨ vê wê tô vac kɨbun nipwo tya wê dô lec ngɨdax kɨsii ge, ge tɨyi xocbê xomxo wê ngô xolac dɨ vông i vin lutibed mɨ xêyaa vô nivɨha,
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 lêc he tɨyi xocbê ngec wê ngɨlôhô ma ge, om he dô nipwo tya, lêc he obêc tulec vɨyin me xomxo obêc vông myavɨnê vô he ên wê he vông i vin xolac ge od he sea vông vinên wê he vông ge lutibed.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Dɨ vê wê tô vac hɨvu kehe ge, ge tɨyi xocbê xomxo wê ngô xolac mɨ dô, lêc he nɨlô vô valval ên susu kɨbun ga yuu mone, om môp tige hɨvun xolac xôn, dɨ nôn ma.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Dɨ vê wê tô vac kɨbun nivɨha ge, ge tɨyi xocbê xomxo wê ngô xolac mɨ xovô kehe ge, om he vuac nôn nivɨha tɨyi xocbê 100 dɨ ya tɨyi 60 dɨ ya tɨyi 30.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Yesu nêl kɨyang pɨlepacên ngwe vô he bêga ên nêbê, “Anutu ben kehe tɨyi xocbê xomxo ti wê la lɨloo ngec vê vac i yuac ge.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Mêd vô bucên wê yêp ge xomxo nipaên ngwe val lɨloo vê nipaên la hɨxôn vac yuac dɨ lax mɨ la.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Mêdec buc ya lam la vêl dɨ ngec nivɨha tyip mɨ vô nôn, dɨ nita nipaên tyip hɨxôn.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 Om xomxo levac tige nue yuac val kɨnêg vô i ên nêbê, ‘Xomxo levac, ông lɨloo vê nivɨha vac yuac wê ông vông ge, lêc bêna lêc nita nipaên tigee tyip hɨxônê?’
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 “Om xomxo levac tige nêl lax vô he ên nêbê, ‘Xomxo nipaên ti vông tige.’ Om nue yuac kɨnêg vô i ên nêbê, ‘Tɨyi wê xe ob la xuac nita nipaên tige vêl ge, me?’
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 Lêc xomxo levac nêl vô he ên nêbê, ‘Ge o tɨyi lêm, ên xam obêc xuac nita nipaên ge od xam ob xuac ngec nivɨha hɨxôn.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Om xam vông yuu xôn i le dɨ i loc tyip lec buc wê il ob la kô nôn ge lê. Mêd obêc buc tige od a ob nêl vô he wê ob la kô nôn ge bê he i loc pul nita nipaên vêl mɨ tɨtup i loc bun ti dɨ nêx i loc vac ngwax, dɨ pul nôn nivɨha mɨ kô mɨ loc tung vac xumac wê nôn nivɨha dô vac ge.’”
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Yesu nêl kɨyang pɨlepacên ti vô he bêga ên nêbê, “Anutu ben kehe tɨyi xocbê vɨxôô nôn wê xomxo ti kô mɨ la nêx vac yuac ge.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Vɨxôô nôn ge nipwopwo, lêc obêc tyip mɨ vô levac dɨ luu susu yaya vêl dɨ la tu xax, dɨ menac vɨyang vɨyang lam vông lɨwihi lec ngen mɨ dô lec dɨ ya nôn.”
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Nang dêc Yesu nêl kɨyang pɨlepacên ngwe bêga ên nêbê, “Anutu ben kehe tɨyi xocbê yis nipwo tya wê vêx ti pɨlepac hɨxôn plaua, om vông plaua dung mɨ vô levac.”
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Yesu nêl kɨyang tigee vɨhati vô xomxo kɨdu levac, lêc o nêl kɨyang kehe yêp seac vô he lêm. Nge, nêl kɨyang pɨlepacên pɨleva vô he.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Mêgem kɨyang wê plopete nêl ilage vô nôn lec. Plopete nêl bêga ên nêbê,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Yesu sea xomxo kɨdu levac tige dɨ la dô vac xumac lôma. Mêd nue ngɨvihi val nêl vô i ên nêbê, “Kɨyang pɨlepacên lec nita nipaên wê tyip vac yuac ge, ông nêl kehe kɨtong vô xe ên xe xovô.”
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Om Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xomxo levac ti wê lɨloo vê nivɨha vac yuac ge, ge a, Xomxo Nu,
37 E Jesus respondeu:
38 dɨ yuac tyo ge tɨyi kɨbun, dɨ vê nivɨha ge tɨyi Anutu nue, dɨ nita nipaên ge tɨyi Seten nue,
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 dɨ tɨbii nipaên ti wê lɨloo vê nipaên vac yuac ge tɨyi Seten, dɨ buc wê xomxo kô nôn lec ge tɨyi buc myahɨpu, dɨ xomxo yuac wê pul nôn ge tɨyi angela.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 Dɨ wê he pul nita nipaên vêl mɨ si lec ngwax ge, tɨyi xocbê yuac wê he obêc vông vô buc myahɨpu ge.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Om vô buc myahɨpu tige a, Xomxo Nu, a ob vông a nuge angela he i loc vac vɨgwe vɨhati wê a vông ge ên he i loc kɨtuc xomxo nipaên wê dɨdii xomxo la vac môp nipaên ge hɨxôn he wê mi vông môp nipaên ge vɨhati,
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 dɨ nêx he i loc vac ngwax levac. Vac ngwax tige he obêc byag dɨ nɨvu obêc kic lecma.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Mêd vô buc tige xomxo nivɨha obêc linac xêseac tɨyi xocbê hɨyôv ge vac Mag ben. Xam nɨnyam obêc yêp ge od xam ngô kɨyang tiga.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Anutu ben kehe tɨyi xocbê mone levac wê yêp vac kɨbun nɨlô, lêc xomxo ti la tulec lê, lêc vun i dô vac kɨbun nɨlô i tii vac. Xomxo tige xêyaa vô nivɨha, om la vông susu vɨhati wê i vông gee mɨ tɨbii kɨsuu i ma, dɨ kô mone mɨ la kɨsuu kɨbun tige ya.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 “Kɨyang pɨlepacên ngwe bêga nêbê Anutu ben kehe tɨyi xocbê xomxo ti wê vông yuac lec myagên komkom nivɨhavɨha nêb ob kɨsuu.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Yê komkom nivɨha ti wê mone levac ge, om la vông i susu mɨ tɨbii kɨsuu i ma, dɨ kô mone mɨ lax kɨsuu komkom tyo ya.
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 “Kɨyang pɨlepacên ti bêga ên nêbê Anutu ben kehe tɨyi xocbê leac wê xomxo nêx la vac gwec ge dɨ pis toto la dô vac leac nɨlô,
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 dɨ i pup lec, om he pul i lôm gwec nɨnya dɨ la dô kɨbun dɨ vɨnoo pis wê nivɨha ge dɨ tung la vac dêg, dɨ pis wê nipaên ge he nêx la.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Om tɨyi xocbê buc tɨmuên wê kɨbun ob tɨyôô vac ge, od angela ob vông yuac tibêge, ên he obêc val vô xomxo nipaên vêl vac xomxo nivɨha mahɨgun,
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 dɨ nêx he la vac ngwax mahelac. Vac ngwax tige he obêc byag mabu dɨ nɨvu obêc kic lecma.”
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Yesu kɨnêg vô nue ngɨvihi ên nêbê, “Xam xovô kɨyang pɨlepacên wê a nêl ge vɨhati kehe pyap, me?” Lêc he nêl ên nêbê, “Xe xovô.”
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Om Yesu nêl vô he ên nêbê, “Om xomxo ti wê xovô xolac tɨkwê ge obêc ngô xolac paha wê a nêl lec Anutu ben kɨsiinê ge mɨ vông i vin ge od tɨyi xocbê xomxo tyo la vac xumac lôma dɨ la kô susu paha yuu tɨkwê vac susu wê i vông ge nɨlô dɨ vông vô xomxo ên nêb i ngɨdu he xôn.”
52 Então Jesus lhes disse:
53 Yesu nêl kɨyang pɨlepacên tigee pyap dêc sea vɨgwe tige,
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 dɨ lax mɨ la Nasalet wê ben kehe ge, dɨ la nêl xolac vô he Nasalet vac he xumac lɨlo, lêc he yetac mabu lê, lêcom he o vông i vin xolac wê i nêl ge lêm, om he nêl vôma ên nêbê, “Xomxo tiga kô xovôên nivɨha hɨxôn do levac vô letya?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Xomxo tiga kamundac nu, dɨ ta Malia, dɨ lie Jems yuu Josep dɨ Saimon hɨxôn Judas,
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 dɨ lie vêx ge, he vɨhati dô hɨxôn il. Xomxo tiga xomxo kɨbun, lêc kô xovôên yuu xêkɨzêc ga gê na?”
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Om he vô nɨmi vô i. Om Yesu nêl vô he ên nêbê, “Vac vɨgwe vɨyang vɨyang ge, tɨbii ob kô plopete lec, dom plopete tyo tae mae lie hɨxôn xomxo vac ici va ben kehe ob kô i lec lêm.”
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Om Yesu o vông do tɨbeac vac ben kehe lêm, ên xomxo Nasalet o vông i vin i lêm.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.