Mateus 13
Yesu Xolac (PTP) vs ARC
1 Vô buc tige Yesu sea xumac nɨlô dɨ lop mɨ la vɨxun dɨ la dô kɨbun vô mia luaên nɨnya.
1 Tendo Jesus saído de casa naquele dia, estava assentado junto ao mar.
2 Mêdec xomxo tɨbeac hɨwocên kɨtuc lam vô i, om Yesu la lec dipac ti dɨ la dô lec, dɨ xomxo kɨdu levac tigee le vô mia luaên nɨnya.
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Mêd Yesu nêl kɨyang tɨbeac, lêc nêl tɨyi xocbê kɨyang pɨlepacên ge vôhe. Om nêl kɨyang pɨlepacên ti vô he bêga ên nêbê, “Xomxo ti la ên nêb ob la lɨloo susu vê vac yuac.
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Om lɨloo i la lê, lêc vê ya tô vac môp, om menac lam ya.
4 E, quando semeava,
5 Dɨ ya tô lec kɨbun nipwo tya wê dô lec ngɨdax kɨsii ge, om tyip lutibed,
5 e outra
6 lêc ngɨlôhô la tulec ngɨdax ên kɨbun nipwo tya, om hɨyôv ya i vɨlôvac dɨ i yib.
6 Mas, vindo o sol, queimou-se e secou-se, porque não tinha raiz.
7 Dɨ vê mangwe tô mɨ la dô vac hɨvu kehe, lêc tyip hɨxôn hɨvu, om hɨvu hɨvun i yib.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 Dɨ ya tô mɨ la dô vac kɨbun nivɨha, om tyip dɨ vuac nôn nivɨha. Mêgem ya vuac nôn 100 dɨ ya vuac nôn 60 dɨ ya vuac nôn 30.
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto: um, a cem, outro, a sessenta, e outro, a trinta.
9 Xomxo ti nɨnya obêc yêp ge od i ngô kɨyang tiga.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Om nue ngɨvihi lam kɨnêg vô Yesu ên nêbê, “Bêna lêc ông nêl kɨyang pɨlepacên vô he?”
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Mêgem Yesu luu he vya bêga ên nêbê, “Kɨyang wê ob nêl Anutu ben kehe kɨtong ge yêp xôpacên, lêc Anutu hɨlung vô xam om xam xovô, lêc Anutu o hɨlung vô tɨbii baba lêm.
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Ên xomxo ti obêc xovô xolac ge od Anutu obêc kɨtiv xovôên levac lec hɨxôn ên i xovô i luu vêl. Lêc xomxo ti obêc xovô xolac lêm ge od Anutu ob vô i nên xovôên nipwo tya ge vêl ên i.
12 porque àquele que tem se dará, e terá em abundância; mas aquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Om a nêl kɨyang pɨlepacên vô he, ên he manôn yê lê, lêc xocbê he manôn o yê lêm, dɨ he ngô lê, lêc xocbê he nɨnya o ngô lêm, mêgem he o xovô kehe lêm.
13 Por isso, lhes falo por parábolas, porque eles, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem compreendem.
14 Om he vông kɨyang wê plopete Aisaia nêl ilage vô nôn lec. Ilage Aisaia nêl bêga ên nêbê,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 Ên xam nɨlôm xêkɨzêc, dɨ nɨnyam vô kɨtu, dɨ mamnôn toc, ên xam nêb xam ob wê lêm, dɨ xam nêb xam ob ngô kɨyang ti lêm, dɨ xam nêb xam ob xovô kehe lêm, dɨ xam nêb xam ob pɨlepac nɨlôm i lôm vô a ên a vông xam vô nimvɨha lec lêm.’
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e ouviu de mau grado com seus ouvidos e fechou os olhos, para que não veja com os olhos, e ouça com os ouvidos, e compreenda com o coração, e se converta, e eu o cure.
16 Asaia nêl bêge ilage, lêc xam xêmyaa i vô nivɨha, ên xam mamnôn yê a, dɨ xam nɨnyam ngô a kɨyang.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque veem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 A nêl vɨxôhɨlôg nôn vô xam bê plopete hɨxôn xomxo nivɨha wê dô ilage, he tɨbeac nêb he ob yê tɨyi xocbê xam wê gwêbaga, lêc he yêên ma, dɨ he nêb he ob ngô kɨyang tɨyi xocbê xam ngô gwêbaga, lêc he ngôên ma.
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes e não
18 “Xam ngô lê, ên a ob nêl kɨyang pɨlepacên lec xomxo wê lɨloo vê ge kehe kɨtong vô xam.
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 Vê wê tô vac môp ge, ge tɨyi xocbê xomxo wê ngô kɨyang lec Anutu ben lê, lêc xovôên ma ge, om Seten lam vô vêl ên he nɨlô.
19 Ouvindo alguém a palavra do Reino e não a entendendo, vem o maligno e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho;
20 Dɨ vê wê tô vac kɨbun nipwo tya wê dô lec ngɨdax kɨsii ge, ge tɨyi xocbê xomxo wê ngô xolac dɨ vông i vin lutibed mɨ xêyaa vô nivɨha,
20 porém o que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria;
21 lêc he tɨyi xocbê ngec wê ngɨlôhô ma ge, om he dô nipwo tya, lêc he obêc tulec vɨyin me xomxo obêc vông myavɨnê vô he ên wê he vông i vin xolac ge od he sea vông vinên wê he vông ge lutibed.
21 mas não tem raiz em si mesmo; antes, é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se ofende;
22 Dɨ vê wê tô vac hɨvu kehe ge, ge tɨyi xocbê xomxo wê ngô xolac mɨ dô, lêc he nɨlô vô valval ên susu kɨbun ga yuu mone, om môp tige hɨvun xolac xôn, dɨ nôn ma.
22 e o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 Dɨ vê wê tô vac kɨbun nivɨha ge, ge tɨyi xocbê xomxo wê ngô xolac mɨ xovô kehe ge, om he vuac nôn nivɨha tɨyi xocbê 100 dɨ ya tɨyi 60 dɨ ya tɨyi 30.”
23 mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro, sessenta, e outro, trinta.
24 Yesu nêl kɨyang pɨlepacên ngwe vô he bêga ên nêbê, “Anutu ben kehe tɨyi xocbê xomxo ti wê la lɨloo ngec vê vac i yuac ge.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O Reino dos céus é semelhante ao homem que semeia boa semente no seu campo;
25 Mêd vô bucên wê yêp ge xomxo nipaên ngwe val lɨloo vê nipaên la hɨxôn vac yuac dɨ lax mɨ la.
25 mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou o joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Mêdec buc ya lam la vêl dɨ ngec nivɨha tyip mɨ vô nôn, dɨ nita nipaên tyip hɨxôn.
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 Om xomxo levac tige nue yuac val kɨnêg vô i ên nêbê, ‘Xomxo levac, ông lɨloo vê nivɨha vac yuac wê ông vông ge, lêc bêna lêc nita nipaên tigee tyip hɨxônê?’
27 E os servos do pai de família, indo ter
28 “Om xomxo levac tige nêl lax vô he ên nêbê, ‘Xomxo nipaên ti vông tige.’ Om nue yuac kɨnêg vô i ên nêbê, ‘Tɨyi wê xe ob la xuac nita nipaên tige vêl ge, me?’
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 Lêc xomxo levac nêl vô he ên nêbê, ‘Ge o tɨyi lêm, ên xam obêc xuac nita nipaên ge od xam ob xuac ngec nivɨha hɨxôn.
29 Porém ele lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Om xam vông yuu xôn i le dɨ i loc tyip lec buc wê il ob la kô nôn ge lê. Mêd obêc buc tige od a ob nêl vô he wê ob la kô nôn ge bê he i loc pul nita nipaên vêl mɨ tɨtup i loc bun ti dɨ nêx i loc vac ngwax, dɨ pul nôn nivɨha mɨ kô mɨ loc tung vac xumac wê nôn nivɨha dô vac ge.’”
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: colhei primeiro o joio e atai-o em molhos para o queimar; mas o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 Yesu nêl kɨyang pɨlepacên ti vô he bêga ên nêbê, “Anutu ben kehe tɨyi xocbê vɨxôô nôn wê xomxo ti kô mɨ la nêx vac yuac ge.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O Reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem, pegando dele, semeou no seu campo;
32 Vɨxôô nôn ge nipwopwo, lêc obêc tyip mɨ vô levac dɨ luu susu yaya vêl dɨ la tu xax, dɨ menac vɨyang vɨyang lam vông lɨwihi lec ngen mɨ dô lec dɨ ya nôn.”
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu e se aninham nos seus ramos.
33 Nang dêc Yesu nêl kɨyang pɨlepacên ngwe bêga ên nêbê, “Anutu ben kehe tɨyi xocbê yis nipwo tya wê vêx ti pɨlepac hɨxôn plaua, om vông plaua dung mɨ vô levac.”
33 Outra parábola lhes disse: O Reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 Yesu nêl kɨyang tigee vɨhati vô xomxo kɨdu levac, lêc o nêl kɨyang kehe yêp seac vô he lêm. Nge, nêl kɨyang pɨlepacên pɨleva vô he.
34 Tudo isso disse Jesus por parábolas à multidão e nada lhes falava sem parábolas,
35 Mêgem kɨyang wê plopete nêl ilage vô nôn lec. Plopete nêl bêga ên nêbê,
35 para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a boca; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.
36 Yesu sea xomxo kɨdu levac tige dɨ la dô vac xumac lôma. Mêd nue ngɨvihi val nêl vô i ên nêbê, “Kɨyang pɨlepacên lec nita nipaên wê tyip vac yuac ge, ông nêl kehe kɨtong vô xe ên xe xovô.”
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Om Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xomxo levac ti wê lɨloo vê nivɨha vac yuac ge, ge a, Xomxo Nu,
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem,
38 dɨ yuac tyo ge tɨyi kɨbun, dɨ vê nivɨha ge tɨyi Anutu nue, dɨ nita nipaên ge tɨyi Seten nue,
38 o campo é o mundo, a boa semente são os filhos do Reino, e o joio são os filhos do Maligno.
39 dɨ tɨbii nipaên ti wê lɨloo vê nipaên vac yuac ge tɨyi Seten, dɨ buc wê xomxo kô nôn lec ge tɨyi buc myahɨpu, dɨ xomxo yuac wê pul nôn ge tɨyi angela.
39 O inimigo que o semeou é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Dɨ wê he pul nita nipaên vêl mɨ si lec ngwax ge, tɨyi xocbê yuac wê he obêc vông vô buc myahɨpu ge.
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 Om vô buc myahɨpu tige a, Xomxo Nu, a ob vông a nuge angela he i loc vac vɨgwe vɨhati wê a vông ge ên he i loc kɨtuc xomxo nipaên wê dɨdii xomxo la vac môp nipaên ge hɨxôn he wê mi vông môp nipaên ge vɨhati,
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, e eles colherão do seu Reino tudo o que causa escândalo e os que cometem iniquidade.
42 dɨ nêx he i loc vac ngwax levac. Vac ngwax tige he obêc byag dɨ nɨvu obêc kic lecma.
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
43 Mêd vô buc tige xomxo nivɨha obêc linac xêseac tɨyi xocbê hɨyôv ge vac Mag ben. Xam nɨnyam obêc yêp ge od xam ngô kɨyang tiga.
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
44 “Anutu ben kehe tɨyi xocbê mone levac wê yêp vac kɨbun nɨlô, lêc xomxo ti la tulec lê, lêc vun i dô vac kɨbun nɨlô i tii vac. Xomxo tige xêyaa vô nivɨha, om la vông susu vɨhati wê i vông gee mɨ tɨbii kɨsuu i ma, dɨ kô mone mɨ la kɨsuu kɨbun tige ya.
44 Também o Reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido n dele, vai, vende tudo quanto tem e compra aquele campo.
45 “Kɨyang pɨlepacên ngwe bêga nêbê Anutu ben kehe tɨyi xocbê xomxo ti wê vông yuac lec myagên komkom nivɨhavɨha nêb ob kɨsuu.
45 Outrossim, o Reino dos céus é semelhante ao homem negociante que busca boas pérolas;
46 Yê komkom nivɨha ti wê mone levac ge, om la vông i susu mɨ tɨbii kɨsuu i ma, dɨ kô mone mɨ lax kɨsuu komkom tyo ya.
46 e, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha e comprou-a.
47 “Kɨyang pɨlepacên ti bêga ên nêbê Anutu ben kehe tɨyi xocbê leac wê xomxo nêx la vac gwec ge dɨ pis toto la dô vac leac nɨlô,
47 Igualmente, o Reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar e que apanha toda qualidade
48 dɨ i pup lec, om he pul i lôm gwec nɨnya dɨ la dô kɨbun dɨ vɨnoo pis wê nivɨha ge dɨ tung la vac dêg, dɨ pis wê nipaên ge he nêx la.
48 E, estando cheia, a puxam para a praia e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Om tɨyi xocbê buc tɨmuên wê kɨbun ob tɨyôô vac ge, od angela ob vông yuac tibêge, ên he obêc val vô xomxo nipaên vêl vac xomxo nivɨha mahɨgun,
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos e separarão os maus dentre os justos.
50 dɨ nêx he la vac ngwax mahelac. Vac ngwax tige he obêc byag mabu dɨ nɨvu obêc kic lecma.”
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
51 Yesu kɨnêg vô nue ngɨvihi ên nêbê, “Xam xovô kɨyang pɨlepacên wê a nêl ge vɨhati kehe pyap, me?” Lêc he nêl ên nêbê, “Xe xovô.”
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Om Yesu nêl vô he ên nêbê, “Om xomxo ti wê xovô xolac tɨkwê ge obêc ngô xolac paha wê a nêl lec Anutu ben kɨsiinê ge mɨ vông i vin ge od tɨyi xocbê xomxo tyo la vac xumac lôma dɨ la kô susu paha yuu tɨkwê vac susu wê i vông ge nɨlô dɨ vông vô xomxo ên nêb i ngɨdu he xôn.”
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo escriba instruído acerca do Reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu tesouro
53 Yesu nêl kɨyang pɨlepacên tigee pyap dêc sea vɨgwe tige,
53 E aconteceu que Jesus, concluindo essas parábolas, se retirou dali.
54 dɨ lax mɨ la Nasalet wê ben kehe ge, dɨ la nêl xolac vô he Nasalet vac he xumac lɨlo, lêc he yetac mabu lê, lêcom he o vông i vin xolac wê i nêl ge lêm, om he nêl vôma ên nêbê, “Xomxo tiga kô xovôên nivɨha hɨxôn do levac vô letya?
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam e diziam: Donde veio a este a sabedoria e estas maravilhas?
55 Xomxo tiga kamundac nu, dɨ ta Malia, dɨ lie Jems yuu Josep dɨ Saimon hɨxôn Judas,
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 dɨ lie vêx ge, he vɨhati dô hɨxôn il. Xomxo tiga xomxo kɨbun, lêc kô xovôên yuu xêkɨzêc ga gê na?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe veio, pois, tudo isso?
57 Om he vô nɨmi vô i. Om Yesu nêl vô he ên nêbê, “Vac vɨgwe vɨyang vɨyang ge, tɨbii ob kô plopete lec, dom plopete tyo tae mae lie hɨxôn xomxo vac ici va ben kehe ob kô i lec lêm.”
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 Om Yesu o vông do tɨbeac vac ben kehe lêm, ên xomxo Nasalet o vông i vin i lêm.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.