Marcos 12
Yesu Xolac (PTP) vs VC
1 Mêd Yesu nêl kɨyang pɨlepacên ti vô xomxo bêga ên nêbê, “Xomxo ti xin wain vac yuac dɨ ku xenac kɨsuu lec dɨ yev lôva ti wê xomxo ob gig xax nôn vac ge dɨ lox xumac wê xomxo ob dô vac dɨ viac yuac ge. Mêd xomxo tige nêb ob la dô vac vɨgwe teva ngwe, om vông yuac tige vac xomxo ya vɨgê ên nêb he i viac. Pyap dɨ xomxo tige la dô teva ngwe,
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 dɨ buc wê wain huu ge om vông nue yuac ti lax mɨ la vô xomxo wê viac yuac wain ge ên nêb i loc kô wain nôn ya.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Xomxo tyo mɨla, lêc xomxo wê vông yuac lec wain ge hôm i xôn dɨ hi i dɨ vông i lax mɨ la pɨleva.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Nang dêc xomxo ti wê i yuac ge vông nue yuac ngwe la vô he nang, lêc he hi i lec bazub dɨ vô vya nipaên vô i dɨ vông i lax mɨ la nên.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Mêd xomxo levac vông nu yuac ti wê vông yon ge la nang, lêc xomxo tigee hi i yib. Mêd xomxo tyo vông nue yuac toto la lêc he hi he ya vô nipaên dɨ hi he ya yib.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 Mêd xomxo tibed dô hɨxôn xomxo levac tige. Ge i nu tuc wê i xêyaa vin lec i ge om buc ti lêc xomxo levac tyo vông nu tuc la vô xomxo wê viac i yuac ge, ên nêl ên nêbê, ‘Ga aca va nug om he ob kô i lec nivɨha dɨ la vac kɨyang wê i vông ge kwa ngɨbi.’
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 Lêc xomxo wê viac yuac tige nêl vôma ên nêbê, ‘Xomxo tige wê obêc tu yuac kehe om il ob hi i yib êdêc yuac ga i tu il xe.’
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Om he hôm i xôn dɨ hi i yib, dɨ nêx i nôn la yêp vô yuac nɨnya.
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 “Om xomxo ti wê i yuac ge ob vô vatya? Ge ob la hi xomxo tigee yib dɨ vông i yuac vô xomxo baba mɨ he viac nang.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 “Kɨyang wê yêp vac Anutu xolac ge xam mêd o kɨtong lêm? Ên kɨyang yêp bêga nêbê,
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 Apumtau vaci vông tige om xe xê tɨyi xocbê susu nivɨha yang ge.’”
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Xomxo levac wê mi si daa gee hɨxôn xomxo wê xovô Moses xolac gee, he xovô ên he nêbê Yesu nêl kɨyang pɨlepacên tige lec he, om he nêb he ob hôm Yesu xôn, lêc he xona ên xomxo tɨbeac, om he sea Yesu dɨ la.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 He vông Palisi ya hɨxôn Helot nue ya la vô Yesu ên nêb ob kɨtyoo Yesu ên vông i nêl kɨyang ya i so.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Om he val nêl vô i ên nêbê, “Xolac kehe, xe xovô ên xe nêbê ông ge wê ông nêl kɨyang hɨxôn nôn dɨ ông o xona ên xomxo ti lêm, ên ông wê xomxo vɨhati tɨyima, om ông mi nêl kɨyang nôn dɨ ông tɨxuu xomxo vɨhati ya kɨyang wê Anutu vông ge. Om xe nêb xe ob kɨnêg vô ông bê tɨyi wê il Yuda ob vông mone takis vô king Sisa ge, me il vôngên ob ma?”
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Lêc Yesu xovô kɨyang kɨtyooên wê yêp vac he nɨlô ge om nêl vô he ên nêbê, “Bêna lêc xam nêb xam ob yaxên a? Xam kô mone ti mɨ lam ên a xê.”
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Om he kô mone ti mɨ lam, dɨ Yesu kɨnêg vô he ên nêbê, “Letya kɨnu yuu lê wê yêp lec mone tiga?” Om he nêl ên nêbê, “Sisa kɨnu yuu lê.”
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Mêgem Yesu nêl vô he ên nêbê, “Om susu wê Sisa xe ge, xam vông i loc vô Sisa, dɨ susu wê Anutu xe ge, xam vông i loc vô Anutu.” Mêd xomxo tigee ngô kɨyang wê Yesu nêl ge dɨ yetac mabu.
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Xomxo Sadyusi ya val vô Yesu. He Sadyusi ge, he vông i vin ên he nêbê xomxo ob kɨdi lec vac yibên lêm. Om he la nêl vô Yesu ên nêbê,
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 “Xolac kehe, Moses xolac nêl bêga vô il ên nêbê xomxo ti obêc kô vêx ti lêc nu ma dɨ lɨya yib dɨ vɨnê dô ge od vux tyo li tɨmuên ob ii vêx tyo nang dɨ vông nue, êdêc nue i tu susu wê ma yibên vông ge kehe. Moses xolac nêl bêge,
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 om wê vux vɨgê vɨlu dɨ sec yuu ob dô lec ta yuu ma tibed, dêc li tuc obêc kô vêx ti lêc yib dɨ nu ma ge,
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 od li môn ob ii vêx tige i tii vac nang, lêc wê obêc yib dɨ nu ma ge od li gwaa ob ii nang, lêc wê li gwaa obêc yib ge
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 od lie tɨmuên vɨhati ob tɨmu vô môp tibed ge dêc ii vêx tige, lêc wê vɨhati obêc yib dɨ nue ma, dêc vêx tyo obêc yib tɨmuên.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 Om xe nêb xe ob kɨnêg vô ông bê buc wê xomxo yibên obêc kɨdi lec ge od vêx tige obêc tu vux tina vɨnê? Ên vux vɨgê vɨlu dɨ sec yuu, he xôn ii vêx tibed lec buc wê he dô mavɨha ge.”
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Lêc Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xam nêl i so dɨ kehe bêga nêbê xam o xovô kɨyang wê yêp vac xolac ge lêm, dɨ xam o xovô xêkɨzêc wê Anutu vông ge lêm.
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Ên buc wê xomxo obêc kɨdi lec mavɨha vac yibên ge, vêx yuu vux ob iima vô buc tige lêm. Nge, he ob dô tɨyi xocbê angela lag puunê ge.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 “Dɨ kɨyang lec môp wê xomxo yibên ob kɨdi lec mavɨha ge, xam mêd lungên kɨyang bo ti wê Moses kɨvuu lec xax wê ngwax dɨtum lec ge? Vac kɨyang tige Moses kɨvuu Anutu vya wê nêl vô i ge mɨ i yêp vac kɨpihac xolac bêga nêbê, ‘A ga, Anutu wê Eblaham yuu Aisak yon Jekop mi kɨtaa vô a.’
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Om kɨyang tige nêl kɨtong ên nêbê Anutu o tu xomxo yibên nên Anutu lêm. Nge, Anutu tu xomxo mavɨha nên Anutu. Om kɨyang wê xam nêl ên xam nêbê xomxo ob kɨdi lec vac yibên lêm ge, xam nêl i so.”
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Xomxo wê xovô Moses xolac ge ti val ngô wê he ngaênma lec kɨyang ge dɨ ngô wê Yesu luu he kɨyang ya kɨyang nivɨha ge, om kɨnêg vô Yesu ên nêbê, “Xolac wê Anutu nêl vô Moses ge, tina wê ngɨnoo xolac baba vêl ge?
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Om Yesu nêl vô i ên nêbê, “Xolac ti wê yêp tax dɨ ngɨnoo baba vêl ge bêga nêbê, ‘Xam xomxo Islel, xam ngô lê. Il Apumtau Anutu, i Apumtau tibed.
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Ông xêmyaa i vin lec ông Apumtau Anutu dɨ ông vông nɨlôm yen yuu pɨyôp dɨ xêkɨzêc hɨxôn kɨnum i loc dɨluhu vô Anutu.’
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Dɨ xolac ti wê vông yuu ge yêp bêga nêbê, ‘Ông xêmyaa i vin lec xomxo baba i tɨyi xocbê ông xêmyaa vin lec ôcông va ge.’ Xolac baba ti o ngɨnoo xolac yuu ge vêl lêm.”
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Mêd xomxo tige nêl vô Yesu ên nêbê, “Xolac kehe, ông nêl ge nivɨha. Ông nêl kɨyang nôn ên ông nêbê Anutu ge tibed dɨ ngwe o dô hɨxôn i lêm.
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Om il xêdyaa ob vin lec i dɨ il ob vông nɨlôd yuu pɨyôp hɨxôn xêkɨzêc vɨhati i loc dɨluhu vô Anutu, dɨ il xêdyaa ob vin lec xomxo baba tɨyi xocbê il xêdyaa vin lec icil va ge, ên il obêc vông bêge ge od ob nivɨha luu daa wê xomxo mi si lec ngwax hɨxôn daa baba ya vêl.”
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Mêd Yesu ngô wê xomxo tige nêl kɨyang hɨxôn pɨyôp nivɨha ge om nêl vô i ên nêbê, “Ông o dô teva ên Anutu ben kɨsiinê lêm.” Mêd xomxo vɨhati xona ên wê ob kɨnêg kɨyang ya vô Yesu nang ge.
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Yesu la nêl xolac vô xomxo vac Anutu xumac ngɨbua dɨ nêl bo ti hɨxôn bêga nêbê, “Bêna lêc xomxo wê xovô Moses xolac ge nêl ên he nêbê Kɨlisi wê Anutu nêb ob vông i lam ge, ge Devit nu?
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Ên Myakɨlôhô Ngɨbua vông xovôên vô Devit om Devit vaci kɨvuu kɨyang bêga nêbê,
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 Om kɨyang tige, Devit vaci nêl lec Kɨlisi ên nêbê i Apumtau. Om bêna lêc xomxo nêl ên nêbê Kɨlisi ge Devit bue tɨmuên ti?” Mêd xomxo tɨbeac nêb ob ngô kɨyang wê Yesu mi nêl ge.
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Yesu nêl kɨyang vô xomxo bêga ên nêbê, “Xam xona nêm ên xomxo wê xovô Moses xolac gee, ên he xêyaa vin lec môp wê he ob vɨnyum ngakwi dia dɨ la vɨlee lec wetôv, ên he nêb xomxo i yê he dɨ kô he lec,
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 dɨ he obêc la vac xumac lɨlo, me he ob la ya vɨzid levac ge, od he nêb he ob dô lec sia nivɨha wê xomxo levac mi dô lec ge.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Lêc he mi vô xomxo vêxôv nên susu yuu xumac vêl ên he, dɨ buc wê he ob kɨtaa ge od he vɨyum nên nipaên vac kɨtaaên dia. Om he ob kô myavɨwen levac mabu luu vêl.”
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Yesu dô kwabo vô kɨlong wê xomxo mi tung mone daa vac ge dɨ yê wê xomxo tɨbeac lam tung mone vac ge. Mêd xomxo wê mone levac gee he lam tung mone levac vac kɨlong,
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 mêd vêxôv wê nên mone ma ge ti val tung mone hi yuu tya vac kɨlong.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Mêd Yesu keac nue ngɨvihi lam vô i dɨ nêl vô he ên nêbê, “A ob nêl hɨxôn nôn vô xam bê mone hi nôn yuu tya wê vêxôv tiga lam tung vac kɨlong ge ngɨnoo mone wê xomxo baba lam tung ge vêl.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 Ên he mone levac dô, lêc he lam tung vɨwen dɨ he xe levac dô, dɨ vêxôv tiga, i nên mone ma lêc lam tung mone yuu tya wê i vông ge la vac kɨlong, dɨ ti o dô wê ob kɨsuu xen yaên lec mɨ ya ge lêm.”
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.