Marcos 12
Yesu Xolac (PTP) vs NTLH
1 Mêd Yesu nêl kɨyang pɨlepacên ti vô xomxo bêga ên nêbê, “Xomxo ti xin wain vac yuac dɨ ku xenac kɨsuu lec dɨ yev lôva ti wê xomxo ob gig xax nôn vac ge dɨ lox xumac wê xomxo ob dô vac dɨ viac yuac ge. Mêd xomxo tige nêb ob la dô vac vɨgwe teva ngwe, om vông yuac tige vac xomxo ya vɨgê ên nêb he i viac. Pyap dɨ xomxo tige la dô teva ngwe,
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 dɨ buc wê wain huu ge om vông nue yuac ti lax mɨ la vô xomxo wê viac yuac wain ge ên nêb i loc kô wain nôn ya.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Xomxo tyo mɨla, lêc xomxo wê vông yuac lec wain ge hôm i xôn dɨ hi i dɨ vông i lax mɨ la pɨleva.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Nang dêc xomxo ti wê i yuac ge vông nue yuac ngwe la vô he nang, lêc he hi i lec bazub dɨ vô vya nipaên vô i dɨ vông i lax mɨ la nên.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Mêd xomxo levac vông nu yuac ti wê vông yon ge la nang, lêc xomxo tigee hi i yib. Mêd xomxo tyo vông nue yuac toto la lêc he hi he ya vô nipaên dɨ hi he ya yib.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 Mêd xomxo tibed dô hɨxôn xomxo levac tige. Ge i nu tuc wê i xêyaa vin lec i ge om buc ti lêc xomxo levac tyo vông nu tuc la vô xomxo wê viac i yuac ge, ên nêl ên nêbê, ‘Ga aca va nug om he ob kô i lec nivɨha dɨ la vac kɨyang wê i vông ge kwa ngɨbi.’
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 Lêc xomxo wê viac yuac tige nêl vôma ên nêbê, ‘Xomxo tige wê obêc tu yuac kehe om il ob hi i yib êdêc yuac ga i tu il xe.’
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Om he hôm i xôn dɨ hi i yib, dɨ nêx i nôn la yêp vô yuac nɨnya.
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 “Om xomxo ti wê i yuac ge ob vô vatya? Ge ob la hi xomxo tigee yib dɨ vông i yuac vô xomxo baba mɨ he viac nang.
9 Aí Jesus perguntou:
10 “Kɨyang wê yêp vac Anutu xolac ge xam mêd o kɨtong lêm? Ên kɨyang yêp bêga nêbê,
10 Vocês não leram o que as
11 Apumtau vaci vông tige om xe xê tɨyi xocbê susu nivɨha yang ge.’”
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Xomxo levac wê mi si daa gee hɨxôn xomxo wê xovô Moses xolac gee, he xovô ên he nêbê Yesu nêl kɨyang pɨlepacên tige lec he, om he nêb he ob hôm Yesu xôn, lêc he xona ên xomxo tɨbeac, om he sea Yesu dɨ la.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 He vông Palisi ya hɨxôn Helot nue ya la vô Yesu ên nêb ob kɨtyoo Yesu ên vông i nêl kɨyang ya i so.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Om he val nêl vô i ên nêbê, “Xolac kehe, xe xovô ên xe nêbê ông ge wê ông nêl kɨyang hɨxôn nôn dɨ ông o xona ên xomxo ti lêm, ên ông wê xomxo vɨhati tɨyima, om ông mi nêl kɨyang nôn dɨ ông tɨxuu xomxo vɨhati ya kɨyang wê Anutu vông ge. Om xe nêb xe ob kɨnêg vô ông bê tɨyi wê il Yuda ob vông mone takis vô king Sisa ge, me il vôngên ob ma?”
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Lêc Yesu xovô kɨyang kɨtyooên wê yêp vac he nɨlô ge om nêl vô he ên nêbê, “Bêna lêc xam nêb xam ob yaxên a? Xam kô mone ti mɨ lam ên a xê.”
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 Om he kô mone ti mɨ lam, dɨ Yesu kɨnêg vô he ên nêbê, “Letya kɨnu yuu lê wê yêp lec mone tiga?” Om he nêl ên nêbê, “Sisa kɨnu yuu lê.”
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Mêgem Yesu nêl vô he ên nêbê, “Om susu wê Sisa xe ge, xam vông i loc vô Sisa, dɨ susu wê Anutu xe ge, xam vông i loc vô Anutu.” Mêd xomxo tigee ngô kɨyang wê Yesu nêl ge dɨ yetac mabu.
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Xomxo Sadyusi ya val vô Yesu. He Sadyusi ge, he vông i vin ên he nêbê xomxo ob kɨdi lec vac yibên lêm. Om he la nêl vô Yesu ên nêbê,
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 “Xolac kehe, Moses xolac nêl bêga vô il ên nêbê xomxo ti obêc kô vêx ti lêc nu ma dɨ lɨya yib dɨ vɨnê dô ge od vux tyo li tɨmuên ob ii vêx tyo nang dɨ vông nue, êdêc nue i tu susu wê ma yibên vông ge kehe. Moses xolac nêl bêge,
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 om wê vux vɨgê vɨlu dɨ sec yuu ob dô lec ta yuu ma tibed, dêc li tuc obêc kô vêx ti lêc yib dɨ nu ma ge,
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 od li môn ob ii vêx tige i tii vac nang, lêc wê obêc yib dɨ nu ma ge od li gwaa ob ii nang, lêc wê li gwaa obêc yib ge
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 od lie tɨmuên vɨhati ob tɨmu vô môp tibed ge dêc ii vêx tige, lêc wê vɨhati obêc yib dɨ nue ma, dêc vêx tyo obêc yib tɨmuên.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 Om xe nêb xe ob kɨnêg vô ông bê buc wê xomxo yibên obêc kɨdi lec ge od vêx tige obêc tu vux tina vɨnê? Ên vux vɨgê vɨlu dɨ sec yuu, he xôn ii vêx tibed lec buc wê he dô mavɨha ge.”
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Lêc Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xam nêl i so dɨ kehe bêga nêbê xam o xovô kɨyang wê yêp vac xolac ge lêm, dɨ xam o xovô xêkɨzêc wê Anutu vông ge lêm.
24 Jesus respondeu:
25 Ên buc wê xomxo obêc kɨdi lec mavɨha vac yibên ge, vêx yuu vux ob iima vô buc tige lêm. Nge, he ob dô tɨyi xocbê angela lag puunê ge.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 “Dɨ kɨyang lec môp wê xomxo yibên ob kɨdi lec mavɨha ge, xam mêd lungên kɨyang bo ti wê Moses kɨvuu lec xax wê ngwax dɨtum lec ge? Vac kɨyang tige Moses kɨvuu Anutu vya wê nêl vô i ge mɨ i yêp vac kɨpihac xolac bêga nêbê, ‘A ga, Anutu wê Eblaham yuu Aisak yon Jekop mi kɨtaa vô a.’
26 Vocês nunca leram no
27 Om kɨyang tige nêl kɨtong ên nêbê Anutu o tu xomxo yibên nên Anutu lêm. Nge, Anutu tu xomxo mavɨha nên Anutu. Om kɨyang wê xam nêl ên xam nêbê xomxo ob kɨdi lec vac yibên lêm ge, xam nêl i so.”
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Xomxo wê xovô Moses xolac ge ti val ngô wê he ngaênma lec kɨyang ge dɨ ngô wê Yesu luu he kɨyang ya kɨyang nivɨha ge, om kɨnêg vô Yesu ên nêbê, “Xolac wê Anutu nêl vô Moses ge, tina wê ngɨnoo xolac baba vêl ge?
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Om Yesu nêl vô i ên nêbê, “Xolac ti wê yêp tax dɨ ngɨnoo baba vêl ge bêga nêbê, ‘Xam xomxo Islel, xam ngô lê. Il Apumtau Anutu, i Apumtau tibed.
29 Jesus respondeu:
30 Ông xêmyaa i vin lec ông Apumtau Anutu dɨ ông vông nɨlôm yen yuu pɨyôp dɨ xêkɨzêc hɨxôn kɨnum i loc dɨluhu vô Anutu.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Dɨ xolac ti wê vông yuu ge yêp bêga nêbê, ‘Ông xêmyaa i vin lec xomxo baba i tɨyi xocbê ông xêmyaa vin lec ôcông va ge.’ Xolac baba ti o ngɨnoo xolac yuu ge vêl lêm.”
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Mêd xomxo tige nêl vô Yesu ên nêbê, “Xolac kehe, ông nêl ge nivɨha. Ông nêl kɨyang nôn ên ông nêbê Anutu ge tibed dɨ ngwe o dô hɨxôn i lêm.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Om il xêdyaa ob vin lec i dɨ il ob vông nɨlôd yuu pɨyôp hɨxôn xêkɨzêc vɨhati i loc dɨluhu vô Anutu, dɨ il xêdyaa ob vin lec xomxo baba tɨyi xocbê il xêdyaa vin lec icil va ge, ên il obêc vông bêge ge od ob nivɨha luu daa wê xomxo mi si lec ngwax hɨxôn daa baba ya vêl.”
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Mêd Yesu ngô wê xomxo tige nêl kɨyang hɨxôn pɨyôp nivɨha ge om nêl vô i ên nêbê, “Ông o dô teva ên Anutu ben kɨsiinê lêm.” Mêd xomxo vɨhati xona ên wê ob kɨnêg kɨyang ya vô Yesu nang ge.
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Yesu la nêl xolac vô xomxo vac Anutu xumac ngɨbua dɨ nêl bo ti hɨxôn bêga nêbê, “Bêna lêc xomxo wê xovô Moses xolac ge nêl ên he nêbê Kɨlisi wê Anutu nêb ob vông i lam ge, ge Devit nu?
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Ên Myakɨlôhô Ngɨbua vông xovôên vô Devit om Devit vaci kɨvuu kɨyang bêga nêbê,
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 Om kɨyang tige, Devit vaci nêl lec Kɨlisi ên nêbê i Apumtau. Om bêna lêc xomxo nêl ên nêbê Kɨlisi ge Devit bue tɨmuên ti?” Mêd xomxo tɨbeac nêb ob ngô kɨyang wê Yesu mi nêl ge.
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Yesu nêl kɨyang vô xomxo bêga ên nêbê, “Xam xona nêm ên xomxo wê xovô Moses xolac gee, ên he xêyaa vin lec môp wê he ob vɨnyum ngakwi dia dɨ la vɨlee lec wetôv, ên he nêb xomxo i yê he dɨ kô he lec,
38 Ele dizia ao povo:
39 dɨ he obêc la vac xumac lɨlo, me he ob la ya vɨzid levac ge, od he nêb he ob dô lec sia nivɨha wê xomxo levac mi dô lec ge.
39 preferem os lugares de honra nas
40 Lêc he mi vô xomxo vêxôv nên susu yuu xumac vêl ên he, dɨ buc wê he ob kɨtaa ge od he vɨyum nên nipaên vac kɨtaaên dia. Om he ob kô myavɨwen levac mabu luu vêl.”
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Yesu dô kwabo vô kɨlong wê xomxo mi tung mone daa vac ge dɨ yê wê xomxo tɨbeac lam tung mone vac ge. Mêd xomxo wê mone levac gee he lam tung mone levac vac kɨlong,
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 mêd vêxôv wê nên mone ma ge ti val tung mone hi yuu tya vac kɨlong.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Mêd Yesu keac nue ngɨvihi lam vô i dɨ nêl vô he ên nêbê, “A ob nêl hɨxôn nôn vô xam bê mone hi nôn yuu tya wê vêxôv tiga lam tung vac kɨlong ge ngɨnoo mone wê xomxo baba lam tung ge vêl.
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 Ên he mone levac dô, lêc he lam tung vɨwen dɨ he xe levac dô, dɨ vêxôv tiga, i nên mone ma lêc lam tung mone yuu tya wê i vông ge la vac kɨlong, dɨ ti o dô wê ob kɨsuu xen yaên lec mɨ ya ge lêm.”
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.