Lucas 9
Yesu Xolac (PTP) vs NAA
1 Yesu tyuc nue ngɨvihi vɨgê yuu dɨ tô mɨ la yuu la vô i dɨ vông xêkɨzêc wê i vông ge vô he ên nêb he i loc tii vɨmwo nipaên vêl ên xomxo dɨ vông xomxo yidac i vô nivɨha lec.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 Mêd Yesu vông he la ên nêb he i loc nêl Anutu ben yuu môp kɨtong vô xomxo i tɨyi vɨgwe vɨhati dɨ vông he wê yidac gee i vô nivɨha lec.
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Mêd nêl vô he ên nêbê, “Xam o lêc kô susu ya hɨxôn lêc loc vô môp lêm, xocbê pɨtoa yuu vɨxec dɨ yaên yuu mone dɨ vɨnyumên yuu lêm. Nge, xam loc ya vɨgêm pɨleva dɨ vɨnyumên tibed.
3 E disse-lhes:
4 Dɨ xam obêc mɨla vac vɨgwe ti mɨ la dô vac xumac ti ge od xam dô vac xumac tige tibed i tɨyi buc wê xam ob dô ge. Pyap dêc xam sea vɨgwe tige dɨ loc bangwe.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 Lêc xam obêc mɨla vac vɨgwe ti lêc xomxo vɨyang tige o hôm xam lec nivɨha lêm ge od xam lɨloo vɨjuva vêl ên vɨxam ên i nêl he nên nipaên kɨtong vô he dɨ loc.”
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 Om Yesu nue ngɨvihi la vac vɨgwe vɨyang vɨyang ge dɨ la nêl xolac vac vɨgwe toto ge dɨ vông xomxo yidac vô nivɨha lec.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Hɨzap levac Helot ngô kɨyang wê xomxo mi nêl lec Yesu ge lêc vông i nɨlô vô juda juda, ên xomxo ya nêl ên nêbê Yesu ge Jon Lipacên wê yib ge lêc kɨdi lec nang,
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 dɨ xomxo ya nêl ên nêbê ge plopete Ilaija wê dô ilage om vena nang, dɨ he ya nêl ên nêbê ge plopete ilage ti kɨdi lec vac yibên.
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Mêd Helot nêl ên nêbê, “Jon Lipacên ge wê a kɨtov i kwa ilage, lêcom xomxo letya tiganê lêc tɨbii dɨnêl kɨyang tibêge lec i?” Om Helot myag ên nêb ob yê Yesu.
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 Mêd nue ngɨvihi wê Yesu vông he la yuac ge vena nêl he yuac kɨtong vô Yesu. Om Yesu kô heche va dêc sea xomxo baba dô dɨ he la vac vɨgwe ti lê nêbê Betsaida.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Lêc xomxo ngô wê he la ge om tɨmu vô Yesu he nue ngɨvihi vɨxa dêc mɨla vô he, mêd Yesu xêyaa vô nivɨha ên wê he mɨla ge, om nêl Anutu ben yuu môp kɨtong vô he dɨ vông he wê yidac ge vô nivɨha lec.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 He dô dɨ vɨgwe huc om nue ngɨvihi vɨgê yuu dɨ tô mɨ la yuu la nêl vô Yesu ên nêbê, “Vông xomxo tigae i loc, ên he i loc vac vɨgwe vɨyang vɨyang ge ên loc kɨsuu yaên dɨ loc yêp, ên vɨgwe ga, vɨgwe myadongên.”
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Lêc Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xacxam va ob vông yaên vô he mɨ he i ya.” Lêc he nêl lax vô Yesu ên nêbê, “Xe xom yaên ga o tɨbeac lêm, blet vɨgê vɨlu dɨ beac yuutyabed. Lêcom ông nêb xe la kɨsuu yaên vô xomxo tɨbeac tigae, me?”
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 He nêl bêge ên xomxo tigee tɨbeac hɨwocên mêgem vux vaci, he 5,000.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 Om he vông tɨbii la dô i tɨyi wê Yesu nêl ge.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Mêgem Yesu hôm blet vɨgê vɨlu ge hɨxôn beac yuu ge dɨ lax ma la lag kɨsiinê dêc kɨtaa lec blet yuu beac dɨ hɨbu mɨ vông vô nue ngɨvihi ên nêb he i kô mɨ loc tɨtang vô xomxo tyoe.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Mêd xomxo vɨhati ya i den he dêc nue ngɨvihi la kɨtuc myapɨpu wê gên dô ge mɨ su vac sepac vɨgê yuu dɨ tô mɨ la yuu mɨ i pup lec.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 Buc ti Yesu he nue ngɨvihi la dô vac vɨgwe ti, mêd Yesu vaci kɨtaa vô ma Anutu mɨ dô. Pyap dêc kɨnêg vô nue ngɨvihi ên nêbê, “Xomxo mi nêb a letya?”
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 Mêd he nêl lax vô i ên nêbê, “Ya nêbê ông ge Jon Lipacên, dɨ ya nêbê ông Ilaija, dɨ ya nêb ông plopete ilage ti lêc ông kɨdi lec vac yibên mɨ dô gwêbaga.”
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Mêd Yesu nêl vô he ên nêbê, “Dɨ xacxam va nêb a letya?” Mêlêc Pita nêl ên nêbê, “Ông ge Kɨlisi wê Anutu vông ông lam ge.”
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 Mêd Yesu nêl kɨyang xêkɨzêc vô he nêbê he i o lêc nêl i kɨtong vô xomxo ti lêm,
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 dɨ nêl vô he ên nêbê, “A, Xomxo Nu, a obêc kô myavɨnê levac mabu, dɨ he Yuda levac levac hɨxôn xomxo levac wê mi si daa vô Anutu gee hɨxôn he wê xovô Moses xolac gee, he obêc vô nɨmi vô a dɨ hi a xib, dɨ buc yon obêc la vêl lêc a obêc kɨdi lec magvɨha i tii vac nang.”
22 dizendo:
23 Mêd Yesu nêl vô he vɨhati ên nêbê, “Xomxo ti obêc nêb tɨmu vô a kɨyang ge od i vông i vô nipwo lec i tɨyi buc vɨhati dɨ kɨlê vɨyin i tɨyi xocbê kɨlê xax pola ge mɨ tɨmu vô a vɨxag.
23 Jesus dizia a todos:
24 Ên xomxo ti obêc viac ici va ninɨvi nivɨha ên nêb ob dô mavɨha ge od kɨnu hɨxôn ninɨvi obêc yib. Lêc xomxo ti obêc sea ninɨvi lec a lêg ge od obêc dô mavɨha luta.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Ên xomxo ti obêc kɨtuc susu kɨbun ga vɨhati tu ixe, lêc ici va obêc yib mɨ la vac nipaên ge od obêc vô nivɨha vô i tibêna?
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 Ên xomxo ti obêc vô nɨmi vô a hɨxôn a xolac ge od a, Xomxo Nu, a êno obêc vô nɨmig vô i lec buc wê a obêc lop mɨ lôm hɨxôn xêseac wê Mag Anutu yuu angela ngɨbua vông ge.
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Lêc a ob nêl hɨxôn nôn vô xam bê xam wê xam le ga, xam ya ob dô mɨ wê wê Anutu nu ob lam tu king ge lê dêc wib tɨmuên.”
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Yesu nêl kɨyang tige pyap dêc da ti la vêl mêd kô Pita yuu Jon yon Jems mɨ he la lec kɨtôn ti ên Yesu nêb ob la kɨtaa.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Om Yesu kɨtaa mɨ dô, lêc ninɨvi pɨlepac mɨ vô bangwe dɨ i ngakwi vô makwem ta dɨ tee lec vɨgwe.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 — ausente —
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Pita yon li yuu manôn vô yêp yêp lê, lêc yon manôn seac dɨ yon yê xêseac wê Yesu vông ge dɨ yê xomxo yuu wê le hɨxôn i ge.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Pyap mêd xomxo yuu ge nêl vô Yesu ên nêb yuu ob la, lêc Pita nêl vô Yesu ên nêbê, “Xolac kehe, ga nivɨha wê il dô ga, om xen ob lox xumac yon, ông nêm ti, dɨ Moses nên ti dɨ Ilaija nên ti.” Pita lungên kɨyang wê ob nêl ge om nêl kɨyang bêge pɨleva.
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Pita gên nêl kɨyang tige dêc vɨyobtoc ti lam hɨvun he xôn om yon xona.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 Mêd vya ti lam vac vɨyobtoc dɨ nêl ên nêbê, “Ge a nug wê a vɨnoo i ge om xam ngô i vya.”
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Vya nêl pyap mêd yon yê wê Yesu tibed xeele ge. Mêd vô buc tigee yon o nêl kɨyang wê yon yê ge kɨtong vô xomxo ti lêm.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 Vɨgwe vɨdiiên tɨtige he sea kɨtôn dɨ lax mɨ la, lêc mɨla vô xomxo tɨbeac wê dɨval vô môp ge,
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 mêd xomxo ti vac he mahɨgun tyuc vya levac ên nêbê, “Xolac kehe, a kɨtaa ông bê ông wê a nug vux tiga lê, ên a nug nôn tibed ga mê.
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 Lêc buc tɨbeac vɨmwo nipaên ti hôm i xôn dɨ vông i iac mabu dɨ vô pwoo pwoo i mɨ hi i lec kɨbun dɨ mya ngɨmong lam, om vông i vô nipaên dɨ o sea i lutibed lêm.
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 Om a kɨtaa nume ngɨvihi ên a nêb he i tii vɨmwo nipaên tiga i loc vêl lêc he tɨyiên ma.”
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 Mêgem Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xam gwêbaga, xam nêm vông vinên ma. Xam nɨlôm gên nipaên. Om a ob dô hɨxôn xam dɨ i mɨloc na lê lêc xam vông i vinê? Dɨ a ob kɨlê vɨyin wê xam vông ge dɨ i mɨloc na lê? Om kô num tyo mɨ lamê.”
41 Jesus exclamou:
42 Mêd nu tige gên kɨdi mɨ lam lêc vɨmwo nipaên tige hôm i dɨ nêx i la hi i sea lec kɨbun. Mêgem Yesu lec ni vô vɨmwo nipaên tige mɨ tii i la vêl dɨ vông nipwo tyo vô nivɨha lec dɨ vông i lax vô ma.
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Om xomxo tigee vɨhati yê dɨ yetac mabu ên xêkɨzêc levac wê Anutu vông ge.
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Xam vyac vô nɨnyam vô kɨyang wê a ob nêl ga bê xomxo obêc vông Xomxo Nu la vac tɨbii vɨgê.”
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Lêc nue ngɨvihi lungên kɨyang tyo kehe, ên kehe yêp xôpacên om he vyac xovôên ma. Lêc he xona ên nêb ob kɨnêg kɨyang tyo kehe vô Yesu lêm.
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 Yesu nue ngɨvihi ngaênma ên nêb letya ob tu he nên levac?
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Lêc Yesu xovô he nɨlô wê he nêl ge om la kô nipwo ti mɨ lam lax i le pɨkeb i,
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 dɨ nêl vô he ên nêbê, “Xomxo ti obêc hôm nipwo bêga lec ên wê vông i vin a lêg ge od ge tɨyi xocbê hôm a lec ge. Dɨ xomxo ti obêc hôm a lec ge od ge tɨyi xocbê hôm xomxo ti wê vông a lam ge lec hɨxôn. Ên xomxo wê dô nipwo vac xam mahɨgun ge, ge wê ob tu xam nêm levac.”
48 e lhes disse:
49 Mêd Jon nêl vô Yesu ên nêbê, “Xolac kehe, xe xê xomxo ti tii vɨmwo nipaên vêl ên xomxo lec ông lêm, om xe vɨbu i nêb i vôngên tibêge i ma, ên o mi dô hɨxôn xe mɨ tɨmu vô ông lêm.”
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 Lêc Yesu nêl vô i ên nêbê, “Xam o lêc vɨbu i lêm. Ên xomxo wê o vông vevac vô xam lêm ge, ge xam nêm wê ob ngɨdu xam xôn ge.”
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Buc vô kwabo lec wê Yesu ob lax mɨ la lag puunê ge, mêd Yesu nêb ob la Jelusalem,
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 om vông xomxo ya le mug la. Mêd he mɨla vac tɨbii Samelia ben, ên he nêb he ob la yê vɨgwe ti wê Yesu ob la dô vac ge,
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 lêc tɨbii vɨyang tige xovô nêbê Yesu ge xomxo Yuda ti wê nêb ob la Jelusalem ge, om he vɨbu nêbê Yesu loc vacên he ben i ma.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Mêd nue ngɨvihi Jems yuu Jon yê môp wê he vông ge om nêl vô Yesu ên nêbê, “Apumtau, ông nêb xii nêl dɨ ngwax i lam gê kɨsii ganê ên ya tɨbii tigae i ma vêl, me?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Mêlêc Yesu pɨlepac i dɨ kunac yuu ên kɨyang wê yuu nêl ge.
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 Pyap dêc he la vɨgwe bangwe.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 He mɨla vô môp lê, lêc xomxo ti val nêl vô Yesu ên nêbê, “Vɨgwe wê ông ob la vac ge, a ob loc hɨxôn ông.”
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 Lêc Yesu nêl vô i ên nêbê, “Le i lêc nêl decdec bê ông ob lam hɨxôn a lêm. Ên lɨlii mi yêp vac yen, dɨ menac vông lɨwihi lec xax mɨ yêp lec, lêc a, Xomxo Nu, a bog wê a ob xêp vac ge ti yêpên ma.”
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 Yesu nêl vô xomxo ngwe ên nêbê, “Lam hɨxôn a.” Lêc xomxo tige nêl ên nêbê, “Xomxo levac, a ob loc hɨxôn ông lê, lêc ông vông a lax dô dɨ yev mag vêl lê.”
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 Lêc Yesu luu i vya dɨ nêl ên nêbê, “Xomxo yibên i yev yibên, dɨ ông loc nêl Anutu ben yuu môp kɨtong vô xomxo.”
60 Mas Jesus insistiu:
61 Xomxo ngwe nêl vô Yesu ên nêbê, “Xomxo levac, a ob loc hɨxôn ông lê, lêc ông vông a lax bog mɨ lax nêl kɨtong vô lige lê.”
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 Lêc Yesu nêl vô i ên nêbê, “Xomxo ti obêc nêb i obêc vông Anutu yuac ge od i o lêc yê manôn i loc nɨnya nɨnya lêm, ên ge od o tɨyi wê ob tu Anutu nu mɨ vông i yuac ge lêm.”
62 Mas Jesus lhe respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.