Lucas 9
Yesu Xolac (PTP) vs ARA
1 Yesu tyuc nue ngɨvihi vɨgê yuu dɨ tô mɨ la yuu la vô i dɨ vông xêkɨzêc wê i vông ge vô he ên nêb he i loc tii vɨmwo nipaên vêl ên xomxo dɨ vông xomxo yidac i vô nivɨha lec.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Mêd Yesu vông he la ên nêb he i loc nêl Anutu ben yuu môp kɨtong vô xomxo i tɨyi vɨgwe vɨhati dɨ vông he wê yidac gee i vô nivɨha lec.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Mêd nêl vô he ên nêbê, “Xam o lêc kô susu ya hɨxôn lêc loc vô môp lêm, xocbê pɨtoa yuu vɨxec dɨ yaên yuu mone dɨ vɨnyumên yuu lêm. Nge, xam loc ya vɨgêm pɨleva dɨ vɨnyumên tibed.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Dɨ xam obêc mɨla vac vɨgwe ti mɨ la dô vac xumac ti ge od xam dô vac xumac tige tibed i tɨyi buc wê xam ob dô ge. Pyap dêc xam sea vɨgwe tige dɨ loc bangwe.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Lêc xam obêc mɨla vac vɨgwe ti lêc xomxo vɨyang tige o hôm xam lec nivɨha lêm ge od xam lɨloo vɨjuva vêl ên vɨxam ên i nêl he nên nipaên kɨtong vô he dɨ loc.”
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Om Yesu nue ngɨvihi la vac vɨgwe vɨyang vɨyang ge dɨ la nêl xolac vac vɨgwe toto ge dɨ vông xomxo yidac vô nivɨha lec.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Hɨzap levac Helot ngô kɨyang wê xomxo mi nêl lec Yesu ge lêc vông i nɨlô vô juda juda, ên xomxo ya nêl ên nêbê Yesu ge Jon Lipacên wê yib ge lêc kɨdi lec nang,
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 dɨ xomxo ya nêl ên nêbê ge plopete Ilaija wê dô ilage om vena nang, dɨ he ya nêl ên nêbê ge plopete ilage ti kɨdi lec vac yibên.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Mêd Helot nêl ên nêbê, “Jon Lipacên ge wê a kɨtov i kwa ilage, lêcom xomxo letya tiganê lêc tɨbii dɨnêl kɨyang tibêge lec i?” Om Helot myag ên nêb ob yê Yesu.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Mêd nue ngɨvihi wê Yesu vông he la yuac ge vena nêl he yuac kɨtong vô Yesu. Om Yesu kô heche va dêc sea xomxo baba dô dɨ he la vac vɨgwe ti lê nêbê Betsaida.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Lêc xomxo ngô wê he la ge om tɨmu vô Yesu he nue ngɨvihi vɨxa dêc mɨla vô he, mêd Yesu xêyaa vô nivɨha ên wê he mɨla ge, om nêl Anutu ben yuu môp kɨtong vô he dɨ vông he wê yidac ge vô nivɨha lec.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 He dô dɨ vɨgwe huc om nue ngɨvihi vɨgê yuu dɨ tô mɨ la yuu la nêl vô Yesu ên nêbê, “Vông xomxo tigae i loc, ên he i loc vac vɨgwe vɨyang vɨyang ge ên loc kɨsuu yaên dɨ loc yêp, ên vɨgwe ga, vɨgwe myadongên.”
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Lêc Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xacxam va ob vông yaên vô he mɨ he i ya.” Lêc he nêl lax vô Yesu ên nêbê, “Xe xom yaên ga o tɨbeac lêm, blet vɨgê vɨlu dɨ beac yuutyabed. Lêcom ông nêb xe la kɨsuu yaên vô xomxo tɨbeac tigae, me?”
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 He nêl bêge ên xomxo tigee tɨbeac hɨwocên mêgem vux vaci, he 5,000.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Om he vông tɨbii la dô i tɨyi wê Yesu nêl ge.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Mêgem Yesu hôm blet vɨgê vɨlu ge hɨxôn beac yuu ge dɨ lax ma la lag kɨsiinê dêc kɨtaa lec blet yuu beac dɨ hɨbu mɨ vông vô nue ngɨvihi ên nêb he i kô mɨ loc tɨtang vô xomxo tyoe.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Mêd xomxo vɨhati ya i den he dêc nue ngɨvihi la kɨtuc myapɨpu wê gên dô ge mɨ su vac sepac vɨgê yuu dɨ tô mɨ la yuu mɨ i pup lec.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Buc ti Yesu he nue ngɨvihi la dô vac vɨgwe ti, mêd Yesu vaci kɨtaa vô ma Anutu mɨ dô. Pyap dêc kɨnêg vô nue ngɨvihi ên nêbê, “Xomxo mi nêb a letya?”
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Mêd he nêl lax vô i ên nêbê, “Ya nêbê ông ge Jon Lipacên, dɨ ya nêbê ông Ilaija, dɨ ya nêb ông plopete ilage ti lêc ông kɨdi lec vac yibên mɨ dô gwêbaga.”
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Mêd Yesu nêl vô he ên nêbê, “Dɨ xacxam va nêb a letya?” Mêlêc Pita nêl ên nêbê, “Ông ge Kɨlisi wê Anutu vông ông lam ge.”
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Mêd Yesu nêl kɨyang xêkɨzêc vô he nêbê he i o lêc nêl i kɨtong vô xomxo ti lêm,
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 dɨ nêl vô he ên nêbê, “A, Xomxo Nu, a obêc kô myavɨnê levac mabu, dɨ he Yuda levac levac hɨxôn xomxo levac wê mi si daa vô Anutu gee hɨxôn he wê xovô Moses xolac gee, he obêc vô nɨmi vô a dɨ hi a xib, dɨ buc yon obêc la vêl lêc a obêc kɨdi lec magvɨha i tii vac nang.”
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Mêd Yesu nêl vô he vɨhati ên nêbê, “Xomxo ti obêc nêb tɨmu vô a kɨyang ge od i vông i vô nipwo lec i tɨyi buc vɨhati dɨ kɨlê vɨyin i tɨyi xocbê kɨlê xax pola ge mɨ tɨmu vô a vɨxag.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Ên xomxo ti obêc viac ici va ninɨvi nivɨha ên nêb ob dô mavɨha ge od kɨnu hɨxôn ninɨvi obêc yib. Lêc xomxo ti obêc sea ninɨvi lec a lêg ge od obêc dô mavɨha luta.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Ên xomxo ti obêc kɨtuc susu kɨbun ga vɨhati tu ixe, lêc ici va obêc yib mɨ la vac nipaên ge od obêc vô nivɨha vô i tibêna?
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Ên xomxo ti obêc vô nɨmi vô a hɨxôn a xolac ge od a, Xomxo Nu, a êno obêc vô nɨmig vô i lec buc wê a obêc lop mɨ lôm hɨxôn xêseac wê Mag Anutu yuu angela ngɨbua vông ge.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Lêc a ob nêl hɨxôn nôn vô xam bê xam wê xam le ga, xam ya ob dô mɨ wê wê Anutu nu ob lam tu king ge lê dêc wib tɨmuên.”
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Yesu nêl kɨyang tige pyap dêc da ti la vêl mêd kô Pita yuu Jon yon Jems mɨ he la lec kɨtôn ti ên Yesu nêb ob la kɨtaa.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Om Yesu kɨtaa mɨ dô, lêc ninɨvi pɨlepac mɨ vô bangwe dɨ i ngakwi vô makwem ta dɨ tee lec vɨgwe.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 — ausente —
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Pita yon li yuu manôn vô yêp yêp lê, lêc yon manôn seac dɨ yon yê xêseac wê Yesu vông ge dɨ yê xomxo yuu wê le hɨxôn i ge.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Pyap mêd xomxo yuu ge nêl vô Yesu ên nêb yuu ob la, lêc Pita nêl vô Yesu ên nêbê, “Xolac kehe, ga nivɨha wê il dô ga, om xen ob lox xumac yon, ông nêm ti, dɨ Moses nên ti dɨ Ilaija nên ti.” Pita lungên kɨyang wê ob nêl ge om nêl kɨyang bêge pɨleva.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Pita gên nêl kɨyang tige dêc vɨyobtoc ti lam hɨvun he xôn om yon xona.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Mêd vya ti lam vac vɨyobtoc dɨ nêl ên nêbê, “Ge a nug wê a vɨnoo i ge om xam ngô i vya.”
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Vya nêl pyap mêd yon yê wê Yesu tibed xeele ge. Mêd vô buc tigee yon o nêl kɨyang wê yon yê ge kɨtong vô xomxo ti lêm.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Vɨgwe vɨdiiên tɨtige he sea kɨtôn dɨ lax mɨ la, lêc mɨla vô xomxo tɨbeac wê dɨval vô môp ge,
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 mêd xomxo ti vac he mahɨgun tyuc vya levac ên nêbê, “Xolac kehe, a kɨtaa ông bê ông wê a nug vux tiga lê, ên a nug nôn tibed ga mê.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Lêc buc tɨbeac vɨmwo nipaên ti hôm i xôn dɨ vông i iac mabu dɨ vô pwoo pwoo i mɨ hi i lec kɨbun dɨ mya ngɨmong lam, om vông i vô nipaên dɨ o sea i lutibed lêm.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Om a kɨtaa nume ngɨvihi ên a nêb he i tii vɨmwo nipaên tiga i loc vêl lêc he tɨyiên ma.”
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Mêgem Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xam gwêbaga, xam nêm vông vinên ma. Xam nɨlôm gên nipaên. Om a ob dô hɨxôn xam dɨ i mɨloc na lê lêc xam vông i vinê? Dɨ a ob kɨlê vɨyin wê xam vông ge dɨ i mɨloc na lê? Om kô num tyo mɨ lamê.”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Mêd nu tige gên kɨdi mɨ lam lêc vɨmwo nipaên tige hôm i dɨ nêx i la hi i sea lec kɨbun. Mêgem Yesu lec ni vô vɨmwo nipaên tige mɨ tii i la vêl dɨ vông nipwo tyo vô nivɨha lec dɨ vông i lax vô ma.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Om xomxo tigee vɨhati yê dɨ yetac mabu ên xêkɨzêc levac wê Anutu vông ge.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Xam vyac vô nɨnyam vô kɨyang wê a ob nêl ga bê xomxo obêc vông Xomxo Nu la vac tɨbii vɨgê.”
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Lêc nue ngɨvihi lungên kɨyang tyo kehe, ên kehe yêp xôpacên om he vyac xovôên ma. Lêc he xona ên nêb ob kɨnêg kɨyang tyo kehe vô Yesu lêm.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Yesu nue ngɨvihi ngaênma ên nêb letya ob tu he nên levac?
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Lêc Yesu xovô he nɨlô wê he nêl ge om la kô nipwo ti mɨ lam lax i le pɨkeb i,
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 dɨ nêl vô he ên nêbê, “Xomxo ti obêc hôm nipwo bêga lec ên wê vông i vin a lêg ge od ge tɨyi xocbê hôm a lec ge. Dɨ xomxo ti obêc hôm a lec ge od ge tɨyi xocbê hôm xomxo ti wê vông a lam ge lec hɨxôn. Ên xomxo wê dô nipwo vac xam mahɨgun ge, ge wê ob tu xam nêm levac.”
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Mêd Jon nêl vô Yesu ên nêbê, “Xolac kehe, xe xê xomxo ti tii vɨmwo nipaên vêl ên xomxo lec ông lêm, om xe vɨbu i nêb i vôngên tibêge i ma, ên o mi dô hɨxôn xe mɨ tɨmu vô ông lêm.”
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Lêc Yesu nêl vô i ên nêbê, “Xam o lêc vɨbu i lêm. Ên xomxo wê o vông vevac vô xam lêm ge, ge xam nêm wê ob ngɨdu xam xôn ge.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Buc vô kwabo lec wê Yesu ob lax mɨ la lag puunê ge, mêd Yesu nêb ob la Jelusalem,
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 om vông xomxo ya le mug la. Mêd he mɨla vac tɨbii Samelia ben, ên he nêb he ob la yê vɨgwe ti wê Yesu ob la dô vac ge,
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 lêc tɨbii vɨyang tige xovô nêbê Yesu ge xomxo Yuda ti wê nêb ob la Jelusalem ge, om he vɨbu nêbê Yesu loc vacên he ben i ma.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Mêd nue ngɨvihi Jems yuu Jon yê môp wê he vông ge om nêl vô Yesu ên nêbê, “Apumtau, ông nêb xii nêl dɨ ngwax i lam gê kɨsii ganê ên ya tɨbii tigae i ma vêl, me?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Mêlêc Yesu pɨlepac i dɨ kunac yuu ên kɨyang wê yuu nêl ge.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Pyap dêc he la vɨgwe bangwe.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 He mɨla vô môp lê, lêc xomxo ti val nêl vô Yesu ên nêbê, “Vɨgwe wê ông ob la vac ge, a ob loc hɨxôn ông.”
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Lêc Yesu nêl vô i ên nêbê, “Le i lêc nêl decdec bê ông ob lam hɨxôn a lêm. Ên lɨlii mi yêp vac yen, dɨ menac vông lɨwihi lec xax mɨ yêp lec, lêc a, Xomxo Nu, a bog wê a ob xêp vac ge ti yêpên ma.”
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Yesu nêl vô xomxo ngwe ên nêbê, “Lam hɨxôn a.” Lêc xomxo tige nêl ên nêbê, “Xomxo levac, a ob loc hɨxôn ông lê, lêc ông vông a lax dô dɨ yev mag vêl lê.”
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Lêc Yesu luu i vya dɨ nêl ên nêbê, “Xomxo yibên i yev yibên, dɨ ông loc nêl Anutu ben yuu môp kɨtong vô xomxo.”
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Xomxo ngwe nêl vô Yesu ên nêbê, “Xomxo levac, a ob loc hɨxôn ông lê, lêc ông vông a lax bog mɨ lax nêl kɨtong vô lige lê.”
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Lêc Yesu nêl vô i ên nêbê, “Xomxo ti obêc nêb i obêc vông Anutu yuac ge od i o lêc yê manôn i loc nɨnya nɨnya lêm, ên ge od o tɨyi wê ob tu Anutu nu mɨ vông i yuac ge lêm.”
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.