Lucas 5
Yesu Xolac (PTP) vs NVT
1 Buc ti Yesu mɨla le vô mia luaên Genesalet nɨnya, dɨ xomxo tɨbeac la dô dɨ hɨvun i xôn, ên nêb ob ngô Anutu xolac wê Yesu ob nêl ge.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Mêlêc Yesu yê dipac yuu wê yêp vô mia nɨnya ge, lêc xomxo wê mi kô dipac ge dô lecên ma, ên he la dɨlipac he leac wê mi hi pis vac ge.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Mêd Yesu lec la lec dipac ngwe wê Saimon vông ge dɨ nêl vô Saimon ên nêbê, “Vông dipac i du mɨ loc mahɨgun tya.” Om he vông i du mɨ la mahɨgun dɨ Yesu dô lec dipac dɨ nêl xolac vô xomxo wê dô kehe ge.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Yesu nêl xolac pyap, dêc nêl vô Saimon ên nêbê, “Vông dipac i loc vac gwec madia dɨ tung leac i loc vac mia ên hi lɨlii.”
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Lêc Saimon luu i vya ên nêbê, “Xolac kehe, vɨhevage buc xuhu dia tiga xe vông yuac levac lec lɨlii myagên, vɨvuatɨtôv dɨ vɨgwe vɨdii lec, lêc xe o hi ti lêm. Lêc ga mô ông nêl om a ob lax tung leac i loc vac mia.”
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Om he tung leac la, lêc lɨlii tɨbeac vac leac mɨ i pup lec xocbê ob tax i tip ge,
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 om he tyuc lie dipac ngwe ên nêb he i lam kô lɨlii hɨxôn he. Om he lam dɨ he tung lɨlii vac dipac yuu xôn mɨ i pup lec tɨyi xocbê ob vông dipac tô mɨ la vac mia nɨlô ge.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Mêd Saimon Pita yê dɨ la yev vɨxa kɨtu vô Yesu dɨ nêl ên nêbê, “Apumtau, loc vêl ên a, ên a ga tɨbii nigpaên.”
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Saimon nêl bêge, ên i hɨxôn lie wê dô hɨxôn i ge yetac mabu ên wê Yesu nêl dɨ he hi lɨlii tɨbeac ge.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Dɨ Sebedi nu Jems yuu Jon wê yuu mi vông yuac lɨlii hɨxôn Saimon ge, yuu yê dɨ yetac ên êno. Mêd Yesu nêl vô Saimon ên nêbê, “Xonaên i ma. Ên tɨmuên ge od ông obêc vông yuac bêga bê ông obêc kɨtuc xomxo i lam vô a.”
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Mêd he soo mia mɨ la le kehe, pyap dêc susu vɨhati ge dô dɨ he la tɨmu vô Yesu.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Yesu la dô vac vɨgwe ti, lêc xomxo wê kɨtyax mahɨzihɨzi dô lec i ninɨvi ma vêl ge ti yê Yesu om lam yev vɨxa kɨtu vô i dɨ kɨtaa i ên nêbê, “Xomxo levac, ông obêc nêb vông a nignɨvi i vô nivɨha lec ge od ông tɨyi wê ông ob vông i vô nôn lec ge.”
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Mêgem Yesu tɨtô vɨgê la vyax lec i dɨ nêl ên nêbê, “A nêb ông vô nimvɨha lec.” Yesu nêl dɨ kɨtyax mahɨzihɨzi tige wax la vêl dɨ i ninɨvi vô nivɨha lec lutibed.
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Mêgem Yesu nêl kɨyang xêkɨzêc vô i ên nêbê, “Ông o lêc nêl kɨtong vô xomxo ti lêm. Dɨ loc hɨlung nimnɨvi mô vô xomxo wê mi si daa vô Anutu ge dɨ vông daa i tɨyi Moses xolac wê nêl ge, ên xomxo vɨhati i yê dɨ xovô bê ông nimnɨvi vô nivɨha lec.”
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Yesu nêl bêge lê, lêc xomxo nêl i lê vô levac la vac vɨgwe vɨyang vɨyang ge, om xomxo tɨbeac mi kɨtuc la vô i, ên nêb ob ngô kɨyang wê i nêl ge, dɨ he nêb i vông he ninɨvi yidac i vô nivɨha lec.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Lêc buc ya Yesu le sea he dɨ la vac vɨgwe mahɨgun pɨleva dɨ la kɨtaa.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Buc ti Yesu nêl xolac vô xomxo tɨbeac, lêc Palisi yuu xomxo wê xovô Moses xolac gee lam vac vɨgwe Jelusalem dɨ Galili yuu Judia vɨhati mɨ lam dô hɨxôn. Dɨ xêkɨzêc wê Apumtau Anutu vông ge lam hɨvun Yesu xôn ên nêb i vông yidac i vô nivɨha lec ya.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Mêd xomxo ya ken xomxo ti wê len vô xêlehe ge lec pêt dɨ mɨla, ên nêb ob vông i loc vô Yesu manôn ên i vông i vô nivɨha lec. Lêc Yesu dô vac xumac nɨlô,
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 dɨ xomxo tɨbeac pup lec, om môp ti o yêp wê he ob kô i mɨ la vô Yesu ge lêm. Om he lec xumac mɨ la kɨsii mɨ la dii xumac mya ti dɨ vông xomxo tyo tô mɨ la hɨxôn pêt vac tɨbii tɨbeac mahɨgun dɨ la yêp vô Yesu manôn.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Mêd Yesu yê wê he vông i vin ge om nêl vô xomxo tyo ên nêbê, “Lig, a kɨtya ông nêm nipaên vêl pyap.”
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Mêlêc xomxo wê xovô Moses xolac gee yuu Palisi gee ngô dɨ nêl vôma ên nêbê, “Xomxo tige letya lêc so vya vô Anutu? Ên xomxo ti o tɨyi wê ob kɨtya xomxo nên nipaên vêl ge lêm. Nge, Anutu vaci tibed ge wê ob kɨtya vêl ge.”
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Mêd Yesu xovô kɨyang wê he nêl vac nɨlô ge om nêl vô he ên nêbê, “Bêna lêc xam xo kɨyang bêge vac nɨlômê?
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 Xam xovô lê. Kɨyang ngwe na wê obêc vô vɨyin maên ge? Kɨyang wê nêbê, ‘A kɨtya ông nêm nipaên vêl’ ge, me kɨyang wê nêbê, ‘Ông kɨdi lec mɨ loc’ ge?
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Mêlêc a nêb a ob vông xovôên vô xam bê a, Xomxo Nu, a xêkɨzêc tɨyi wê a ob kɨtya xomxo nên nipaên vêl gê kɨbun ga, om xam lêc wê.” Mêdêc Yesu nêl vô xomxo tyo wê len vô xêlehe ge ên nêbê, “A nêl vô ông bê ông kɨdi lec mɨ hôm ông guhu lec dɨ lôc bom.”
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Mêdec lutibed xomxo tyo kɨdi lec vac he mahɨgun dɨ hôm
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Mêgem xomxo gee vɨhati yê dɨ yetac mabu, dɨ he pɨmil Anutu hɨxôn nɨlô yetacên dɨ nêl vôma ên nêbê, “Gwêbaga il xê mad lec do nivɨha vɨyonên ti.”
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Yesu la, lêc mɨla yê xomxo ti lê nêbê Livai wê xeedô vac xumac wê he mi kô mone takis vô tɨbii vac ge, om Yesu la nêl vô i ên nêbê, “Kɨdi mɨ lam hɨxôn a.”
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Mêgem Livai kɨdi lec dɨ sea i yuac yuu susu vɨhati dô xel dɨ la tɨmu vô Yesu vɨxa mɨ he la.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Mêd Livai myêl vɨzid levac vô Yesu vac ben, dɨ xomxo wê mi kô takis gee hɨxôn xomxo yaya la dô hɨxôn yuu mɨ he ya.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Lêc he Palisi hɨxôn he lie wê xovô Moses xolac gee yê tɨyiên ma, om nêl vô Yesu nue ngɨvihi ên nêbê, “Bêna lêc xam la wa dɨ num hɨxôn tɨbii wê mi kô mone takis gee yuu tɨbii nipaênê?”
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Mêd Yesu ngô wê he nêl bêge, om nêl vô he ên nêbê, “Xomxo nivɨha obêc la vô docta lêm. Nge, tɨbii yidac ge wê obêc la vô docta.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Om a ob nêl vô xam bê a o lam ên a nêb a ob tyuc xomxo nivɨha lêm. Nge, a lam ên tɨbii nipaên, ên a nêb he i pɨlepac he.”
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Mêd he nêl vô Yesu ên nêbê, “Jon nue ngɨvihi mi ngɨbua yaên dɨ mi kɨtaa tɨyi buc vɨhati, dɨ Palisi nue ngɨvihi mi vông bêge êno. Mêd ông va ge, nume ngɨvihi mi ya dɨ mi num dɨ o ngɨbua lêm.”
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Mêlêc Yesu nêl vô he ên nêbê, “Buc ti wê tɨbii vɨyang ti lie ti obêc ii vêx ti lêc gên dô hɨxôn he ge, od he obêc ngɨbua yaên, me? Maê.
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Lêc obêc buc tɨmuên wê tɨbii ob kô li tige vêl ên he ge, od ge wê he obêc dô hɨxôn vɨyin dɨ ngɨbua yaên.”
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Mêd Yesu nêl kɨyang pɨlepacên ti vô he bêga ên nêbê, “Xomxo ti nên ngakwi obêc tip ge, od obêc kɨping ngakwi paha myahɨpu ti vêl mɨ la duu lec tɨkwê lêm. Ên obêc vông bêge ge od obêc vông ngakwi paha vô nipaên, dɨ myahɨpu paha tige obêc la tɨyi ngakwi tɨkwê lêm.
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Dɨ kɨyang ngwe, xomxo ti obêc too mia wain paha vac bwoc ninɨvi tɨkwê lêm. Ên obêc too vac ge od wain obêc vuac dɨ tax ninɨvi tɨkwê tip dɨ wain too la.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Om wain paha ge, xomxo i too vac bwoc ninɨvi paha.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Dɨ xomxo wê num wain tɨkwê ge obêc nêb num wain paha nang lêm, ên he nêl ên he nêbê wain tɨkwê nyen nivɨha luu vêl.”
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.