Lucas 24
Yesu Xolac (PTP) vs NTLH
1 Sabat la vêl dɨ da pɨtoc yang ge vêx tigee kô susu nivɨvea wê he viac pyap ge mɨ la. He mɨla vô lôva wê he lii Yesu vac ge,
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 lêc yê ngɨdax wê tɨbii lax i le vac vuayen xôn ge vɨxog la vêl,
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 om he vac la vac lôva nɨlô lêc he o yêvô Apumtau Yesu ninɨvi lêm.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Mêgem he xo kɨyang tɨbeac tɨbeac, lêc lutibed vux yuu wê vɨnyum ngakwi kwem wê teeên ge val le kwabo vô he.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Mêd vêx tigee yê dɨ xona mabu dɨ kɨlong kɨbun, lêc xomxo yuu ge nêl vô he ên nêbê, “Bêna lêc xam myag xomxo mavɨha tige vac xomxo yibên benê? Xomxo tige yêpên ga ma, dɨ i kɨdi lec mavɨha mɨ la.
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 Xam xovô i lôc vô kɨyang wê Yesu nêl vô xam dɨ xam gên dô Galili ge wê i nêl bêga ên nêbê,
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 ‘He obêc vông Xomxo Nu la vac tɨbii nipaên vɨgê dɨ he hi i yib, dɨ buc ti wê vông yon ge od obêc kɨdi lec i tii vac nang i tɨyi kɨyang wê Anutu nêl pyap ge.’”
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 Mêgem vêx tigee xovô kɨyang wê Yesu nêl ilage nang,
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 om he sea lôva dɨ lax mɨ la nêl kɨyang tigee vɨhati kɨtong vô nue ngɨvihi vɨgê yuu dɨ tô mɨ la ti ge hɨxôn xomxo yaya.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 Vêx wê nêl kɨyang tige vô nue ngɨvihi ge, Malia Makdala yuu Joana yon Malia wê Jems ta ge dɨ vêx yaya.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Lêc nue ngɨvihi ngô kɨyang tige tɨyi xocbê kɨyang kɨtyooên, om he o vông i vin lêm.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 Mêgem Pita kɨdi lec dɨ tup mɨ la vô lôva, dɨ mɨla kɨlong lôva nɨlô mɨ yê, lêc yê wê nivɨmihi ti wê he vɨyum Yesu vac ge dɨyêp pɨleva, mêgem lax mɨ la hɨxôn nɨlô vɨyin, ên lungên tige kehe.
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Vô buc tige, xomxo wê mi dô hɨxôn Yesu ge yuu la vô môp ên nêb ob la vɨgwe ti lê nêbê Emeas. Môp wê ob sea Jelusalem dɨ la Emeas ge tɨyi xocbê 11 kilomita.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 Yuu dɨla vô môp dɨ keac lec byed wê tɨbii vông vô Yesu ge.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Yuu dɨkeac, lêc Yesu val vô yuu dɨ yon xôn dɨla vô môp.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 Yuu manôn yê Yesu lê, lêc yuu o xovô bê ge Yesu lêm.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Mêd Yesu kɨnêg vô yuu ên nêbê, “Muu dɨkeac lec vatya dɨ tup vô môpê?” Mêgem yuu le dɨ nɨlô vô vɨyin dɨ manôn vô nipaên.
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 Mêd ngwe wê lê nêbê Kliopas ge nêl vô Yesu ên nêbê, “Tɨbii vac vɨgwe vɨyang vɨyang ge la Jelusalem om he vɨhati yê dɨ ngô susu wê val vac buc mahɨgun tiga, dom mêd ông tibed wê ông dɨlungên?”
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Mêd Yesu kɨnêg vô yuu ên nêbê, “Muu nêl lec susu vatya?” Om yuu nêl vô i ên nêbê, “Xii dɨnêl kɨyang lec Yesu Nasalet. Yesu ge plopete ti wê vông yuac xêkɨzêc dɨ nêl kɨyang hɨxôn xêkɨzêc, dɨ Anutu hɨxôn xomxo vɨhati yê i nivɨha.
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 Lêc xomxo levac wê mi si daa gee hɨxôn
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ilage xe vông i vin ên xe nêbê Yesu ge xomxo wê ob vô Islel vêl ên nipaên ge, lêc mad xomxo tyo yib. Dɨ kɨyang bo ti hɨxôn bêga bê xomxo tyo yib nyop, om ga buc wê vông yon ge.
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 Mêd gwêbaga vêx wê xe xôn mi dô ge vông xe yetac mabu, ên he kɨdi pɨtoc yang mɨ la yê lôva ti wê he lii Yesu vac ge,
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 lêc he o tulec Yesu lêm, om he vena nêl vô xe ên nêbê, ‘Xe xê angela ya dɨ he nêl vô xe ên nêbê Yesu kɨdi lec mavɨha nang.’
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Om xomxo wê xe xeedô gee ya kɨdi dɨ loc mɨ la yê lôva nang, lêc mɨla yê tɨyi xocbê vêx tigee nêl ge, dɨ he o tulec Yesu lêm.”
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Mêd Yesu nêl vô yuu ên nêbê, “Muu pɨyôp maên. Bêna lêc muu gên o vông i vin kɨyang wê plopete nêl ilage lêmê?
25 Então Jesus lhes disse:
26 Ên kɨyang yêp bêga nêbê Kɨlisi wê Anutu nêb ob vông i lam ge obêc kô myavɨnê, pyap dêc obêc la dô vac xêseac dɨ kô lê levac, lêc mêd muu o xovô tige lêm?”
26 Pois era preciso que o
27 Yesu nêl bêge pyap, nang dêc nêl Moses xolac dɨ nêl plopete kɨyang ge vɨhati kehe kɨtong hɨxôn vô yuu, ên nêbê kɨyang gee vɨhati nêl lec i.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 Mêd yon mɨla kwabo vô vɨgwe wê yuu ob la ge, lêc Yesu vông xocbê ob luu yuu vêl dɨ loc mɨ la ge,
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 om yuu nêl xôn ên nêbê, “Ông dô hɨxôn xiiê, ên hɨyôv hoo la gwêba om vɨgwe ob buc.” Om Yesu la hɨxôn yuu dɨ yon la dô vac yuu ben.
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 Mêd yon dô ên nêb ob ya yaên, dêc Yesu hôm blet dɨ kɨtaa lec dɨ hɨbu dɨ vông vô yuu.
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 Mêd yuu yê dɨ xovô nêbê ge Yesu, lêc lutibed Yesu xôa ma dɨ yuu o yê i tii vac nang lêm.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 Dɨ yuu nêl vôma ên nêbê, “Buc wê Yesu keac hɨxôn u vac môp dɨ nêl xolac kehe vô u ge od kɨyang tige tɨpi vô u nɨlôd dɨ vông u xêdyaa vô nivɨha.”
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Mêgem lutibed yuu kɨdi lec dɨ lax mɨ la Jelusalem vô nue ngɨvihi vɨgê yuu dɨ tô mɨ la ti hɨxôn lie ya wê he kɨtucma mɨ dô ge,
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 mêd he nêl vô yuu ên nêbê, “Vɨxôhɨlôg, Apumtau Yesu kɨdi lec. Ge hɨlung i vô Saimon Pita gwêba.”
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 Mêd yuu nêl kɨtong vô he lec wê Yesu dɨla hɨxôn yuu vô môp ge, dɨ nêl wê Yesu hɨbu blet dɨ kɨtaa lec om yuu xovô i.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 Yuu gên dɨnêl kɨyang tige, dɨ Yesu val le vac he mahɨgun dɨ nêl vô he ên nêbê, “Kɨyang malehe i hɨvun xam xôn.”
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 He ngô kɨyang tige om he yetac dɨ xona mabu, ên he xo ên he nêbê ge xomxo yibên ti kɨnu.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 Lêc Yesu nêl vô he ên nêbê, “Bêna lêc xam nɨlôm vô vɨyin dɨ xam xo kɨyang tɨbeacê?
38 Mas ele disse:
39 Xam wê a vɨgêg yuu vɨxag ga dɨ xovô bê ga a, dɨ xam vyax vɨgêm lec a nignɨvi mɨ yaxên, ên xomxo yibên kɨnu ge od len yuu lɨyôhô o xocbê a ga lêm.”
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 [Yesu nêl bêge pyap dɨ hɨlung vɨgê yuu vɨxa vô he.]
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 He yê bêge dɨ nɨlô vô nivɨha, lêc he gên o vông i vin lêm. Nge, he nɨlô vô tɨbeac. Om Yesu nêb he i xovô bê i o xomxo yibên kɨnu lêm, om kɨnêg vô he ên nêbê, “Yaên ya dô vô xamê?”
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 Mêgem he vông beac wê he si lec ngwax ge ti vô i,
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 mêd i hôm dɨ ya vô he manôn.
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 Nang dêc Yesu nêl vô he ên nêbê, “Ilage wê a gên dô hɨxôn xam ge, od a nêl kɨyang bêga vô xam ên a nêbê kɨyang wê xomxo kɨvuu lec a mɨ i yêp vac Moses xolac yuu plopete kɨyang dɨ yêp vac kɨpihac Sam ge, ge vɨhati obêc vô nôn lec.”
44 Depois disse:
45 Ge Yesu nêl i kɨtong vô he om he pɨyôp xovô kɨyang vɨhati wê yêp vac xolac ge,
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 dɨ i nêl vô he ên nêbê, “Kɨyang yêp bêga nêbê Kɨlisi wê Anutu nêb ob vông i lam ge obêc kô myavɨnê dɨ yib, dɨ buc ti wê vông yon ge od obêc kɨdi lec mavɨha vac yibên nang,
46 e disse:
47 dɨ kɨyang yêp hɨxôn bêga nêbê xomxo i loc nêl xolac lec Kɨlisi lê vac vɨgwe vɨhati bêga bê xomxo i pɨlepac he êdêc Anutu i kɨtya he nên nipaên vêl. Xam vông yuac tige gê Jelusalem tax,
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 dɨ xam ob nêl kɨyang wê xam wê dɨ ngô ge vɨhati kɨtong.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Xam ngô lê. Myakɨlôhô Ngɨbua wê Mag nêl nêb ob vông i lam ge, a obêc vông i lam vô xam, om xam dô Jelusalem dɨ i loc vô buc wê Anutu ob vông xêkɨzêc wê kɨsii ganê i lam hɨvun xam xôn lê.”
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 Mêd Yesu kô he dɨ he sea Jelusalem mɨ la Betani, mêd Yesu vông vɨgê la kɨsii dɨ kɨtaa lec he.
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 Yesu kɨtaa mɨ le, dɨ he yê wê Anutu kô i dɨ i lec mɨ la kɨsii ge.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Mêd he lax hɨxôn xêyaa nivɨha mɨ la Jelusalem,
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 mêd tɨyi buc vɨhati ge he la pɨmil Anutu vac xumac ngɨbua.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.