Lucas 23
Yesu Xolac (PTP) vs ARA
1 Xomxo levac vɨhati kɨdi lec dɨ kô Yesu mɨ la dɨ la lax vô Pailat manôn.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Mêd he nêl kɨyang nipaên lec Yesu bêga ên nêbê, “Xecxe xê wê xomxo tiga vô pɨlepac pɨlepac vô xe dɨ nêb xe o vông mone takis vô il nêd king Sisa lêm, dɨ kɨtyoo xe ên nêbê i ge Kɨlisi wê tu king ge.”
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Mêd Pailat kɨnêg vô Yesu ên nêbê, “Ông ge king wê he Yuda vông ge, me?” Mêd Yesu lee yuu ên nêbê, “Ông nêl i la tɨyi.”
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Mêd Pailat nêl vô xomxo levac daa siên hɨxôn xomxo gee vɨhati ên nêbê, “A yaxên xomxo tiga nên kɨyang, lêc kɨyang ti
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Lêc xomxo tigee nêl kɨyang xêkɨzêc ên nêbê, “Xomxo tige la nêl kɨyang vaxvax vô xomxo vac vɨgwe Galili dɨ i la vac vɨgwe Judia vɨhati dɨ val ga hɨxôn.”
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Pailat ngô kɨyang tige, dɨ kɨnêg vô he ên nêbê, “Xomxo tiga, tɨbii Galili ti, me?”
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Lêc he nêl ên nêbê Yesu ben Galili wê Helot viac ge, om Pailat vông i loc mɨ la vô Helot, ên Helot lam dô Jelusalem vô buc tige.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Yesu mɨla vô Helot mêd Helot yê dɨ xêyaa vô nivɨha yang, ên ilage xomxo nêl Yesu kɨtong vô i om Helot nêb ob yê Yesu dɨ nêb i vông do ti ên i ob yê.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Mêgem Helot kɨnêg kɨyang tɨbeac vô Yesu, lêc Yesu o nêl kɨyang ti lax vô i lêm.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Mêd xomxo levac wê mi si daa gee hɨxôn xomxo wê xovô Moses xolac gee le kwabo dɨ vông kɨyang xêkɨzêc vô Yesu,
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 dɨ Helot hɨxôn nue vevac yê Yesu nipaên dɨ so vya vô i mêd kô ngakwi nivɨha ti dɨ lam vɨnyum lec Yesu. Pyap dêc vông i lax mɨ la vô Pailat nang.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Ilage Helot yuu Pailat mi yêma nipaên, lêc buc tige yuu xêyaa vin lecma dɨ yuu keac nivɨha vôma nang.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Pailat tyuc xomxo levac wê mi si daa gee hɨxôn xomxo levac levac dɨ tɨbii tɨbeac kɨtuc la vô i,
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 mêd nêl vô he ên nêbê, “Xam kô xomxo tige mɨ lam vô a ên xam nêb mi nêl kɨyang vaxvax vô xomxo om vông he yê gavman nipaên, om a kɨnêg kɨyang vô i lec xam mamnôn, lêc a o tulec kɨyang xocbê xam nêl ge ti vô i lêm.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Dɨ Helot êno o tulec kɨyang ti lêm, om vông i lôm vô il nang. Xam ngô lê, xomxo tiga o vông ti so tɨyi wê il ob hi i yib lec ge lêm.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Om a ob pɨsa i ya yihi dɨ vông i lôc ben.”
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 [Môp wê he Yuda vông ge yêp bêga nêbê buc wê he ob myêl vɨzid Pasova ge od he mi nêl xomxo wê dô vac kalabuhu ge ti lê vô gavman levac, dɨ gavman levac ob pɨwelac i vêl.]
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 He môp bêge, mêgem xomxo tɨbeac tyuc vya levac ên nêbê, “Hi xomxo tiga i yib dɨ vông Balabas i lôm vô xe.”
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Ilage Balabas hɨxôn xomxo tɨbeac vông vevac vô gavman Lom vac vɨgwe tige dɨ hi xomxo ya yib om he vông i la dô vac kalabuhu.
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Pailat nêb ob pɨwelac Yesu om nêl bêge vô xomxo tɨbeac tigee nang,
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 lêc he tyuc vya levac nang ên nêbê, “Hi i yib lec xax pola. Hi i yib lec xax pola.”
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Mêgem Pailat nêl kɨyang ti wê vông yon ge vô he ên nêbê, “Ên xomxo tiga vông nipaên vatya? A o tulec i nên nipaên ti tɨyi wê il ob hi i yib lec ge lêm. Om a ob pɨsa i ya yihi dɨ vông i lôc nên.”
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Lêc he tyuc vya levac ngɨnong ên nêbê, “Hi i lec xax”, om he vya hi Pailat vya tô,
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 mêd Pailat tɨmu vô he vya,
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 om Balabas wê vông vevac vô gavman dɨ hi xomxo yib ge, Pailat nêb he i pɨwelac i vêl i tɨyi wê he nêl ge, dɨ vông Yesu la vac he vɨgê ên nêb he i vông i tɨyi wê he xovô ge.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 He kô Yesu mɨ la vô môp, dêc he yê xomxo ti wê dɨlam ên nêb ob la Jelusalem ge. Xomxo tyo lê nêbê Saimon dɨ i ben Sailini. Om he hôm i xôn dɨ vông i kɨlê xax pola wê he ob hi Yesu lec ge dɨ tɨmu vô Yesu vɨxa.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Yesu mug mêd xomxo tɨbeac dɨtɨmu vô i vɨxa, dɨ vêx ya byag dɨ vông tɨlôt lec i.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Om Yesu pɨlepac i dɨ nêl vô he ên nêbê, “Xam vêx Jelusalem, le i lêc byag ên a lêm. Nge, xacxam va byag ên xam hɨxôn nume.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Ên obêc buc tɨmuên ge od tɨbii ob val vông vɨyin vô xam, om xam ob nêl bêga bê, ‘Vêx wê le pɨleva dɨ kôên nu ma ge, me vêx wê o vông lul vô nu lêm ge, he ob dô vɨyin maên tya.’
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Mêd vô buc tige xomxo ob nêl vô kɨtôn bê, ‘Pul mɨ lam hi xe.’ Dɨ ob nêl vô kɨtôn nipwo bêga bê, ‘Lam hɨvun xe xôn.’
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Gwêbaga he vông vɨyin vô a tɨyi xocbê ob vuv xax paha ge. Dɨ xam ge tɨyi xocbê xax mupacên om he ob vông bêna vô xam tɨmuên?”
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Mêd he kô tɨbii nipaên yuu hɨxôn, wê ob hi yuu yib hɨxôn Yesu.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Mêd he mɨla vac vɨgwe ti lê nêbê bazub len, mêd he hi Yesu hɨxôn tɨbii nipaên yuu ge lec xax pola vac vɨgwe tige. Yesu yux vac mahɨgun dɨ tɨbii nipaên yuuo yux vɨlu vɨlu.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Mêd Yesu nêl ên nêbê, “Mag, ông kɨtya tɨbii gae nên nipaên vêl, ên he lungên om he vông.” Mêd tɨbii vevac tigee nêb ob tɨtang Yesu ngakwi vôma om he tɨde mɨ yê dêc tɨtang i tɨyi.
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Mêd xomxo tɨbeac dô dɨ yê, mêd Yuda levac levac nêl nipaên lec Yesu ên nêbê, “Xomxo tige ngɨdu xomxo ya xôn ilage, om obêc Kɨlisi wê Anutu vɨnoo i nôn ge od i ngɨdu ici va xôn êno.”
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Mêd tɨbii vevac êno nêl nipaên lec Yesu, dɨ he kô mia wain wê kɨlin ge mɨ la le kwabo vô Yesu nêb ob vông mɨ i num,
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 dɨ nêl vô i ên nêbê, “Ông obêc xomxo Yuda nên king ge od ông ngɨdu ôcông va xôn.”
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Mêd kɨyang ti yêp lec kɨsii vô Yesu bazub ên nêbê, “XOMXO TIGA, KING WÊ HE YUDA VÔNG GE.”
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Tɨbii nipaên wê yux lec xax hɨxôn Yesu ge, ngwe nêl vya nipaên vô Yesu ên nêbê, “Ông Kɨlisi mê? Od ông ngɨdu ôcông va xôn dɨ ngɨdu xii xôn êno.”
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Lêc ngwe kunac dɨ nêl ên nêbê, “Ông o xona ên Anutu lêmê? Xon xôn kô myavɨwen nipaên tɨyima lê,
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 lêc u kô nipaên tɨyi môp nipaên wê u vông ge, om ge la tɨyi, dom xomxo tiga o vông nipaên ti lêm.”
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Mêd nêl vô Yesu ên nêbê, “Yesu, buc wê ông ob tu king hɨxôn xêkɨzêc ge od ông xo a.”
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Mêd Yesu nêl vô i ên nêbê, “A ob nêl hɨxôn nôn vô ông bê gwêbaga ông ob la dô hɨxôn a gê paladis.”
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Hɨyôv tyip kɨtôn mêd hɨyôv linacên ma dɨ vɨgwe vɨhati vô mapɨtoc ta dɨ i la vô hɨyôv manôn yon wê hucên ge.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 Mêd nivɨmihi levac ti wê yux vac Anutu xumac ngɨbua ge lêx la yuu vac mahɨgun.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Mêd Yesu tyuc vya levac ên nêbê, “O Mag, a kɨnug i loc vac ông vɨgêm.” Nêl bêge pyap mêd yib.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Mêd tɨbii levac wê viac nue vevac ge yê susu tigee dɨ pɨmil Anutu dɨ nêl ên nêbê, “Vɨxôhɨlôg, xomxo tiga nivɨha dɨ nipaên ti o yêp vô i lêm.”
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Mêd xomxo wê val ên nêb ob yê ge, he tɨbeac le dɨ yê wê Yesu yib ge, pyap dêc he lax mɨ la ben, lêc he nɨlô vô vɨyin om he kɨtuu pɨkopac dɨ la.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Dɨ xomxo wê Yesu lie gee hɨxôn vêx wê sea Galili dɨ mi tɨmu vô Yesu vɨxa gee, he xôn le teva tya dɨ yê susu vɨhati yang wê tɨbii vông vô Yesu ge.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 — ausente —
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Mêd Josep la vô Pailat dɨ la kɨtaa Pailat ên nêb ob kô Yesu ninɨvi mɨ la yev.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Mêgem Pailat tyuc lec dɨ Josep la kwax Yesu vêl ên xax dɨ la vɨyum vac nivɨmihi kwem ti dɨ la lii vac lôva wê he yev vac ngɨdax ge ti. Lôva tige, he o lii xomxo ti vac ila lêm. Nge, gên paha.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Buc tige, ge buc wê he Yuda ob viac he, ên vɨgwe obêc huc ge od he buc sabat wê ngɨbua ge myahɨpu ob val.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Mêgem vêx wê sea ben Galili dɨ mi tɨmu vô Yesu gee, he tɨmu vô Josep vɨxa dɨ la yê wê he lii Yesu ninɨvi vac lôva ge.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Pyap dɨ he lax mɨ la ben dɨ lax viac wel hɨxôn susu wê nivɨvea ge. Pyap dêc buc sabat, om he dô seac vêl tɨyi môp wê Moses xolac nêl ge.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.