Lucas 1
Yesu Xolac (PTP) vs VC
1 — ausente —
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 — ausente —
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 Om a êno nêb a ob kɨvuu kɨyang ge vac kɨpihac mɨ vông i loc vô ông, ên buc tɨbeac a kɨnêg mɨ xovô kɨyang ge vɨhati kehe. Om a kɨvuu vɨhati bôbac yuu nivɨha vac kɨpihac,
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 ên a nêb ông kɨtong mɨ xovô bê xolac wê xomxo nêl mɨ ông ngô ge, nôn vɨxôhɨlôg.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 Vô buc wê Helot tu king mɨ viac vɨgwe Judia ge, xomxo ti dô lê nêbê Sekalaia dɨ vɨnê lê nêbê Ilisabet. Sekalaia ge xomxo wê mi si daa vô Anutu ge ti, vac kɨdu ti wê lê nêbê Abaisa ge, dɨ vɨnê kehe vac Elon.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Mêd yuu ge, Anutu yê manôn nivɨha lec yuu, nêb yuu xomxo nivɨha lee, ên yuu tɨmu vô Apumtau kɨyang yuu xolac vɨhati dɨ o vông ti so lêm.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Lêc yuu nu ma, ên Ilisabet o kô nipwo ti lêm, dɨ yuu lɨya vô kɨpwoc yuu vêxta.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 Sekalaia he lie daa siên la vông yuac vac Anutu xumac ngɨbua, ên ge he nên buc wê ob vông yuac lec ge, om Sekalaia la si daa vô Anutu.
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 Môp wê he mi vông ge, he mi tɨde ên nêb i nêl kɨtong vô he bê he tina ob la vac xumac ngɨbua nɨlô ên la si daa nivɨvea nivɨha vô Apumtau. Om he tɨde, lêc nêb Sekalaia, om Sekalaia la vac xumac ngɨbua nɨlô,
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 dɨ xomxo tɨbeac kɨtaa vô Anutu mɨ dô vɨxun, dɨ Sekalaia si daa nivɨvea nivɨha vô Anutu.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Mêd Apumtau angela ti val le vô alta wê si daa lec ge vô vɨgê hɨyôv,
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 dɨ Sekalaia yê mɨ yetac ên dɨ xona ên.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Lêc angela tige nêl vô i ên nêbê, “Sekalaia, xonaên i ma, ên Anutu ngô kɨtaaên wê ông kɨtaa ge pyap. Om vɨnêm Ilisabet obêc kô num vux ti dɨ ông ob nêl lê nêbê Jon.
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 Mêd ông obêc pɨmil dɨ ông nɨlôm obêc vô nivɨha, dɨ buc wê num tige obêc yubac ge od obêc vông xomxo tɨbeac xêyaa vô nivɨha.
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Ên num tyo, Anutu obêc yê nêb i tu xomxo levac, dɨ i o lêc num mia wain yuu mia xêkɨzêc lêm. Buc wê obêc gên dô vac ta xêyaa ge od Myakɨlôhô Ngɨbua obêc hɨvun i xôn pyap,
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 dɨ tɨmuên ge od obêc pɨlepac xomxo Islel tɨbeac nɨlô lax vô he Apumtau Anutu.
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Xomxo tige ob kô xovôên yuu xêkɨzêc i tɨyi xocbê Ilaija kô ge dɨ i mug Apumtau môp, om obêc pɨlepac mae nɨlô lax vô nue, dɨ obêc pɨlepac he wê pwoo kɨyang vac ge nɨlô dɨ he i loc kô xovôên yuu pɨyôp nivɨha wê xomxo vông vinên vông ge. Om môp ge wê ob viac xomxo nɨlô pyap, êdêc he i dô hɨxôn nɨlô nivɨha dɨ Apumtau i val.”
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Angela nêl pyap, mêd Sekalaia kɨnêg vô i ên nêbê, “Kɨyang wê ông nêl ge ob vô nôn lec bêna? Ên xii vô kɨpwoc yuu vêxta ga mê.”
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 Mêd angela nêl vô i ên nêbê, “A ga Gebliel wê a mi le vô Anutu manôn ge, lêc Anutu vông a lam ên nêb a lam nêl kɨyang nivɨha tiga vô ông.
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 Om kɨyang wê a nêl ga obêc vô nôn lec vô buc wê Anutu nêl ge. Lêcom ông o vông i vin kɨyang tyo lêm, om ông ngô lê. Ông obêc dô tɨyi xocbê yac ge dɨ keacên ob ma, dɨ i mɨloc vô buc wê kɨyang obêc vô nôn lec ge lê.”
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Xomxo wê kɨtucma mɨ dô vɨxun ge dô bin Sekalaia, dɨ kɨnêg vôma ên nêbê, “Sekalaia la vô va, lêc la dô gwêba ta vac xumac nɨlô?”
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 He dô dêc Sekalaia lop mɨ lôm, lêc keacên ma vô he, ên mya vɨyin, om he xovô nêbê mêd yê vatya ti vac xumac ngɨbua nɨlô. Lêc Sekalaia hɨlung kɨyang ya vɨgê vô he, ên mya vɨyin.
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Mêd buc wê Sekalaia yuac daa siên ge tɨyôô, om lax ben vɨyangtôv.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Mêd lax dô ben dɨ vɨnê Ilisabet, nu tuc dô vac xêyaa dɨ i mi dô vac xumac lôma tɨyi dentuc vɨgê vɨlu, dɨ nêl ên nêbê,
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 “Anutu xo vɨgwe pɨsiv ên a ên wê a mi le top dɨ nipwo ma ge, om vông nivɨha vô a mɨ vô a nig yocên vêl.”
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Ilisabet nu dô vac xêyaa tɨyi dentuc vɨgê vɨlu dɨ sec ti, lêc Anutu vông angela Gebliel la vac vɨgwe Nasalet vac vɨgwe levac Galili,
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 dɨ i la vô vêxwo ti lê Malia. Malia ge, tae mae nêl i lê lec Josep ên nêb yuu i iima, lêc yuu gên dô teva. Josep ge, kehe vac king Devit.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Mêd Gebliel la nêl vô Malia ên nêbê, “Ông wê Anutu yê ông nivɨha ge, kɨyang malehe i hɨvun ông xôn, ên Apumtau dô hɨxôn ông.”
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Malia ngô kɨyang tyo, lêc vông i nɨlô vô vɨyin levac, dɨ i xo ên nêbê, “Kɨyang malehe ga, kehe bêna?”
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Mêd Gebliel nêl vô i ên nêbê, “Malia, xonaên i ma, ên Anutu yê ông nivɨha.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Om ngô lê. Ông obêc vɨvi num vux ti dêc obêc yubac ge, dɨ ông nêl lê bê Yesu.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 Num tyo ob tu xomxo levac dɨ xomxo ob nêl i lê nêbê Anutu lag puunê nu, dɨ Apumtau Anutu obêc vông i tu king mɨ viac xomxo tɨyi xocbê bu Devit ilage,
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 om obêc tu xomxo Islel wê Jekop nue bue gee nên king mɨ viac he luta lêc luta, dɨ i lê king obêc tɨyôô lêm.”
33 e o seu reino não terá fim.
34 Mêlêc Malia kɨnêg vô angela tyo ên nêbê, “Kɨyang ga obêc vô nôn lec bêna? Ên a gên o kô vux ti lêm.”
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Mêd angela luu i vya ên nêbê, “Myakɨlôhô Ngɨbua obêc lam vô ông, dɨ xêkɨzêc wê Anutu lag puunê vông ge obêc lam hɨvun ông xôn, om nipwo ti wê ông obêc kô ge, xomxo ob nêb i ngɨbua dɨ i Anutu nu.
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 “Ngô lê. Gônam Ilisabet wê vô vêxta dɨ mi le top dɨ nu ma ge, gwêbaga vɨvi nu vux ti, lêc gên dô dɨ dentuc vɨgê vɨlu dɨ sec ti lam la vêl, om obêc kô nu tige.
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 Ên kɨyang yuu yuac ti o vô vɨyin vô Anutu lêm. Nge, Anutu tɨyi wê ob vông susu vɨhati vô nôn lec ge.”
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 Om Malia nêl vô angela ên nêbê, “Apumtau nu yuac a, om kɨyang wê ông nêl vô a ge i vô nôn lec.” Pyap dêc angela sea i dɨ lax.
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 Vac buc tige mahɨgun ti, Malia kɨdi dɨ tup la vac vɨgwe kɨtôn ti wê yêp vac vɨgwe Judia ge,
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 dɨ la vac Ilisabet yuu Sekalaia ben xumac lôma dɨ la pul Ilisabet vɨgê dɨ nêl kɨyang malehe vô i.
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Mêd Ilisabet ngô Malia vya dɨ nu wê dô vac i xêyaa ge yetac dɨ ngɨgax i, mêd Myakɨlôhô Ngɨbua lam hɨvun Ilisabet xôn,
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 dɨ i nêl vya levac vô Malia ên nêbê, “Anutu vông vɨzid nivɨha vô ông luu vêx baba ge vêl. Dɨ num wê ông ob kô ge, vɨzid nivɨha wê Anutu vông ge obêc hɨvun i xôn.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 A ga bêna lê, lêc a Apumtau ta val vô a?
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Om ngô lê. A nɨnyag gên ngô ông vyam wê ông val nêl vô a ge, lêc a nug wê dô vac a xêgyaa ga yetac mɨ ngɨgax i dɨ pɨmil.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 Ông vông i vin pyap om ông hi vɨxam i pec, ên kɨyang wê Anutu nêl vô ông ge obêc vô nôn lec tɨmuên.” Ilisabet nêl bêge.
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Malia nêl ên nêbê,
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 dɨ a kɨnug hi vɨxa ên Anutu wê ngɨdu a xôn ge.
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 Ên a ga Anutu nu yuac pɨleva, lêc Anutu xêyaa vin lec a, om gwêbaga dɨ tɨmuên ge, xomxo vɨhati obêc nêl a lêg la bê Anutu vông vɨzid nivɨha vô a,
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 ên Anutu xêkɨzêc kehe vông do levac tige vô a, dɨ i lê ngɨbua.
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 Anutu xêyaa vin lec xomxo wê la vac i kwa ngɨbi ge, om môp bêge wê ob yêp vô xomxo tɨbeac tɨbeac vɨhati dɨ i loc vô myahɨpu.
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 Anutu vɨgê vông yuac xêkɨzêc, om tii xomxo wê nɨlô yong he ge moo sea mɨ la.
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 Dɨ Anutu vô xêkɨzêc vêl ên xomxo levac wê kô lê king ge, dɨ hôm xomxo pɨleva lê lec.
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Mêd xomxo susu maên wê vip den he ge, Anutu vông susu nivɨha vô he, dɨ xomxo wê susu tɨbeac ge Anutu vông he la nên ya vɨgê pɨleva.
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 — ausente —
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 — ausente —
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Malia dô hɨxôn Ilisabet tɨyi dentuc yon dêc lax mɨ la ben.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Buc wê Ilisabet nu ob yubac ge, om nu tyo yubac lêc nu tuc.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Mêd Ilisabet ngɨdêe lie hɨxôn xomxo vac ben vɨyangtôv ge ngô wê Apumtau vông nivɨha vô i ge, om he la pɨmil Anutu hɨxôn Ilisabet.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Buc vɨgê vɨlu dɨ sec yon la vêl, lêc he kɨtuc la nêb ob gôl nu tyo ninɨvi dɨ nêl i lê. Om he nêb he ob nêl lê lec ma Sekalaia vaci,
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 lêc ta nêl ên nêbê, “Maê! Il ob nêl i lê bê Jon.”
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Lêc he nêl vô i ên nêbê, “Letya lê tige? Lime ngɨdême ti lê o bêge lêm.”
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Om he vô hɨlung hɨlung ya vɨgê kɨnêgên vô ma Sekalaia ên nêb i nêl bê he ob nêl nu tyo lê bêna.
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Mêd Sekalaia vông he la kô taple nipwo ti dɨ i kɨvuu lê lec ên nêbê “Jon”. Mêd he yê dɨ yetac ên.
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Mêd lutibed Sekalaia kwa tyip dɨ get vô xêlehe dɨ i keac, mêgem pɨmil Anutu.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Om xomxo wê dô vac vɨgwe tige xona, dɨ kɨyang tige la vac vɨgwe kɨtôn Judia vɨhati,
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 om xomxo vɨhati wê ngô kɨyang tige xo kɨyang tɨbeac vac nɨlô dɨ nêl ên nêbê, “Nipwo tige obêc dô bêna tɨmuênê?” He nêl bêge, ên he xovô ên nêb xêkɨzêc wê Anutu vông ge ngɨdu i xôn.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Myakɨlôhô Ngɨbua hɨvun Sekalaia xôn dɨ i nêl kɨyang tɨyi xocbê plopete ti bêga ên nêbê,
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 “Il ob pɨmil Apumtau wê tu il Islele nêd Anutu ge, ên i ge wê lam ngɨdu il wê il tu i nue ge xôn dɨ vô il vêl ên nipaên,
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 om vông xomxo xêkɨzêc ti kɨdi vac kehe Devit wê i nu yuac ge, ên nêb i ngɨdu il xôn dɨ vông il dô vac nivɨha,
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 i tɨyi xocbê Anutu nêl vô i plopete ngɨbua ilage mɨ he nêl kɨtong ge.
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 Kɨyang tige, Anutu nêl nêb ob vô il vêl ên tɨbii vevac wê ob hi il gee yuu tɨbii wê xêyaa vô myavɨnê vô il gee.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 Om Anutu xo vɨgwe pɨsiv ên il buge mɨ ngɨdu he xôn, dɨ xovô i kɨyang wê zôô i tu ngɨbua ilage.
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 — ausente —
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 — ausente —
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 dɨ il le ngɨbua yuu nivɨha vô Anutu manôn dɨ vông i yuac i tɨyi buc vɨhati wê il dô kɨbun ga ge.
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 Ông nipwo tige, tɨmuên xomxo ob nêl bê ông plopet wê Anutu kɨsii ganê vông ge, ên ông ob mug Apumtau dɨ tɨtô i nên môp i vô bôbac,
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 dɨ ông ob nêl kɨtong vô xomxo wê tu Anutu nue ge ên he i xovô bê Anutu ob kɨtya he nên nipaên vêl dɨ vông he i dô vac nivɨha.
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 Il Anutu ob vông bêge ên wê xêyaa vin lec il ge, om ob vông xomxo ti wê xêseac lag puunê ge i lam vô il,
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 ên i lam linac lec xomxo wê dô vac mapɨtoc ta dɨ he xona ên yibên ge. Om obêc dɨdii il dɨ il la tɨmu vô kɨyang malehe.” Sekalaia nêl bêge.
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 Om nipwo tige lig mɨ vô levac dɨ i pɨyôp xovô kɨyang nivɨha, dɨ i la dô vac vɨgwe mahɨgun pɨleva wê xomxo dô vacên ma ge dɨ i mɨla vô buc wê lam hɨlung i vô xomxo Islel ge.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.