Lucas 19

Yesu Xolac (PTP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yesu la vac vɨgwe Jeliko,
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 dɨ xomxo ti lê nêbê Sakias dô vac vɨgwe tige. Sakias ge xomxo takis kôên nên levac dɨ i mone yuu susu tɨbeac.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Sakias nêb ob yê Yesu om la lêc tɨyiên ma, ên myabo om xomxo tɨbeac le vac i manôn xôn,
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 om tup mɨ la mug vô môp wê Yesu ob lam vô ge dɨ mɨla lec xax ti ên nêb ob la dô ên yê Yesu wê i val ge.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Yesu mɨla vac xax kwa ngɨbi
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Mêgem Sakias lop lutibed dɨ kô Yesu mɨ la vac ben hɨxôn xêyaa nivɨha.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Tɨbii yê wê Yesu la dô vac Sakias ben ge om he ni nyag dɨ nêl ên nêbê, “Bêna lêc xomxo tiganê la dô vac tɨbii nipaên tiganê ben dɨ la dô hɨxôn?”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Mêlêc Sakias le vô he vɨhati manôn dɨ nêl vô Apumtau Yesu ên nêbê, “Apumtau, ngô lê. Susu vɨhati wê a vông ge a ob vông vɨwen i loc vô xomxo wê nên susu maên ge. Dɨ a obêc kɨtyoo xomxo ya dɨ vô he mone vêl ila ge od a ob vông he xe vac i luu vêl, xocbê a obêc kô xomxo ti mone kehe ti ge od a obêc vông kehe yuudɨyuu vô i nang.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Mêgem Yesu nêl vô i ên nêbê, “Gwêbaga Anutu kɨtya xam xumac tiga nêm nipaên vêl dɨ xam tu Anutu nue, ên ông ge, ông Eblaham tɨvae ti êno.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Ên a, Xomxo Nu, a lam ên xomxo wê lung la vac nipaên ge, ên a nêb a ob hôm he lec ên he i dô nivɨha.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 He ngô kɨyang ngwe ge vêl, nang dêc Yesu nêl kɨyang pɨlepacên ti vô he, ên he mɨla kwabo vô Jelusalem lêc tɨbii wê dɨloc hɨxôn i ge so ên nêb mêd he ob mɨla Jelusalem ge od Yesu ob tu Anutu manôn dɨ tu king, om Yesu nêb he i xovô buc tige bê gên yêp teva,
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 om nêl kɨyang pɨlepacên bêga vô he ên nêbê, “Xomxo levac ti dô vac vɨgwe ti, lêc nêb ob la vac vɨgwe teva ngwe ên xomxo i vông i tu king ên lôm viac vɨgwe wê mi dô vac ge.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Om buc wê nêb ob la ge od nêl nue yuac vɨgê yuu ge lam vô i dɨ vông mone kɨpihac yuu yuu vô he toto dɨ nêl vô he ên nêbê, ‘Xam vông yuac lec mone tigae dɨ i loc tyip lec buc wê a obêc vena ge.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 “Mêd xomxo levac tyo loc mɨ la, lêc tɨbii vɨgwe tige xêyaa vô nipaên vô i, om vông lie ya tɨmu vô i vɨxa mɨ la, ên nêb he i loc nêl bê, ‘Xe nêb xomxo tiga ob tu king mɨ viac xe lêm.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Lêc xomxo tyo mɨla kô lê levac pyap dɨ lax mɨ la vac ben wê ob viac ge. Mêd nêl nue yuac wê vông mone vô he ge lam vô i, ên nêb ob xovô mone wê he vông yuac lec ge bêc he tulec ya hɨxônê?
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 “Om xomxo ti wê val taxlee ge nêl vô i ên nêbê, ‘Xomxo levac, ông vông mone kɨpihac yuu vô a, lêc a vông yuac lec om a tulec yul yuu hɨxôn.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Om xomxo levac nêl vô xomxo tyo ên nêbê, ‘Ông ge xomxo nivɨha wê ông viac a yuac nivɨha ge. Ông kô mone nipwo tya lêc ông viac nivɨha, om a ob vông ông tu levac dɨ viac vɨgwe levac vɨgê yuu.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 “Nang dêc nu yuac ngwe wê vông yuu ge val nang dɨ nêl ên nêbê, ‘Xomxo levac, ông vông mone kɨpihac yuu vô a, lêc a vông yuac lec om a tulec yul ti hɨxôn.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Om xomxo levac tyo nêl vô i ên nêbê, ‘Nivɨha, om a ob vông ông tu levac dɨ viac vɨgwe levac vɨgê vɨlu.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Nang dêc nu yuac ti wê vông yon ge val nang dɨ nêl ên nêbê, ‘Xomxo levac, ga ông mone kɨpihac yuu wê ông vông vô a ge, om ông hôm ông xe. Ông mone ga a vɨyum vac nivɨmihi mɨ tung i dô,
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 ên a xona ên ông, ên a xovô ên a nêbê ông ge xomxo myampɨlihi, ên susu wê xomxo ngwe ob tung ge od ông ob kô, dɨ yaên wê xomxo ngwe yev he xe ge od ông la mi kô nôn.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Lêc xomxo levac nêl vô i ên nêbê, ‘Ông ge xomxo nipaên. Ên kɨyang wê ông nêl ga hɨlung ông nêm nipaên, ên ông xovô ên ông nêbê a ga xomxo myagpɨlihi om susu wê xomxo ngwe tung i dô ge, a la mi kô, dɨ yaên wê xomxo ngwe yev he xe ge od a la mi kô nôn.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Ông xovô bêge lê, lêc bêna lêc ông o la lii mone wê a vông ge vac xumac mone êdêc buc wê a vena ge od a kô mone wê a vông ge dɨ kô wê dô lecên ge hɨxônê?’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Mêgem xomxo levac nêl vô xomxo wê he xôn le ge ên nêbê, ‘Xam hôm mone kɨpihac yuu ge vêl ên xomxo tige vɨgê dɨ loc vông vô xomxo ngwe wê mone yul yuu ge.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Lêc he nêl ên nêbê, ‘Xomxo levac, xomxo ganê mone levac tɨyi yul yuu.’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 “Lêc xomxo levac nêl ên nêbê, ‘A ob nêl vô xam bê xomxo wê he susu dô ge, he ob kô ya hɨxôn, dɨ xomxo wê susu ma ên he dɨ nipwo tya dô vô he ge od a ob vô vêl ên he.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Dɨ xomxo wê xêyaa vô nipaên vô a ên nêb a o tu king lêm ge, xam loc kô he mɨ lam dɨ hi he i yib lec a magnôn.’”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Yesu nêl bêge pyap dɨ loc mɨ la ên nêb ob la Jelusalem.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Mêd mɨla kwabo vô vɨgwe yuu lê nêbê Betpasi yuu Betani wê yêp kwabo vô kɨtôn Oliv ge. Mêd vông nu ngɨvihi yuu la,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 dɨ nêl vô yuu ên nêbê, “Muu loc vac vɨgwe tiganê, dɨ muu obêc mɨla wê donki wê gên ligên ge ti wê tɨbii vô yihi lec kwa dɨ i dɨle ge. Donki tige xomxo ti o dô lec ila lêm. Mêgem muu pɨwelac yihi vêl ên dɨ kô mɨ lam.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Lêc xomxo ti obêc kɨnêg muu bê, ‘Muu ob pɨwelac yihi tige vêl ên va?’ ge od muu nêl vô bê, ‘Apumtau nêb ob vông yuac lec.’”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Yuu la i tɨyi wê Yesu nêl ge dɨ mɨla tulec donki,
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 om yuu pɨwelac yihi vêl ên, lêc xomxo wê he donki ge kɨnêg yuu ên nêbê, “Muu pɨwelac ge ên va?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Lêc yuu nêl ên nêbê, “Apumtau nêb ob vông yuac lec.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Mêd yuu kô donki tyo mɨ lax vô Yesu, dɨ he vax he ngakwi lec kɨsii dêc Yesu dô lec.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Yesu dô lec dɨ la vô môp, mêd xomxo ya vax he nivɨmihi lec môp wê Yesu ob tup vô ge i tɨyi xocbê môp wê tɨbii mi vông vô he king ge.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Mêd Yesu lop vô môp kɨtôn Oliv dɨ mɨla kwabo vô Jelusalem, lêc xomxo vɨhati wê mi tɨmu vô Yesu kɨyang ge, he pɨmil Anutu hɨxôn xêyaa nivɨha ên do levac wê Yesu vông mɨ he yê ge,
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 dɨ he nêl levac la kɨsii ên nêbê,
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 He nêl bêge, lêc Palisi wê dô hɨxôn he ge, he ya nêl vô Yesu ên nêbê, “Xolac kehe, ông nêl vô nume bê he i dô kɨyang maên.”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Lêc Yesu nêl ên nêbê, “A ob nêl vô xam bê he obêc dô kɨyang maên ge od ngɨdax obêc tyuc dɨ pɨmil a nang.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Mêd Yesu mɨla kwabo vô Jelusalem dêc yê ma la dɨ byag,
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 dɨ nêl ên nêbê, “Gwêbaga xam obêc xovô môp wê xam ob dô vac malehe ge od obêc nivɨha. Lêc ga xam lungên, ên kɨyang ga yêp xôpacên om xam o xovô lêm.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Xam ngô lê. Obêc buc ti lêc tɨbii wê yê xam nipaên ge obêc val ku xenac kɨsuu xam xôn dɨ o tɨyi wê xam ti ob la ge lêm.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Dɨ he ob hi xam hɨxôn nume wê xam dô vac vɨgwe ga vɨhati vô nipaên, dɨ ngɨdax wê xam lox xumac ya ge, ngwe ob dô lec ngwe kɨsii lêm. Kehe bêga bê xam o xovô Anutu wê lam ên nêb ob hôm xam lec ge lêm.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Yesu la vac Anutu xumac ngɨbua dɨ la tii tɨbii wê vông vɨtevac vac nɨlô ge la vêl,
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 dɨ nêl vô he ên nêbê, “Xolac nêl bêga nêbê, ‘A xumac ga, xumac kɨtaa vacên,’ lêc xam vông i tɨyi xocbê xumac wê tɨbii yôdac ob kɨtucma vac ge.”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Yesu mi nêl xolac vac Anutu xumac ngɨbua tɨyi buc vɨhati. Mêd xomxo levac wê mi si daa gee dɨ xomxo wê xovô Moses xolac gee hɨxôn xomxo levac levac ya, he xôn nêb he ob hi Yesu i yib,
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 lêc he o tulec môp ti wê he ob hi Yesu lec ge lêm, ên xomxo tɨbeac vô nɨnya vô kɨyang wê Yesu nêl ge dɨ o sea i lêm.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.